Queſtio.lxix.
nūt ꝙ ſic intelligēdū ē. Innaſcibilitas ē ꝓprietas queineſt pn̄i ex eo ꝙ ip̄e a nullo ē. ⁊ ip̄e ē principiū aliorū.vel ꝑ generatōem vel ꝑ ſpiratōem vel ꝑ creatōeꝫ. ergoẜm hec innaſcibilitas nō ē aliqua notio alia generatōne vel ſpiratōe. ¶ Alij dicūt ꝙ innaſcibilitas ē vniuerſalis autoritas ſiue prīcipalitas q̄ ī ſolo pr̄e ē. eēntiaaūt diuina nō hꝫ autoritatē niſi reſpectu creaturarū.¶ Sed ꝯͣ. aut dr̄ vniuerſalis prīcipalitas qꝛ pr̄ ē oīm.aut quia vniuerſaliter intellecta. ſi primo mō: gͦ principalitas illa vniuerſalis nō ē aliud ꝙͣ generatio vl̓ ſpiratio vel creatio. Si dicat̉ vniuerſalis prīcipalitas qꝛvniuerſaliter intelligit̉ nō ꝓpter hͦ erit alia notio ꝙͣ geueratio vel ſpiratio vel creatio. niſi ponat̉ hō coīs quin̄ ſit ſortes nec plato ⁊ ſic de alijs: ſꝫ hͦ nihil ē. ¶ Alij dicūt ꝙ innaſcibilitas ē fontalis plenitudo q̄ ē in pr̄e etnō ē ad aliꝗd. ſicut grāmatica lꝫ ſit alicuiꝰ: nō tn̄ ē adꝗd̓. ita fontalis plenitudo licꝫ ſit alicuiꝰ plenitudo:nō tn̄ ē ad aliꝗd. Sꝫ ꝯͣ dicit aug. quicqd̓ dr̄ de deo. autor̄ ẜm eēntiam aut ẜm relatōeꝫ. gͦ fontalis plenitudoſi nō dicat̉ de pr̄e ẜm relatōem: dicet̉ de eo ẜm eēntiaꝫgͦ fontalis plenitudo dr̄ de eēntia diuīa. gͦ ⁊ innaſcibilitas et hͦ falſū. ¶ Itē fons inqͣtū fons hꝫ fluere. gͦ ē adaliquid. ¶ Alij dicūt ꝙ innaſcibilitas ē notio pr̄is permodū priuatōis. Eſt em̄ innaſcibilitas priuatio eſſendi ab alio in eo a quo ſunt oēs alij. ſꝫ in pr̄e dignitas ēa quo ſunt oēs alij nō eē ab alio. ſicut dignitas ē alicuiregi nō habere regnū ab alio. ⁊ ꝑ hoc diſtinguit̉ pr̄ abalijs ꝑſonis ſicut ouis nō ſignata ab alia oue ſignata.Nec ſequit̉ paſſio xp̄i ē articulus quidā. gͦ paſſio xp̄i ē⁊ ꝙ ita ſit: videt̉ ꝑ aug. ꝗ dicit. ꝙ ingenitus non dic̄ depr̄e quid ſit ſꝫ quid nō ſit. ⁊ p̄poſitio illa pͥuatiua nonmutat p̄dicamētū. Areſto. etiā dicit ꝙ ſicut riſibile ꝓpriū ē hoīs: ita n̄ riſibile ꝓpriū ē n̄ hoīſ. ⁊ ita negatō diſtinctīa ē. Nota gͦ primo ī quocūqꝫ genere ꝑ negatōeꝫdeterminari oportet. ꝙ nō eo ꝙ habeāt imꝑfectōem vl̓defectū: ſꝫ qꝛ nō habēt alia priora ante ſe quibꝰ notificētur. ſiue qꝛ nr̄ intellectus nō ē potēs hoc intelligere vl̓manifeſtare ꝓut ſunt ī ſua naturā. Un̄ dicit ph̓s ꝙ ſic̄oculus noctue ad luceꝫ diei ſe habet: ita intellectus nr̄ad nature manifeſtiſſima. Iō dicit damaſce. ꝙ de deopoſſibile ē ſcire qd̓ nō ē. quid ē aūt ē impoſſibile. ẜm hͨdicit boetiꝰ ī li. de duabꝰ naturis ꝙ deuꝫ cognoſcimusp̄uatōne. Sil̓r ph̓s diffiniēs ſubſtātiaꝫ dic̄ eē ip̄m ensnō ī alio. qm̄ ſi diceretur