Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lxx.

vni opponit̉ vno genere oppoſitōnis: ſꝫ diuerſa ſunt querelatiue dicunt̉ ad pͥncipiū ꝓut ſic tripl̓r dr̄: pͥncipiūdictū ad illa dr̄ multipl̓r. Iteꝫ pͥncipiū ordinē denotat ſꝫ pͥncipiū vno dīc ordinē tꝑalē: alio dic ordinem eternū: ſꝫ eternū et tꝑale p̄n̄t vniuocari. Rn̄. dr̄ vniuoce ſꝫ ẜm analogiā. et eſt ẜm priꝰ poſterius ẜm intelligētie rōnem: em̄ principiū alicuiꝰ idē eſtqd̓ origo ad illud. origo aūt ad aliū erat de ſub̓a autde ſub̓a. ſi de ſub̓a: ſic dr̄ principiū creature ip̄a t̓nitas. ſi de ſub̓a: aut eſt origo modū nat̉e generationē. et pr̄ eſt pͥncipiū filij. aut modū voluntatis et ſpiratōneꝫ: et pater et filiꝰ ſunt pͥncipiū .ſ.ſ. Ad aliud qd̓ obijcit̉. dd̓m pͥncipiū differi ſolumẜm paucioritatē pluralitatē ſuppoſitoꝝ: ſꝫ ẜm rōnemprincipij. eo principiū vno eſt de ſb̓a ſua ꝓducēsalterū: alio de nihilo. ſꝫ ꝓducere de ſe et de alio ſuntactus differētes ẜm rōnem ẜm diffinitōnem..§. j.Iterum queriturcui pͥmo ꝯueniat p̄ncipij? Ad qd̓ pt̄ dici abſolute.principiū dr̄ ẜm priꝰ de pͥncipio generatōnis ꝙͣ de p̓ncipio creatōis. tn̄ ad hūanā intelligentiā ecōuerſo eſt.qꝛ ordinē eternoꝝ poſſumꝰ ꝯgnoſce̓ niſi ordinē creaturaꝝ. Iuxta q̄rit̉ dicat̉ de pr̄e ē principiumfilij et .ſ .ſ. vtrū ſil̓r poſſit dici ē priꝰ his vel an̄. Iteꝫquerit̉ vtrū pͥncipiū ꝓut dr̄ eſſential̓r priꝰ ſit ẜm rōnemintelligētie: prīcipiū ẜm dr̄ notōnal̓r? ſic videt̉:qꝛ ẜm illū modū tenet̉ pͥncipiū eēntial̓r. ẜm alios modos ꝑſonal̓r vel notōnal̓r: eēntia ẜm rōem intelligentie priꝰ ſit ꝙͣ ꝑſona vel notō: pͥncipiū ẜm illū moduꝫdictū erit priuſꝙͣ ẜm alios modos. Preterea vl̓ius eillo qꝛ pluribꝰ ꝯuenit. Contra. pͥncipiū dr̄ex tꝑe: ſꝫ pͥncipiū ẜm alios modos ab eterno: eternū at̄priꝰ ē tꝑali. Item generare et ſpirare priꝰ ſunt ꝙͣ creare. et ita videtur pͥncipiū dictū eēntial̓r poſterius ſitẜm rōeꝫ intelligētie. Rn̄. dr̄ in diuīs priꝰ vl̓ an̄ſꝫ pͥncipiū. qꝛ nomē pͥncipiū dīc ordinē tꝑis ſꝫ magis nature: ſꝫ hec noīa priꝰ et an̄ ẜm ſuā inſtitutōneꝫ dicūt ordinē tꝑis. vn̄ nunꝙͣ aliū ordinē ſignificāt niſi trahant̉ adiunctū ad aliuꝫ ordinē: vt priꝰ natura vel. Ad aliud dd̓m. duplex ē ordo intelligētie. vnꝰ ẜmapprehēſionē nat̉alis rōnis. ī hac via priꝰ ē intētio pͥncipij accepti eēntial̓r ꝙͣ notōnal̓r. ei naturalis prius accipit de eēntia ſit pͥncipiū ꝙͣ intelligat in diuīsꝑſonā ꝑſone pͥncipiū. Aliꝰ ē ẜm apprehēſionē fidei. et inhac via priꝰ ē intentō pͥncipij accepta notōnal̓r. priꝰ em̄fides dīc ꝑſonā