Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lxix.

nūt ſic intelligēdū ē. Innaſcibilitas ē ꝓprietas queineſt pn̄i ex eo ip̄e a nullo ē. ip̄e ē principiū aliorū.vel generatōem vel ſpiratōem vel creatōeꝫ. ergoẜm hec innaſcibilitas ē aliqua notio alia generatōne vel ſpiratōe. Alij dicūt innaſcibilitas ē vniuerſalis autoritas ſiue prīcipalitas ī ſolo pr̄e ē. eēntiaaūt diuina hꝫ autoritatē niſi reſpectu creaturarū. Sed ꝯͣ. aut dr̄ vniuerſalis prīcipalitas qꝛ pr̄ ē oīm.aut quia vniuerſaliter intellecta. ſi primo: principalitas illa vniuerſalis ē aliud ꝙͣ generatio vl̓ ſpiratio vel creatio. Si dicat̉ vniuerſalis prīcipalitas qꝛvniuerſaliter intelligit̉ ꝓpter erit alia notio ꝙͣ geueratio vel ſpiratio vel creatio. niſi ponat̉ coīs qui ſit ſortes nec plato ſic de alijs: ſꝫ nihil ē. Alij dicūt innaſcibilitas ē fontalis plenitudo ē in pr̄e et ē ad aliꝗd. ſicut grāmatica lꝫ ſit alicuiꝰ: tn̄ ē adꝗd̓. ita fontalis plenitudo licꝫ ſit alicuiꝰ plenitudo: tn̄ ē ad aliꝗd. Sꝫ ꝯͣ dicit aug. quicqd̓ dr̄ de deo. autor̄ ẜm eēntiam aut ẜm relatōeꝫ. fontalis plenitudoſi dicat̉ de pr̄e ẜm relatōem: dicet̉ de eo ẜm eēntiaꝫ fontalis plenitudo dr̄ de eēntia diuīa. innaſcibilitas et falſū. Itē fons inqͣtū fons hꝫ fluere. ē adaliquid. Alij dicūt innaſcibilitas ē notio pr̄is permodū priuatōis. Eſt em̄ innaſcibilitas priuatio eſſendi ab alio in eo a quo ſunt oēs alij. ſꝫ in pr̄e dignitas ēa quo ſunt oēs alij ab alio. ſicut dignitas ē alicuiregi habere regnū ab alio. hoc diſtinguit̉ pr̄ abalijs ꝑſonis ſicut ouis ſignata ab alia oue ſignata.Nec ſequit̉ paſſio xp̄i ē articulus quidā. paſſio xp̄i ē ita ſit: videt̉ aug. dicit. ingenitus non dic̄ depr̄e quid ſit ſꝫ quid ſit. p̄poſitio illa pͥuatiua nonmutat p̄dicamētū. Areſto. etiā dicit ſicut riſibilepriū ē hoīs: ita riſibile ꝓpriū ē hoīſ. ita negatō diſtinctīa ē. Nota primo ī quocūqꝫ genere negatōeꝫdeterminari oportet. eo habeāt imꝑfectōem vl̓defectū: ſꝫ qꝛ habēt alia priora ante ſe quibꝰ notificētur. ſiue qꝛ nr̄ intellectus ē potēs hoc intelligere vl̓manifeſtare ꝓut ſunt ī ſua naturā. Un̄ dicit ph̓s ſic̄oculus noctue ad luceꝫ diei ſe habet: ita intellectus nr̄ad nature manifeſtiſſima. dicit damaſce. de deopoſſibile ē ſcire qd̓ ē. quid ē aūt ē impoſſibile. ẜmdicit boetiꝰ ī li. de duabꝰ naturis deuꝫ cognoſcimusp̄uatōne. Sil̓r ph̓s diffiniēs ſubſtātiaꝫ dic̄ ip̄m ens ī alio. qm̄ ſi diceretur ē ſe. quereret̉ qd̓ ē ensſe: oporteret negatōes declarare. entia prima etꝑſectiſſima oportet negatōe determīare. ille negatōes on̄dant defectū ī eis. ſꝫ qꝛ nos poſſumꝰ intellige qd̓ ſubeſt negatōibꝰ ē ens ꝑfectiſſimū. Innaſcibilis dr̄ notio pr̄is denotat defectū: ſꝫ potius ꝑfectōem ſignat̉ dr̄ pr̄ ē a ſe. ſꝫ qꝛ poſſumꝰ intelligere quō aliquid ē a ſe: negatōe determinamꝰ. Si at̄quereret̉ eēt ꝑfectior ẜm rōem intelligētie notio pr̄isinnaſcibilitas aut pr̄nitas. dd̓m innaſcibilitas quā ē ex ꝑte rei. pr̄nitas v̓o quātum ē ex ꝑte intelligētienr̄e. hoc em̄ eſt q̄rere. deus ſit ens ꝑfectiſſimū. vtrūmagis ei debeat attribui ꝑfectio ē ab alio. vel ēprincipium. et cauſa aliorū. et forte ẜm vtrūqꝫ determinatur ſumma ꝑfectio ī ip̄o. ſꝫ differēter vnum ꝙͣtumad ſubſtantiam: alterum ꝙͣtum ad virtutem ſiue po Nlembrum terciumUeſtio ꝯſequēs ē. vtrū innaſcibilitas ſitꝓprietas pr̄is ſic videt̉. qꝛ ſufficienterdiſtīguit ꝑſonā pr̄is ab alia ꝑſona.ē ꝓprietas. Cōtra. pr̄ dr̄ ingenitꝰ: eomnō ē ens ab alio generatōem. ſꝫ ſil̓r ꝯuenit ſpūiſancto. ē ꝓpriū pr̄i ſꝫ cōe pr̄i ſpūiſancto ingenitū.Itē videt̉ ingenitꝰ ẜm dr̄ negatiue ꝯuenit eſſen-

tie. qꝛ eēntia ē ens ab alio. ē ꝓpria notio pr̄is. Iteꝫ ſi innaſcibilitas diſtiguit pr̄em: ad qd̓ erit aliaꝓprietas diſtinguēs? Itē prius diſtinguit ꝑſonanpr̄is. innaſcibilitas aut paternitas? Itē ꝓcedēꝯueniat pr̄i ſicut nec naſci. qͣre aſſignat̉ ꝓprietas patri priuatōem natiuitatis .ſ. innaſcibilitas: ſimiliter priuatōem ꝓceſſionis vt ꝓceſſibilitas? Rn̄ſio.ingenitus ſic̄ ignorātia dr̄ dupl̓r. negatiuel qͣi ꝯtrarie. primo ꝯuenit pr̄i. ſecūdo ꝯuenit ſpūiſancto ingenitus pōt cōis notio vtriqꝫ. dicat̉ deeis ml̓tipliciter. nec iterū ingenitus ꝓut dr̄ qͣi ꝯtrarieid ē habēs ꝓprietatē diſtincta qͣi ꝯtrariā generatōniē alia notio a ꝓceſſiōe. ſpūs ſct̄s eo ꝓcedit ab alio ſpiratōeꝫ: ē ingenitꝰ. Ad aliud dd̓m. ens abalio dr̄ dupl̓r. aut qꝛ nll̓o eſt ens ab alio nec in ſenec ī alio aut ens ab alio ī ſe: tn̄ ē ab alio ī alio. primo ꝯuēit eēntie: eſt pr̄is ꝓprietas. Scd̓o ꝯuenit eēntie det̓mīatōe: et ſic ē ꝓprietas pr̄is. vt ſitſēſus eēntia ē ī filio a pr̄e. Ad aliud dicēdū qꝛ īnaſcibilitas dicit habitudinē ad alias ꝑſonas. ſit habitudo pr̄is ad filiū vna: ad ſpm̄ ſct̄m̄ alia. qͣre ncc̄e