Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lxviij.

Iterū queritur.§. ij.de numero ꝓprietatū ꝑſonaliū. vident̉ em̄ nūero eqͣles ꝑſonis quaꝝ ſūt ꝓprietates. ergo erūt niſi tres. Cōtra. vidr̄ qͣtuor ſint ꝓprietates ꝑſonales. ingeneratō ſiue īnaſcibilitas ē ꝓprietas ſic̄ dicit damaſ.nec eſt aliqͣ p̄dictaꝝ: ſunt tm̄ tres. Item diſtinguit̉ ꝑſone approprietatibꝰ ꝑſonalibꝰ. q̄rit̉ qͣre īnaſcibilitas poīt̉ ꝓprietas ꝑſonalis. Itē adhuc obr̄ iuxtaaucͣtem damaſ. qꝛ ſi in om̄ibꝰ ſunt vnū pr̄ et filiꝰ ſpirituſſct̄us p̄ter ingeneratōꝫ generatōꝫ et ꝓceſſionē: ergo ſolū in his diſtinguūt̉. ſꝫ diſtinguūt̉ paternitatemfiliatōꝫ et cōem ſpiratōꝫ: ergo om̄es ꝓprietates notiones ſub aliqua p̄dictaꝝ ꝯtinēt̉. tm̄ erunt tres. Siaūt dicat̉. ī ꝓceſſiōe intelligit̉ cōis ſpiratō. Un̄ cumdr̄ in om̄ibꝰ ſunt vnū ⁊cͣ. excludūt̉ iſte: qꝛ intelligr̄ī illis. qꝛ ingeneratōꝫ īnaſcibilitas: generatōꝫ paternitas: ꝓceſſiōꝫ aūt ſpiratio. Cōtra ſi ī om̄ibꝰ ſūtvnū. aut ꝯtīgit cōem ſpiratōꝫ p̄ter iſta ītellige̓: aut.ſi eſt intellige p̄ter iſta: cōis ſpiratō ē cōis aliꝗbo. Preterea tres ſūt ꝑſone et hn̄t ꝓprietates ꝗbꝰ ſūtſone. ſcꝫ pr̄nitatē. et filiatōꝫ. et ꝓceſſionē. ſi in his tribus hn̄t ꝑſone: relinꝗt̉ magis ē diſtincto pr̄nitateꝫ filiatōꝫ ꝓceſſionē ꝙͣ īnaſcibilitatē generatōꝫet ꝓceſſionē. qͣre ergo dixit in om̄ibꝰ ſūt vnū p̄terpr̄nitatē et filiatōꝫ ⁊cͣ. Rn̄ſio ſic̄ ſupͣ dictū ē. quīqꝫſūt notōes. qͣtuor relatōnes. tres ꝑſonales ꝓprietates.ꝓprietas em̄ ꝑſonalis. eſt vni ſoli ꝑſone cōueīt: et eaꝫab om̄i alia diſtīguit. ex patꝫ. ꝓprietates ꝑſonalesſunt tres. et ꝑſone ſunt equales ẜm nūerū ſic̄ dr̄ie conſtitutiue ip̄is ſpēbꝰ. Un̄ ꝑſonales ꝓprietates ſunt tres.tm̄. relatōes aūt qͣtuor. em̄ ſit vna relatō pr̄is ad filiū: alia filij ad pr̄em. iterū ſit relatō cōis pr̄is filij ad ſpm̄ ſct̄m et ecōuerſo. ſit alia ſpūſſct̄i ad pr̄em etfiliū: ī vniuerſo ſūt qͣtuor relatōes tm̄. ſꝫ q̄libꝫ iſtaꝝnotōnū relatō eſt. et qꝛ p̄ter iſtas qͣtuor ē reꝑire notōeꝫquītā. hītudo pr̄is ad filiū coueīt tm̄ pr̄i ſꝫ etiamcōuenit ei priuatō relatōis ad alterū prīcipiū. alit̓ em̄eēt in ꝑſonis abire ī infinitū. eſt quīta notō pr̄iuenit priuatōꝫ ordīs ad prīcipiū dicit̉ īnaſcibilitasꝓbat̉ nūerꝰ notōnū ſic. In dinis ꝑſoīs ē ordo ẜm rōꝫorigīs. prīa at̄ diuiſio entis ē: om̄e qd̓ ē. aut eſt ab alioaut ab alio. hec ē prīa diſtīguēdi eēntiā ab eēntia. ſil̓r in dīnis eſt hec diſtinctōis ꝑſonaꝝ. Itemab alio. aut ē generatōꝫ: aut ſpiratōeꝫ. habēꝰtres ꝓprietates. qꝛ ex ē ab alio ſpiratōꝫ eſtꝓceſſio. It̄ alia ē diuiſio entis. a aliꝰ: aut a nll̓ꝰ. aalius dupl̓r. generatōꝫ: ex hēt̉ ꝓprietas pr̄nitatisaut ſpiratōꝫ: et ex ē cōis notio que ē cōis ſpiratio.