ꝑſone pͥncipiū de ſb̓a. poſtmoduꝫ dicetꝑſonas creat̉e vnū pͥncipiū de ſb̓a. Un̄ hyl̓. de ſynodis dicturꝰ vnā catholicꝰ ſb̓aꝫ pr̄is filij inde incipiat neqꝫ qͣſi maximū teneat tanꝙͣ ſine vera fidesnulla ſit tuto vnaꝫ ſb̓aꝫ dicet: an̄dixerit pr̄ igenitꝰ ē:filiusAlembrū ſecundūOnſeq̄nter q̄rit̉ de intentōe pͥncipij dct̄aeēntial̓r. Et q̄runt̉ duo. Prīo vt intentio pͥncipij dicat̉ ab et̓nō vl̓ ex tꝑe. Secūdo vtꝝ pr̄ ⁊filiꝰ et .ſ .ſ. ſint vnū pͥncipiū creat̉e vel pl̓a.Articulꝰ primusD primū q̄rit̉ vtrū nomē pͥncipiū dictumeēntial̓r dicat̉ ab et̓no; dr̄ in. j. ſen. qꝛ dr̄ prīcipiū niſi ad creat̉as. vn̄ creat̓e ceper̄t: cepit pͥncipiū creaturaꝝ. Contͣ. deꝰ ꝯditor ē ab et̓novn̄ in ymno. et̓ne rerū ꝯditor: ē pͥncipium ab eterno. Itē ab et̓no fuer̄t creat̉e in deo: ſꝫ fuerūt in eo niſiſic̄ in vel pͥncipio: deꝰ ab et̓no fuit prīcipiū cauſa Rn̄. ſeꝗt̉ ē prīcipiū et̓nū ē prīcipiuꝫ ab et̓no.In prīa notat̉ et̓nitas reſpct̄u ſuppoīti: ī ꝯcluſiōe v̓onotat̉ r̄ſpectu effct̄ꝰ ꝯnoͣti ī creat̉a. Sꝫ ꝯͣ. xp̄c ẜm aug.dr̄ recens deꝰ et̓nus. dr̄ ex tꝑe: deꝰ ab et̓no. ꝯſtat rōne ſuppoſiti diceret̉ ex tꝑe ab eterno:qꝛ ſuppoſitū eſt ꝑſona et̓na: ſꝫ rōe forme hūane dr̄ re

cens ſiue ex tꝑe: ſil̓r non dicetur rōne ſuppoſiti ꝯditoreternꝰ. Rn̄. hoc nomē eternꝰ pt̄ ſumi ſubſtantīe. etnomē ꝯditor qd̓ eſt adiectm̄ ſignificpt̄ ſumi adiectiue. et ita adiectiuū determīabit iſtud ſubſtantm̄ et̓nꝰ. ſic hec ꝓpoſitō ē vera deꝰ eſt eternꝰ ꝯditor .i. eternꝰ ꝯddit. ſi v̓o ecōuerſo ꝯditor ſumat̉ ſubſtantīe: eternꝰ adiectiue: falſa ē. et eſt ſenſus: eſt eternꝰ ꝯditor .i. eternaliterdidit. Et ẜm verū eſt qd̓ dīc augꝰ. xp̄c ē recens. i.recenter. Sed iterū ꝯtra. ego ſum alpha o principiū finis .j. apoca. ſꝫ finis ē ineternū: principiū eſt abeterno. Rn̄. Noīa que cōnotant aliꝗd in creatura. autꝯnotant reſpectū vt dn̄s dn̄ator: aut effectum vt miſericors creator et hmōi. in his que ꝯnotāt reſpectū vel effectū diſtinguendū eſt. ꝗa aut dicūt in actu: aut in habitu. illis que ꝯnotant in habitu: pōt dici ꝯueniūt d̓oab eterno. notat̉ em̄ habitudo dominij ad ſeruū cum dicitur dn̄s ab eterno: ſꝫ pōt dici dn̄ator ab eterno: ꝗahūit ſeruū ab eterno. dicendū ſi deꝰ dicat̉ pͥncipiuꝫ abſolute: pt̄ dici prīcipiū ab et̓no. qꝛ dīc effectū in actu:ſꝫ in hītu. ſꝫ ſi dicat̉ c det̓mīatōe vt dicat̉ prīcipiū creat̉e: pt̄ dici ab etern Articulus. ij.Einde q̄rit̉ vtrū pr̄ filiꝰ ſint vnū prīcipiumcreature vel pl̓a. Et vnū: pꝫ aug. dicentēvnū prīcipiū ad creaturā pr̄e filio .ſ .