cēdi vnitatē: alia ē rō dicēdi eēntiā. nā cū dico eēntiaꝫ:dico abſolute. cū dico vnitatē: dico rōꝫ pͥmi prīcipij. vnitas .n. ē pͥmū prīcipiū: qꝛ gͦ vnitas addit rōꝫ pͥmi prīcipij ſupͣ eēntiā: iō appropriat̉ pr̄i ꝗ ens a nll̓o ē prīcipiūꝑſonaꝝ oīm ⁊ eēntiaꝝ. n̄ ſic at̄ filiꝰ vel ſpūſſ. ¶ Ad ſecūdū qd̓ obijcit̉ de aucͣte aug. dd̓m ꝙ duplex ē vnitas.eēntialis ſiue nature q̄ appropriat̉ pr̄i: ⁊ ē vnitas relatiua ſiue vnitas ꝯſenſiōis ſiue volūtatis q̄ appropriat̉ſpūiſ. de qͣ ī euangͦ Io. xvij. vt ſint vnū ſic̄ ⁊ nos vnū ſumus. ⁊ hͦ mō dr̄ ſpūſſ. vnitas amboꝝ .ſ. pr̄is ⁊ filij. ¶ Adterciū dd̓m. ꝙ eqͣlitas appropriat̉ filio ꝓpt̓ tres rōnes.Prīa. qꝛ cū eqͣlitas ſit vnitas v̓tutis: n̄ p̄t intelligi niſiintelligāt̉ aliꝗ duo ī illa vnitate. filiꝰ at ē ꝗ pͥmo intelligit̉ poſt patrē ī vnitate v̓tutis ordīe nat̉e. iō filio att̄buit̉ eqͣlitas. Scd̓a ē. qꝛ oīs ineqͣlitas ꝑ eqͣlitatē reducit̉ ad vnitatē. Eqͣlitas .n. ē prīcipiū ī ꝓportōibꝰ ſic̄ vnitas ī nūeris. qꝛ gͦ creatura rōnal̓ recōciliat̉ pr̄i ꝑ filiū.pr̄i at̄ attribuit̉ vnitas. ineqͣlitas v̓o culpe rōali creat̉eꝓpt̓ hͦ filio attribuit̉ eqͣlitas velut modꝰ reductōis creiture ad pr̄eꝫ. Tercia ē. qꝛ prīo ī filio ītelligit̉ eqͣlitas⁊ ip̄e prīo accipit eqͣlitatē ⁊ dat eā. ſꝫ ſpūſſ. nec prīo accipit nec dat ea: iō filio attribuit̉ eqͣlitas n̄ ſpūiſ. ¶ Adilld̓ v̓o qd̓ obijcit̉ dd̓ꝫ. ꝙ eqͣlitas n̄ ſolū dic̄ vnitateꝫ inmagnitudine: ſꝫ poīt pluralitatē ⁊ diſtīctiōꝫ ex ꝯn̄ti qd̓n̄ poīt eēntia. ¶ Ad illd̓ d̓o qd̓ q̄rit qͣre ꝯcordia ſpūiſa.attribuit̉. dd̓m ꝙ qͣtuor rōnibꝰ. Prīa ē. qꝛ ſignū connxionis pr̄is ⁊ filij. Scd̓a. qꝛ ip̄e vnꝰ a pr̄e ⁊ filio: ⁊ pr̄ ⁊filiꝰ ꝯueniūt ī vno eo: iō vniūt̉ ī eo inqͣtū ip̄e ē vnus abeis. Tercia. qꝛ ꝓcedit ab eis ẜm vnū ⁊ ẜm vnā notionē q̄ ē coīs ſpiratō. Quarta ꝑ rōꝫ cauſe. qꝛ ei attribuit̉ꝯẜuatio totiꝰ eē. vnitas at̄ ē prīcipiū ꝯẜuatiōis reꝝ ineē. ¶ Qd̓ v̓o dr̄ de filio ꝙ ſit pax. iſtud refert̉ ad aſſumptōꝫ hūanitatis: n̄ ad ītellectū ꝓprietatis filij. