.lxv.Queſtio
per moduꝫ habitus et vt ſine tꝑe ideo ſignificat rem vteſt intꝑalis. datū v̓o qꝛ ꝑticipiū eſt: ſignificat reꝫ ꝑ momodū actus ⁊ motꝰ: et ita ſub tꝑe. et inde hr̄ diſtinctiop̄dicta. ꝙ donū ab eterno datū ex tꝑe. ¶ Ad aliud dicēdum. ꝙ filiꝰ nullū dic reſpectū niſi ad pr̄eꝫ. ſꝫ donū ẜmꝙ accipit̉ in ſignificatōe. ſcd̓a dīc reſpectu ad creat̉amideo dr̄ .ſ. .ſ. donū vt ſit donabilis ex tꝑe. nō aūt filius natus vt ſit naſcibilis ī temꝑe. quia eterna natiuitas filijnullum dicit reſpectum ad creaturam.Membrum terciumErcio querit̉ an donabilitas ſit notō ſpirituſ ſct̄i. ꝙ ſic videt̉. ꝗa ſignificat ꝓprietatem eterna .ſ .ſ. ꝓprietas aut eterna notioeſt. ¶ Preterea ꝑ illā ꝓprietatē diſtinguit̉ſpūſſct̄s ab alijs ꝑſonis: gͦ eſt notio. ¶ Contͣ. nō eſt eadem notō qͣ filiꝰ refert̉ ad id qd̓ ē an̄: ⁊ ad id qd̓ ſeꝗt̉. refert̉ em̄ ad pr̄eꝫ ꝑ generatōeꝫ: ad .ſ.ſ. ꝑ ſpiratōneꝫ. qͣreſil̓r .ſ .ſ. eadē notōe n̄ refert̉ ad an̄ ⁊ ad poſteriꝰ? Cū igr̄ſpūſſct̄s donabilitate refert̉ ad poſteriꝰ .i. ad creaturasnō illa refert̉ ad pr̄em et filiū: ⁊ ita nō eſt notio. ¶ Rn̄.ꝓprietates diſtīcte ſūt ꝑſonaꝝ ẜm ſe circūſcripte oī habitudine ẜm actū ⁊ ẜm potētiā ad creaturas. ⁊ iō donabile rōe hītudinis ad creat̉as nō ē notō .ſ. .ſ. ſꝫ p̄ter iſtāhībitudinē hꝫ ꝓprietatē qͣ refert̉ ad pr̄eꝫ ⁊ filiū rōe cuiꝰdr̄ notō .ſ. .ſ. ⁊ diſtinguit .ſ .ſ. a pr̄e ⁊ filio. Un̄ aug. v. li.de tri. ꝙ datū ē ⁊ ad eūdit refertur ⁊ ad eos quibus dedit¶ Queſtio. lxv. de nominibus dnctiuisIcto de nominius ꝑſonaruꝫ relatīs ꝯn̄s inueſtigarde noībꝰ diſiūctiuis. Prīo gͦ q̄rit̉ quenoīa diſiūctīa ſint recipiēda in dīnis ⁊q̄ nō. Scd̓o q̄rit̉ de noībꝰ ꝑtitiuis vnꝰvna vnū. Tercio de noībꝰ excluſiuis vt ſolꝰ ſola ſoluꝫ.Membrum primūprimū q̄rit̉ an aduerſitas vel dr̄ſuꝫ eſtuiſio ſiue ſeꝑatō vel ſingl̓aritas. vel ſolitudo dicēda ſit ī dīnis? ꝙ nō vr̄: hyl̓. in. vij. de tri. ſic̄ īpr̄e ⁊ filio crede̓ duos