PredicabiliūOueſtiones20
Qūo differēter habeāt ſe iſta tria ſimitas naſi. cicatrix vulneꝝ. ⁊ cecitas oculoꝝ ad ſua ſubiecta Dd̓m ꝙ ita. qꝛ ſimitas vel curuitas naͣſi ab intrīſeco aduenit. ſed cicatrix vulneꝝ om̄ino ab extrinſeco. qꝛex vulnere cū occalluerit .i. induratū fuerit. qꝛ occalleo esere eſt idē qd̓ indurere vel callū .i. durū facere vel fieri Cecitas vero oculoꝝ ineſſe p̄t ab intrinſeco ⁊ ab extrinſeco.Intrinſeco qͥdeꝫ vt in habētibꝰ oculos fluētes vel. lipposin qͥbus naturaliter oculi exiccant̉ ꝓpter putredinem. Extrinſeco vero vt in illis qͥbus oculi ex demerito eruuntur.Differētia ꝓpria eſt accn̄s inſeꝑabile. ſed ceciI L. tas oculoꝝ nō eſt accn̄s. igit̉ Minor ꝓbat̉. qꝛeſt pͥuatio ſenſus q̄ eſt nōens Dd̓m dupl̓r pͥmo ꝙ cecitas capit̉ dupl̓r. vno mō ꝓ carētia viſus cū aptitudīe adillū. ⁊ ſic eſt pͥuatio ⁊ nō drn̄a. Alio mō capit̉ ꝓ qualitatediſponēte oculū ne videat. ⁊ tunc eſt qͥd poſitiuū ⁊ drn̄tiaꝓpria. Uel dd̓m ꝙ pͥuatio nō p̄t eſſe accn̄s inſeꝑabile perinherentiā. tamē bene ẜm denominatōemOm̄is drn̄a fundat aliquē reſpectūNV ¶ Al. ſed puatio nō fundat reſpectuꝫ. igitMinor ꝓbat̉. qꝛ eſt nōens. ſed reſpectus eſt ens. mō qd̓nō eſt nō p̄t fundare ens. Dd̓m licet nōens non poſſetfundare reſpectū realē. tn̄ bene reſpectuꝫ rōnis. ſed relatiodrn̄e ꝓprie extēdit ſe ad reſpectū rōnis. Un̄ drn̄a eſt interreſpectū realē ⁊ rōnis. qꝛ reſpectus realis ſubiectat̉ in fundamēto reali qd̓ ipſum fundat. ſꝫ relatio rōnis nō fundat̉in ſuo fundamēto ſꝫ in intellectu qͥ ipſam effectiue cauſatQuare aliqͣ drn̄a d̓r ꝓpria Dd̓m ꝙ ideo. qͥaꝑ aliquā ratōem accedit ad eā q̄ eſt magis ꝓpria. qꝛ licet ipſa nō ſit de eēntia eiꝰ in quo eſt ⁊ qd̓ differre facit. hꝫ tn̄ cauſam in eēntialibꝰ ipſiꝰ ſiue ſint eēntialiacōplexionis ſiue eēntialia ꝯpōnis ipſius ſubiecti. Et perſubiectū nedū debet intelligi ſpēs ſed etiā indiuiduū. velpars indiuidui in qua eſt tale accidēs. ſicut ſimitas eſt innaſo. ⁊ claudicatio in tibia.Drn̄tia ⁊ ꝓpriū ex oppoſito diſtinguunt̉. gͦ vnū¶ . nō p̄t alteꝝ determinare. An̄s ꝓbat̉. qꝛ ſunt p̄dicabilia diſtincta Dd̓m ꝙ drn̄a nō d̓r ꝓpria aꝓprio ꝗdeſt quartū p̄dicabile. ſed a ꝓprietate determinati ſubiectiqd̓ ꝑ ipſam eſt diſtinguibile ſiue ſit ſpēs ſiue indiuiduū ſiue ꝑs ſiue totū. Quia tn̄ ꝓpriū p̄dicabile p̄t dici drn̄a propria. ideo aliter dd̓m eſt ꝙ accn̄s inſeꝑabile p̄t tripl̓r conſiderari. vno mō ꝑ ꝯꝑationē ad ſubiectū cui inheret et qd̓diſponit vel qͣlificat. ⁊ ſic fundat̉ ſuꝑ ipſum intētio accidētis. Alio mō ꝯſiderat̉ inquantū ſubiectuꝫ diſpoſitū facitdifferre ab alio qd̓ tale accidēs nō ꝑticipat. ⁊ ſic ſuꝑ ipſumfundat̉ intētio drn̄e Tercio ꝯſiderat̉ inqͣntū ꝯꝑat̉ ad vnūſubiectū qd̓ ꝑ ſe determinat ſic ꝙ nō aliud. ⁊ ſic in eo funIdatur intentio ꝓprijNOTALO O drna ꝓpria facit ſolū alteratū .i. diuerſitatē accn̄talē. qꝛ facit differre ꝑ accn̄s inſeꝑabile Et qn̄ d̓r. riſibile eſt drn̄a ꝓpria. ⁊ tn̄ facit aliud. qꝛ facit ſpēm cui ineſt differre eēntial̓r ab illa cui nō ineſt. Dicendū licet ꝓpriū reperiat̉ in ſpecie eſſentialiter diuerſa abalia ſpecie tamē illius diuerſitatis eēntialis ꝓpriuꝫ nō eſtcauſa. ſed ſubſtātialis differētia ⁊ propriū eſt tm̄ ſignū.Magis ꝓprie autē differre alterū ab alterod̓r quādo ſpecifica drn̄a differt. quēadmodū hō