ꝙ ē ꝑ ſe. ⁊ quereret̉ qd̓ ē ens ꝑſe: oporteret ꝑ negatōes declarare. Iō entia prima etꝑſectiſſima oportet negatōe determīare. nō ꝙ ille negatōes on̄dant defectū ī eis. ſꝫ qꝛ nos nō poſſumꝰ intellige qd̓ ſubeſt negatōibꝰ ꝙ ē ens ꝑfectiſſimū. Innaſcibilis gͦ cū dr̄ notio pr̄is nō denotat defectū: ſꝫ potius ꝑfectōem q̄ ſignat̉ cū dr̄ pr̄ ē a ſe. ſꝫ qꝛ hͦ nō poſſumꝰ intelligere quō aliquid ē a ſe: negatōe determinamꝰ. Si at̄quereret̉ q̄ eēt ꝑfectior ẜm rōem intelligētie notio pr̄isinnaſcibilitas aut pr̄nitas. dd̓m ꝙ innaſcibilitas quātū ē ex ꝑte rei. pr̄nitas v̓o quātum ē ex ꝑte intelligētienr̄e. hoc em̄ eſt q̄rere. cū deus ſit ens ꝑfectiſſimū. vtrūmagis ei debeat attribui ꝑfectio ꝙ nō ē ab alio. vel ꝙ ēprincipium. et cauſa aliorū. et forte ẜm vtrūqꝫ determinatur ſumma ꝑfectio ī ip̄o. ſꝫ differēter ꝑ vnum ꝙͣtumad ſubſtantiam: ꝑ alterum ꝙͣtum ad virtutem ſiue po¶ Nlembrum terciumUeſtio ꝯſequēs ē. vtrū innaſcibilitas ſitꝓprietas pr̄is ꝙ ſic videt̉. qꝛ ſufficienterdiſtīguit ꝑſonā pr̄is ab oī alia ꝑſona. gͦē ꝓprietas. ¶ Cōtra. pr̄ dr̄ ingenitꝰ: eo ꝙmnō ē ens ab alio ꝑ generatōem. ſꝫ hͦ ſil̓r ꝯuenit ſpūiſancto. gͦ nō ē ꝓpriū pr̄i ſꝫ cōe pr̄i ⁊ ſpūiſancto eē ingenitū.Itē videt̉ ꝙ ingenitꝰ ẜm ꝙ dr̄ negatiue ꝯuenit eſſen-
tie. qꝛ eēntia nō ē ens ab alio. gͦ nō ē ꝓpria notio pr̄is.¶ Iteꝫ ſi innaſcibilitas diſtiguit pr̄em: ad qd̓ erit aliaꝓprietas diſtinguēs? ¶ Itē q̄ prius diſtinguit ꝑſonanpr̄is. innaſcibilitas aut paternitas? ¶ Itē cū ꝓcedē nōꝯueniat pr̄i ſicut nec naſci. qͣre aſſignat̉ ꝓprietas patriꝑ priuatōem natiuitatis .ſ. innaſcibilitas: ⁊ nō ſimiliter ꝑ priuatōem ꝓceſſionis vt ꝓceſſibilitas? ¶ Rn̄ſio.ingenitus ſic̄ ⁊ ignorātia dr̄ dupl̓r. negatiuel ⁊ qͣi ꝯtrarie. primo mō ꝯuenit pr̄i. ſecūdo mō ꝯuenit ſpūiſancto⁊ iō ingenitus nō pōt eē cōis notio vtriqꝫ. cū dicat̉ deeis ml̓tipliciter. nec iterū ingenitus ꝓut dr̄ qͣi ꝯtrarieid ē habēs ꝓprietatē diſtincta ⁊ qͣi ꝯtrariā generatōniē alia notio a ꝓceſſiōe. ſpūs eī ſct̄s eo ꝙ ꝓcedit ab alioꝑ ſpiratōeꝫ: ē ingenitꝰ. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ nō ens abalio dr̄ dupl̓r. aut qꝛ nll̓o mō eſt ens ab alio nec in ſenec ī alio aut nō ens ab alio ī ſe: tn̄ ē ab alio ī alio. primo mō ꝯuēit eēntie: ⁊ eſt pr̄is ꝓprietas. Scd̓o mō ꝯuenit eēntie cū det̓mīatōe: et ſic nō ē ꝓprietas pr̄is. vt ſitſēſus eēntia ē ī filio a pr̄e. ¶ Ad aliud dicēdū qꝛ īnaſcibilitas nō dicit habitudinē ad alias ꝑſonas. cū ſit habitudo pr̄is ad filiū vna: ⁊ ad ſpm̄ ſct̄m̄ alia. qͣre ncc̄e fuerūt due