deos impiū ē: ita pr̄eꝫ vl̓ filiū ſingularē deū p̄dicare ſacrilegiū ē. nl̓ in his noīm: nl̓ dr̄ ſūnl̓ alienū: nl̓ ſeꝑabile. ¶ Itē aug. ī li. qō. ve. ac no. legisvnꝰ ē deꝰ n̄ ſingl̓aris. ¶ Itē amb̓. in li. de tri. qd̓ vniꝰ eſtſb̓e ſeꝑari n̄ p̄t. et ſi n̄ ſit ſingl̓aritatis ſꝫ vnitatis deꝰ cūdr̄ nequaꝙͣ tnītatē deitatis excludit: ⁊ iō n̄ qd̓ ſingularitatis ſꝫ vnitatis ē p̄dicat̉. ¶ Sꝫ obijcit̉ in cōtrariū. qͣre p̄dicta ī dīnis nō admittunt̉. cū ibi recipiat̉ diſtīctodiſcretō ⁊ dr̄a: ⁊ dicūt̉ diſtīcte diſcrete ⁊ differētes ꝑſone. ¶ Iteꝫ an. in li. de incarnatōe v̓bi. cuꝫ deꝰ naſcit̉ dedeo n̄ ꝓcedit d̓ d̓o. nec ſub̓a pt̄ amittē vnitatē. nec relatio pl̓itatē: iō tria ē ibi vnū: n̄ vnū tria: tn̄ tria de ſeinuicem dicunt̉. ¶ Itē hyl̓. iiij. li. de tri. Eſt vnꝰ ab vno neqꝫp̄ter īnaſcibilē deū īnaſcibil̓ deꝰ aliꝰ: neqꝫ p̄ter vnigeītudeū vnigenitꝰ deꝰ aliꝰ ē: vterqꝫ vnꝰ ſolꝰ ē ꝓprietate ī vnoqͥꝫīnaſcibilitatis ⁊ origīs: gͦ ē ibi acciꝑe ſolitudinē. ¶ Rn̄.ſolitudo dīc negatōeꝫ ml̓taꝝ ꝑſonaꝝ. ſingl̓aritas indiuiduitatē ꝑ accna ſiue pluriū excluſiōeꝫ. ꝓprie diſcretōꝑtinet ad viſuꝫ. diſtinctio ad tactū. accipiunt̉ aūt hec ꝑtrāſlatōeꝫ. ⁊ accipit̉ diſcretō qͦ ad viſuꝫ ſpūalē qͦ ē fideidr̄ gͦ diſcretō ꝑſonaꝝ. qꝛ nō ē ncc̄e ꝗ fide mouet̉ in vnāꝑſonā: ꝙ ꝓpter hͦ in aliam. diſtincto v̓o ē ip̄aꝝ ꝑſonaꝝint̓ ſe dr̄a. dr̄a v̓o coīter ſe hꝫ ad diſtinctōeꝫ ⁊ dr̄ſitateꝫqd̓ pꝫ ꝑ diuiſionē ph̓i. p̄ma diuiſio vniꝰ ꝯꝑatio ad alid̓eſt ꝑ ꝯueniēs et differēs. differēs aūt ē aūt in ſub̓a aut īqͣlitateant in qͣntitate aut in ſitu. Si in ſitu dr̄ nō ſil̓. ſiin qͣlitate. dr̄ diſſil̓itudo. ſi ī qͣntitate: inequalitas. ſi inſub̓a: vel ẜm ſub̓am: vel ẜm ꝙ dr̄ ꝑſona: vel ẜm ꝙ dr̄ eſ-
