nate: ſic cū dr̄ ſolus deꝰ vel vnus deꝰ: nō ꝓ pr̄e fit ſuppoſitio vel ꝓ filio vel ꝓ ſpūſ. ſꝫ ꝓ re hꝰ nature indeterminate. vn̄ nō ꝯcedimꝰ vnus deꝰ genuit vnuꝫ deū: vel ſolꝰvel tm̄. nec vnus ſolꝰ deꝰ genuit vel gignit̉: qꝛ ꝓ nullaꝑſona fit ſuppoſitio. ex hͦ gͦ pꝫ. ꝙ ꝙͣuis determīate cōcedat̉ ſolꝰ deꝰ: nō tn̄ de aliqͣ ꝑſona determīate. eo ꝙ indetermīate dr̄ terminꝰ eſſentialis cui adiungit̉ dictio excluſit¶ Articulꝰ terciusOnſequēt̉ querit̉ de hͦ ꝙ dr̄ nemo nouit patrē niſi filius. qꝛ iſte terminꝰ nemo aut ſupponit ꝓ creato aūt ꝓ increato. Si ꝓ creato ſenſus eNemo .i. nullus hō niſi filiꝰ. ſꝫ hͦ nihil ē cuꝫfilius n̄ ſit ꝑs hoīs. Si ꝓ increato: ſenſus eſt. nulla ꝑſona niſi filiꝰ. ſꝫ hec eſt falſa. ſi dicat̉ ꝙ iſtud ens increatū nō ſupponit ꝑſonas ſꝫ eēntiā. ſꝫ hͦ nihil eſt: qm̄ cū ſolū ſit ens eternū: nō poſſet aliꝗd ab eo excipi. in om̄i at̄or̄one exceptiua ncc̄e eſt p̄dicatū alicui attribui ⁊ ab aliqͦ remoueri. vn̄ ſequeret̉ nullū ens eternū nouit pr̄emniſi filiꝰ. gͦ aliqd̓ eternū nō nouit pr̄eꝫ. ¶ Rn̄ſio. iſte terminꝰ nemo ſupponit coīter ꝓ ente creato ⁊ increato ꝓom̄i ſub̓a intellecta. ⁊ iſte terminꝰ filius excipit̉ ratiōeeēntie in qͣ coīcāt cū pr̄e ⁊ ſpūſ. ⁊ iō iſtud p̄dicatū n̄ remouet̉ a pr̄e nec a ſpūſ. Si obijciat̉: nemo nouit patrēuit pr̄eꝫ: nō gͦ pr̄ nec ſpūſſ. dd̓mniſi filius: gͦ ſolꝰ filiꝰdit̉ excluſio rōne ꝓprietatisy in p̄dicta locutiōe nōſͦꝫ rōne eēntie. Ad p̄dicta etiā notādū ꝙ regl̓a ē. ꝙ qͦtienſcūqꝫ dictio excluſiua addit̉ nomī eēntiali: nomē fac̄potiꝰ in genꝰ ꝙͣ ī reꝫ generis. vt cū dr̄ ſolꝰ hō currit. nōſeꝗt̉ nōſortes: ſꝫ n̄ gͦ aſinꝰ. ſil̓r n̄ ſeꝗt̉ ſolꝰ deꝰ: n̄ gͦ pat̓vel fil¶ Queſtio. lxvj. de noībꝰcollectOnſequentiā ordinis reꝗͥrit inꝗre̓ d̓ noībꝰ collectiuis. vtrinitas ⁊ trinꝰ. Primo gͦ querit̉ de hͦnoīe trinitas. Scd̓o de hͦ noīe trinꝰ.