Queſtio.lxviij.

nomina: ſed pululantibus hereſibus a catholicis ſuntinuenta. ¶ Illud v̓o quod in p̄fatē dicitur ſcꝫ ꝙ inꝑſonis adoretur ꝓprietas ſic intellndum eſt. deꝰ patcuius eſt ꝓprietas: deus filius cuiꝰ eſt ꝓprietas: ⁊ ſpirituſſanctꝰ cuius eſt ꝓprietas adoretur. ¶ Ad illud v̓o qd̓obijcitur. dicendū ꝙ et ſi ſit ibi multiplex intellectꝰ: tamen ex parte rei eſt ſumma ſimplicitas. Unde non eſtibi abſtractio ẜm rem ſed ſolum ẜm intelligentiam.Tercio queriturᵐ. §. iij.an opinio magiſtri gilberti porretani dicenda ſit heretica. Nam dicit ꝙ ꝓprietas non eſt eſſentia vel deꝰ ad idv̓o videt̉ deduce̓. vt ꝓprietas nihil ſit: aut creat̉a: aut īdeum cadat ꝯpoſitio rōnis: ſed dicere ꝓprietatem nihileſſe eſt dicere ꝯtrariū ſacre ſcripture. cū ſancti multotiens nominent nomen ꝓprietatis. dicere aūt ꝙ ꝓprietasſit creatura: hereticū eſt. Dicit em̄ augꝰ. in li. de trinit̉.ꝙ triplex eſt genꝰ hoīm de deo male loquentiū. ſunt em̄quidā qui ea que de corꝑibꝰ ſiue ꝑ ſenſus corporeos experta nouerūt. ſiue que natura ingenij vel artis viuacitate ꝑceperint. ad res incorporeas ⁊ ſpūales tranſferreconant̉: vt ex his illa metiri valeant. Alij v̓o ſunt ꝗ ẜmanimi hūani naturā de deo ſentiūt. et ex hoc errore cuꝫde deo diſputant ſermoni ſuo diſtortas ⁊ fallaces regulas fingunt. Eſt aliud genꝰ hoīm ꝗ vniuerſaꝫ creaturānitunt̉ tranſcende̓. vt ad incōmutabilē ſub̓am que deuseſt erigāt intentōeꝫ: ſꝫ mortalitatis onere p̄grauati. cuꝫetiā videri volūt ſcire qd̓ neſciūt. et quod volūt ſcire nōpn̄t: p̄ſumptōnes ſuas audacius affirmando intercludunt ſibimet intelligētie vias. magis eligētes ſentētiaꝫſuam nō corrigere ꝑuerſam: ꝙͣ immutare defenſaꝫ. ⁊ h̓quidā oīm morbꝰ eſt triū generū q̄ ꝓpoſui: et eoꝝ ſcilꝫqui ẜm corpꝰ de deo ſapiūt: et eoꝝ qui ẜm ſpiritualemcreaturā ſicut ē aīa et eoꝝ ꝗ neqꝫ ẜm corpꝰ neqꝫ ẜm ſpiritualē creaturā ꝯditam de deo falſa exiſtimāt non ẜmcreature ſil̓itudinē. eo remotiores a vero: ꝙ nec in corpore nec in ꝯdito ſpū nec in creatore reperiunt̉. Ex hacaucͣte accipit̉. ꝙ attribuere deo qd̓ eſt creature: hereticum eſt. ¶ Item dice̓ ꝙ vna ꝯpoſitio rōnis ē in deo ē ꝯtͣfidem. tūc em̄ nō eſſet deꝰ oīno ſimplex. Preterea in cōcilio Remen̄ vt teſtat̉ Bern̄. ſuꝑ can. can. dānata fuitopinio porretani ꝗ poſuit aſſiſtentiā formaꝝ. hec enimtanꝙͣ cetera digna rep̄henſione reꝑta damnauit ꝓprioore: ſententie ep̄oruꝫ humiliter acquieſcens. ¶ Rn̄. ꝙnō eſt ꝓbabile tamperitos viros hereſim ſenſiſſe. licetverba eoꝝ videret̉ aliquibꝰ hereſim ſonare. nec fuit inter eos ꝯͣdictō ẜm reꝫ vel ad intellectū. quia ſicut dicitLumbardꝰ in ſent̉. xxxij. di. ca. iij. eſt ratio intelligentiecum dicit̉ eſſentia: et cum dicit̉ ypoſtaſis vel ꝑſona. ſimiliter alia eſt ratio intelligentie multo fortius cuꝫ dicitur eſſentia: et cum dicit̉ ꝓprietas. ẜm hoc ꝓceſſeruntponentes aſſiſtentiā formaꝝ. maxime cum dicat boecius in li. de trini. Iam patet q̄ ſit differentia p̄dicatōnūꝙ alie quidē quaſi rem monſtrāt: alie v̓o quaſi rei circūſtantias. ꝙqꝫ illa quidem p̄dicant̉ vt eſſe aliꝗd demonſtrant: illa v̓o non vt eſſe ſꝫ potius extrinſecꝰ aliꝗd affigant. Pretēa ſubiūgit in eodē libro. relatō nō dr̄ ad idde quo p̄dicat̉ qͣſi ſit ip̄a ẜm rem de qͣ ꝑſona dr̄: ꝙ totuꝫreferendū ad rōnem intelligētie. Si em̄ refert̉ ad rōemrei: hereſim ſaꝑet. et ẜm hͦ ſermo ponētiū formaꝝ aſſiſtentia potuit dānari. Eſt iteruꝫ idēptitas rei. et ẜm hͦeſt dice̓ ꝙ ꝑſona ꝓprietas ⁊ eēntia ſunt vnum in re. ⁊ ſicdicebāt ꝯtrarie opinātes. Si v̓o ponētes aſſiſtētiā formaꝝ credebāt ſic eē in deo ſic̄ ē in creaturis. in hereſimſunt lapſi. vel ſi de deo poſuerūt qd̓ nec veꝝ eſt de ipſonec de creaturis. ꝓprietas em̄ ꝑſone nō eſt ip̄a ꝑſona increaturis nec eēntia. nō ſic aūt ē in deo. Licet at̄ veruꝫſit qd̓ dīc boe. qͣſdā p̄dicatōes eē eoꝝ q̄ extrinſecꝰ aliꝗdaſſignāt: nō ex hͦ ſeꝗtur ꝙ ꝓprietates ſint ſeꝑate a deo:ſꝫ ꝙ ſint in ſingl̓is ꝑſonis q̄rū intellectꝰ ꝑ illas diffinit̉vt gͦ diſtinctō fieret intelligētie inter ea q̄ p̄dicant ſb̓aꝫ

et quo p̄dicant ad aliꝗd poſita eſt huiꝰ ratio differētie.¶ Ad illud v̓o qd̓ querit̉ poſtea in ſcd̓a aucͣte. dicendūeſt ꝙ nō intelligit boeciꝰ ꝙ relatio nō ſit ꝑſona de quap̄dicat̉: ſꝫ quod ſuppoſita relatōe nō ſupponit̉ ꝑſona.Quarto loco que­ §. iiij.ritur vtrū ſint eedē ꝓprietates q̄ ſunt eiuſdē ꝑſone. Adquod ſic. vidr̄ ꝙ pr̄nitas ſit idē quod innaſcibilitas. ſiceſſe ingenitū eſt eē cōe: et eſſe pr̄em eſt eſſe eundē. cum gͦvnaqueqꝫ ꝑſona diuina ſit ſimplex: ideꝫ ē eſſe ingenituet eſſe pr̄em: gͦ ideꝫ eſt pr̄nitas et innaſcibilitas. ¶ Iteꝫꝓpter ſimplicitatē ꝑſone licꝫ in ꝑſena ſit intellige̓ ypoſtaſim et ꝓprietatē eſt vere dice̓ ꝙ ꝓprietas eſt ypoſtaſiset ecōuerſo. qd̓ nō erat dice̓ in creatura in qͣ nō eſt ꝑſona ſimplex ſꝫ ꝯpoſita: gͦ a ſil̓i ꝓpter eandē ratōneꝫ eſt dicere ꝙ innaſcibilitas. in pr̄e eſt pr̄nitas in pr̄e ⁊ ſic idē.¶ Preterea innaſcibilis ẜm hyl̓. inqͣtum hmōi eſt auctor: ſꝫ inꝙͣtum quis eſt auctor in diuīs ē ſpirans vl̓ gignens: gͦ per locū a ꝯiugatis innaſcibilitas eſt ideꝫ qd̓pr̄nitas vel ſpiratio. ¶ Contra dicit aug. ſi pater nunyͣ genuiſſet filium: nihilominꝰ eſſet innaſcibilis: ergo n̄ſt eadem notio pr̄nitas ⁊ innaſcibilitas. ¶ Rn̄. quiaingenitus dicit ypoſtaſim. et pater ſil̓r eandē: idem eſtꝑſonaliter eſſe patrē et eſſe ingenitum: licet nō notōnaliter. cum aūt dicit̉ innaſcibilitas: nihil dicit̉ niſi notioet ideo nō eſt hec vera īnaſcibilitas eſt idē qd̓ pr̄nitas.¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſimplicitas eēntie nō tollit qn perſona remoueat̉ a ꝑſona. vt licꝫ pr̄ ſit deꝰ ⁊ filiꝰ deꝰ nihilominꝰ pr̄ nō eſt filiꝰ. vel ſimplicitas ꝑſone nō tollit ꝗnremoueat̉ notō a notōne: ſꝫ ponit ꝙ ꝑſona dr̄ de vtracnotōe. eſt em̄ vere dice̓ innaſcibilitas ē pr̄ ⁊ pr̄nitas eſtpr̄: ſicut hr̄ in ſentētijs. j. li. xxxiij. di. ¶ Ad terciū dd̓m.ꝙ hec ē duplex inqͣtuꝫ ē auctor ē ſpirās vel pr̄. auctor eīdr̄ equoce cū dr̄ idē qd̓ īnaſcibilis: ⁊ iteꝝ cū dr̄ ideꝫ qd̓ſpiras: ⁊ cū dr̄ idē qd̓ pr̄. eꝗuoce eī accipit̉ h̓ cū dr̄ inꝙͣtum innaſcibilis ē auctor: ⁊ cū dr̄ inꝙͣtum ē auctor: eſtſpirans vel pr̄. Nā cuꝫ dr̄ idem auctor qd̓ innaſcibil̓:ſolum priuat originē ſiue eſſe ab alio. Cum v̓o dr̄ idemquod ſpirans vel pater: ponit aucͣtem principij reſpectu illorum qui ſunt ab ipſo.Quinto loco queri­ .§. v.tur de coītate huiꝰ intentionis ꝓprietas et relatio. cumem̄ nihil ſit cōe ꝑſonis tribus niſi ſub̓a ſiue eēntia. queritur qualiter hoc nomen ꝓprietas ſit ꝯmune. nō enimidem ſignificat quod ꝑſona vel eſſentia que ẜm ſub̓amdicuntur. ¶ Preterea ſi ẜm ꝓprietates eſt diſtinctō ⁊ īcoītas: qualiter ẜm eas erit coīcatio. ¶ Contra. in eoꝙ vna ꝑſona non eſt alia. in hoc hn̄t ꝯmune vnam noneſſe aliaꝫ. hoc aūt eſt diſtingui in hoc gͦ habent ꝯmunediſtingui. Quid aūt ꝓprietas eſt niſi quo ꝑſona a perſona diſtinguit̉. in hoc ergo ꝓprietas eſt cōmune in nōhabendo: ergo ꝯmune habent nō ꝯmune. ¶ Rn̄. dd̓mꝙ hoc nomē ꝯmune eſt ẜm negatōem. et eſt p̄dicta ratōpeccans ẜm quid et ſimplicit̓. ſi dicat̉ ꝙ eſt ꝯmune ẜmnegationem: ergo eſt ꝯmune. nihil in trinitate diciturſimplex ꝯmune niſi eſſentia: ſed cum aliqua determinatione que aliqn̄ trahit in opinionē. ſicut ſi dicat̉ cōmune ẜm negatōnē. ¶ Nota de coītate huiꝰ intentōnis relatio et notio. ꝙ eſt ꝯmunitas ẜm rōnem intelligentſicut ⁊ noīa ſcd̓e intentōnis. in alijs vt intentō generiset ſpeciei quēadmodū dictū eſt ſupͣ de coītate ꝑſone.Sexto queritur.Vj.ad maiorem euidentiam predictoruꝫ. an concrete vnanotio poſſit p̄dicari de alia. Ad quod ſic. vna perſonanō predicatur de alia. Cum igitur quinqꝫ ſunt notiōesdifferētes ſicut tres ꝑſone: videtur ꝙ nulla notio de altera p̄dicetur. ⁊ ita generans nō eſſet innaſcibilis noſpirās. ¶ Preterea generās nō eſt ꝓcedēs: neqꝫ genit