ſentia. Si vt dr̄ eēntia: tūc dr̄ diuerſitas. ſi ẜm ꝙ ꝑſona:tūc dr̄ diſtinctō vl̓ diſcretō. Ex qͦ ptꝫ. ꝙ dr̄a coīter dr̄ addiuerſitatē ſiue diſcretōeꝫ ſiue dr̄aꝫ. diuiſio at̄ vel ſeꝑatōſꝑ vbi vel qͣſi vbi. h̓ aūt nō ē ſeꝑato ẜm eē in dr̄ſis eēntijs⁊ ꝗa nō ſūt dr̄ſe eēntie differentiū ꝑſonaꝝ: iō nō ē ſeꝑatōin dīnis. diuiſio at̄ eſt multiplicatō eēntie generalis perſub̓as ꝑticulares. multiplicatō at̄ hmōi remouet̉ a diuinis. ꝓpter qd̓ in dīnis nō eſt diuerſitas vl̓ diuiſio. ¶ Adaucͣtem anſel. dd̓m. ꝙ vtit̉ hoc noīe ſingl̓are extenſo nomine. ꝗa diuīa eēntia eſt indiuiſa. Qd̓ autē dicit hylla.excludit̉ ſingularis intelligētia. Ibi ſumit̉ ſingularitasvt eſt in ꝑſonis ꝓprie. Qd̓ aūt an. dicit tria .i. tres: ītelligūtur ⁊ ſupponunt̉ ypoſtaſes. in littera dr̄ vnū ⁊ ſumit̉ꝓ eſſentia. ¶ Ad aucͣtem hyl̓. dicendū. ꝙ ſolꝰ dr̄ dupl̓r.pōt em̄ eſſe ſenſus filiꝰ eſt ſolꝰ .i. ſolus filiꝰ vel ſolus deꝰ.Primo mō eſt vera. ſecūdo modo ē falſa. et ſic intelligithyl̓. in dicta auctoritate.Nlembrum ſecundumOnſequēter querit̉ de noībꝰ ꝑtitiuis videlicet de nūeralibꝰ vnꝰ duo tres ⁊ ceteris ꝑtitiuis. Primo ꝗd ſignificēt vtrū eſſentiaꝫvel ꝑſona vel notōem. Scd̓o cuiꝰ p̄dicamēti reꝫ ſigͥficet. Tercio an poſſit dici vnꝰ pr̄ ⁊ filiꝰ. ẜm ꝙ ēdictō nūerabilis. Quarto vtrū nomē diſtinctiuū vnꝰ aliiis ꝯueniēter addat̉ nomini eſſentiali. Quinto querit̉ſpāliter de his noībꝰ differens ⁊ diſtinctus.Articulus primusUerit̉ gͦ prīo de iſtis noībꝰ vnꝰ duo tres pl̓esꝗd ſigͥficent: vtꝝ ſub̓aꝫ vel notōeꝫ? Ad qd̓ ſicaug. om̄e qd̓ dr̄ d̓ d̓o. dr̄ ẜm ſub̓aꝫ: aut ẜm relatōeꝫ: ſꝫ hͦ nomē vnꝰ nō dr̄ adaliꝗd. qd̓ pꝫ ꝑ diffinitōemeiꝰ ꝙ ē adaliꝗd: gͦ ẜm ſub̓aꝫ. ¶ Pretēa. nl̓ dictū ẜm relationē p̄dicat̉ de qͣlibet ꝑſona: gͦ nō dr̄ ẜm relatōem ſꝫ ẜmſub̓aꝫ. ¶ Itē vnꝰ ⁊ ens maſculīe ſumpta ꝯuertunt̉: ſꝫ ensſigͣficat ſub̓aꝫ: gͦ et vnꝰ. ¶ Item cū dr̄ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ .ſ .ſ. ſuntvnꝰ deꝰ. ꝯſtat ꝙ vnꝰ h̓ nō ſigͥficat vel nō dīc ꝑſonaꝫ ſꝫ dīeeēntiā. ¶ Preterea vnitas ꝑſone nō ē alia ab vnitate ēſētie. igr̄ cū dr̄ pr̄ ē vnꝰ filiꝰ ē vnꝰ .ſ .