Reſpōſio. Ratio diſtinguēdi nō facit notōnem: ſꝫ rōdiſtinguēdi cum rōne ſtatus dignitatis. ſꝫ cum dico aquo nullus ꝑ generatōem vel ſpiratōem: nō dico ſtatūdignitatis. ergo ẜm hoc nō ponet̉ notō. ſil̓r in filio priuatōes nullā dicūt dignitate. ſed eē ab alio ꝑ generationem dicit qͣndam dignitatē. vn̄ nulla negatio in diuinis p̄ter ꝑſonaꝫ pr̄is ē ſignificatīa ſtatus in dignitateſed om̄es alie ſunt ad modū defectus. ¶ Itē q̄rit̉ vtrūīnaſcibilitas ⁊ aucͣtas ſint due. ⁊ videt̉ ꝙ ſic: qꝛ magis appropinquant ſibi a quo alius ꝑ ſpiratōem et a qͦalius ꝑ generatōem: ꝙͣ īnaſcibilitas ⁊ aucͣtas. ergo ſiilla faciūt duas notōnes: et hec duo ſil̓r facient. ¶ Reſpōſio a quo alius: fundat̉ nccͣio in hoc qd̓ eſt ꝗ a nll̓oaliter eēt ꝓceſſus in infinitū et hec ē rō qͣre cedit ī vnānotōeꝫ aucͣtas cū īnaſcibilitate. ¶ Itē cum tres ꝑſoneſint tres res et vna res qꝛ eēntia vna: qͣre ſimilit̓ tresrelatōes que ſunt in ꝑſona pr̄is cum ſint vna res q̄ſona vna nō dicit̉ tres res et vna. Item qͣre nō dr̄ d̓quinus ⁊ a quīqꝫ notōibꝰ: ſicut dicit̉ trinꝰ a tribꝰ ꝑſonis. Si dicat̉ ꝙ dicit̉ trinus a tribꝰ ꝑſonis qꝛ ſūt tresin vna eēntia. hͦ nō dicit̉ quinꝰ ꝓpter notōes: qꝛ notionō dicit̉ reſpectu eēntie ſꝫ reſpectu ꝑſone. Adhuc opponit̉. qꝛ cū ſint tres ꝓprietates vel notōes in vna ꝑſonaſcꝫ in ꝑſona pr̄is: qͣre nō dicit̉ illa ꝑſona trina ꝓpter illas. ſic̄ deus ē trinꝰ ꝓpter ꝑſonas. ¶ Rn̄ſio eſt eēntia.⁊ ypoſtaſis. et notō. eēntia ẜm eē ⁊ ẜm modū eēndi eſtres. ypoſtaſis ẜm eē ē res: ẜm modū eēndi reſpectū dīcNotio v̓o ẜm eē ⁊ ẜm modū dīc rōem. Un̄ vna dr̄ eēntia tm̄. ypoſtaſes v̓o tres dicūt̉ ⁊ vna res. ſꝫ de relatōnibus nō dicimus ꝙ ſunt tres res ſꝫ tres relatōes. vn̄ nōpoſſumꝰ dicere ꝙ in pr̄e ſunt tres res: ſunt tn̄ tres relatōes. ¶ Ad aliud qd̓ querit̉. ꝙ intētio ꝓprietatis nō dicit rem ꝓprie ꝓut res dicit̉ res nat̉e ſꝫ rōem rei: ſic̄ relatio nō dicit rem ſed habitudīem rei. vn̄ nō eſt ꝯcedēdum ꝙ quīqꝫ notōes ſunt quinqꝫ res: qꝛ intentio notionis nō dicit rem ſꝫ rōem. vn̄ ꝓprietas nō ītelligit̉ ineſſediuino abſoluto ſꝫ comꝑato. ¶ Si obijciat̉ ꝙ ꝓprietaseſt eēntia. et eēntia ē res: ergo notio ē res. ſꝫ mutat̉ ꝗdin que. Nec dicit̉ deus quinꝰ ꝓpt̓ quīqꝫ notōnes: qꝛ r̄ex ꝗbuſcūqꝫ vnitatibꝰ ꝯſtituit̉ nūerꝰ ſꝫ ex his q̄ ꝑ ſe ſūtUn qꝛ ꝑſona intelligit̉ vt ꝑ ſe ens: eſt dicere deū trinūꝓpter tres vnitates triū ꝑſonaꝝ. ſꝫ notio vel ꝓprietasnō dicit vt ens ꝑ ſe: ſꝫ vt ens ī alio ſic̄ pr̄nitas dīc vt inpr̄e. ꝓpterea ab vnitatibꝰ ꝓprietatū vel notōnū nō