Queſtio.lxviij.
Iterū queritur.§. ij.de numero ꝓprietatū ꝑſonaliū. vident̉ em̄ eē nūero eqͣles ꝑſonis quaꝝ ſūt ꝓprietates. nō ergo erūt niſi tres.¶ Cōtra. vidr̄ ꝙ qͣtuor ſint ꝓprietates ꝑſonales. nā ingeneratō ſiue īnaſcibilitas ē ꝓprietas ſic̄ dicit damaſ.nec eſt aliqͣ p̄dictaꝝ: gͦ nō ſunt tm̄ tres. ¶ Item diſtinguit̉ ꝑſone approprietatibꝰ ꝑſonalibꝰ. q̄rit̉ qͣre īnaſcibilitas nō poīt̉ ꝓprietas ꝑſonalis. ¶ Itē adhuc obr̄ iuxtaaucͣtem damaſ. qꝛ ſi in om̄ibꝰ ſunt vnū pr̄ et filiꝰ ⁊ ſpirituſſct̄us p̄ter ingeneratōꝫ generatōꝫ et ꝓceſſionē: ergo ſolū in his diſtinguūt̉. ſꝫ diſtinguūt̉ ꝑ paternitatemfiliatōꝫ et cōem ſpiratōꝫ: ergo om̄es ꝓprietates ⁊ notiones ſub aliqua p̄dictaꝝ ꝯtinēt̉. gͦ tm̄ erunt tres. ¶ Siaūt dicat̉. ꝙ ī ꝓceſſiōe intelligit̉ cōis ſpiratō. Un̄ cumdr̄ ꝙ in om̄ibꝰ ſunt vnū ⁊cͣ. nō excludūt̉ iſte: qꝛ intelligr̄ī illis. qꝛ ꝑ ingeneratōꝫ īnaſcibilitas: ꝑ generatōꝫ paternitas: ꝑ ꝓceſſiōꝫ aūt ſpiratio. Cōtra ſi ī om̄ibꝰ ſūtvnū. aut ꝯtīgit cōem ſpiratōꝫ p̄ter iſta ītellige̓: aut nō.ſi eſt intellige p̄ter iſta: gͦ cōis ſpiratō nō ē cōis aliꝗbo.¶ Preterea tres ſūt ꝑſone et hn̄t ꝓprietates ꝗbꝰ ſūt ꝑſone. ſcꝫ pr̄nitatē. et filiatōꝫ. et ꝓceſſionē. ſi gͦ in his tribus eē hn̄t ꝑſone: relinꝗt̉ ꝙ magis ē diſtincto ꝑ pr̄nitateꝫ ⁊ filiatōꝫ ⁊ ꝓceſſionē ꝙͣ ꝑ īnaſcibilitatē generatōꝫet ꝓceſſionē. qͣre ergo nō dixit ꝙ in om̄ibꝰ ſūt vnū p̄terpr̄nitatē et filiatōꝫ ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio ſic̄ ſupͣ dictū ē. quīqꝫſūt notōes. qͣtuor relatōnes. tres ꝑſonales ꝓprietates.ꝓprietas em̄ ꝑſonalis. eſt q̄ vni ſoli ꝑſone cōueīt: et eaꝫab om̄i alia diſtīguit. ex qͦ patꝫ. ꝙ ꝓprietates ꝑſonalesſunt tres. et ꝑſone ſunt equales ẜm nūerū ſic̄ dr̄ie conſtitutiue ip̄is ſpēbꝰ. Un̄ ꝑſonales ꝓprietates ſunt tres.tm̄. relatōes aūt qͣtuor. cū em̄ ſit vna relatō pr̄is ad filiū: alia filij ad pr̄em. iterū cū ſit relatō cōis pr̄is ⁊ filij ad ſpm̄ ſct̄m et ecōuerſo. ſit alia ſpūſſct̄i ad pr̄em etfiliū: iō ī vniuerſo ſūt qͣtuor relatōes tm̄. ſꝫ q̄libꝫ iſtaꝝnotōnū relatō eſt. et qꝛ p̄ter iſtas qͣtuor ē reꝑire notōeꝫquītā. nō eī hītudo pr̄is ad filiū coueīt tm̄ pr̄i ſꝫ etiamcōuenit ei priuatō relatōis ad alterū prīcipiū. alit̓ em̄eēt in ꝑſonis abire ī infinitū. iō eſt quīta notō q̄ pr̄i cōuenit ꝑ priuatōꝫ ordīs ad prīcipiū q̄ dicit̉ īnaſcibilitasꝓbat̉ gͦ nūerꝰ notōnū ſic. In dinis ꝑſoīs ē ordo ẜm rōꝫorigīs. prīa at̄ diuiſio entis ē: om̄e qd̓ ē. aut eſt ab alioaut nō ab alio. ⁊ hec ē prīa rō diſtīguēdi eēntiā ab eēntia. ſil̓r in dīnis eſt hec rō diſtinctōis ꝑſonaꝝ. Item eēab alio. aut ē ꝑ generatōꝫ: aut ꝑ ſpiratōeꝫ. Iā gͦ habēꝰtres ꝓprietates. qꝛ ex hͦ ꝙ ē eē nō ab alio ꝑ ſpiratōꝫ eſtꝓceſſio. It̄ alia ē diuiſio entis. a qͦ aliꝰ: aut a qͦ nll̓ꝰ. a qͦalius dupl̓r. ꝑ generatōꝫ: ⁊ ex hͦ hēt̉ ꝓprietas pr̄nitatisaut ꝑ ſpiratōꝫ: et ex hͦ ē cōis notio que ē cōis ſpiratio.