ſic ergo ẜm has duas diuiſiōes entis ſūt qnqꝫ notōes Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉ rn̄dēdū et cōcedēdū qd̓ dicit damaſ. ī oībꝰ ſūt vnū p̄ter īgeneratōꝫ et ꝓceſſiōꝫ. Ad at̄qd̓ q̄rit̉. ſūt ne vnū in cōi ſpiratōne pr̄nitate. dd̓m. qꝛ in om̄ibꝰ illis p̄ter adaliꝗd dicūt̉ ſunt vnū ſiue dicāt ſb̓am ſiue qͣlitatē ſiue quātitatē. Iſte at̄ ꝓprietates dant ītelligere ꝓprietates oēs alias diſtīguētes.ꝓceſſio em̄ qꝛ poſteriꝰ ē: intelligētie rōem determīattanꝙͣ prius ſpiratōem. et generatō qꝛ poſtexius eſt: determīat tanꝙͣ prius pr̄nitatē. Ingeneratōꝫ aūt ponitdamaſ. vt in primo ꝑſona pr̄is diſtīguit̉. generatōeꝫv̓o vt in qua primo ꝑſona filij intelligr̄. ꝓceſſionē at̄primo ꝑſona ſpūſſ. intelligit̉. enūerat at̄ illas vtquas ꝑſone adinuicē referūt̉. vt paternitas. filiatō ⁊cͣ.et hoc. qꝛ prius ē intelligere diſtīctas ꝑſonas ꝙͣ adinuicē relatas. Preterea alie in his tribꝰ intelligūt̉ſufficit enūerare illas. Ad aliud qd̓ querit̉: qͣre pr̄ penes īnaſcibilitatē hēat ꝑſonale. Rn̄ſio modꝰ determīandi ꝑſonā ẜm ꝑſona: pt̄ niſi ẜm poſitōꝫ. ēꝑſono ē ſe ſonās. vn̄ oportꝫ ſe noīatōꝫ hēat: ẜmnoīatōem depēdeat ab altero. Sꝫ om̄is negatō ẜm

noīatōem ab altero depēdet: qꝛ ab affirmatōe vnū eſſevnum eſſe ꝑſonale a tali accipitur. Mlembrū quartumIrca ꝑtem iſtā ſcꝫ ꝯtra nūerū dubitaturnultiplicit̓. et prīo a quo alius ſitueīat pr̄i filio: iuxta ſuīt̉ cōis notō eſt cōis ſpiratio. v̓o ab alio ſit cōe filio et ſpūiſ. ergo iuxta hoc dꝫ ſūmi cōis notō cōis filioet ſpūiſ. Rnſio dd̓m penes hoc quod dico ē abalio. ſit cōe et filio et ſpuiſ. aſſignat̉ cōis nōtio filio et ſpūiſ. qꝛ eſſe ab alio ſimpl̓r dictū: dīc dignitatem niſi dicat̉ eſſe ab alio genē̓atōꝫ vel ſpiratōꝫ. Itēqui eſt ab alio. dicit̉ vniuoce de filio et ſpūſct̄o: eofilius eſt ab alio generatōꝫ: ſpūſſ. ſpiratōꝫ. id̓opt̄ ẜm hoc ſūmi cōis notio. ſꝫ a quo eſt alius pt̄ eſſecōe vniuocū pr̄i et filio: qm̄ ab vtroqꝫ eſt aliꝰ ſpirationē. tn̄ ẜm pr̄i cōueniat a aliꝰ generatōꝫ: et filioa quo aliꝰ ꝓceſſiōꝫ: ẜm pt̄ aſſignari cōis notiopr̄i et filio. qꝛ ſic a quo ē aliꝰ dr̄ equoce. Itē q̄rit̉ cuꝫ a nullo: ſit diſtinctiuū pr̄is: dicat̉ notio īnaſcibilitatis et prima notō: q̄rit̉ a quo nullꝰ ſit diſtinctiuūſpūſſ. ſit notio. Rn̄ſio a nullꝰ dīc negatōem. necinſinuat aliquā dignitatē vel ꝑfectōꝫ in quieſcat intellectus: et id̓o ponetur notio. ſed qui a nullo licetquandā negatōem dicat: dicit tn̄ quādā ampliatōꝫ. inqua ſcit intellectꝰ ad aucͣtem ſiue principiū originisvnde notio eſt. Itē querit̉ ab alio: ī ſua cōitatedicit notōem. tamen quia a nullo: dicit notionē auctoritatis qͣre hoc. Reſpōſio qui ab alio: determinatvnā finitā rōem ſꝫ dicit ꝓgreſſū virtutis vſqꝫ ad determīatōem. et a nullo: dicit prīcipiū v̓tutis. et a nullꝰextremitatē terminātē. vn̄ dicit notōem. ideo ncc̄e ēeſſe ꝗn̄qꝫ notōes. qui a nullo a quo aliꝰ. ab alio generatōem. ab alio ꝓceſſione. a quo aliꝰ generationem. a quo aliꝰ ꝓceſſionē. et hec duo faciebāttōem a nullꝰ et qui ab alio in ſua coītate. Itē obr̄Uidet̉ em̄ ſic̄ innaſcibilitas facit vnā notōꝫ: īſpirabilis faciet vnā. qꝛ ſic̄ vnū diſtīguit negatōꝫ: ita reliquū. Itē in ſymbolo ꝗdā dicebāt eēntiā deitateꝫ dequa eēt ꝑſone tres. vn̄ ad ītelligēdū dr̄ in ſymboloqꝛ pater a nullo ē. nec factꝰ nec creatꝰ nec geītꝰ. ſꝫ qͣre tollet hītudīem ſpiratōis vt dicat̉ a nullo ꝓcedensvel ſpirās. Reſpōſio ſecus ē dico īſpirabilis innaſcibilis. qꝛ inſpirabil̓ īportat̉ īnaſcibilis. poſterior em̄ hītudo ē ſpiratō ꝙͣ natiuitas ſic̄ emanatō natureemanatōe voluntatis. Un̄ ſola remotantītate: aufert̉ſpirabilitas. Un̄ īnaſcibile negat ſimplicit̓ fit a nullo. ponit̉ īſpirabilitas notō. ſꝫ poīt̉ īnaſcibilitas.qꝛ illa priorē hītudo: et illa ablata oīs poſterior r̄mouet̉. Sꝫ ꝯtra īſpirabile ꝯueīt pr̄i filio: īnaſcibile tm̄pr̄i. Rnſio a nullo aliqͦ dīc ſtatū ab aliqͣ dignitate. ſꝫ īſpirabilitate poīt̉ ille ſtatꝰ ſb̓ digͥtate. vndeſuꝑ īſpirabile ſtat ītellectꝰ. vn̄ dicit notōꝫ. It̄q̄rit̉ vtrū a nullo a nullꝰ facit notōꝫ. Rn̄det̉ anullo et nullꝰ ab eo facit notōꝫ. qꝛ dīc hītudīeꝫ necad ypoſtaſim priorē nec ad poſteriorē. vn̄ dr̄ ordotollit̉ diſtinctōis ꝑſonis in trinitate. ſꝫ qd̓ a nullonulla ꝑſona ab illo: cōueīt eēntie. Itē obr̄ ꝯtīgitmtiplicare diſtīctiua duodenariū. qꝛ pr̄ ē a nullo eſt generatōem et ſpiratōem a quo aliusgeneratē ꝓceſſionē. ecce qͣtuor. Sil̓r qͣtuor ſunt in filio dictiua: qui ab alio ſcꝫ generatōem. et a alius ſpirationem. qui a nullo ſpiratōꝫ. a quo nuratōem. ecce quatuor in filio. Sil̓r in ſpūſct̄otuor diſtinctīa. qui ab alio ꝓceſſgeneratōem. a quo nullusieratrhe dergo erūt. xij. notōes. Si v̓o dicat̉ redſtinctōes ad pauciorē nūerū adminꝰ tuncdet̉ anullus faciet notōem in ſpūſcſic̄ īſcibile inatre