eſt generans neqꝫ ꝓcedens. quare videt̉ ꝙ ſimiliter generans nō eſt innaſcibilis vel ſpirans. ¶ Rn̄. quedaꝫnotōnes dicūt relatōes ſibi oppoſitas adinuicē. quedaꝫdifferētes tm̄ ſꝫ nō oppoſitas. differentes aūt dicunt̉ relatōnes ⁊ oppoſite q̄ ad ſeinuicē dicunt̉. et hec non pn̄thr̄e eandē ypoſtaſiꝫ vel ideꝫ ſuppoſitū: qꝛ nō pn̄t eē ineodem relatō et correlatō. qd̓ ptꝫ ꝑ diffinitōeꝫ relatīorū. et iō qꝛ genitꝰ ⁊ generās et ꝓcedens ⁊ ſpirans relatiue dicunt̉ adinuicē: nō pōt vnū de altera p̄dicari. Similiter ꝓcedēs licꝫ nō dicat̉ relatiue ad generantē velgenitū: opponit̉ eis tn̄ negatīe ſicut genitū in genito qd̓ptꝫ ex diffinitōnibꝰ eoꝝ ſcꝫ generātis geniti et ꝓcedentis: ſꝫ innaſcibilis ſpirans et generans licet ſignificentdifferētes relatōnes: nō tn̄ adinuicē relatiue dicunturnec opponit̉ alio gene̓ oppoſitōnis: ideo pōt vnū de altero p̄dicari. Aliter pōt dici ꝙ aliud ē ꝓprietas ꝑſonalisaliud ꝓprietas ꝑſone. vn̄ relatōnes ꝑſonales et ꝓprietates ꝑſonales nō coīcāt vnā ypoſtaſim ſꝫ plures ꝓprietates. ꝑſone pn̄t: ſꝫ que coīcant in vna ypoſtaſi de ſeinuicem p̄dicant̉. q̄ aut nō: nō pn̄t. ideo vna ꝓprietas perſonalis nō p̄dicat̉ de alia: quia penes ipſas differūt ꝑſone ſꝫ vna ꝓprietas ꝑſone pōt de alia p̄dicari.¶ Queſtio. lxix. de nominibus notionalibꝰ in ſpāli.Nquiſito de notioo1nibꝰ in generali. inꝗrendū eſt in ſpāli.Notandum gͦ ꝙ notōes diſtinguūturdupl̓r. Uno mō nō ꝯnotando effectuꝫin creat̉a: ⁊ hmōi cōueniūt ꝑſonis abeterno. vt innaſcibilis. generās ⁊cͣ. Alio mō ꝯnotādo:et dicunt̉ de ꝑſonis ex tꝑe: vt datꝰ. miſſus. Primo gͦ dicendo de notōnibꝰ nō ꝯnotantibꝰ effectū in creatura q̄dicunt̉ ab eterno. ſcd̓o de notōnibꝰ effectuꝫ ꝯnotantibꝰq̄ dicunt̉ ex tꝑe. ¶ Iteꝫ noīa notionū ſiue ꝓprietatū nōꝯnotantiū ſunt duobꝰ modis. Nam ſic̄ dictū eſt. q̄daꝫſunt ꝓprietates ꝑſonales: vt pr̄nitas. filiatō. ſpiratio.Quedam nō perſonales ſed perſone: vt innaſcibilitaset coīs ſpirato. De nominibꝰ ꝓprietatū ſiue notionū ꝑſonaliū ptꝫ declaratio ex p̄dictis: vbi inꝗrit̉ de noībꝰ ꝑſonalibꝰ ꝓprijs ⁊ relatīs pr̄ ⁊ filiꝰ et .ſ .ſ. vniꝰ em̄ ſunt inquiſitōis. Reſtat inꝗrere de noīe innaſcibililatis ſiue īgeneratōis: et de noīe coīs ſpiratōis. q̄ nō ſunt ꝓprietates ꝑſonales. Primo gͦ querit̉ de innaſcibilitate. deinde de cōi ſpiratōne. ¶ Item de innaſcibilitate querunt̉iſta. ⁊primo vtrū dicat̉ ẜm relatōem. Scd̓o vtrū ſit notio vel ꝓprietas. Tercio vtrum ꝓprietas pr̄is. Quartovtrū eadē notio q̄ eſt pr̄nitas. Quinto vtrū remota nor̄nitate: intelligi poſſit ꝑſona innaſcibilis.tione¶ Nlembrum primumD primū ſic ꝓcedit̉. q̄cūqꝫ differūt: differūt ſub̓aliter vel ẜm accn̄s: ſꝫ genitꝰ ⁊ īgenitꝰ nō differūt ẜm accn̄s: gͦ differūt ſb̓aliter. qͣre nō eſt eadē ſb̓a geniti ⁊ ingenitiet ita ſeꝗtur herēſis arriani. ¶ Contra. maior ē ſb̓alisdr̄ia ꝙͣ accidētalis. ſꝫ in dīnis nō pt̄ eſſe dr̄ia accidental̓ꝓpter ſūmā ſimplicitatē eēntie: gͦ nō dr̄ia ſb̓alis. ¶ Preterea in dīnis nō eſt dr̄a niſi ẜm relatōeꝫ: gͦ ẜm ſub̓amnō differrēt res dīne. qꝛ q̄ ẜm relatōꝫ differūt mīme differūt. et hͦ eſt qꝛ mutatis relatōibꝰ: nō ncc̄e ē mutari eauibꝰ relatōes inſunt. ¶ Iteꝫ ꝗcꝗd dr̄ d̓ deo: dr̄ aūt ẜmib̓am: aut ẜm relatōeꝫ. Cont. innaſcibilitas nō dicit̉ẜm ſub̓am aut ẜm relatōeꝫ. ¶ Iteꝫ dr̄ in ſentētijs .j. lib̓.ncc̄e ē dici ẜm accn̄sxxvj. di. Ꝙ nō ꝗddr̄ ẜm ſulẜm accn̄s: gͦ om̄e qd̓ dr̄.id v̓o nō dr̄ ẜm ſb̓aꝫaut ē in ſb̓i ectnō ē in ſubicīẜm ſub̓am accn̄s
immediate ſe habeant in creaturis: non tamen in diuinis. vnde aug. in li. de trini. ꝯtra arriū dicit. nō ſeꝗͥturingenitꝰ nō predicat̉ ẜm accn̄s: gͦ p̄dicat̉ ẜm ſub̓am velẜm relatōem. In creaturis d̓o p̄dicari ẜm relatōeꝫ cōtinetur ſub p̄dicatione accidentali. qm̄ in creaturis relatio ſub accidente ꝯtinet̉. nō ſic aūt pōt eſſe in diuinisqm̄ deo nihil pōt accide̓. ẜm hoc gͦ cum querit̉ vtrū genitus vel ingenitꝰ differūt ẜm ſub̓am vel ẜm accidens.nō ſufficiēter diuidit̉ in diuinis: ſꝫ deberet addi vel ẜmrelatōeꝫ. tn̄ vt dicit amb. in diuīs nō eſt ſeꝑatō. vn̄ noneſt ꝯcedendū in ꝑſonis eſſe dr̄iam niſi cum determinatione ẜm diffinitiōeꝫ. Aliter pōt dici ꝙ differre aliquaſub̓aliter dicit̉ dupliciter. vel ꝗa ẜm ſub̓am differunt ⁊ſic genitus et ingenitꝰ nō differūt ſub̓aliter. vel ꝗa differunt .i. ꝓprietatibꝰ que ſunt ip̄i qui differūt: et hoc modo p̄dicta differūt ſub̓aliter. pater em̄ et filius cū differant pr̄nitate et filiatōne ẜm ſe differūt. qm̄ pater ē pr̄nitas: et filiꝰ eſt filiatio. pn̄t etiaꝫ dici differre ſub̓alitervt ſub̓a dicat̉ ypoſtaſis nō ꝓut ſumit̉ ꝓ eſſentia. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉. dicendū ꝙ ille diuiſiones non ſunt entis vl̓r ſꝫdo entis creati. nō em̄ in ente increatocadit accn̄s vel eſſe in ſubiecto: ideo precedit alia diuiſio. vn̄ aug. in. v. de trini. rn̄det arriano ſic opponēti. ꝗcquid de deo dicit̉ vel intelligit̉: nō ẜm accn̄s ſꝫ ẜm ſb̓aꝫdicit̉. qua ꝓpter ingenitū eſſe pr̄i ẜm ſub̓am ē. et genitūeſſe filio ẜm ſub̓am ē. diuerſuꝫ ē aūt ingenitū eē ⁊ genitū eſſe: diuerſa ē gͦ ſub̓a