nomen deus ſupponit ibi ꝓ tribꝰ ꝑſonis. qꝛ hec dictiotrinitas ſignificat diſtīctōem. ⁊ ī illa diſtinctōe ſupponit tres ꝑſonas. Un̄ hec dictō trina nō determīat ſuppoſitōem indiſtinctā ſꝫ diſtinctā. Un̄ vult diſtinguereip̄aꝫ diſtīctōꝫ ⁊ t̓plicaē̓ t̓nitatē. vn̄ ad hͦ ꝙ hec eēt verat̓nitas ē trina: exige̓t̉ ꝙ tres eēnt t̓nitates Uel pt̄ diciꝙ hͦ nom̄ deꝰ ſuppoīt ꝓ dīna eēntia: ⁊ hec dictō trinꝰ nōreſpicit formā nec poīt diſtinctōꝫ ī eēntia ſꝫ ī ſuppoſito.¶ Articulus ſecundusCd̓o q̄rit̉ an̄ poſſit dici t̓nitas t̓na. Ad qd̓ſic. hec dictō trina copulat trinariū theologicū qui ē in tribꝰ ꝑſoīs: igit̉ pt̄ addi dictōiſignificāti illū trinariū. et ita hec erit vera trinitas eſttrina. Per hͦ etiā pꝫ ꝙ ē vera. qꝛ hͦ nomē trinitas ſupponit tres ꝑſonas ſub trinario theologico. Un̄ hec ꝓpoſitio trinitas ē trina ſil̓is ē iſti albū ē albū. ¶ Itē idemſignificat̉ ꝑ ſubiectū ⁊ p̄dicatū gͦ ē vera. ¶ Si dicat̉ ꝙhec dictō trina reſpicit formā huiꝰ noīs trinitas. ⁊ ꝓpt̓hͦ illa ē falſa. Contra. hec ē vera deꝰ ē trinꝰ. et ſi hec dictō trina triplicaēt formā falſa eēt: r̄ſpicit gͦ ſolū ſuppoſitū huiꝰ noīs trinitas gͦ ē vera. ¶ Cōtra trinitas eſtvna qꝛ ē vna indiuidua trinitas. nō ergo trina. hec argum ētatō ē nccͣia. qꝛ dictō nūeralis ſemꝑ excludit aliūnūerū. Un̄ bn̄ ſeꝗt̉ iſti ſūt tres: nō gͦ qͣtuor ſiue duo eadem rōe bn̄ ſeꝗt̉ trinitas ē vna. nō gͦ trina. ¶ Solutio.dicūt ꝗdā ꝙ hec dictō trina nō ſeꝗt̉ regulā alioꝝ noīmnūeraliū. qꝛ nomīa nūeralia ſemꝑ hn̄t reſpicere formāom̄is em̄ nūerꝰ ⁊ diſcretō reſpicit ſuppoſitū. ſꝫ hͦ adiectiuū trinū īuentū fuit a theologis ad determīandū ſoluꝫſuppoſitū huiꝰ dictōis deus vt p̄dictū ē. Un̄ pꝫ. ꝙ iſtaargumētatō nō valet trinitas ē vna: non ergo trina. qꝛhec dictio vna determīat formā. hec dictio trina ſolumſuppoſitū. Si aūt hec dictō trina determīet formā ſicuthec dictō vna: tūc nccͣia ē argumētatō. et hec eēt falſa.trinitas ē trina. qꝛ ẜm hͦ exigeret̉ ꝙ tres eēnt trinarij ꝑſonaꝝ et. ix. ꝑſone. ſꝫ qꝛ hec dictō trina mere ſuppoſitudetermīat: iō hec ē vera. trinitas ē trina ⁊ vna ſic dicūtUidet̉ tn̄ alit̓ dd̓m ſic̄ ſupͣ tactū ē. qꝛ hec dictō trina determīat ſuppōeꝫ diſtincta circa hͦ qd̓ dico trinitas: illadiſtīguit. vn̄ dicit tres eē trinitates. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ꝙ copulat ternariū ꝗ ē in tribꝰ ꝑſoīs. dd̓m ꝙ non: īmodīc trītatē diſtīctā copulās t̓nariū t̓ni tatū. ¶ Ad hͦ qd̓obijcit̉ ꝙ ē ſil̓is modꝰ loquēdi ac ſi diceret̉ albū ē albūdd̓m ꝙ nō ē verū. īmo ſil̓e ē ac ſi diceret̉ albedo ē alba¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ ꝙ idē ſignificat̉ ꝑ ſubiectū ⁊ p̄dicatū. dd̓m ꝙ ⁊ ſi hͦ ſit verū: tn̄ qꝛ hec diciō trinitas dicitnumerū ꝑſonaꝝ. hec dictō trina ei addita copulat trinariū trinitatū. et iō ē falſa ſimpl̓r. nec oportꝫ ꝙ cumidē ſignificat̉ ꝑ p̄dicatū et ſubiectū dūmō diuerſis modis ſignificet̉: vt alterū ſit prīcipale alterū denoīatiuūꝙ or̄o ſit vera. hec eī ē falſa. albedo ē alba. et hec ſimilter hūanitas ē hō. Scd̓ꝫ p̄poſitiuū hec ē vera deus eſttrinus et vnus: ita ꝙ hec dictō trinꝰ ſupponat pͥmo ꝓtribꝰ ꝑſonis. hec aūt falſa. trinitas ē triplex: qꝛ hec dictio triplex ſignificat t̓nariū eēntiaꝝ. Et nota ꝙ cū dr̄trinitas ē vna. hec dictio vna ſignificat vnitatē q̄ ē ī trinario ꝑſōaꝝ ſiue t̓nitatis. n̄ eī pt̄ dici ꝙ ſigͥficet vnitatē eēntie: qꝛ n̄ ē ſēſꝰ t̓nitas ē vniꝰ eēntie et n̄ pluriū eēntiaꝝ ſꝫ is ē ſenſꝰ. trinitas ē vna et nō plures trinitates.Articulꝰ terciErcio q̄rit̉ qͣliter intelligat̉ dictuꝫ trinitasin vnitate et vnitas in trinitate. ꝗd ſigͥficetec p̄poſitio in. ¶ Rn̄ſio ſic̄ pt̄ patē cū dicit̉vnitas ē ī tuitate nōt qͣſi īfor̄atōꝫ paſſiue circa caſualep̄pōis. ſic̄ ī iſlis. d̓itas ſiue eēntia ē ī pr̄e ⁊ ſilio ⁊ ſpūiſ.deitas ſiue potētia ſiue ſapīa ſiue boītaſ ē ī t̓nitate. Inoībꝰ tl̓ibꝰ hec p̄pō in: notat qͣſi īſor̄atōꝫ. qꝛ deitas ē qͣſiforma patris et filij et ſpūſſcti vt diciū ē. vnitas at̄ eēntie nihil aliud eſt ꝙͣ eēntia: et ideo pꝫ ꝙ hec p̄poſitio in
tribꝰ ꝑſonis. ¶ Sed dubiū eſt ꝗd notet in hac: trinitasin vnitate. nō em̄ pt̄ notare informatōeꝫ. nō em̄ pt̄ diciꝙ t̓nitas ſit in trinitate ſicut ſpēs in genere vel genꝰ inſpecie. nec ſic̄ cōtentū in cōtinete. nec ſicut ꝑtes in totonec ſicut totū in ꝑtibꝰ. nec ſicut effectus in cā. nec ſicutognitio in cognoſcēte. et generalit̓ videt̉ ꝙ nullus molus quo aliquid in alio dicit̉ eē: poſſit aptari huic mō¶ Dicūt aūt quidā ꝙ cū dicit̉ trinitas ē in vnitate. hecdictio in: notat ydemptitatē pure. qꝛ nulla eſt diſtīctōtrinitatis ad vnitatē eēntie. ſꝫ cōtra nat̉am p̄poſitōniseſt hoc. qꝛ ſemꝑ p̄poſitio vult notare trāſitōem aliquāſicut dicit priſtianꝰ. Ideo dicimꝰ ꝙ cū dicit̉ trinitas ēin vnitate. hec dictio in: notat qͣſi ſubiectōem. nō dicoreſpectu ſui cafualis: ſꝫ reſpectu eius qd̓ ſupponit̉ ꝑ hͦꝙ dico trinitas. ſic em̄ vnitas eſt qͣſi forma trītatis: itatrinitas qͣſi ſubiectū vnitatis. et ſūt plures modi loq̄ndi in naturalibꝰ ſil̓es. qꝛ dicit̉ albedo ē ī albo ⁊ albu īalbedīe. Uel pt̄ dici ꝙ trinitas hic accipit̉ nō ꝓ ip̄is ꝑſoīs ſꝫ ꝓ trinario ꝑſonaꝝ: ⁊ hͦ nomē vītas ſumit̉ ibi anphatice ꝓ d̓o ſcꝫ t̓nitate q̄ ē vītas. vt is ſit ſēſꝰ. trinitasē ī vnitate .i. ī deo ꝗ ē vnitas. vt iſte termīꝰ deꝰ ſupponatꝓ tribꝰ ꝑſoīs. et ſic patebit ꝙ hec p̄poſitō in: noͣbit qͣſiinforatōꝫ ſic̄ ī hac vnitas eſt in om̄ibꝰ tribꝰ ꝑſonis.