dr̄deꝰ quinꝰ. Nec etiā ꝑſona trina: qꝛ nō dicūt vnitatesꝑ ſe entes ſꝫ vnitates ī alio vel vt alteriꝰ. et pꝫ inſtātiaad p̄dictū ſophiſma. notio eſt aliqͣ triū ꝑſonaꝝ et q̄libet ꝑſona eſt aliqͣ triū ꝓprietatū: ergo q̄libet notio eſtaliqͣ triū ꝓprietatū. ¶ Reſpōſio nō ſeꝗt̉ ſꝫ mutat̉ ꝗs inque. inſtātia poſito ꝙ nō ſunt niſi iſta noīa homo. aſinus. capra. inde ſic. om̄e nomē eſt aliꝗd hoꝝ triū. ſꝫ qd̓libet hoꝝ triū ē aliqͣ haꝝ vocū: ergo qd̓libet nomē ē aliquā harū triū vocū qd̓ falſū eſt. nā hec vox homīs nōeſt hec vox hō: nec aliqͣ aliaꝝ: et tn̄ idē eſt nomē qd̓ hōNlembrum quintumOnſeq̄nter q̄rit̉ de ꝯꝑatōe notōnū. ꝯꝑartur aūt ad ꝑſonā ⁊ ad eēntiā ⁊ ad ſeinuicem. Itē ꝯꝑant̉ ad attributa ſubſtātiue⁊ adiectiue. Itē ẜm p̄dicatōꝫ et ẜm deterad qͦꝝ declaratōꝫ q̄rūt̉ iſta. Primo an notōesſintne. Scd̓o an ſinteia. Tercō an ſint ī eēntiaī̄ dicūt̉ de ꝑſoīs dicāt̉uaatōe ī aſſigͣtōe notōnū drn̄ti.Articulus primusBrimū nota opīoꝫ gilberti porretani. cꝰopīo fuit ꝙ ꝓprietates eēnt ꝑſone dīne. necrīna nec ī ꝑſoīs nec ī eēntia. ⁊ morꝫeēt

fuit ad hoc ex nat̉a relatōnū q̄ nō dicūt eſſe in: ſꝫ eē ad.nec ꝯſiſtūt in ſb̓a ſic̄ qͣlitates ⁊ alia accn̄tia: ſꝫ exteriusaſſiſtūt. Cū em̄ ꝗs ſit dext̓ vel ſiniſter ꝑ hmōi relatōesnihil poīt̉ in ſubſtātialia nec īeſt ſb̓e: ſꝫ adeſt vel eſt adquia ͦ ſic vidit ī relatōibꝰ creaturaꝝ. ſic et̄ poſuit ī relatōibꝰ dīnaꝝ ꝑſonaꝝ. ¶ Itē ip̄e ſuppōebat hāc ꝓpōeꝫ.nihil ſeip̄o differt vel diſtīguit̉ ſꝫ ꝑſone ꝓprietatibꝰ diſtinguūt̉: gͦ ꝓprietates nō ſūt ꝑſone. ſꝫ hͦ fallit ī dīnis etetiam in creaturis. vel ſeq̄ret̉ infinitas in drn̄tijs etin generibꝰ generaliſſimis. Sꝫ obr̄. ꝙ ꝓprietas ſit ꝑſona ī ſimplici nō differt eē et ꝙ ē. hec ꝓpoſitio ē ꝑ ſe nota. ⁊ ē regula in li. de ebdomadibꝰ. ſi gͦ ꝑſona dina ſimplex ē: ergo nō differt qd̓ ē ⁊ qͦ ē in ꝑſona. ſꝫ qd̓ ē ē ꝑſona: quo ē eſt ꝓprietas ꝑſone. ꝑſona gͦ et ꝓprietas n̄ differūt ſꝫ ſunt idē. ¶ Itē boetiꝰ aūt pr̄nitas ē aliꝗd aut nihil. ſi nihil: ſeꝗt̉ abſurditas ꝙ nihilo diſtīguit̉ ꝑſona aſona. Si at̄ aliꝗd ē: aut ē maiꝰ deo qd̓ ē abſurdū: autninꝰ: et tūc ſeꝗt̉ ꝙ a mīori hꝫ pr̄ ꝙ ſit pr̄. pr̄nitate em̄eſt pater. aut eſt equale: et tūc ſi nō eſt idē: ſeꝗt̉ incōueniēs ꝙ aliquid eſt eqͣle deo qd̓ nō eſt deus. ſed hec oīaſunt falſa. relinꝗt̉ igit̉ ꝙ pr̄nitas ē idē qd̓ pater. ¶ Cōtra. diſtinguere et diſtingui ſunt correlatiua et correſpectiua. ergo nō inſunt vni et eidē. ſꝫ ꝑſone ē diſtīgui:ꝓprietatis eſt diſtīguere. gͦ nō ſunt idem ꝓprietas et ꝑſona. ¶ Itē