Druckschrift 
Logica vetus : Copulata veteris artis Aristotelis.
Entstehung
Seite
XXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Porphirij

Folium xxiij

ordinē quo ad nos ſeruat Porphirius in textuL. hmōi. igit̉. Minor ꝓbatur dupl̓r. pͥmo qͥa eſtOm̄is bona diuiſio fit ꝑ oppoſita. ſed iſta non ētrimēbris. gͦ alterū menbrū alteri nō opponit̉. qꝛ tm̄ vnuꝫvni opponit̉. decīo metaph̓. Scd̓o ꝓbatur. qꝛ vnū mēbruſeqͥtur ad aliud. qꝛ bene ſeqͥtur. differūt magis ꝓprie. gͦ diſferūt ꝓprie ⁊ cōiter Dd̓m ꝙ iſta diuiſio eſt reducibilisad bimenbreꝫ. hoc mō Differentiaꝝ alia magꝭ ꝓpria. alianō magis ꝓpria. Et vltra differentiaꝝ non magis ꝓpriarum. alia ꝓpria alia cōmunis. et ſi accipiant̉ iſta menbratum p̄ciſione. tunc nullum ſeqͥtur ad aliudF Sortes ⁊ plato eēntialiter differunt. et tn̄ necI . drn̄a cōi ꝓpria vel magis ꝓpria. gͦ iſta diuiſio nōeſt ſufficiēs ⁊ bona. Scd̓a ꝑs an̄tis ꝓbat̉. qꝛ nō drn̄a magis ꝓpria cū illā nō habeāt. nec drn̄a ꝓpria vel cōiter dicta.qꝛ tales faciūt ſolū differre accn̄taliter ⁊ nō eēntialiterDd̓m ꝙ Porphi. ſolū loqͥtur hic de drn̄a ſumpta ex ꝑte forme. Differētia aūt indiuiduoꝝ ſumit̉ ex ꝑte materieqͣre nō eſt ad ꝓpoſitū. Uel dd̓m ꝙ differūt ſortes ⁊ platodrn̄a magꝭ ꝓpria. qꝛ ſicut differūt material̓r. eo ꝙ materiavniꝰ nō eſt materia alteriꝰ. ita differūt formal̓r. eo ꝙ forma vnius nō eſt forma alterius eēntial̓r et realiter. Etqn̄ d̓r. ꝯueniūt in drn̄tia magis ꝓpria. Dd̓m ꝙ ꝯueniuntin illa ſolū ẜm rōem ⁊ logice. ⁊ non ẜm rem ⁊ phyſice. ⁊ ſicF oppoſitio non eſt ẜm idemQuVL. Utrū ſit aliq drn̄tia cōis. vt in texcud̓r. Dd̓m ꝙ ſic. ⁊ d̓r cōis nō qꝛ cōiter ineſt illis quoruꝫeſt drn̄a. qꝛ ea rōne magis diceret̉ cōueniētia qͣꝫ drn̄tia. ſedd̓r cōis a cōmunitate vtentiū. qꝛ cōes ⁊ vulgares quoruꝫiudiciū maxime ſenſuale eſt vtunt̉ illa differētia. diſtinguetes ꝑ accidētia. quomo ignorās propriū nomē alicuiꝰ dicit voca ſedentē in ſcamnoI . diuiſiōis. Dd̓m ꝙ drn̄a d̓r cōis dupl̓r. vnoDrn̄a cōis hic diuidit̉. gͦ male ponit̉ menbruꝫmō ꝑ p̄dicatōem. ⁊ ſic drn̄a cōis hic diuidit̉. qꝛ diuiſumcōiter p̄dicat̉ de oībꝰ mēbris diuidētibꝰ. Alio mō d̓r cōisvt dc̄m eſt rōne vtentiū. ⁊ ſic ponit̉ menbrū diuidens.F Drn̄a cōis eſt verū accn̄s. gͦ nō videt̉ acceptioI . drn̄e bona. An̄s eſt manifeſtū ꝑ exēpla textusCōſequētia pꝫ. qꝛ drn̄a ⁊ accn̄s ſunt diſtincta p̄dicabiliaDd̓m ꝙ materialiter idē ſunt drn̄a ⁊ accn̄s. ſed differunt formal̓r. qꝛ drn̄a cōis d̓r drn̄a ⁊ accidēs alia ⁊ alia ratione Nam dicit̉ accidēs ꝑ cōparationem ad ſubiectū cuiineſt. ſed vocat̉ drn̄tia ꝓut ſubiectū ſuuꝫ cui ineſt ꝑ ipſumdiffert ab alijs ſubiectis qͥbus nō ineſtT Illud qd̓ eſt cōe nō eſt pͥncipiū drn̄tie ſed ꝯueI niētie. gͦ videt̉ ꝙ ſit oppoſitio in adiecto dicendo drn̄a cōis. Dd̓m vt dcm̄ eſt. vel d̓r ꝙ drn̄a d̓r ideocōis. qꝛ nō ſolū facit vnā rem differre ab alia. ſed facit etiāideꝫ differre a ſeipſo. vt ſortes ſenex differt a ſeipſo puero.A Utrū hec ſit vera. ſortes ſenex differt a ſeipſopuero. Dd̓m ꝙ iſta ꝓpō eſt diſtinguēda ẜmequiuocatōem. qꝛ ſi ſumat̉ drn̄a ꝓ drn̄a cōiter dicta ipſa ēvera. qꝛ illo mō quodcūqꝫ accidēs impedit oīmodā idētitatē ⁊ facit drn̄am. Sed ſi ſumat̉ ꝓ drn̄a ꝓpria vel magispropria ꝓpoſitio eſt falſa. vt pꝫ ex rōne illaꝝ differentiaꝝ. ſortes ſenex ⁊ puer nō ſunt ſimul in actu. gͦ di¶Om̄is relatio reqͥrit duo extrema in actu. ſedferētia q̄ eſt q̄dā relatio nō ē inter iſta duo extrema. Ma

ior ꝓbatur. qͥa relatiua poſita ſe ponūt Dd̓m ꝙ oꝑtetextrema relatōis eſſe actu ẜm rōem referēdi. ſed non ẜmexiſtentiā. qd̓ pꝫ. qꝛ pͥus ⁊ poſterius licet nō ſimul exiſtāttn̄ ſil̓ ſtꝭ ẜm rōem qͥ referunt̉. qn̄ em̄ pͥus eſt ſub rōe pͥoristūc eſt ⁊ poſteriꝰ ſub rōe poſterioris. lꝫ tūc nō exiſtant ſil̓.Relatio nō eſt actu niſi ſuū fundamētū ſit actu L. ſed fundamēta pͥoris ⁊ poſterioris nō ſtꝭ ſil̓ actugͦ neqꝫ pͥus ⁊ poſterius in eſſe relatiōis. Maior ꝓbat̉. qͥaal̓s relatio eſſet nobilioris entitatis qͣꝫ ſuū fundamentuꝫDd̓m ꝙ argumentū veꝝ ꝓbat. et gͦ ad pͥmū dd̓m eſtaliter. ꝙ inter ſortē ſenē ⁊ puerū nō eſt drn̄a realis q̄ ſit relatio realis. ſꝫ eſt ꝓprie nō idētitas realis ad quā nō requiruntur duo extrema realiter exiſtētia. qꝛ talis p̄t eē interens reale ⁊ nihil. vt d̓t ſanctus Tho. in ꝯmēto ſuꝑ. x. metaph̓. lectōe qͥnta. Et ita ſil̓r dd̓m eſt de pͥori ⁊ poſterioriin tēpore. quia talia potius dicunt̉ non idem qͣꝫ diſtinctadiſtinctōe reali. accipiēdo diſtinctōem pro relatione reali.ſed ſecus eſt de alijs modis prioritatis. . ſibi puero. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō eſt idē ſibijpſi. qd̓ ē maSortes ſenex differt a ſe puero. ergo nō eſt idēnifeſte falſum. Prima ꝯn̄a pꝫ. qꝛ idē ⁊ differes opponunt̉igit̉ ad poſitioneꝫ vnius ſeqͥtur negatio alterius. Sꝫ ſcd̓aꝯn̄a ꝓbat̉. qꝛ arguit̉ negatiue a ſuꝑiori ad inferius. qꝛ nōidē negat idētitatē vl̓r ad qd̓ ſeqͥtur negatio eiuſdē a ſeipſo Dd̓m ꝙ iſta ꝯn̄a nō valꝫ. ſortes ſenex nō ē idē ſibijpſi puero. igit̉ nō eſt idē ſibijpſi. qꝛ ꝯmittit̉ ibi fallacia ꝯn̄tisarguendo a diuerſitate accidētali ad diuerſitatē ſubſtātialem. ⁊ ergo ꝓbatio aſſumit falſumSi ſortes ſenex differt a ſe puero. igit̉ ſortes ſe L. nex ⁊ puer differūt. Tūc vlteriꝰ ſeqͥtur. gͦ ſortes ſenex ⁊ ſortes puerſtꝭ multa Et vltra ſortes ſenex ⁊tes puer ſunt multa. gͦ ſortes et ſortes ſunt multa. ſedVVhoc eſt falſum. gͦ totū pͥmū ex qͦ ſeqͥtur. Prima ꝯn̄a tenetin oībꝰ relatiuis eqͥparantie. Naꝫ bn̄ valet. ſortes eſt ſil̓isplatōni. igit̉ ſortes ⁊ plato ſtꝭ ſil̓es. eo ꝙ relatio eqͥparātieeqͣliter denominat vtrūqꝫ extremū. Scd̓a ꝯn̄a ꝓbat̉. qͥadrn̄tia eſt ſpēs multitudinis. ex qͥnto metaph̓. ⁊ ſic arguitur ab inferiori ad ſuꝑius. ⁊ gͦ ſeqͥtur. differūt. gͦ ſunt multa. Sed tercia ꝯn̄a pꝫ ſil̓r. qꝛ terminꝰ ſumptus cū determinatōe eſt inferior ad ſeip̄m ſumptū ſine determinatōeDd̓m ꝙ vltima ꝯn̄a eſt negāda. qꝛ arguit̉a ẜm qͥd adſimpl̓r. qꝛ determīaº in an̄te diminuit a ſorte abſolute. etideo nō ſeqͥtur vt ſuꝑius ad inferiꝰ. ſꝫ vt ẜm qͥd ad ſimpl̓rProprie aūt differre alterū ab altero d̓r. qn̄inſeꝑabili accn̄te ab altero differt. Inſeꝑabileaccidēs eſt. vt naſi curuitas. cecitas oculorumcicatrix cum ex vulnere occalluerit. Hic ponit ſcd̓am acceptōem drn̄e dicēs. ꝙ ꝓprie d̓r alterū ab altero differre ꝑ accn̄s inſeꝑabile. Dicit̉ aūt accidēs inſeꝑabile. nō qͣſi nullo mō ſeꝑabile. ſed qͣſi difficulterſeꝑabile. eo ꝙ cām hꝫ ꝑ quā ineſt ſubiecto. ſicut curuitasnaſi in ſymo. cuiꝰ naſus ſymie cōꝑat̉. ⁊ cecitas oculoꝝ velcicatrix aliqͣ indurata q̄ ex vulnere occalluerit. ſymitas em̄inē ꝑ naturā. cicatrix ꝟo ꝑ occaſionē. Hoc igit̉ mō differtſymꝰ a nō ſymo. ⁊ cicatricē hn̄s a nō hn̄te. ⁊ aliqn̄ idē diſfert a ſeip̄o ẜm diuerſa tempora ꝑ hoc ꝙ nunc habet cicatricem ⁊ prius non habuit