¶ Queſtio. lxvij. de nominibus.lopriatis.Oſt ꝙ tractatu eſtde noībꝰ ꝓprie ad diſcretōꝫ ꝑſonarūꝑtinētibꝰ. ꝯſeq̄nt̉ agēdū ē de his q̄ appropriant̉. q̄ tn̄ ſūt noīa ſignificātia eſſentiā. Notādū eſt igit̉. ꝙ q̄dā appropriant̉ ꝑſoīs ex rōne ſue ſignificatōis. q̄da v̓o rōe adiūctōis. rōne ſigͥficatōis appropriauit hylariꝰ eternitatēpr̄i: ſpēm filio. vſū ſpūiſcto. in li. de tri. Itē aug. vnitatē pr̄i: eqͣlitatē filio. ꝯcordiā ſpūiſct̄o. Itē in li. de trini.potentiā pr̄i. ſapīaꝫ filio: boītatē ſpūiſct̄o. Itē ex adiūcto ē appropriatio et ex ꝗbuſdā alijs ꝯditōibꝰ ſic̄ in illov̓bo apl̓i. ex ip̄o et ꝑ ip̄m et in ip̄o. ad ro. xj. ¶ Querit̉ gͦprīo de appropriatōe et̓nitatis ſpēi ⁊ vſus. Scd̓o de appropriatōe vnitatis eqͣlitatis ꝯcordie. Tercō de appropriatōe potētie ſapīe boītatis. Quarto d̓ appropriatōeverboꝝ apl̓i ex ip̄o et ꝑ ip̄m ⁊ in ip̄o.¶ Nembrum primumUerit̉ igr̄ ad pͥma appropriatōꝫ. quā ponit hylariꝰ. et̓nitas ē ī pr̄e. ſpēs ī imagīeoſꝰ ī mune̓. cꝰ appropͥatōis rōꝫ aſſigͣt auvj. de tri. di. prīo. qͣre et̓nitas pr̄i. qꝛ pr̄ n̄hꝫ pr̄eꝫ de qͦ ſit. filiꝰ at̄ de pr̄e ē vt ſit: atꝫ vt illi coct̓nusſit. Itē qͣre ſpēs imagini .i. filio dicēs. imago ſi ꝑfecteīplet illd̓ cꝰ ē imago: ip̄a cocqͣt̉ ei: n̄ illd̓ imagini ſue. ī qͣimagīe ſpēm noīauit credo ꝓpt̓ pulcritudīeꝫ: vbi ē tātaꝯgruētia et pͥma eqͣlitas ⁊ prīa ſil̓itudo ī nll̓a re diſſides. Itē qͣre vſꝰ vni .i. ſpūiſct̄o appropriet̉ dīc. ē īeffabil̓ꝗdā ꝯplexꝰ pr̄is ⁊ imagīs ꝗ n̄ ē ſine ꝑfruitōe .i. ſine caritate. illa gͦ dilectō ſiue delectatō vſꝰ ab illo appellata ē.⁊ ē ī t̓nitate ſpūſſ. n̄ geītꝰ: ſꝫ geītoris geītiqꝫ ſuauitas.¶ Circa aſſigͣtōꝫ ml̓tipl̓r obr̄: cū et̓nitas cōis ſit oībꝰꝑſoīs ſic̄ hr̄ ī ſimbolo. et̓nꝰ pr̄ et̓nꝰ filiꝰ et̓nꝰ ſpūſſ. gͦ n̄erit rō qͣre et̓nitas appropͥet̉ pr̄i plꝰ ꝙͣ alij ꝑſōe. ¶ It̄ ī. j.ſen. diſ. viij. dr̄ et̓nitas ꝓprietas dīne eēntie. gͦ n̄ vr̄ appriabil̓ ꝑſoē. ¶ Cōtͣ Anẜ. ī li. d̓ īcarnatōe v̓bi. vnꝰ ēxꝰ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſ. ⁊ poſtmod̓ loq̄ns d̓ ntītate ⁊ ꝓceſſiōe dīc. ꝙ nt̄itas ⁊ ꝓceſſio ſn̄ prīcipio ſūt. alioꝗn eēt et̄nitas nata ⁊ ꝓcedēs qd̓ fl̓m ē. Neqͣꝙͣ deū hr̄e prīcipiūaut īcepiſſe pr̄eꝫ aut filiū aūt ſpm̄ſ .ſ. cogitae̓ dēꝰ. ex hͦgͦ vidr̄ relinꝗ. ꝙ cū et̓nitas n̄ dbeat dici nata vl̓ ꝓcedesꝙ cōuenit ſoli pr̄i. ¶ Itē q̄rit̉ de hͦ ꝙ dr̄ ꝙ ſpūſſē ī iuiagine. querit̉ gͦ qͣre imago appropriet̉ filio. et ſupͣpoſitaeſt rō in qōe de imagīe ẜm Rich̓. in lib. de trini. ꝗ mouet qōem. Si filiꝰ recte dictus eſt imago pr̄is ꝓ rōne