Pprietates: nō tn̄ eadem notio. qꝛ nō eadeꝫ hītudine eicōueniūt. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſimplicitas eēntie nō tollit relatōem vel hītudīem qꝛ nō detrahit eiꝰ ſimplicitati: ita nec ſimplicitas ꝑſone nō tollit pluralitatē notionū vel differentē hītudīem ꝑſone. Nec eſt ſil̓e ꝙ ſimplicitas eēntie facit eēntialia eadē. qꝛ nō poſſet eē dr̄ia ineēntialibꝰ cū ſimplicitate eēntie. ſꝫ cū ſimplicitate ꝑſone pt̄ eē dr̄ia hītudinū. ¶ Ad aliud qd̓ obr̄. ꝙ ſunt ideꝫin filio naſcibilitas et filiatio. dd̓m ꝙ idem ſūt dr̄ia ſolum noīe. ſꝫ filiatio duo dicit. eē ab alio ꝑ generatōem.eſſe ab alio nō eſt dignitatis: ſꝫ ꝙ ꝑ generatōꝫ hͦ ē diḡtatis. et id̓o et notō. Sil̓r ī patre duo ſūt ꝙ nō ab alioeſt ꝯͣ illud ꝙ filiꝰ ē ab alio: eē aūt nō ab alio dignitatiseſt: et iō notio ē. Itē ꝙ aliꝰ ab eo ꝑ genē̓atōꝫ digͥtatis ēItem pr̄nitas notio pr̄is ē. ideo in pr̄e ſunt due notiones: in filio nō niſi vna. ¶ Ad vltimum dd̓m. ꝙ auctordr̄ eēntialit̓ tota trinitas reſpectu creat̉e. dicit̉ etiā notionalit̓: et hoc tripl̓r. dicit em̄ qn̄ꝫ īnaſcibilitatē. vt cūdicit̉ pr̄ eſt auctor abſolute: hoc ē nō ab alio. ſicut dicitur maior. Qn̄ꝫ v̓o auctor dic paternitatē. vt cū dicit̉pater eſt auctor filij: qn̄ꝫ v̓o ſpiratōꝫ vt cū dicit̉ auctorreſpectu ſpūſſct̄i. Ex p̄dictis pꝫ. ꝙ deceptꝰ fuit arriusſicut on̄dit aug. v. de trini. volens ꝓbare ꝙ pater fuitmaior filio hac argumētatōe. pr̄ eſt īnaſcibilis vel īgenitus. filiꝰ ē genitus: ergo pr̄ eſt maior filio. non valethec argumētatio ꝓpt̓ cōmutatōem p̄dicamēti. qꝛ īnaſcibilis ꝑtinet ad p̄dicamētū relatōis. maior ꝑtinet ad p̄dicamētū ſubſtātie: cū ſit adiectiuū quātitatiuū. Dicūt gͦ ꝙ īnaſcibilitas notō: ē priuatiuū in eo a qͦ fluit ꝗdꝗd p̄t flue̓. ſꝫ notio ē in pr̄e: qꝛ ꝑ eā ꝯgnoſcit̉ pr̄ et diſcernit̉. ꝓprietas ē: qꝛ ei ſoli ꝯueīt. ſi eī eēnt due ꝑſone ī deitate quarū vtraqꝫ nō eēt ab alia: nō eēt ſūma germanitas et ſūma iocūditas ibi. Sciēdū etiā ꝙ cū dr̄ pr̄ ē auctor filij et ſpūſſct̄i hͦ nomē auctor ſignificat coīter paternitatē ⁊ ſpiratōꝫ. et p̄terea īnaſcibilitatē. qꝛ ꝓut auctoritas dr̄ eē ī ſolo pr̄e: tātū valet auctor quātū principium ſine principio.¶ Nembrum quintumEſtat q̄rē vtrū remota ꝑ ītellectū pr̄mitate: poſſit ītelligi pr̄ ī proprietate īnaſcibilitatis. Ad qd̓ obr̄ v̓bo aug. ſi pr̄ nō ge-nuiſſet filiū. nihilomīꝰ eēt igenitꝰ vl̓ īnaſcibilis. Uidr̄ em̄ ꝙ ſit vera ſimpl̓r. qꝛ dīc dn̄s Io. viij.