¶ Nembrū primūRimo circa hͦ nomē trinitas q̄rit̉ p̄mo. q̄vnitas poīt̉ noīe t̓nitatis. Scd̓o. qͣlit̓ intelligat̉ nūeroſitas t̓nitatis: ꝙͣuis tactuꝫſit s. q. de nūero ꝑſonaꝝ. Tercō. an t̓nitas dicat̉ ẜm ſb̓aꝫ aut ẜm relatōeꝫ. Quarto. an poſſitdici in dīnis trinitas vel triplicitas.¶¶ Articulus primD primū obijcit̉ ſic. Trinitas ſic̄ dic̄ Iſid̓.ē ml̓tiplex ⁊ nūerabil̓. cū gͦ trinitas ſit triūvnitas: ⁊ ī dīnis n̄ ē vnitas triū niſi eēntiagͦ eēntia ē tnītas. ſꝫ t̓nitas nūerabilis ē. gͦ ⁊ eēntia. qd̓falſuꝫ ē. ¶ Itē cū dr̄ trinitas ē triū vnitas. aut dr̄ vnitas eēntie aut ꝑſone ſiue hypoſtaſeos. ſi eēntie: ſꝫ vnitas eēntie n̄ ē nūerabil̓ vel ml̓tiplicabil̓. gͦ n̄ ē vnitas eſſentie. Si ꝑſone: ſꝫ nll̓a vnitas ꝑſone ē vnitas triū. gͦ illa vnitas n̄ dicet̉ vnitas ꝑſonal̓. ¶ Rn̄ſio. cū dr̄ trinitas ē triū vnitas. hec vnitas dic̄ vnitatē triū ꝑſōaꝝ diſtinctaꝝ. ⁊ diſtīguēdū qꝛ vnitas dr̄ eēntie vel ꝑſone velnotōis. vn̄ cū dt̓nitas ē vnitas triū: dicīꝰ vnitatē ꝑſone.iultipl̓r. vel ẜm ꝙ ē ī hac ꝑſona tm̄: vel ẜꝫdr̄ vnitas n̄ ẜꝫ ꝙ ē ī hacꝑſona tm̄: ſꝫ ẜtꝯ iſtiꝙ ē coīs ẜm rōeꝫ ītelliētie t̓bo. ⁊ ſic vūerabil̓. ⁊ lꝫ vnitasicat̉ de ea for̄alit̓. ꝗaitastate ꝑſōe vel ꝑſōaArticulꝰ ſecūdꝰDſecūdūrit̉ qͣlit̓ intelligat̉ nūeroſitarinitatactū ſit sͣ. q. de nūero ꝑſo
naꝝ. Ad qd̓ ſic boe. hͦ v̓e vnū ē ī qͦ nullꝰ nūerꝰ ē. gͦ ſi int̓nitate aliqͦ mō nūerꝰ ē: n̄ ē d̓e vnū. ꝓbatō medie. auſuꝑ illd̓ Io. Multa habeo vobis dice̓. glo. videte ſi nōapparet qͣi nūerꝰ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſ. Si v̓o q̄rat̉ ꝗd tres:iā deeſt nūerꝰ: ⁊ ita deꝰ nec recedit a nūero nec capit̉ anūero. ſꝫ vbi aliqͦ mō nūerꝰ: ibi n̄ ē d̓e vnū. reſtat ergo ꝙt̓nitas n̄ ē d̓e vna. ¶ Itē vnū ē indiuiſibile ẜm ītellectuſꝫ nōne magis īdiuiſibile ē ẜm ītellectū vbi ē ītelligibile qd̓ n̄ hꝫ ītelligibile an̄ ſe. Sꝫ cū dico t̓nitatē vl̓ ꝑſonā: dico ītelligibile qd̓ hꝫ ītelligibile an̄ ſe. qꝛ trinitashꝫ ꝑſonā ⁊ ꝑſona eēntiā. gͦ t̓nitas vl̓ ꝑſōa n̄ dicet̉ v̓e īdiuiſibile ẜm ītellectū. gͦ nec t̓nitas nec ꝑſōa ē v̓e vnū.