pr̄is et filij. Quibꝰ rn̄demꝰ ſic.cquid de deo dr̄: ẜm ſub̓am dr̄. gͦ qd̓ dictū eſt ego et pr̄nū ſumꝰ: ẜm ſub̓am dictū eſt. vna eſt igit̉ ſub̓a pr̄is etfilij. Aut ſi hoc nō ẜm ſub̓am dictū eſt: dr̄ igit̉ aliꝗd dedeo nō ẜm ſub̓am. et ideo nō cogimur ẜm ſub̓am intelligere genitū et ingenituꝫ. et ꝯn̄ter on̄dit ꝙ ingenitꝰ dr̄ẜm relatōeꝫ dicens. Cū v̓o ingenitꝰ dr̄ pr̄. nō ꝗd ſit: ſedꝗd nō ſit dicit̉. Cū aūt relatiuū negat̉ nō ẜm ſub̓am negatur. qꝛ ip̄m relatiuū nō ẜm ſub̓am dr̄. negatiua gͦ ꝑticula nō efficit illud vt qd̓ ſine illa relatiue dicat̉: eadēp̄poſita ſub̓aliter dicat̉: ſꝫ illud tm̄ negat̉. ꝙ ſine illa agebat̉ ſic̄ in ceteris p̄dicamētis. velut cū dicimꝰ hō eſt:ſub̓am deſignamꝰ. et ꝗ dicit nō hō eſt nō aliud genitusenūciat: ſꝫ tm̄ illud negat. ſicut gͦ ẜm ſub̓am dico hō eſtſic ẜm ſub̓am cū dico nō hō et ſic in ceteris p̄dicamentis. q̄ cū ita ſint: ꝗa relatiuzio cū dico hō eſt filiꝰ: relatiue nego cū dico nō filiꝰ eſt. ac ſi qͣntū valet qd̓ dr̄ filiꝰtantū valet ꝙ dr̄ genitꝰ. tantū ergo valet ꝙ dr̄ nō genitus: quantū valet ꝙ dr̄ nō filiꝰ. relatiue aūt negamusdicendo nō filiꝰ: relatuꝫ igit̉ negamꝰ dicendo nō genitꝰingenitꝰ. porro ꝗ eſt niſi nō genitꝰ nō ergo recedit̉ a relatiuo p̄dicamento cū ingenitꝰ dr̄. Qd̓ aūt relatiue predicat̉ nō indicat ſub̓am: ita ꝙͣuis diuerſuꝫ ſit genituset ingenitꝰ: ad nō genitorē referat̉ neceſſe eſt.¶ Nembrum ſecundūOnſeq̄nter querit̉ vtrū innaſcibilitas ſitnotō vel ꝓprietas. ⁊ vr̄ ꝙ nō ſit notō. qꝛ īzenitꝰ vel inaſcibilis nō dīc ꝗd ſit: ſꝫ ꝗd n̄ſit. vn̄ nō ē niſi negatō vel p̄uatō. negatōaūt vel pͥuatō nō facit niſi ꝯgnoſce̓ aliꝗd ſimpl̓r nec on̄dit aliquā dignitatē vel ꝑfectōeꝫ. vn̄ nō facit notōeꝫ vl̓prietatē. ſic enim eēt infinite ꝓprietates: ſic̄ ꝙ non ēfiliꝰ: ꝙ nō eſt .ſ. ſ. ¶ Ad hͦ notande ſunt pl̓ium opiniones. ꝗdā dicūt ꝙ īnaſcibilitas ē q̄dā ꝓprietas q̄ ineſt patri. ex eo ꝙ ip̄e a nll̓o ē: ⁊ alij ſūt ab eo. ¶ Sꝫ ꝯͣ. ꝙ ip̄e anullo ē hec negatō ē. ꝙ alij ab ip̄o ſūt affirmatio ē. ſꝫ exaffirmatōe ⁊ negatōe nl̓ ē: cū negatō nl̓ ſit. gͦ īnaſcibilitas nō ē ꝓprietas ex illis exn̄s. ¶ Item ꝙ alij ſint a pr̄ehͦ in alijs ē nō in pr̄e. gͦ ex hͦ nō dꝫ eē aniqͣ ꝓprietas ī pr̄eſꝫ in alijs. ¶ Iteꝫ ſi aliqͣ ꝓprietas ineſt pr̄ī ex eo ꝙ ipſe ēa nullo ⁊ alie ꝑſone ab ip̄o ſūt: eadē rōne aliqͣ ꝓprietasineſt .ſ .ſ. ex eo ꝙ nll̓a ē ab ip̄o ⁊ ip̄e ē ab alijs. Et ſil̓r ꝓprietas aliqͣ ineſt filio ex eo ꝙ ip̄e ē ab aliqͦ: ⁊ alij ab eo⁊ ita erūt pl̓es ꝙͣ diſtincte ſunt notiōes. Propt̓ hͦ expo-