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ cū dr̄ oīa hec tria vnū ꝓpt̓ pr̄eꝫ. hec p̄poſitio ꝓpt̓ noͣt aucͣteꝫ q̄ ē ī pr̄e. pr̄ .n. a ſe hꝫ ꝙ ſit vnū: filiꝰ⁊ ſpūſſ. a pr̄e. Cū at̄ dr̄ oīa eqͣlia ꝓpt̓ filiū: notat̉ ꝑ hecrō on̄ſiua. on̄dit .n. filiꝰ eqͣlitatē ꝑſonaꝝ triū. cū aūt d̓ꝯnexa ꝓpt̓ ſpm̄ſ. notat̉ qͣi rō for̄alis ī eo qd̓ ē ſpūſſ. ſcꝫin eo ꝙ ē amor: qͦ pr̄ ⁊ filiꝰ diligūt ſe. amor .n. ad amātjͣi rō for̄alis. n̄ ꝙ for̄alis inqͣtū ſunt: vel inqͣtū ſūt. Nōr̄ ⁊ filiꝰ diliqſunt ſpūſa. Alij v̓o digni ſiue cāe ꝯgnoſcendippt̓: dic̄ctꝰ ē cā ꝯgnoſcēdi nobis ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ ſūt vnūiū .ſ.ſ. ⁊ ī hͦ ꝯnexi. nec dr̄ ſpūſſ. ꝯnexꝰ pr̄i aut filiois ⁊ filij ꝓpter ſeip̄m.¶ Membrū terciūOnſequēt̉ q̄rit̉ de appropͥatis q̄ ſūt: potētia pr̄i: ſapīa filio: volūtas ſpūiſa. Circaqd̓ q̄rit̉ prīo. q̄ ſit rō appropͥatōis horumtriū general̓r. Deinde qͦrēdū eēt de potētia ẜmpropͥat̉ pr̄i ẜꝫ ꝙ dr̄ potētia generādi. ſꝫ iſtd̓det̓mīatū ē s. ī. ij. de generatōe et̓na. Scd̓o q̄rēdū eſt d̓ſapīapropriat̉ filio. Tercio. d̓ volūtate q̄ appropriatur ſpūiſArticulꝰ pr̄imD p̄mū obijcit̉ ſic ī li. ſap̄. xiij. ſb̓eſt tibi poſat̄ volūtatē. potētia igr̄ n̄ dic̄ rōꝫ primi prīciſe cū volueris. ex qͦ accipit an. ꝙ potētia ſepij. nec et̄ prīcipiū rōe volūtatis. gͦ n̄ dꝫ appropͥari pr̄i.¶ Itē Hug. de s. vic. ī ſnīs. volūtas mouꝫ: ſapīa diſpōnit: potētia oꝑat̉. gͦ ītētō volūtatis dic̄ rōꝫ prīcipij: ſcīav̓o rōꝫ qͣi medij: potētia v̓o rōꝫ prīcipij ab illis. volūtasigr̄ appropriāda pr̄i ⁊ potētia ſpūiſ. ¶ Itē. j. coꝝ. ij. xp̄ꝫdei v̓tutē ⁊ dei ſapīaꝫ. v̓tꝰ igr̄ appropͥat̉ filio. ſꝫ eadē ītētio v̓tutis ⁊ potētie: gͦ potētia appropͥat̉ filio. ¶ Itē ſcīap̄hēdit oēꝫ reſpectu potētie. ⁊ potētia oēꝫ reſpectū volūtatis: ⁊ n̄ ꝯuertit̉. ꝗcꝗd .n. p̄t deꝰ ſcit. ſꝫ n̄ ꝯuertit̉: ꝗcꝗdſcit p̄t. qꝛ ſcit mala: n̄ p̄t face illa. Sil̓r ꝗcꝗd vult p̄t: nōtn̄ ꝗcꝗd p̄t vultt face̓ q̄ n̄ vult face̓. Si gͦ ẜꝫ ꝓ

