Queſtio.lxvij.
expreſſe ſimilitudinis: cur nō etiā ſpūſſ. imago pr̄is recte dicat̉. cū vterqꝫ ſimilis ⁊ coualis inueniat̉. ¶ Itquerit̉ de hͦ qd̓ dic̄ aug. ꝙ imago coequat̉ illi cuius eſtimago nō illud imagini. ex hͦ .n. videt̉ ꝙ filius ſit coeqͣlis patri nō ecōuerſo. cū tn̄ ꝯtrariū dicit̉ in ſymbolo:tres ꝑſone coeterne ſibi ſunt ⁊ coequales. ¶ Item obij.cit̉ de hoc qd̓ dicit. ꝙ in ſpecie eſt prima ſimilitudo. nācū primū nō dicat̉ in rōne ſecūdi: videt̉ cū in filio ſit p̄ma ſimilitudo: ꝙ in ſpūſancto ſit ſecūda ſimilitudo. cūtn̄ dicat̉ in ſymbolo: in hac trinitate nihil priꝰ aut ꝑſterius. ¶ Item cū totius trinitatis pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſit vna virtus ⁊ oꝑatio ſicut vna ſb̓a. que ē rō vt vſusappropriet̉ ſpūiſct̄o. ¶ Rn̄ſio. dd̓m ꝙ rō appropriationis p̄dicte .ſ. vt eternitas patri appropriet̉ eſt hec. eternitas .n. eſt ens nō ab alio eēntial̓r. pater aūt eſt ens n̄ab alio ꝑſonalit̓. qꝛ gͦ intellectus eiꝰ qd̓ eſt n̄ eē ab alio:intelligit̉ in rōne eternitatis. inde eſt ꝙ appropriet̉ patri. Spūs aūt appropriat̉ filio. eo ꝙ ſpēs eſt rō ⁊ principiū ꝯgnoſcendi. vnūquodqꝫ .n. cognoſcit̉ ꝑ ſuā ſpēꝫ.quia gͦ generatio filij ī patre eſt vt noticia a mēte: rōnenoticie appropriat̉ filio ſpēs. vſus v̓o appropriat̉ ſpirituiſancto rōne oꝑatōis ⁊ vtilitatis cuiꝰ principiū ꝓximū eſt volūtas. ꝓceſſio aūt ſpūſſ. ē ſicut volūtatis a noticia ⁊ mēte. ¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ obijcit̉ primo dd̓m. ꝙ eternitas ꝙͣuis ſit coīs tribꝰ ꝑſonis: appropriat̉ tn̄ pri ratione predicta. ¶ Ad illud v̓o qd̓ dicit an. notandū ꝙcū eternitas dicat̉ ꝑ priuatōꝫ initij ⁊ finis. initiū auteꝫdicit̉ duobꝰ modis. initiū duratōis: initiū originis. ſidetermīat̉ eternitas ꝑ priuatōꝫ duratōis: coīs eſt tribus ꝑſonis. ſi v̓o determīetur ꝑ priuatōꝫ initij ſiue durationis ſiue origīs cedit in ꝓprietatē patris. ⁊ hͦ mō ītendit anẜ. ⁊ hyla. acciꝑe nomē eternitatis. ¶ Ad ſecūdū quare imago rn̄det filio ⁊ n̄ ſpūiſct̄o. Rn̄dꝫ Rich̓.in li. de tri. tangēs duplicē rōeꝫ. in hͦ ſolus filiꝰ exp̄ſſaꝫpatris imagine ⁊ ſimilitudinē tenꝫ: ꝙ ſicut diuinitatisplenitudo manat de vno: ſic ⁊ eadeꝫ plenitudīs largitio manat ⁊ de alio. nec alio mō accipit ſpūſſ. ab vno ꝙͣab altero. gͦ ꝓpter vniformitatē quā hꝫ filius ad patrein ꝓducēdo ex ſe ꝑſonaꝫ aliā: dicit̉ imago. Alia rō eſtqua ponit. qꝛ imago iuxta ꝯſuetudineꝫ hūanaꝫ magisſolet dici ꝓpter vniformitatē extrinſecā ꝙͣ intrinſecaꝫ:qꝛ intrinſecus vnicuiqꝫ ē qd̓ eſt apud ſemetip̄m qͣi intrīſecus eſt hītudo quā hꝫ ad aliū. eādē aūt hītudinē quāhꝫ pater ad ſpm̄ſ. eandē inquā ꝯſtat habe̓ ⁊ filiū. ¶ Adaliud v̓o qd̓ obijcit dd̓m. ꝙ pater eſt equalis filio ⁊ cōequalis: ſꝫ nō coequat̉ filio. hoc .n. verbuꝫ coequat̉ eo ꝙſignificat reꝫ ſua paſſiue: denotat ꝙ illud cui attribuihꝫ eſſe ab alio ⁊ hꝫ illi eē equalis. ⁊ iō ꝙͣuis ꝯcedat̉ pr̄eſt equalis vel coequalis filio noīal̓r: in qͦ ſignificaturꝙ ſit eadeꝫ virtus patris ⁊ filij. n̄ tn̄ ſequit̉ ꝙ coeqͣt̉ pr̄imagini. tn̄ habes rn̄ſionē de hͦ sͣ. de qōne de his noībꝰſimilis ⁊ equalis. ¶ Ad illud qd̓ obijcit qualit̓ dicit̉ inſpecie q̄ eſt filius prima ſil̓itudo. dd̓m ꝙ ꝑ hāc dictionēprima nō notat̉ prioritas ẜm duratōꝫ vel ẜm eēntiaꝫ:ſꝫ notat̉ prius .i. amplius ꝯueniēs. vt ſit ſenſus. filiuseſt prima ſil̓itudo .i. filius ꝯuenit in oībꝰ cū pr̄e. ⁊ nullus ita ꝯuenit. ſpūs .n. ſanctꝰ in hͦ nō ꝯueīt ꝙ ſpiret ſeip̄m. nec ē ꝯcedēdū ꝙ ſit ſecūda eqͣlitas in ſpūſ. qꝛ pͥmūnō dr̄ ꝑ ordinē ad poſteriꝰ: ſꝫ ꝑ negatōeꝫ prioris. ſicut īmath̓. jͣ. peꝑit filiū ſuū primogenitū. n̄ ꝙ poſt ip̄m natus ſit aliꝰ: ſꝫ qꝛ an̄ ip̄m nullꝰ. ¶ Ad vltimuꝫ ꝙ queritquare vſus appropriet̉ ſpūiſ. dd̓m ẜm aug. in li. de aīa⁊ ſpū. Capabilis ē deꝰ oībus. qꝛ nat̉ali ſuo munere aboībus ꝑticipat̉ ꝙͣtū ad eēntiā qua ſunt. ⁊ ẜm illam adidoneā ſpēm qua ab alijs differūt. ⁊ ẜm vtrūqꝫ ad illd̓ꝯgruū qͦ ꝓficiūt. tria hec oī exn̄ti inſunt qͣi veſtigia ſūne trinitatis eēntie imagīs: muneris. et̓nitas quippevel eēntia ī pr̄e. ſpēs ī imagīe. vſus ī mune̓. nobis at diuinitatis oīs vſus ī mune ē: qꝛ ſpūſſ. eſt. ex qͦ pꝫ ꝙ vſusrefert̉ ad oꝑatōꝫ ⁊ ꝓfectū. oꝑatio at̄ ⁊ ꝓfectꝰ ad donū.
donū aūt ad ſpm̄ſ. inde ē ꝙ ſpūiſ. appropriat̉ vſus.Nlembruꝫ ſecūduꝫOnſequent̉ querit̉ de appropriatōe vnitatis equalitatis ⁊ ꝯcordie. Naꝫ dic̄ auguſti. de doctrīa xp̄ia. In patre ē vnitas.in filio equalitas. in ſpūſct̄o vnitatis eqͣlitatiſqꝫ ꝯcordia. ⁊ tria hec vnū omīa ꝓpter patrē: eqͣlia ꝓpter filiū: cōnexa oīa ꝓpter ſpm̄ſ. ¶ Circa qd̓ obijcit̉ multipl̓r. primo cū vnū ⁊ ens ꝯuertāt̉: gͦ vnitas cōuertit̉ cū eēntia. ſꝫ eēntia ē coīs tribꝰ ꝑſonis ⁊ nll̓o mōappropͥata. gͦ ⁊ vnitas n̄ appropͥat̉ patri. ¶ Iteꝫ augꝰ.vj. de tri. ſiue ſpūſſ. ſiue vnitas amboꝝ ſiue ſct̄itas ſiue caritas. manifeſtuꝫ eſt ꝙ nō eſt alter duoꝝ qͦ vterqꝫꝯiungit̉. ex qͦ relinquit̉ ꝙ vnitas appropriat̉ magis ſpirituiſancto ꝙͣ patri. ¶ Iteꝫ cū in trinitate ideꝫ ſit magnitudo qd̓ eēntia. equalitas aūt dicit vnitatē ī magnitudine. equalitas igit̉ in diuinis ꝑſonis n̄ eſt niſi vnitas illoꝝ in eēntia. ſi gͦ patri appropriat̉ vnitas. gͦ ⁊ eqͣlitas. ¶ Itē cū de filio dicat̉ ꝙ ip̄e eſt pax qui fac̄ vtͣqꝫvnū. quare filio nō attribuit̉ ꝯcordia ſicut ⁊ ſpūiſancto¶ Iteꝫ obijcit̉ de hoc ꝙ dicit̉ oīa vnū ꝓpter patrē: eqͣliaꝓpter filiū: ꝯnexa ꝓpter ſpm̄ſ. ſꝫ omīa dicūt̉ vnuꝫ eē ꝓpt̓patrē: quia hn̄t vnitateꝫ a patre ſiue ſint diuine ꝑſoneſiue