cōſideratio ē areſtotilis. on̄dentes quātulamcūqꝫ dr̄iam: on̄dentes erimus qm̄ nō idē. ꝓprietatis et ꝑſone on̄dit̉ aliqua dr̄ia: qꝛ ꝑſone eſt generari etgenerarpprietatis v̓o nō. ergo nō ſunt idem. ¶ Itemcōſideratio ē areſto. de eodē et diuerſo ꝙ ſi hoc ē in plꝰꝙͣ illud vel in pluribꝰ: ꝙ nō ſunt idem. ſed cōſlat ꝙ plures ſint ꝓprietates et notōes ꝙͣ ꝑſone. qꝛ pautiores ſūtꝑſone: ꝓprietates plures. ergo n̄ ſūt idē ꝓprietas ⁊ſona ¶ Itē aug. dīc. nulla ꝓprietas ē id qd̓ ea ad aliurefert̉. ſed pater pr̄nitate refert̉ ad filiū: ergo pr̄nitasnō eſt pater. ¶ Reſpōſio. dd̓m ꝙ ꝓprietas eſt ꝑſona.paternitas em̄ eſt pater. filiatio filiꝰ: ꝓceſſio ſpūſſ. ⁊ hͦeſt ꝓpt̓ naturā ſimplicis qua ſic nō differt qd̓ ē ⁊ qͦ eſtſic nec differt ꝗs eſt et quo ꝗs ē. Un̄ ſic̄ deus ē deitas etecōuerſo: ita pater ē pr̄nitas et ecōuerſo. ¶ Qd̓ obr̄. ꝙcorrelatiua nō inſunt vni ⁊ eidē. dd̓m ꝙ diſtīgue̓ ⁊ diſtingui in dīnis correlatīa ſunt in dicēdo et nō in eſſendo. ſic̄ etiā eſt in primis generibꝰ ⁊ in his q̄ ſeip̄is diſtīguūtur. ibi em̄ eſt idē in re diſtīguēs et diſtinctum. neceſt ibi correlatio in eſſendo ſed in dicendo ſolum. ī hisd̓o que ſunt in genere et que differentijs differūt ē correlatio in re. nec eſt idem diſtinguens ⁊ diſtinctū. ſicutergo eſt ī primis ꝙ ſeip̄is diſſerūt ꝙ idem eſt diſtīguēset diſtinctum: ſic et in diuinis ꝑſonis ratione ſimplicitatis. Unde cum dicitur ꝙ perſona diſtinguitur a perſona: hoc eſt dicere ꝙ hec non eſt illa. ¶ Ad aliud dicendum. ꝙ generare et generari non dicunt differentiam perſone ad proprietatem nec perſone ad eſſentiāſꝫ ꝑſone ad perſonam. Unde ſicut non ſequitur homonon eſt genus animal eſt genus: ergo homo nō eſt animal. ſic non valet proprietas non generat perſona generat: ergo proprietas non eſt perſona ſed eſt fallaciaaccidentis. ¶ Ad aliud quod obijcitur per auctoritatem augu. dicendum ꝙ non bene intelligitur. auguſtinus enim aſſignat differentiaꝫ inter proprietates eternas et proprietates que ſunt accidentia. oſtendens ꝙſi iſte proprietates eſſent accidentia: nulla earum eſſet id ꝙ ea ad aliud refertur. et ita eadē auctoritas contraria eſt ei propter quod inducitur. patet etiam ꝙ nōſequitur perſone proprietatibus differunt: ergo nonſunt ipſe proprietates. hoc argumentum eſt contraauctoritatem hiero. Naꝫ perſone ydicit hiero. ſeip̄iset nominibus differunt. ita hoc argumentum fallit.Eſt inſtantia deus ſua ſapientia gubernat oīa. gͦ nō eſtſua ſapīa. Iteꝫ q̄rit̉ cū ꝑſone ꝓprietatibꝰ differant an