ab equo ſpecifica drn̄a differt rōnali qualitate.¶ Hic on̄dit q̄ ſit drn̄a magis ꝓpria. et diuidit̉ in duo. qͥapͥmo facit hoc. ⁊ ſcd̓o ꝯꝑat iſtas tres acceptiōes drn̄e adinuicē. ſcd̓m ibi (Ul̓r igit̉) Quo ad pͥmū d̓t. ꝙ magis ꝓprie d̓r alterū ab altero differre qn̄ differt ab altero ſpecifica ⁊ ſubali dr̄na. ſicut hō differt ab eq̄ ſpecifica dr̄na que ēeentialis qͣlitas hoīs q̄ rōnalis d̓r. Hec autē drn̄a licet ſitſub̓a hꝫ tn̄ qͣlitatis modū inqͣntū eſt potētie generꝭ ꝑfectiua termīatiua ꝯfuſionis eiuſdē. vt inqͥt Auicē. et ſolū iſtovltimo mō drn̄a eſt p̄dicabile ab alijs diſtinctumA Quare aliqͣ drn̄a vocat̉ magis ꝓpria. Qd̓mꝙ d̓r magis ꝓpria ꝑ ꝯꝑatiōem ad drām cōemvel ꝓpriā a qͥbus differt ⁊ aliquid ſuꝑaddit. nō em̄ eſt cōiscū nō ſit in vſu cōiter loquētiū ſcꝫ vulgariū. neqꝫ facit tm̄differre accn̄taliter. ſed facit differre eēntialiter. qͣre magꝓpria drn̄a d̓r. Et hꝫ tria noīa. qꝛ d̓r drn̄tia. ſpecifica ⁊ forma. pͥmo d̓r forma. qꝛ ſumit̉ a forma rei. ſicut rōnale ſumitur ab aīa rōnali. vel etiā d̓r forma inqͣntū eſt informās ⁊ſub̓am faciēs. Sed d̓r ſpecifica inqͣntū informatū ⁊ ꝯſtitutū ꝑ ipſam ad certuꝫ gradū ⁊ ſpēm entis determinat̉. Etd̓r dr̄na inqͣntū informatū ꝯſtitutū ⁊ determinatū per ipſam differre facit ab alio cui non conuenit.Aīatū ⁊ ſenſitiuū ſunt drn̄e magis ꝓprie. et tn̄¶. nō ſunt ſpecifice ſed generice Dd̓m ꝙ ſpecificū capit̉ hic cōiter ꝓ om̄i ꝯſtituente ſpēm ſiue talis fueritſpēaliſſima ſiue ſubalterna. ⁊ nō capit̉ hic vt diſtinguit̉ cōtra genericū. ⁊ iſto modo etiā animatū ⁊ ſenſitiuū ſpecifice differentie nuncupantur.Ul̓iter ergo oīs drn̄a facit alteratuꝫ cuilibetadueniens. ſed ea que eſt cōiter ⁊ proprie alteratū facit ſolū. illa aūt que ē magis ꝓprie aliud¶ Hic ꝯꝑat p̄dictas tres acceptōes ad inuicē dicens. ꝙvl̓r oīs drn̄a facit alteratū cuilibet adueniēs. ſed in hoc eſtdiuerſitas ꝙ drn̄a cōis ⁊ ꝓpria faciūt alteratū tm̄. drn̄a ꝟomagis ꝓpria facit aliud in ſubſtantiaQ iſta tria relatiua alter aliNO1ANI ML. us ⁊ aliud ꝯueniūt ⁊ diſferūtcōueniūt qꝛ dicūt diuerſitatē. ſed differunt qꝛ alter d̓t diuerſitatē accn̄talē ⁊ p̄t eſſe alteritas eiuſdē ad ſeip̄m ſucceſſiue. qꝛ dicimꝰ ſortes ſedēs eſt alter a ſeipſo ſtāte. Sedalius d̓t diuerſitatē ſuppoſitaleꝫ. ⁊ ſic d̓r ſortes eſt alius aplatōne. ⁊ etiā in diuinis locū hꝫ. qꝛ dicimꝰ pater eſt aliusa filio. qꝛ ibi eſt pluralitas ꝑſonaꝝ. Aliud vero d̓t diuerſitatē eſſentialē. ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ hō eſt aliud ab aſino. eo ꝙ diuerſas eēntias hn̄t Et ẜm hec tria reperit̉ triplex diſtīctio vel diuerſitas q̄ ꝑ illa tria relatiua expͥmit̉. vna eſt diſtinctio eſſentialis q̄ fit ꝑ intrinſeca qͥdditatis ſeu eſſentieſicut eſt diſtinctio diuerſaꝝ ſpēꝝ ꝑ formas ſuas. vel etiaꝫindiuiduoꝝ diuerſaꝝ ſpēꝝ. ⁊ hec diſtinctio expͥmit̉ ꝑ hocrelatiuū aliud. qd̓ ẜm Alanū eſt relatiuū diuerſitatis ſubſtātie ⁊ eēntie. qꝛ neutrū genus corrn̄det indifferētie eēntie. Alia eſt diſtinctio ſuppoſitalis q̄ fit ꝑ extrinſeca eſſentie vel nature. qꝛ ꝑ materiā ſignatā qͣꝫtitate ſaltē in materialibꝰ. ita tn̄ ꝙ ſine talibꝰ natura nō ſubſiſtit. ⁊ expͥmit̉ perhoc relatiuū alius. Tercia diſtinctio eſt accn̄talis que fitꝑ extrinſeca eſſentie q̄ nō ſolū ſunt extra rōem eius. ſꝫ etiaꝫextra genus nature. qꝛ ſine illis natura poteſt eſſe ſubſi-