creature. gͦ omīa erūt equalia ꝓpter filiuꝫ ſiue ſintdiuine ꝑſone ſiue creature. gͦ pater ꝑ filiū erit equalis.gͦ hꝫ equalitateꝫ a filio. qd̓ eſt falſuꝫ. ¶ Iteꝫ ſil̓i mō obijcit̉. ſi omīa ꝯnexa ꝓpter ſpm̄ſ. gͦ filius ⁊ pr̄ ꝯnexi ſuntꝑ ſpm̄ſ. gͦ a ſpūſ. hn̄t aliꝗd. qd̓ eſt falſum. ſil̓r videt̉ ſeꝗꝙ ſpūſſ. ſit ꝯnexus ꝓpter ſeip̄m. ¶ Rn̄ſio. vnitas appropriat̉ patri duplici rōne. pͥma. ꝗa ſicut pater nō eſt abalio: ita vnitas nō eſt ab alio: ſꝫ principiuꝫ alioꝝ. Aliarō eſt. quia ſicut dr̄ pater genuit filiuꝫ vnū deū: ita vnitas ꝑ ſe multiplicata nō generat niſi vnuꝫ. Ad hͦ Hugad bt̄m b̓n. ſubſiſtentia que ab alia non eſt ſb̓aliter velꝑſonaliter: nullam pluralitatē ingerit nullam pluralitateꝫ concludit. nam in eo ꝙ gignit nihil ſibi ſꝫ alio cōfert vt ſit. genita auteꝫ ſb̓a que ab alio accepit qd̓ hꝫ. ſicut nec eſſe ꝑ ſeip̄m: ita nec intelligi valet. Si igit̉ pluralitateꝫ ingerit ſb̓ſiſtentia filij: tantomagis que a duobus eſt ſb̓ſiſtentia ſpūſſ. Recte gͦ vnitas pr̄i attribuit̉ꝓpter ea cuꝫ pater habeat vnitate ⁊ filius ab eo ⁊ ſpirituſſanctꝰ ẜm principalitatē attribuit̉ pr̄i. Eqͣlitas v̓onō attribuit̉ patri. quia nō intelligit̉ eqͣlitas niſi intelligatur pluralitas. intellecto aūt patre ẜm ꝙ eſt innaſcibilis: nō intelligit̉ pluralitas. gͦ non recte approprietur patri equalitas. ſꝫ poſito filio cum ſit deus: neceſſario ponitur equalitas. ꝓpter qd̓ dicit aug. imago coeqͣtur patri non pr̄ imagini. vnde recte attribuit̉ eqͣlitasfilio. ⁊ qꝛ ſpūſſanctus hꝫ a filio equalitateꝫ: non attribuit̉ ſpūiſancto. ⁊ ideo filius dicit̉ recte equalitas. Cōcordia v̓o ſpūiſancto attribuit̉. ſicut .n. nll̓a equalitaseſt ſine ꝯſiſtentiū pluralitate: ita nec ponitur cōcordiaſine conſiſtentiū trinitate. in patre origo vnitatis: in filio inchoatio pluralitatis. in ſpūſancto completio trinitatis. Pretea alia eſt habitudo patris ad filiū: aliaad ſpm̄ſanctū. Sꝫ filij ſimilit̓ alia eſt hītudo ad patrē:alia eſt ad ſpm̄ſanctū. vniformiter aūt ſe hn̄t tam pr̄ ꝙͣfilius ad ſpinſ. Recie gͦ dr̄ concordia: in quo beatitudinis vniformitas oīno inuenit̉. pret̓ea cum in patre ſitvnitas ⁊ hanc habeant filius ⁊ ſpūſſ. a patre: recte dicūtur vnū ꝓpt̓ pr̄eꝫ. ¶ Iteꝫ ſi ſola ingenita ꝑſona eſſꝫ:nō eſſet equalitas. ſimilit̓ ſi ꝑſona ſpūſſ. nō eſſet: nihilominus eſſet equalitas. recte gͦ ꝓpter filiū ſunt eqͣlia. n̄ꝙ pater habeat equalitatē a filio: ſꝫ quia eo poſito poīt̉equalitas in patre: ⁊ ſil̓r eo remoto remouet̉. ſil̓r tolleſpm̄ſ. nō erit in deitate qui ſit plurium connexio. ſꝫ cuꝫille ſit amor patris ⁊ filij: ipſo poſito ponit̉ connexio.¶ Ad hoc quod obijcit̉. ꝙ vnitas n̄ debet appropriaripatri: quia vnū ⁊ eus ꝯuertūtur. Dicēdū ꝙ alia ē rō di