¶ Itē dyo. oīs nūerꝰ monade ꝑticipat .n .n. ē ml̓titudon̄ ꝑticipās vno. ſꝫ hec ꝗdē ml̓ta ꝑtibꝰ vnū toto. hec ꝗdēml̓ta accn̄tibꝰ: vnū ſubiecto. hec ꝗdē multa ſpēbꝰ: vnuꝫgene̓. aut ml̓ta v̓tutibꝰ: vnū for̄a. vel ml̓ta nūero: vnumſpecie. aut ml̓ta ꝓceſſibꝰ: vnū pͥncipio. Querit̉ gͦ qͦ iſtorū mōꝝ dr̄ ml̓titudo ī t̓nitate. ꝯſtat ꝙ illo: ml̓ta ꝓceſſibus vnū pͥncipio. qꝛ iſte p̄cedit alios. gͦ oꝑtꝫ t̓nitatē ꝓcede̓ ab eēntia dīna vl̓ ab aliqͣ ꝑſona. qd̓ ē incōueniēs. ⁊ita relinꝗt̉ ꝙ n̄ poſſumꝰ dice ml̓ta ꝓceſſibꝰ vnū principio. ⁊ ꝯſtat ꝙ nll̓a aliaꝝ reꝑit̉. ¶ Ad primū rn̄ſio ẜmꝙ dic̄ boe. Qūera ſi potes aut ſine ſb̓a ꝑſonas q̄ ip̄e ſūtaut ſine ꝑſoīs ꝓprietates q̄ ip̄e ſūt. aut ſi diuide ꝗs cōnat̉ aūt ꝑſoās a ſb̓a: aut a ꝑſoīs ꝓprietates: neſcio qūodīnitatis cultorē ſe poſſit ꝯfiteri. dico gͦ ꝙ qn̄ dr̄ hic d̓evnū ē ī qͦ nullꝰ nūerꝰ ē. hͦ ītelligēdū ē: qn̄ repetūt̉ vnitates q̄ n̄ hn̄t eādē rē ꝓ eēntia: ſꝫ vbi ē hͦ ⁊ hͦ. qꝛ ibi n̄ eſt v̓svnū. ⁊ hͦ ē ī om̄i creat̉a. vn̄ noͣndū. ꝙ vnū ī qͦ ē nūerꝰ: eſtvnū creat̉e. vnū at̄ ī qͦ n̄ ē nūerꝰ: ē vnū ī eēntia diuina.No at̄ ꝙ ꝑpriꝰ ⁊ poſteriꝰ rōe ⁊ ītelligētia dr̄ vnitas ineēntia: ꝑſona ī t̓nitate. ¶ Ad hͦ qd̓ dic̄ aug. ꝙ apparꝫ qͣtnūerꝰ. dico ꝙ verū ē qͣi nūerꝰ ē ibi: n̄ tn̄ v̓e nūerꝰ. qꝛ ibin̄ ē v̓e nūerꝰ: vbi n̄ p̄t v̓e rn̄de̓ nūerabile. ¶ Ad hͦ qd̓ dic̄ꝙ t̓nitas hꝫ ītelligibile ꝑſonā an̄ ſe ⁊ ꝑſonam eēntiā: ⁊ita diuiſibile ẜm ītellectu. Rn̄ſio. ſecꝰ ē de ītellectu ⁊ d̓eo qd̓ ītelligr̄. dico gͦ ꝙ ītellectꝰ eēntie plꝰ īdiuiſibile ē ꝑmodū nr̄i ītellectꝰ ꝙͣ ītellectꝰ ꝑſone. ⁊ plꝰ ītellectꝰ ꝑſonꝙͣ ītellectꝰ t̓nitatis. tn̄ ẜm ꝙ ītelligr̄ n̄ magis īdiuiſibile: qꝛ vnū ⁊ idē ē. ¶ Ad aliud dyo. dd̓m. ꝙ vult on̄dē ꝙnūerꝰ ī t̓nitate ē excedēs oēꝫ nūeꝝ. appellat at̄ ml̓ta ꝓceſſibꝰ vnū pͥncipio: ꝓceſſū oīm reꝝ a prīo pͥncipio. pꝰillū at̄ ē vnū gene ml̓ta ſpēbꝰ. an̄ hec at oīa ē vna eſſentia ī t̓bꝰ ꝑſoīs. vn̄ vnū ī t̓bꝰ qd̓ dic̄ qͣi rōeꝫ pͥncipij: p̄cedit oīa illa q̄ ibi nūerāt̉. ⁊ hͦ ī t̓nitate reꝑit̉. ¶ Ad hͦ at̄qd̓ obijcit̉ oīs nūerꝰ monāde ꝑticipat. dd̓ꝫ ꝙ qͦ ad hͦ qd̓ē ibi nūerꝰ ē ibi monas: ſꝫ n̄ ꝑ ꝑticipatōꝫ ſꝫ ꝑ eēntiā. Increaturis at̄ dr̄ ꝑ ꝑticipatōꝫ. Agticulꝰ. iij.Einde q̄rit̉. an trinitas dicat̉ ẜm ſb̓aꝫ vl̓ relatiōꝫ. Ad qd̓ ſic boe. oē voͣbulū qd̓ ex ꝑſoīsoriginē capit ad ſb̓aꝫ n̄ prīet. ſꝫ t̓nitate facitdiuerſitas ꝑſonaꝝ. gͦ t̓nitas n̄ ꝑtīet ad ſb̓aꝫ. qͦ fit vt ſb̓at̓nitas n̄ dicat̉. ¶ Ite ſi t̓nitas dice̓t̉ adaliꝗd: ab aliqͦ diguēt̉ vt pr̄ ⁊ filiꝰ. ſꝫ a nll̓o diſtīguit̉: gͦ n̄ dr̄ ad aliꝗd¶ Cōtͣ. aug. dic̄. ꝙ ꝑſona ſb̓aꝫ dic̄ rōe .ſ. ſuppoſitoꝝ. ſi gͦtnitas dic̄ ꝑſona ꝑ qͣndā aggregatōꝫ: ꝯſtat ꝙ ſb̓aꝫ dicꝫdicet̉ ada¶ Itē ī nll̓o ſut vnū tres ꝑſōe niſi inſūt ī t̓nitate. gͦ t̓nitas vl̓ ē eēntia vel deſigͣteēntia. ſꝫRn̄ſio. dico ꝙ adaliꝗd dr̄ ẜm plures modos.eēntiāvno mō qn̄ alteꝝ refert̉ ad aliꝗd exͣ: vl̓ qn̄ hꝫ ī ſe tres vl̓duos qͦꝝ vnꝰ ad alteꝝ refert̉. tuitas gͦ n̄ dr̄ adaliꝗd eoꝙ ad aliꝗd exͣ referat̉: ſꝫ īcludit ī ſe tres qͦꝝ vnū ad alterū refert̉. ¶ Ad hͦ gͦ qd̓ obijcit̉ ꝑ boe. ꝙ .ſ. ad ſb̓aꝫ n̄ ꝑtinet t̓nitas. dico ꝙ veꝝ ē ꝙ ad ſb̓aꝫ .i. eēntiā n̄ ꝑtīet: ꝑtinet tn̄ ad ſb̓aꝫ hypoſtaſim. pr̄ .n. vno mō dic̄ relatōꝫ: īgeītꝰ at̄ alio mō: qꝛ ꝑ p̄uatōꝫ. eādē .n. relatōꝫ dic̄ īgeītꝰquā geītꝰ ſꝫ alio mō: qꝛ ꝑ p̓uatōꝫ. ⁊ adhuc aliꝰ ē mōꝰ reſatōis cū dr̄ trinitas: ⁊ cū dr̄ diſtinctus. trinitas enimdicit patrem ⁊ filium ⁊ ſpiritūſanctuꝫ vnde hypoſtaſim dicit ⁊ relationem in rectitudine. Unde intrinſe-