Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Pprietates: tn̄ eadem notio. qꝛ eadeꝫ hītudine eicōueniūt. Ad aliud dd̓m. ſimplicitas eēntie tollit relatōem vel hītudīem qꝛ detrahit eiꝰ ſimplicitati: ita nec ſimplicitas ꝑſone tollit pluralitatē notio vel differentē hītudīem ꝑſone. Nec eſt ſil̓e ſimplicitas eēntie facit eēntialia eadē. qꝛ poſſet dr̄ia ineēntialibꝰ ſimplicitate eēntie. ſꝫ ſimplicitate ꝑſone pt̄ dr̄ia hītudinū. Ad aliud qd̓ obr̄. ſunt ideꝫin filio naſcibilitas et filiatio. dd̓m idem ſūt dr̄ia ſolum noīe. ſꝫ filiatio duo dicit. ab alio generatōem.eſſe ab alio eſt dignitatis: ſꝫ generatōꝫ ē diḡtatis. et id̓o et notō. Sil̓r ī patre duo ſūt ab alioeſt ꝯͣ illud filiꝰ ē ab alio: aūt ab alio dignitatiseſt: et notio ē. Itē aliꝰ ab eo genē̓atōꝫ digͥtatis ēItem pr̄nitas notio pr̄is ē. ideo in pr̄e ſunt due notiones: in filio niſi vna. Ad vltimum dd̓m. auctordr̄ eēntialit̓ tota trinitas reſpectu creat̉e. dicit̉ etiā notionalit̓: et hoc tripl̓r. dicit em̄ qn̄ꝫ īnaſcibilitatē. vtdicit̉ pr̄ eſt auctor abſolute: hoc ē ab alio. ſicut dicitur maior. Qn̄ꝫ v̓o auctor dic paternitatē. vt dicit̉pater eſt auctor filij: qn̄ꝫ v̓o ſpiratōꝫ vt dicit̉ auctorreſpectu ſpūſſct̄i. Ex p̄dictis pꝫ. deceptꝰ fuit arriusſicut on̄dit aug. v. de trini. volens ꝓbare pater fuitmaior filio hac argumētatōe. pr̄ eſt īnaſcibilis vel īgenitus. filiꝰ ē genitus: ergo pr̄ eſt maior filio. non valethec argumētatio ꝓpt̓ cōmutatōem p̄dicamēti. qꝛ īnaſcibilis ꝑtinet ad p̄dicamētū relatōis. maior ꝑtinet addicamētū ſubſtātie: ſit adiectiuū quātitatiuū. Dicūt īnaſcibilitas notō: ē priuatiuū in eo a fluit ꝗdꝗd p̄t flue̓. ſꝫ notio ē in pr̄e: qꝛ ꝯgnoſcit̉ pr̄ et diſcernit̉. ꝓprietas ē: qꝛ ei ſoli ꝯueīt. ſi eēnt due ꝑſone ī deitate quarū vtraqꝫ eēt ab alia: eēt ſūma germanitas et ſūma iocūditas ibi. Sciēdū etiā dr̄ pr̄ ē auctor filij et ſpūſſct̄i nomē auctor ſignificat coīter paternitatē ſpiratōꝫ. et p̄terea īnaſcibilitatē. qꝛ ꝓut auctoritas dr̄ ī ſolo pr̄e: tātū valet auctor quātū principium ſine principio. Nembrum quintumEſtat q̄rē vtrū remota ītellectū pr̄mitate: poſſit ītelligi pr̄ ī proprietate īnaſcibilitatis. Ad qd̓ obr̄ v̓bo aug. ſi pr̄ ge-nuiſſet filiū. nihilomīꝰ eēt igenitꝰ vl̓ īnaſcibilis. Uidr̄ em̄ ſit vera ſimpl̓r. qꝛ dīc dn̄s Io. viij.ē pr̄ meꝰ gl̓ificat me quē vos dicitis qꝛ deꝰ veſter ē.pr̄em nouerūt iudei. ſꝫ inquātū pr̄: qꝛ iudei diſtinguūt ꝑſonas inquātū īnaſcibilis. et ita cognoſcit̉ ille ē pr̄ inquātū īnaſcibilis vel ingeītus ſine pr̄nitate. Itē iudei et gētiles ph̓i cōcedūt iſlā. ille ē a nll̓o creauit te. ille ē īnaſcibil̓ creauit te. de pr̄e v̓o inquātūeſt pr̄ nihil ſciūt: quātū ad illos intellecta paternitate vera eſt hec iſte creauit te. demonſirato illo eſtinnaſcibilis. ergo pater et ſi genuiſſet filiū: nihilominus eſſet ille qui eſt innaſcibilis. ergo nihilomīꝰ eētꝑſona. qꝛ iſte terminꝰ ille qui ē: ſupponere pt̄ niſiꝑſona. Itē dicūt īnaſcibil̓ ē notio eius a ꝗcꝗd fluit fluere pt̄. aut ergo īnaſcibilis dicit principiū a fluunt om̄ia vel poſſunt om̄ia fluē. ſi prio: ergo innaſcibilis dicit fluxū filij. ergo pr̄nitatē. ergo pr̄ ẜm pr̄generat. hoc falſū. ſi īnaſcibilis dicit principiū a quopoſſunt fluere oīa: ergo dicit pr̄em ꝓut ē pr̄: ſꝫ ꝓutpt̄ generare et ſi generet. Inde ſic iſte eſt innaſcibil̓.ergo iſte pt̄ generare. ergo iſte ē: et ita verū eſt ſimpl̓r.Ii.uis pr̄ genuiſſet: nihilomīꝰ eſſet et eſſet ingenitꝰdicta poſitō mutat ſuppoſitōem terminoꝝ.ergo dicit̉ ille qui eſt pater poteſt generare. iſte terminus qui eſt. ſupponit tm̄ pro vna perſona. quia in triitate non eſt niſi vna perſona que poſſit generare. ero ſupponit tm̄ pro ꝑſona illa. ita pater et ſi genuiſſet nihilominus eſſet hec perſona. Contra. ſi pater