ſ. duo pͥncipia. Sꝫ vr̄ apl̓s velle hi tres ſūt tria prīcipia. qꝛ cōpulatō p̄poſitionū ꝑmittit idē ſigͥficari illa tria cum dr̄ad Ro. xj. ex ip̄o ip̄ꝫ ī ip̄o ſūt oīa. Rn̄. illa triar̄latīa r̄fer̄t̉ ad hūc t̓minū deꝰ ꝓut ſuppoīt dr̄ſis ꝑſoīs notat̉ alia alia hītudo illas p̄poſitōes. prīa p̄poſitō noͣt originē. ſcd̓a rōeꝫ mediā oꝑatōis. tercia ꝯſeruationē. hec tria tribꝰ ꝑſoīs appropriāt̉. vn̄ ex adiūctis relatīa tͣhunt̉ ad ꝑſonas: rōne illoꝝ dr̄ſoꝝ ꝯnotatoꝝ fitcopulatō. Expoīt at̄ hyl̓. has p̄pōnes in. iiij. tri..nouit vnū deū eccl̓ia ex oīa. nouit vnū dn̄m ih̓m xp̄ꝫquē oīa. ab vno vniuerſoꝝ originē: vnū cūctoꝝ creationē. īmo pt̄atē nl̓ differentē ab actore venerat̉ et ītellige hec ē pt̄as gub̓nādi. ex his pꝫ pr̄ filiꝰ .ſ .ſ. ſūt vnūprīcipiū creat̉e: lꝫ appropriet̉ ſb̓ qͣdā rōe pr̄: ſb̓ qͣdā filio:ſub qͣdā .ſ.Membrū terciumOnſeq̄nt̉ q̄rit̉ de ītentōe pͥncipij ſūpta notional̓r. circa qd̓ prīo q̄rēdū circūlocutōnibꝰ ponūt̉ ẜm aug. pͥncipiū ſine pͥnº pͥncipiū prin. ſcd̓o an dīna eēntia ſit prīcipiū .ſ .ſ. tercō anpr̄ filiꝰ ſint vnū prīcipiū .ſ.ſ. qͣrto vtꝝ ſint idē prīcipiūſ .ſ. ꝗnto vtꝝ pr̄ filiꝰ ſint vnꝰ ſpirator .ſ.ſ. Sexto vnitate ſpiraījb̓ ẜm quā pr̄ filiꝰ ſūt principiū .ſ.ſ.Articulꝰ primusIrca pͥmū noͣ di. xxxix. j. ſent̉. ī ſine p̄mi. c.ꝯcludr̄ ẜm aug. ſuppoīta ml̓tiplicitatē hꝰ nomis prīcipilem pr̄ ē pͥncipiū ſine pͥn. filiꝰ pͥncipiū de pͥn.ſ .ſ. pͥncipiū vtroqꝫ. Querit̉ cum dr̄ pr̄ ē prīcipiū ſinepͥncipio vtꝝ prīcipiū dicat̉ eēntial̓r vl̓ notōnal̓r. eēntialiter vt vr̄: qꝛ eēntia ē pͥncipiū filij. nec notōnal̓r: qꝛ īnaſcibilitate ſumit̉ qꝛ īnaſcibilitas dr̄ reſpectiueprīcipiū at̄ reſpectīe dr̄. pr̄nitate: qꝛ pr̄nitas dr̄ ſolumreſpct̄u filij. prīcipiū v̓o dr̄ reſpct̄ū filij .ſ.ſ. Nec pt̄ dicinotōeꝫ ſpiratōis: qꝛ ſpiratō filio ꝯueīt. at̄ ꝯueīt ei eſſeprīcipiū ſine prin. Sil̓r q̄rit̉ dr̄ filiꝰ prīcipiū de pͥn.vtꝝ prīcipiū ſtet rōe eēntie vel rōe notōis? Rōe eēntieqꝛ ab alio nec de prīcipio. nec notōe ſit ī filio: qꝛ filiatōe. filiatō ſolū ꝑtīet ad filiū. ſꝫ prīcipiū pͥn.tiet ad .ſ .ſ. nec ſpiratōne: qꝛ coīs ſpiratō ꝯueīt pr̄i cuiꝯueīt pͥncipiū de pͥn. Sil̓r q̄rit̉ .ſ .ſ. dr̄ prīcipiū vtroqꝫ vtꝝ prīcipiū ſumit̉ eēntia vl̓ notōe. eēntia: ꝗaeentia eſt de vtroqꝫ. nec notiōe: qꝛ .ſ .ſ. dr̄ prīcipiūniſi reſpectu effct̄ꝰ in creat̉a. ꝗcꝗd at̄ dīc effct̄m in creat̉aꝯueīt t̓nitati: ſumit̉ notōe. Prete̓a oīs notō et̓naeſt. ſed .ſ .ſ. eſt prīcipiū ab eterno ſꝫ ex ꝑte vt habet̉ ſupra. Rn̄. ꝓprietates ſiue notōes aliqn̄ ſignificantur