ē pr̄ meꝰ ꝗ gl̓ificat me quē vos dicitis qꝛ deꝰ veſter ē. gͦpr̄em nouerūt iudei. ſꝫ nō inquātū pr̄: qꝛ iudei n̄ diſtinguūt ꝑſonas gͦ inquātū īnaſcibilis. et ita cognoſcit̉ illeꝗ ē pr̄ inquātū īnaſcibilis vel ingeītus ſine pr̄nitate.¶ Itē iudei et gētiles ph̓i cōcedūt iſlā. ille ꝗ ē a nll̓o creauit te. gͦ ille ꝗ ē īnaſcibil̓ creauit te. de pr̄e v̓o inquātūeſt pr̄ nihil ſciūt: gͦ quātū ad illos nō intellecta paternitate vera eſt hec iſte creauit te. demonſirato illo ꝗ eſtinnaſcibilis. ergo pater et ſi nō genuiſſet filiū: nihilominus eſſet ille qui eſt innaſcibilis. ergo nihilomīꝰ eētꝑſona. qꝛ iſte terminꝰ ille qui ē: ſupponere nō pt̄ niſi ꝓꝑſona. ¶ Itē dicūt ꝙ īnaſcibil̓ ē notio eius a qͦ ꝗcꝗd fluit fluere pt̄. aut ergo īnaſcibilis dicit principiū a qͥ fluunt om̄ia vel poſſunt om̄ia fluē. ſi prio mō: ergo innaſcibilis dicit fluxū filij. ergo pr̄nitatē. ergo pr̄ ẜm ꝙ pr̄generat. ⁊ hoc falſū. ſi īnaſcibilis dicit principiū a quopoſſunt fluere oīa: ergo dicit pr̄em nō ꝓut ē pr̄: ſꝫ ꝓutpt̄ generare et ſi nō generet. Inde ſic iſte eſt innaſcibil̓.ergo iſte pt̄ generare. ergo iſte ē: et ita verū eſt ſimpl̓r.Ii.uis pr̄ nō genuiſſet: nihilomīꝰ eſſet et eſſet ingenitꝰdicta poſitō nō mutat ſuppoſitōem terminoꝝ.ergo cū dicit̉ ille qui eſt pater poteſt generare. iſte terminus qui eſt. ſupponit tm̄ pro vna perſona. quia in triitate non eſt niſi vna perſona que poſſit generare. ero ſupponit tm̄ pro ꝑſona illa. ⁊ ita pater et ſi n̄ genuiſſet nihilominus eſſet hec perſona. ¶ Contra. ſi pater
non genuiſſet non haberet paternitatem. et ita non hoberet eſſe perſonale: cum paternitas faciat. ꝑſonam.nec haberet eſſe notionale. cum non eſſet perſona. licetergo eſſet: eſſet niſi eſſentia. id eſt non haberet eſſe niſieſſentiale: ergo non poſſet generare quia eſſentia nonpoteſt generare. ¶ Item ſi iſte demonſtrato patre quiapoteſt generare eſt: eadem ratione demonſtrato filioquia poteſt generari eſt. et ſi hoc. ergo filius eſt. ergopater eſt pater. ergo non poteſt intelligi poſſe generare quin genuerit. ¶ Reſponſio ſicut dictuꝫ eſt. ſi reſpectus habeatur ad naturam et eſſentiaꝫ rei diuine: falſum eſt quod dicit auguſtinus. quia ẜm naturam reꝝdiuinarum ſi pater poteſt generare generat. cum ſciatet velit. Unde ſi non generat: non poteſt generare. ⁊ itaſi non genuiſſet non eſſet. Uel poteſt haberi reſpectusad naturam intellectus fidei vel ad naturam intellectus