non genuiſſet non haberet paternitatem. et ita non hoberet eſſe perſonale: cum paternitas faciat. ꝑſonam.nec haberet eſſe notionale. cum non eſſet perſona. licetergo eſſet: eſſet niſi eſſentia. id eſt non haberet eſſe niſieſſentiale: ergo non poſſet generare quia eſſentia nonpoteſt generare. Item ſi iſte demonſtrato patre quiapoteſt generare eſt: eadem ratione demonſtrato filioquia poteſt generari eſt. et ſi hoc. ergo filius eſt. ergopater eſt pater. ergo non poteſt intelligi poſſe generare quin genuerit. Reſponſio ſicut dictuꝫ eſt. ſi reſpectus habeatur ad naturam et eſſentiaꝫ rei diuine: falſum eſt quod dicit auguſtinus. quia ẜm naturam reꝝdiuinarum ſi pater poteſt generare generat. cum ſciatet velit. Unde ſi non generat: non poteſt generare. itaſi non genuiſſet non eſſet. Uel poteſt haberi reſpectusad naturam intellectus fidei vel ad naturam intellectus humani methaphorici. ſi ad naturam intellectusfidei: iterum falſum eſt. ponit em̄ intellectus fidei ſipoteſt generare generat. Sed habito reſpectu ad naturam intellectus humani methaphorici verum ē qd̓dicit Auguſtinus. loquendo de diuinis ſicut loꝗmurde humanis. Adam em̄ et ſi nulluꝫ genuiſſet: nihilominus eſſet ingenitus. Item licet pater non haberet paternitatem in actu: tamen haberet eſſe ꝑſonale et diſtīgueretur ab ip̄o paternitate exiſtēte in impotētia. dico potēs generare. Ad vltimo obiectū dd̓m.valet hec argumētatio. pr̄ qꝛ poteſt generare eſt: ergofiliꝰ. qꝛ pt̄ generari ē. qꝛ potētia generandi actiue ſeꝗt̉ rei vel cōcomitat̉: ſed potētia generādi paſſiue precedit eſſe rei. AdditioIc eſt addēda de v̓bo hylarij. Dicit em̄ īlibro de ſynodis. ſiꝗs īnaſcibilē ſine inicōdicat filiū: duo ſine prīcipio duo īnaſcibilia: et duo īnata dicēs. duos faciēs deos: anathemaſit. q̄rit̉ qͣre magis poīt duos īnaſcibl̓es poīt duosdeos: ꝙͣ ponit duos filios. Rn̄ſio duos īnaſcibiles poīt. pͥuat ordīem ī dīnis. ſigͥficat em̄ duo ſūt qͦꝝvterqꝫ ē deꝰ neut̓ ab alio. v̓o duos filios poīt vt ſcꝫſpūſſcīs dicat̉ filiꝰ filij: remouet ordīem: vn̄ remouet vnitatem ſubſtātie. Queſtio. lxx. de principio et notōnibꝰ cōnotātibꝰ effectū in creatura.Onſequentia ordinis reꝗͥrit vt p̄termiſſa inꝗſitōe de noībus prnitatis filiatōis ꝓceſſioīs patent ex p̄dictis tͣctatu de noībꝰ ꝓprijsꝑſonaꝝ. Querēdū ē de notōe cōi ẜm quā pr̄ et filiꝰ ſpirāt ſpm̄ ſct̄m. rōe cuiꝰ pr̄ dr̄ principiū ſpūſſ. ſil̓r et filiꝰAd faciliorē v̓o ītelligētiā erit īꝗſitōis hic modꝰ. Primo de intētōe prīcipij dicta ī dīnis multipl̓r. Scd̓o deintentōe prīcipij dicta eēntialit̓. Tercio de ītētōe principij dicta notionaliter. Nembrum primumD primū notādū nomē prīcipiū ī diuinis accipit̉ tripl̓r. Uno dr̄ pr̄ principium filij generatōꝫ. Alio dr̄ pr̄ filio prīcipiū ſpūſſ. ſpiratōꝫ. Tercō dr̄ prīcipiū cōiter pr̄ filio et ſpū vniuerſe creat̉e creatōꝫ. Prīo nomē prīcipij ſoli pr̄i ꝯuenit. Scd̓o pr̄i filio. Tercio vnicuiqꝫ ꝑſone. Circa.dubitat̉ ml̓tipl̓r. prīo vtrū nomē prīcipiū ẜm tresmōs p̄dictos dicat̉ equoce. Scd̓o cui prīo ꝯueīt prīcipij. Ad pͥmū ſic. pl̓alitas vel paucitas ſuppoītoꝝmutat rōꝫ termī. ſꝫ prīcipiū ꝓut ſic dr̄ differt niſi ẜmpaucitatē et pl̓alitatē ſuppoītoꝝ: ⁊cͣ. Contͣ. vnū tm̄