ſ. ē vnꝰ: ſigͥficabit vntatē eēntie. ¶ Pretēa hͦ nom̄ vnꝰ d̓ qͣlibꝫ ꝑſona p̄dicat̉: qͦnō pt̄ ſigͥficare notōeꝫ vel ꝓprietatē: qm̄ ꝑ notōes ⁊ ꝓpritates diſtīguūt̉ ꝑſone inuicē. ⁊ ita n̄ ſigͥficat adaliꝗd: etita vl̓ eēntiā vel ſub̓aꝫ. ¶ Contͣ. oē nomē qd̓ dr̄ ẜm ſb̓aꝫdr̄ de oībꝰ ꝑſonis ſingl̓r ⁊ ī ſūma excepto hͦ noīe ꝑſonagͦ ⁊ hͦ nom̄ vnꝰ n̄ dr̄ ẜm ſub̓aꝫ: qꝛ nō dr̄ ī ſūma ⁊ ſingl̓r deſingl̓is. vt dicat̉ pr̄ et filiꝰ ⁊ .ſ .ſ. ſunt vnꝰ. qꝛ ſūt tres: nō gͦvnꝰ. ¶ Iteꝫ vnꝰ ē ens ab alijs dīſus ſꝫ nō p̄t dici dīſus niſide ꝑſona gͦ nec vnꝰ pt̄ dici niſi de ꝑſona. ¶ Itē tres n̄ ſigͣficat niſi ter vnitatē. ſi gͦ hͦ nomē vnꝰ ſigͥficat eēntiā l̓ vnitatē eēntie: cū dr̄ tres. ſigͥficaret t̓nitatē eēntiaꝝ. ¶ Preterea cū dr̄ pr̄ ē vnꝰ. ſenſus ē. pr̄ ē indīſus ſua ꝓprietate:ſꝫ ſua ꝓprietas dr̄ adaliꝗd: gͦ hͦ nomen vnꝰ adaliꝗd: ⁊ itavr̄ ꝙ nō ſigͥficet ſub̓aꝫ. ¶ Ad hͦ rn̄dēt ꝗdā vt mgr̄ ī ſentētijs ⁊ ſui ſeqͣces. ꝙ hmōi noīa dicūt̉ negatīe nō ẜm pōemvt ſit ſenſꝰ deꝰ ē vnꝰ vel pr̄ ē vnꝰ. hͦ ē nō pl̓es. ⁊ dicūt ꝙ p̄dicta dīſio .ſ. ꝙ oē nomē dr̄ ẜm ſub̓aꝫ vel ẜm rl̓oꝫ: ītelligit̉ de illis q̄ dicūt̉ ẜm pōem: nō de illis q̄ dicūt̉ ẜm pͥuatōeꝫ. ¶ Sꝫ ꝯͣ. vnitas dr̄ ẜm ꝓportōꝫ ī dīnis vnitati q̄ ē īcreaturis. Sꝫ vnitas q̄ ē ī creaturis dr̄ ẜm pōem ⁊ n̄ ſolū ẜm excluſiōeꝫ: qͣre ſil̓r erit ī dīnis. cuꝫ veriꝰ ſit vnitasin dīnis ꝙͣ ī creat̉a. ¶ Itē ſi noīa p̄dicta dicūt̉ ſolū ẜm ꝑuatōeꝫ. tūc ītelliget̉ vnitas ꝑ pͥuatōeꝫ pl̓alitatis ⁊ pl̓alitas ꝑ pͥuatōꝫ vnitatis. ⁊ ita erit circūlocutō ī ītelligētiaſiue ī rōe illoꝝ. ⁊ ita idē erit notificatō ſui. ¶ Et ꝓpt̓ hͦ dixer̄t alij ꝙ hmōi dictōes ſūt dictōes officiales. ⁊ nl̓ ſicāt ī re: ſꝫ ſolū in intellectu. ſꝫ hͦ nihil vr̄. qꝛ oīs ītellectꝰ ērei ſimilitudo. ⁊ vanꝰ eſt ſermo cui non rn̄det aliquid inre. Item vnitas rerum in natura eſt proprietas diſtinctiua vnius ab alio. quia vnum indiſtinctum eſt in ſe etdiuiſum ab alijs. ¶ Propter hoc dicunt alij. ꝙ vnitas