notōes q̄ dicerēt has hītudīes. ¶ Ad aliud dicēdū. ꝙ priꝰ dr̄ dupl̓r an̄ qd̓ nichil: vel qd̓ ꝓximiꝰ. perpriꝰ ergo diſtīguit innaſcibilitas: qꝛ nichil an̄. ſꝫ pr̄nitas īmediatiꝰ ⁊ ꝓximiꝰ. ¶ Ad aliud dicēdū ſic̄ dct̄m ēpriꝰ d̓ ſpiratōe. vl̓ dicēdū ꝙ īnaſcibilitas ẜm ītell̓ie rōnē dic̄ nō ens ab alio ꝑ gēratōeꝫ. pt̄ ergo fieri negatioſimpl̓r vt neget̉ eē ab alio: ⁊ ſic īcludit ī ſe īgēratōeꝫ ⁊ꝓceſſiōeꝫ. ⁊ ſic ē ꝓprietas pr̄is. vl̓ pt̄ fieri abnegatō hꝰtotiꝰ eē ab alio ꝑ gēratōeꝫ: et ſic n̄ē ꝓprietas pr̄is. ſicem̄ in ꝓceſſiōalitas eēt pr̄i ꝓprietas. Sꝫ illud ſolutuꝫeſt pleniꝰ intiōe de nūero notionum.¶ Nlembrū quartumOſtea q̄rit̉ an inaſcibilitas ſit eadē notō q̄ ſit pr̄nitas vel alia? Ꝙ alia probataug. qꝛ ſi pr̄ nūqͣ genuiſſꝫ filiū nihilominꝰ eēt ingenitꝰ vel innaſcibilis. ſꝫ ſi nō gnuiſſet nō eēt pr̄. gͦ n̄ eēt pr̄nitas. ſꝫ innaſcibilitas eēt. gͦinnaſcibilitas ꝓprie ē alia notio ꝙͣ pr̄nitas. ¶ Cōtra.videt̉. prima ꝓpoſitio ē falſa. qꝛ ſi pr̄ nūꝙͣ genuiſſet: n̄eēt pr̄. qꝛ nō eēt pr̄nitas: ⁊ ita nō eēt ꝑſona. qꝛ pr̄nitasfacit hāc ꝑſonā. ⁊ ita ſi pr̄ nūqͣ genuiſſet: ſimpliciter n̄eēt. ⁊ ita nō eēt ingenitꝰ vel naſcibilis. ¶ Itē cū dr̄ inaſcibilis vel ingenitꝰ. ⁊ cū dr̄ pr̄: dr̄ eadē ꝑſona. gͦ idē ēdice̓ pr̄em et ingenitū. ¶ Itē cū ī ꝑſona ſit oīmoda ſimplicitas nihil ē ī pr̄e qd̓ non ſit pr̄. gͦ pr̄nitas ē pater. gͦſimil̓r ꝓpter omnimodā ſimplicitatē paternitas ē quiqd̓ ē ī patre. gͦ paternitas ē innaſcibilitas. ¶ It̄ ſimplicitas eſſentie tāta eſt ꝙ facit omnia eēntialia eadem. gͦſimplicitas ꝑſone facit omnia notionalia eadē. ¶ Iteꝫin filio naſcibilitas ⁊ filiatio ſunt eadem: gͦ ſimiliter īpatre innaſcibilitas ⁊ paternitas ſunt idem. ¶ Itē ſuꝑpoſito ẜm hylariuꝫ ꝙ innaſcibilitas dicat idem quodnon ens ab alio a quo alius. ſic ergo innaſcibilis eſtidem ꝙ autor. ſed pater nō eſt autor niſi per paternitatem aut ſpirationem. ergo innaſcibilitas erit idem qd̓paternitas vel cōmunis ſpiratio. ¶ Reſponſio. ad primum ꝙ auguſtinus non habuit reſpectum ad naturaꝫeſſendi: ſed ad naturā intelligendi. cōcedimus enim ꝙſi pr̄ nō genuiſſet: nō eſſet. ſed intellecto ꝙ nō genuitbene poteſt intelligi ꝙ ſit ingenitus innaſcibilis. quiaintellecta innaſcibilitate non intelligit̉ paternitas adminus diſtincte. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ alia eſt proprietas innaſcibilitas: alia paternitas. hec em̄ dicit ꝓprietatem qua non eſt ab alio: illa qua alius abo ꝑgenerationeꝫ. ¶ Qd̓ obijcitinnaſcilet pidē. dd̓m ꝙ idem ſunt ꝑĘadem enim et vna ēniunt