humani methaphorici. ſi ad naturam intellectusfidei: iterum falſum eſt. ponit em̄ intellectus fidei ꝙ ſipoteſt generare generat. Sed habito reſpectu ad naturam intellectus humani methaphorici verum ē qd̓dicit Auguſtinus. loquendo de diuinis ſicut loꝗmurde humanis. Adam em̄ et ſi nulluꝫ genuiſſet: nihilominus eſſet ingenitus. Item licet pater non haberet paternitatem in actu: tamen haberet eſſe ꝑſonale et diſtīgueretur ab ip̄o paternitate exiſtēte in impotētia. ꝑ h̓ꝙ dico potēs generare. ¶ Ad vltimo obiectū dd̓m. ꝙ n̄valet hec argumētatio. pr̄ qꝛ poteſt generare eſt: ergofiliꝰ. qꝛ pt̄ generari ē. qꝛ potētia generandi actiue ſeꝗt̉eē rei vel cōcomitat̉: ſed potētia generādi paſſiue precedit eſſe rei.¶ AdditioIc eſt qō addēda de v̓bo hylarij. Dicit em̄ īlibro de ſynodis. ſiꝗs īnaſcibilē ⁊ ſine inicōdicat filiū: ꝙ duo ſine prīcipio ⁊ duo īnaſcibilia: et duo īnata dicēs. duos faciēs deos: anathemaſit. q̄rit̉ qͣre magis ꝗ poīt duos īnaſcibl̓es poīt duos eēdeos: ꝙͣ ꝗ ponit duos eē filios. Rn̄ſio ꝗ duos īnaſcibiles poīt. pͥuat ordīem ī dīnis. ſigͥficat em̄ ꝙ duo ſūt qͦꝝvterqꝫ ē deꝰ ⁊ neut̓ ab alio. ꝗ v̓o duos filios poīt vt ſcꝫſpūſſcīs dicat̉ filiꝰ filij: nō remouet ordīem: vn̄ nō remouet vnitatem ſubſtātie.¶ Queſtio. lxx. de principio et notōnibꝰ nō cōnotātibꝰ effectū in creatura.Onſequentia ordinis reꝗͥrit vt p̄termiſſa inꝗſitōe de noībus prnitatis filiatōis ꝓceſſioīs q̄ patent ex p̄dictis tͣctatu de noībꝰ ꝓprijsꝑſonaꝝ. Querēdū ē de notōe cōi ẜm quā pr̄ et filiꝰ ſpirāt ſpm̄ ſct̄m. rōe cuiꝰ pr̄ dr̄ principiū ſpūſſ. ſil̓r et filiꝰAd faciliorē v̓o ītelligētiā erit īꝗſitōis hic modꝰ. Primo de intētōe prīcipij dicta ī dīnis multipl̓r. Scd̓o deintentōe prīcipij dicta eēntialit̓. Tercio de ītētōe principij dicta notionaliter.¶ Nembrum primumD primū notādū ꝙ hͦ nomē prīcipiū ī diuinis accipit̉ tripl̓r. Uno mō dr̄ pr̄ principium filij ꝑ generatōꝫ. Alio mō dr̄ pr̄cū filio prīcipiū ſpūſſ. ꝑ ſpiratōꝫ. Tercōmō dr̄ prīcipiū cōiter pr̄ cū filio et ſpū vniuerſe creat̉eꝑ creatōꝫ. Prīo mō nomē prīcipij ſoli pr̄i ꝯuenit. Scd̓omō pr̄i ⁊ filio. Tercio mō vnicuiqꝫ ꝑſone. ¶ Circa hͨ.dubitat̉ ml̓tipl̓r. ⁊ prīo vtrū hͦ nomē prīcipiū ẜm tresmōs p̄dictos dicat̉ equoce. Scd̓o cui prīo ꝯueīt rō prīcipij. ¶ Ad pͥmū ſic. pl̓alitas vel paucitas ſuppoītoꝝ n̄mutat rōꝫ termī. ſꝫ prīcipiū ꝓut ſic dr̄ n̄ differt niſi ẜmpaucitatē et pl̓alitatē ſuppoītoꝝ: gͦ ⁊cͣ. ¶ Contͣ. vnū tm̄