Liber .I.Diſt. I. Ca. I.

¶ Incipit dyalogus dictus malogranatum ꝯpilatus a quodam venerabiliabbate monaſterij Aule regie in Bohemia ordinis cyſtercien̄. Et filius loquitur patri.Erba exhortatiōisiex tuo ore o pater ad me directa aīmemee multum ſalubria cordis mei aurelibens ſuſcipio. Sed rogo vt illa quemihi breuiter ꝑſtrinxiſti latius ⁊ manifeſtius ad interrogationē meā ꝓ inſtructione ⁊ edificatione mea velis explanare vt ꝑ hoc ſalubrem aīe mee doctrinā valeā aſſequi. Et illa q̄ ſuꝑiusmemoratus es poſſum ꝑfectius adimplere ⁊ a dn̄o grām in pn̄ti ⁊ gloriamin futuro obtinere Un̄ primo peto mein formari qūo ſit accedendū ad deuꝫ⁊ prīo vtꝝ acceſſus ad deū fiat ꝑ grāꝫdei aūt ꝑ libeꝝ arbitriū ſiue ꝑ voluntatē hoīs. ¶ Diſtinctio I Ca.Dater reſpondit filio.Cire debes filiꝙ oīs ſalus hoīs primo hꝫ ortum a grā dei. Un̄ iaco. .j. Omne datūoptimū ⁊ oē donū ꝑfectū deſurſum eſtdeſcendens a patre luminū. Iſtud donū ꝑfectū eſt grā ſpūſſancti ꝑ quā d̓s

oēs ꝑ ip̄m a ſeculo p̄deſtinatos vocatad ſalutē. Un̄ nccē eſt ſpiritui rōnaliſi debet eē dignus eterne beatitudinisꝙ fiat ꝑticeps influentie ſpūalis. Adbonū em̄ gr̄e non p̄t quis ꝑ ſe ꝑuenirecū hoc nō ſit ſcd̓m limites nature ſedſcd̓m influentiaꝫ largitatis diuine qꝛhomo ꝑ ꝓpriam induſtriā ſine grā necaccedere ad deū nec cogitate nec oꝑari quicquam boni valet Ergo vocatioprima ſiue acceſſus ad deū ſit ꝑ grāmHoc teſtat̉ grego. in. xxxiij. libro mo.ſuꝑ illo verbo U Et qͥs dedit mihi vt reddaꝫ ei ita dicēs Nemo quippe vt diuina eū grā ſubſequat̉ aliqͥd cōtulit deo naͣm ſi nos deū bene viuendo⁊ oꝑando p̄uenimus vbi eſt qd̓ ait ꝓpheta Mīa eius preuenit me. Si nr̄adilectio deū p̄uenit vbi eſt qd̓ ait iohānes Non quaſi nos dilexerimus deūſed qm̄ ip̄e prior dilexit nos. Si ſineeius munere noſtra ꝟtute deū ſequam̄vbi eſt qd̓ veritas d̓t Sine me nihil poteſtis facere Et illud. Remo poteſt adme venire niſi pater meus traxerit euꝫSi ſaltem bonoꝝ oꝑm facta ꝟtute nōſtra ꝓpria bene cogitando preuenimusvbi eſt qd̓ rurſum ꝑ paulū tam ſubtiliter dicit̉ vt oīs de ſe humane mentisfiducia ab ip̄a cordis radice ſuccidat̉cū ait. Non qꝛ ſufficientes ſumus cogitare aliquod a nobis quaſi ex nobisſed ſufficientia noſtra ex deo ē. hec gregorius. Sic igitur patet ꝙ conuerſioſiue acceſſus ad deum fit primitus Ygratiam ipſius dei.¶ Filius.Icut audio conuerſio ſiue acceſſus ad deum fit per gratiā.quid ergo de libero arbitrioagit ne aliquid aut cooperatur gratiead hominis ſalutem.