fuerūt due notōes dicerēt has hītudīes. Ad aliud dicēdū. priꝰ dr̄ dupl̓r an̄ qd̓ nichil: vel qd̓ ꝓximiꝰ. perpriꝰ ergo diſtīguit innaſcibilitas: qꝛ nichil an̄. ſꝫ pr̄nitas īmediatiꝰ ꝓximiꝰ. Ad aliud dicēdū ſic̄ dct̄m ēpriꝰ ſpiratōe. vl̓ dicēdū īnaſcibilitas ẜm ītell̓ie dic̄ ens ab alio gēratōeꝫ. pt̄ ergo fieri negatioſimpl̓r vt neget̉ ab alio: ſic īcludit ī ſe īgēratōeꝫꝓceſſiōeꝫ. ſic ē ꝓprietas pr̄is. vl̓ pt̄ fieri abnegatō hꝰtotiꝰ ab alio gēratōeꝫ: et ſic n̄ē ꝓprietas pr̄is. ſicem̄ in ꝓceſſiōalitas eēt pr̄i ꝓprietas. Sꝫ illud ſolutuꝫeſt pleniꝰ intiōe de nūero notionum. Nlembrū quartumOſtea q̄rit̉ an inaſcibilitas ſit eadē no ſit pr̄nitas vel alia? alia probataug. qꝛ ſi pr̄ nūqͣ genuiſſꝫ filiū nihilominꝰ eēt ingenitꝰ vel innaſcibilis. ſꝫ ſi gnuiſſet eēt pr̄. eēt pr̄nitas. ſꝫ innaſcibilitas eēt.innaſcibilitas ꝓprie ē alia notio ꝙͣ pr̄nitas. Cōtra.videt̉. prima ꝓpoſitio ē falſa. qꝛ ſi pr̄ nūꝙͣ genuiſſet:eēt pr̄. qꝛ eēt pr̄nitas: ita eēt ꝑſona. qꝛ pr̄nitasfacit hāc ꝑſonā. ita ſi pr̄ nūqͣ genuiſſet: ſimplicitereēt. ita eēt ingenitꝰ vel naſcibilis. Itē dr̄ inaſcibilis vel ingenitꝰ. dr̄ pr̄: dr̄ eadē ꝑſona. idē ēdice̓ pr̄em et ingenitū. Itē ī ꝑſona ſit oīmoda ſimplicitas nihil ē ī pr̄e qd̓ non ſit pr̄. pr̄nitas ē pater.ſimil̓r ꝓpter omnimodā ſimplicitatē paternitas ē quiqd̓ ē ī patre. paternitas ē innaſcibilitas. It̄ ſimplicitas eſſentie tāta eſt facit omnia eēntialia eadem.ſimplicitas ꝑſone facit omnia notionalia eadē. Iteꝫin filio naſcibilitas filiatio ſunt eadem: ſimiliter īpatre innaſcibilitas paternitas ſunt idem. Itē ſuꝑpoſito ẜm hylariuꝫ innaſcibilitas dicat idem quodnon ens ab alio a quo alius. ſic ergo innaſcibilis eſtidem autor. ſed pater eſt autor niſi per paternitatem aut ſpirationem. ergo innaſcibilitas erit idem qd̓paternitas vel cōmunis ſpiratio. Reſponſio. ad primum auguſtinus non habuit reſpectum ad naturaꝫeſſendi: ſed ad naturā intelligendi. cōcedimus enimſi pr̄ genuiſſet: eſſet. ſed intellecto genuitbene poteſt intelligi ſit ingenitus innaſcibilis. quiaintellecta innaſcibilitate non intelligit̉ paternitas adminus diſtincte. Ad aliud dicendum. alia eſt proprietas innaſcibilitas: alia paternitas. hec em̄ dicitprietatem qua non eſt ab alio: illa qua alius abogenerationeꝫ. Qd̓ obijcitinnaſcilet pidē. dd̓m idem ſuntĘadem enim et vna ēniunt