prietatē ꝑſoāꝝ ſit appropͥatō iſtoꝝ: appropͥabit̉ ſcīa pr̄icui ꝯueīt ꝓducē̓ ſiue generādo ſiue ſpirādo ſiue creādoſꝫ n̄ ꝯuertit̉. qꝛ pr̄ ꝓduc̄ generādo qd̓ n̄ filiꝰ. Sil̓it̓ filioꝯueīt potētia ⁊ ſpūiſ. volūtas. qꝛ ꝗcꝗd ꝓduc̄ ſpūſſ. ꝓducit filiꝰ: ſꝫ n̄ ꝯuertit̉. qꝛ .ſ .ſ. ꝓduc̄ creado ſꝫ n̄ ſpirādo. filiꝰ v̓o ſpirādo: ⁊ creando. ¶ Itē d̓ volūtate dubitat̉. nādic̄ aug. ix. de tri. ꝙ partū mētis p̄cedit appetitꝰ. ꝑtꝰ aūtmētis dr̄ noticia appetitꝰ: volūtas prīcipiū. igr̄ noticievolūtas ē. ſꝫ qd̓ ē prīcipiū noticie dꝫ appropriari pr̄i: cūnoticia appropͥet̉ filio. gͦ volūtas appropriat̉ pr̄i. ¶ Itē īantiphoͣ. de tri. caritas pr̄ gr̄a xp̄s ꝯīcatō .ſ .ſ. ſi v̓o caritas vt dic̄ b̓n. n̄ ē niſi cois boni volūtas: gͦ volūtas apꝓpriat̉ pr̄i. ¶ Itē coloc̄. j. tͣnſtulit nos ī regnū filij caritatis ſue. ⁊ ꝯſtās ē ꝙ n̄ p̄t ibi ſtare caritas ꝓ ſpūſ. qꝛ ſicdice̓t̉ filiꝰ ſpūſſ. Expoīt̉ gͦ ab auḡ. duobꝰ mōis. filij caritatis .i. filij quē diligit. gͦ ẜm hͦ caritas appropͥabit̉ pr̄i.Alio mō filij caritatis .i. filij dilecti. gͦ ẜm hͦ caritas apꝓpriabit̉ filio. ¶ Itē cū prīcipiū ſciēdi ⁊ ītelligēdi ſit ſapia. cū ſpūiſ. att̉buit̉ prīcipiū ſciēdi ⁊ ītelligēdi. .j. coꝝ.ij. nob̓ reuelauit deꝰ ꝑ ſpm̄ſ. ⁊ iteꝝ accepīꝰ ſpm̄ ꝗ ex deoē vt ſciāꝰ. ⁊ .xvj. Io. cuꝫ venēit ſpūs v̓itatis docebit vosoēꝫ v̓itatē. vidr̄ ꝙ ſpūiſ. appropͥet̉ ſapīa vel ſcīa. ¶ Rn̄ſio. rō appropriatōis potētie pr̄is ſapīe filio volūtatisſpūiſ. ſiue benigͥtatis fct̄a ē duplici rōe. Prīo rōne remotōis erroris. vt dic̄ aug. ī li. de tri. qꝛ ī c̓aturis ex antiꝗtate ī pr̄e defectꝰ. ex poſteritate ī filio īꝑfectō ſenſusſolꝫ notari: iō occurrit ſcript̉a dicēs pr̄eꝫ oīpotēteꝫ: nevideat̉ pͥor filio ⁊ iō minꝰ potēs. ⁊ filiū ſapiētē: ne videat̄ poſterior pr̄e ⁊ iō minꝰ ſapiēs. Iteꝝ qꝛ nom̄ ſpūs videbat̉ qͣi nom̄ inflatōis ⁊ tumoris ne cū dr̄ ſpm̄ hr̄e deꝰcrudel̓ putaret̉: ſcript̉a tꝑauit ẜmōꝫ ſpm̄ bonū noīansRōe v̓o on̄dēde v̓itatis Ric. d̓ s. vic. potētia p̄t eē vbinll̓a ē ſapīa. vel eē p̄t vt ī plātis potētia ē nutriēdi ⁊ generādi: ⁊ abꝰ audiēdi ⁊ vidēdi. n̄ at̄ ſapīa. ſꝫ vbi ſapientia: ncc̄iotētia ẜm quā ē ſaꝑe et ſi nē potētia: neſapīa. nā ꝑꝑe ē aliꝗd poſſe. dat gͦ poſſe eē n̄ ſapīapotētie:īe. Itē lucifer ꝗ mane oriebat̉ multā hūit jtiā ⁊ ml̓ta: ſꝫ n̄ huit bonā volūtateꝫ.