Druckschrift 
Logica vetus : Copulata veteris artis Aristotelis.
Entstehung
Seite
XXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Foliū xxiiij

ſtens ⁊ ſignificatur nobis per hoc relatiuū alterum.Alius eſt relatm̄ diuerſitatis ſubſtātie ẜm Pe trū hyſpanū. ſꝫ ſorces nō eſt diuerſus in ſubſtātia a platōne. gͦ nō eſt alius ab ipſo. Minor ꝓbat̉. quiaſubſtātia ⁊ eſſentia idē ſunt. ſꝫ indinidua eiuſdē ſpēi eandem eſſentiā cōicant. Dd̓m ꝙ ſubſtantia capit̉ dupl̓iẜm ph̓m qͥnto metaphyſice. vno mō ꝓ qͥdditate quā ſignificat definitio ẜm ꝙ dicimꝰ ꝙ definitio ſignificat ſubſtantiā rei. ⁊ ſic ſortes ⁊ plato ꝯueniūt in ſubſtātia. Aliomō capit̉ ſubſtantia ꝓ ſubiecto vel ſuppoſito qd̓ ſubſiſtitin genere ſubſtantie ⁊ iſto mō capitur qn̄ d̓r ꝙ aliꝰ ſit relatiuū ſubſtātie diuerſitatis. Et eſt ſil̓e de noīe hypoſtaſisqd̓ vno mō capit̉ pro ꝑſona ſubſiſtente. ⁊ alio modo provſia ſiue eſſentiaDifferētiaꝝ ergo alie quidē alteratū faciuntalie vero aliud. ille qͥdem que faciūt aliud ſpecifice vocātur. ille vero q̄ alteratū ſimplicit̓ differentie. aīali em̄ differētia adueniēs rationalisaliud facit et ſpeciē animalis facit. illa vero queeſt mouendi alteratū ſolū a qͥeſcente facit. Quare hec quidē aliud illa vero alteratū ſoluꝫ facit.Scd̓m igit̉ aliud faciētes diuiſiones fiūt a generibꝰ in ſpecies et definitōnes aſſignātur queſunt ex genere et huiuſmodi differētijs. Secūdum aūt eas q̄ ſolū alteratum faciūt alteratō ſola conſiſtit et aliquo mō ſe habēdi ꝑmutatōes Iſta eſt ſcd̓a ꝑs pͥncipalis huiꝰ capl̓i. in qͣ pouit diuiſiones differētie. Et diuidit̉ in qͥnqꝫ ꝑtes ẜm ꝙ qͥnqꝫponit diuiſiones. ⁊ pͥmo ponit pͥmā diuiſioneꝫ. Dices ꝙdifferētiaꝝ q̄dam faciūt alteratū .i. diuerſitatē accidētalem. ⁊ quedā faciūt aliud .i. diuerſitatem eēntialē. ⁊ iſtudpꝫ exēplariter. qꝛ rōnale adueniens aīali facit aliud. quiaſpēm aīalis ꝯſtituit vt hoīem. ſed mouere vel qͥeſcere adueniēs aīali facit ſolū alteratū. qꝛ animal qͥeſcens a motuſolum differt accidētaliter ab alio vel a ſeipſo pͥus moto.Et poteſt inter iſta duo mēbra ex textu trahi duplex differentia. pͥma. qꝛ ille differētie q̄ faciūt aliud vocātur ſpecifice .i. ꝯſtituētes ſpēm. ille vero q̄ faciūt alteratū vocant̉differētie ſimpl̓r. Scd̓a differētia. qꝛ ẜm differētias q̄ faciūt aliud fiūt diuiſiones geneꝝ in ſpēs ⁊ etiaꝫ ẜm ipſasaſſignātur definitōes q̄ aſſignātur ꝑ ſpecificas drās. ſedẜm illas drn̄as q̄ ſolū faciūt alteratū nō fiūt definitionesſed ſola alteratio cōiter dicta q̄ ꝯſiſtit in hͦ ꝙ aliqͥd ſe habet aliquo mō ẜm ꝑmutatōnes quaſcūqꝫ ẜm aliquē modum habendi .ſ. qualitatē ⁊ qͣꝫtitatē ⁊c̄. q̄ in qͦlibet genereaccidetis fieri poſſunt. Et ꝑ hoc ſoluit̉ inſtantia alterat.ſolum eſt in tertia ſpecie qualitatis. gͦ ſolum ẜm illas qͣlitates dicitur vnū differre ab alio cōiter ⁊ ꝓprie Quare differētie facientes alteratuꝫQV. . vocātur ſimpl̓r differētie. cū tn̄ ſint accidentia Dd̓m ꝙ vocātur ſimpl̓r differētie nō ex eo ꝙſunt ꝑfecte differētie ꝓut ſimpl̓r diſtinguit̉ ꝯtra ẜm quidſed dicūtur ſimpl̓r differētie vt ſimpl̓r valet tm̄ ſicut ſine