ſic ergo ẜm has duas diuiſiōes entis ſūt qnqꝫ notōes¶ Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉ rn̄dēdū et cōcedēdū qd̓ dicit damaſ.ꝙ ī oībꝰ ſūt vnū p̄ter īgeneratōꝫ et ꝓceſſiōꝫ. ¶ Ad hͦ at̄qd̓ q̄rit̉. ſūt ne vnū in cōi ſpiratōne ⁊ pr̄nitate. dd̓m ꝙnō. qꝛ in om̄ibꝰ illis q̄ p̄ter adaliꝗd dicūt̉ ſunt vnū ſiue dicāt ſb̓am ſiue qͣlitatē ſiue quātitatē. Iſte at̄ ꝓprietates dant ītelligere ꝓprietates oēs alias diſtīguētes.ꝓceſſio em̄ qꝛ poſteriꝰ ē: ꝑ intelligētie rōem determīattanꝙͣ prius ſpiratōem. et generatō qꝛ poſtexius eſt: determīat tanꝙͣ prius pr̄nitatē. Ingeneratōꝫ aūt ponitdamaſ. vt in qͣ primo ꝑſona pr̄is diſtīguit̉. generatōeꝫv̓o vt in qua primo ꝑſona filij intelligr̄. ꝓceſſionē at̄ qͣprimo ꝑſona ſpūſſ. intelligit̉. nō enūerat at̄ illas vt ꝑquas ꝑſone adinuicē referūt̉. vt paternitas. filiatō ⁊cͣ.et hoc. qꝛ prius ē intelligere diſtīctas ꝑſonas ꝙͣ adinuicē relatas. Preterea alie in his tribꝰ intelligūt̉ ⁊ iōſufficit enūerare illas. ¶ Ad aliud qd̓ querit̉: qͣre pr̄ penes īnaſcibilitatē n̄ hēat eē ꝑſonale. Rn̄ſio modꝰ determīandi ꝑſonā ẜm ꝙ ꝑſona: n̄ pt̄ eē niſi ẜm poſitōꝫ. hͦ ēꝑſono ē ꝑ ſe ſonās. vn̄ oportꝫ ꝙ ꝑ ſe noīatōꝫ hēat: ⁊ ẜmnoīatōem nō depēdeat ab altero. Sꝫ om̄is negatō ẜm
noīatōem ab altero depēdet: qꝛ ab affirmatōe vnū eſſevnum eſſe ꝑſonale a tali nō accipitur.¶ Mlembrū quartumIrca ꝑtem iſtā ſcꝫ ꝯtra nūerū dubitaturnultiplicit̓. et prīo cū a quo alius ſit cōueīat pr̄i ⁊ filio: ⁊ iuxta hͦ ſuīt̉ cōis notōq̄ eſt cōis ſpiratio. ꝗ v̓o ab alio ſit cōe filio et ſpūiſ. ergo iuxta hoc dꝫ ſūmi cōis notō cōis filioet ſpūiſ. ¶ Rnſio dd̓m ꝙ penes hoc quod dico ꝗ ē abalio. cū ſit cōe et filio et ſpuiſ. nō aſſignat̉ cōis nōtio filio et ſpūiſ. qꝛ eſſe ab alio ſimpl̓r dictū: nō dīc dignitatem niſi dicat̉ eſſe ab alio ꝑ genē̓atōꝫ vel ſpiratōꝫ. Itēqui eſt ab alio. nō dicit̉ vniuoce de filio et ſpūſct̄o: eo ꝙfilius eſt ab alio ꝑ generatōꝫ: ſpūſſ. ꝑ ſpiratōꝫ. id̓o nōpt̄ ẜm hoc ſūmi cōis notio. ſꝫ a quo eſt alius nō pt̄ eſſecōe vniuocū pr̄i et filio: qm̄ ab vtroqꝫ eſt aliꝰ ꝑ ſpirationē. tn̄ ẜm ꝙ pr̄i cōueniat a qͦ aliꝰ ꝑ generatōꝫ: et filioa quo aliꝰ ꝑ ꝓceſſiōꝫ: ẜm hͦ nō pt̄ aſſignari cōis notiopr̄i et filio. qꝛ ſic a quo ē aliꝰ dr̄ equoce. ¶ Itē q̄rit̉ cuꝫꝗ a nullo: ſit diſtinctiuū pr̄is: ⁊ dicat̉ notio īnaſcibilitatis et prima notō: q̄rit̉ a quo nullꝰ cū ſit diſtinctiuūſpūſſ. nō ſit notio. ¶ Rn̄ſio a qͦ nullꝰ dīc negatōem. necinſinuat aliquā dignitatē vel ꝑfectōꝫ in qͣ quieſcat intellectus: et id̓o nō ponetur notio. ſed qui a nullo licetquandā negatōem dicat: dicit tn̄ quādā ampliatōꝫ. inqua q̄ ſcit intellectꝰ ad aucͣtem ſiue principiū originisvnde notio eſt. ¶ Itē querit̉ ꝗ ab alio: ī ſua cōitate nōdicit notōem. tamen quia a nullo: dicit notionē auctoritatis qͣre hoc. ¶ Reſpōſio qui ab alio: nō determinatvnā finitā rōem ſꝫ dicit ꝓgreſſū virtutis vſqꝫ ad determīatōem. et ꝗ a nullo: dicit prīcipiū v̓tutis. et a qͦ nullꝰextremitatē terminātē. vn̄ nō dicit notōem. ideo ncc̄e ēeſſe ꝗn̄qꝫ notōes. qui a nullo a quo aliꝰ. ꝗ ab alio ꝑ generatōem. ꝗ ab alio ꝑ ꝓceſſione. a quo aliꝰ ꝑ generationem. a quo aliꝰ ꝑ ꝓceſſionē. et hec duo nō faciebāt nōtōem a qͦ nullꝰ et qui ab alio in ſua coītate. ¶ Itē obr̄Uidet̉ em̄ ꝙ ſic̄ innaſcibilitas facit vnā notōꝫ: ⁊ īſpirabilis faciet vnā. qꝛ ſic̄ vnū diſtīguit ꝑ negatōꝫ: ita ⁊ reliquū. ¶ Itē in ſymbolo ꝗdā dicebāt eēntiā deitateꝫ dequa eēt ꝑſone tres. vn̄ ad hͦ ītelligēdū dr̄ in ſymboloqꝛ pater a nullo ē. nec factꝰ nec creatꝰ nec geītꝰ. ſꝫ qͣrenō tollet hītudīem ſpiratōis vt dicat̉ a nullo ꝓcedensvel ſpirās. ¶ Reſpōſio ſecus ē cū dico īſpirabilis ⁊ innaſcibilis. qꝛ inſpirabil̓ īportat̉ ꝑ īnaſcibilis. poſterior em̄ hītudo ē ſpiratō ꝙͣ natiuitas ſic̄ emanatō natureemanatōe voluntatis. Un̄ ſola remotantītate: aufert̉ſpirabilitas. Un̄ īnaſcibile negat ꝙ ſimplicit̓ fit a nullo. nō ponit̉ gͦ īſpirabilitas notō. ſꝫ poīt̉ īnaſcibilitas.qꝛ illa priorē hītudo: et illa ablata oīs poſterior r̄mouet̉. ¶ Sꝫ ꝯtra īſpirabile ꝯueīt pr̄i ⁊ filio: īnaſcibile tm̄pr̄i. ¶ Rnſio eē a nullo aliqͦ mō dīc ſtatū ab aliqͣ dignitate. ſꝫ īſpirabilitate nō poīt̉ ille ſtatꝰ ſb̓ digͥtate. vndeſuꝑ īſpirabile nō ſtat ītellectꝰ. vn̄ nō dicit notōꝫ. ¶ It̄q̄rit̉ vtrū ꝗ a nullo a qͦ nullꝰ facit notōꝫ. ¶ Rn̄det̉ ꝗ anullo et nullꝰ ab eo n̄ facit notōꝫ. qꝛ n̄ dīc hītudīeꝫ necad ypoſtaſim priorē nec ad poſteriorē. vn̄ cū dr̄ ordotollit̉ rō diſtinctōis ꝑſonis in trinitate. ſꝫ qd̓ a nullo ⁊nulla ꝑſona ab illo: h̓ cōueīt eēntie. ¶ Itē obr̄ ꝯtīgitmtiplicare diſtīctiua ꝑ duodenariū. qꝛ pr̄ ē ꝗ a nullo eſtꝑ generatōem et ſpiratōem ⁊ a quo alius ꝑgeneratē⁊ ꝓceſſionē. ecce qͣtuor. Sil̓r qͣtuor ſunt in filio dictiua: qui ab alio ſcꝫ ꝑ generatōem. et a qͦ alius ꝑ ſpirationem. qui a nullo ꝑ ſpiratōꝫ. a quo nuratōem. ecce quatuor in filio. Sil̓r in ſpūſct̄otuor diſtinctīa. qui ab alio ꝑ ꝓceſſgeneratōem. a quo nullusieratrhe dergo erūt. xij. notōes. ¶ Si v̓o dicat̉ ꝙ redſtinctōes ad pauciorē nūerū adminꝰ tuncdet̉ ꝙ anullus faciet notōem in ſpūſcſic̄ īſcibile inatre