ꝗd at̄ ē lītas niſi bōalūtas. vt gͦ poſſꝫ bonā volūtatē hr̄e: oꝑtꝫ vt valeas ⁊ ſcias bonū elige̓. ī hac gͦ t̓nitate ſola potētia n̄ ē de reliqͣꝝ. alia ſapīa v̓o ē d̓ ſola potētia. boītas v̓o ẜm actū ⁊ de potētia ⁊ ſapīa. Expreſſe gͦſunt ꝓprietates ſūme t̓nitatis. ibi ē ꝓpͥetas ingeīti q̄ eſtab ingeīto ſolo. ꝑſona ſpūſſ. q̄ tā ab ingeīto ꝙͣ a genito.qm̄ gͦ ī potētia expͥmit̉ ꝓprietas ingeīti: att̉ buit̉ pr̄i. ī ſapīa v̓o ꝓprietas geīti ⁊ iō attbuit̉ filio. in boītate ꝓprietas .ſ. ſ. ⁊ iō ſpāl̓r ei appropͥat̉. ¶ Ad ea v̓o q̄ prīo obijciunt̉ de potētia. dd̓m ꝙ potētia vno mō det̓mīat̉ ꝑ actꝰtꝑales: vt cū dr̄ deꝰ p̄t creae̓. alio mō det̓mīat̉ ꝑ actuset nos vel qͣi et̓nos: vt cū dr̄ deꝰ p̄t ſcire deꝰ p̄t velle. primo mō ꝙͣuis ī deo ſit idē potētia ⁊ ſcīa ⁊ volūtas: tn̄ ẜꝫrōꝫ ītelligēdi q̄ accipit̉ ẜm nos. volūtas mouet: ſciētiadiſpoīt: potētia oꝑat̉. pͥor ē volūtas deinde ſcīa t̓cio potētia. ſꝫ ī hac via n̄ ē aſſigͣta p̄dicta appropͥatio. Secūdomō ẜm ꝙ potētia extēdit vt det̓mīet̉ ꝑ actꝰ et̓nos: pͥorēpotētia ſcīā ⁊ volūtate. ſic̄ poſſe ſcire ⁊ poſſe velle priꝰꝙͣ ſcire ⁊ velle. ⁊ ī hac via aſſigͣta ē appropriatio potētiepr̄i: ſapīe filio: volūtas ſpūiſ. ſic̄ patuit ꝑ Rich̓. ¶ Adilld̓ v̓o qd̓ obijcit̉. qꝛ filio appropriat̉ p̓tꝰ ⁊ ꝙ eadē ē intētio potētie ⁊ v̓tutis. n̄ dic̄ rōꝫ primi prīcipij īmo v̓tꝰ dipotet ē velut hītꝰ ſiue habilitas. ⁊ iō dic̄ ītētōꝫ prīcipijab alio ⁊ ad alid̓ ī modū prīcipij ꝗ ab alio ē ⁊ ad alid̓.⁊ iō ꝯueniēt̓ appropͥat̉ filio ꝗ ē ꝑſōa q̄ ab alia ⁊ a qͣ alipotētia v̓o dic̄ rōꝫ pͥmi prīcipij: ⁊ iō appropͥat̉ pr̄i ꝗ ē n̄ab alio. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ ſol̓o ad oīa obiecta d̓ appropriatōe potētie. ¶ Ad alia v̓o q̄ēopriatiōe ſcīe ⁊ de apꝓpriatōe volūtatisſol̓o ex ſipribꝰ īꝗſitōe d̓ potētia qōe de ꝯꝑatōe ītiītētōꝫ ſcīe ⁊ volūtaſ. qōe an ſpūſſ. ꝓcedatis. ⁊ iteꝝ inꝗſꝑ modū ans aūt ſapī