addito. vel ſine aliqua determinatōne ꝯtrahēte ipſas adꝑfectā rationē differētie qͦ mō differētie magis ꝓprie dicūtur differētie ſpecifice. ⁊ gͦ ſicut ens in pona d̓r ens ſimpliciter qͣſi ſine determinatione ꝯtrahente ipſum ad certum gradū entis. ſic etiam differētia cōis ⁊ ꝓpria dicunt̉ſimpl̓r drn̄e ꝓpter priuationem additionis perfectiue.A5 Om̄is differētia facit alteratū. gͦ nō eſt aliquaI differētia faciens aliud. An̄s ꝓbat̉ ꝑ Por. iutextu precedēti vbi d̓t ꝙ vl̓r om̄is differētia alteratū facit Dd̓m ꝙ alteratū capit̉ dupl̓r. vno mō cōiter ꝓ quacūqꝫ diuerſitate ſiue eſſentiali ſiue accidentali ⁊ ſic omnisdifferētia facit alteratū cuilibet adueniēs. Alio mō capitur ꝓprie vt ſolū dicit diuerſitatē accidētalem inqͣꝫtuꝫ ſcꝫdeſcendit ab illo relatiuo alter qd̓ eſt relatiuū diuerſitatꝭaccidentis. ⁊ hoc vltimo modo capitur hic ⁊ diſtinguitur contra aliud . Om̄is differētia faciēs aliud etiā facit alteratūergo illa mēbra cōincidūt. An̄s ꝓbat̉. qꝛ ad diuerſitateꝫeſſentialē ſeqͥtur diuerſitas accidetalis Dd̓m ꝙ differenter differētia cōis ⁊ ꝓpria ex vna ꝑte ⁊ differētia magis ꝓpria ex alia faciūt alteratū. Nā differentia cōis ⁊ ꝓpria faciūt alteratū formal̓r ⁊ īmediate. ſꝫ drn̄a magis ꝓpria facit alteratū mediate ⁊ effectiue. qꝛ ipſa pͥmo. diſtinguit eſſential̓r ⁊ ad illā diſtinctionē ſeqͥt̉ diſtinctō accidētalis ſicut ex diſtinctione cauſaꝝ ſeqͥt̉ diuerſitas effectuūA ſuperioribꝰ ergo rurſus inchoāti dicēdūeſt differentiaꝝ alias quidē eſſe ſeꝑabiles aliasvero inſeꝑabiles. moueri em̄ et quieſcere ⁊ ſanūeſſe et egrū. ⁊ quecūqꝫ his proxima ſunt ſeparabilia ſunt. atuero aquilū eſſe vel ſymū. vel ratōnale vel irrationale inſeparabilia ſunt. Hic Por. ponit ſcd̓am diuiſionē differētie Dicensꝙ inchoādo a ſuperioribꝰ .i. a differētia accepta in ſua cōitate dicimꝰ ꝙ differentiaꝝ quedā ſunt ſeꝑabiles ⁊ q̄daꝫinſeꝑabiles. differetie ſeꝑabiles ſunt drn̄e cōes ſicut mouere quieſcere qͥ licet cito ſeꝑabilia ſunt. tn̄ multa ad ſeinuicem ꝯꝑata illis differūt. Id em̄ qd̓ mouetur differt abeo qd̓ nō mouet̉. ⁊ id qd̓ quieſcit differt ab eo qd̓ nō quieſcit. ſanū aūt ⁊ egrū eſſe ſunt accidētia nō cito ſeꝑabilia.et tamē ſeꝑabilia ſunt ⁊ illis etiā differūt ſubiecta. vt ſanū a non ſano. ⁊ egrū a nō egro. ⁊ ſic predicta ſtꝭ differentie ſeparabiles ⁊ quecūqꝫ ſtꝭ his ꝓxima. Inſeꝑabiles vero ſunt ꝓprie ⁊ magis ꝓprie ſicut aquilū ⁊ ſymū eſſe q̄ ſtꝭaccidētia naſi ſtante ⁊ manetem cauſam in naſo habentiaSymitas em̄ cauſat̉ ex naſi curuitate ⁊ medij naſi depreſſione. Aquilū vero ad modū roſtri cauſat̉ ex retortōe auterioris ꝑtis naſi verſus os qn̄ mediū naſi eleuat̉. he aūtcauſe cū ſint de naͣſi cōpoſitōne ſtātes ⁊ ꝑmanētes ſtꝭ innaſo. qͣre accidētia ex talibꝰ figuris naſi cauſata ſunt inſeparabilia. qꝛ ſtante cauſa ꝑ ſe ſtat effectus. ⁊ ſimil̓r differentia magis ꝓpria vt rationale inſeꝑabilis eſt. qꝛ habetcauſam inſeꝑabiliter in eo ciius eſt differentiai¶ Utꝝ diuiſio differētiaꝝ in ſeꝑabileset in inſeꝑabiles ſit bona Dd̓m ꝙſic. qꝛ om̄is differētia vel habet cām firmā ⁊ ſtabilē in eoqd̓ differre facit. ⁊ ſic ē differētia inſeꝑabilis. aūt hꝫ cām