ſapere .j. corin. j. factus eſt ꝓ nobis ſapientia. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ deus pōt dici nr̄. qꝛ deus ē nomē oꝑatiōisvn̄ notat̉ effectus in creatura. eēntia v̓o nō ſic: ideo nōpōt dici eēntia nr̄a. deꝰ em̄ dr̄ achechim qd̓ ē ꝯſiderarevel ateaſte qd̓ ē fauere. vn̄ rōne effectus ꝯnotati dr̄ deꝰnoſter. eſſentia v̓o nullū hꝫ hmōi reſpectū vn̄ nec dr̄ nōſtra. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ ē donuꝫ ſpūs qd̓ nō eſt cumſpūſct̄o vt timor ẜuilis. et qd̓ eſt cuꝫ ſpūſct̄o vt caritaset ſunt dona ſpūſct̄o q̄ aliqn̄ ſunt cū ſpūſct̄o: aliqn̄ noncum ſpūſct̄o. vt fides et ꝓph̓ia: rōe gͦ illoꝝ donoꝝ q̄ ſūta ſpūſct̄o et cū ſpūſct̄o dicitur haberi vel dari.Queſtio. lxiiij. de hocine doninorEquitur quererede hoc nomine donū de quoquerūttria. Primo an ſit cōe vel ꝓpriū ſpirituſſct̄i. Scd̓o an cōueniat ſpūi ſct̄o aleterno. Tercio an donabilitas ſit notio ſpirituſſancti.Nembrum primūD primum ſic. tota trinitas dat ſe: gͦ totatrinitas pōt dici donum. vel ſi dat ſe totatrinitas: qͣre magis dr̄ ſpūſſct̄s donum ꝙͣpr̄ et filiꝰ. naꝫ dare ſe eſt coīcare ſe. coīcataūt ſe tota trinitas: gͦ pt̄ dici donū. ¶ Iteꝫ ſummū interdona de ꝗbꝰ yſa. xj. eſt ſapīa: ſꝫ ſapīa appropriat̉ filio: gͦfiliꝰ dꝫ dici donū. ¶ Item aug. in ſentētijs. eo dr̄ donuꝫy ꝓcedit. ſꝫ pcede̓ ꝯuenit filio: gͦ eſt donuꝫ nō gͦ ſpūſſct̄sſolū eſt donū. ¶ Iteꝫ yſa. ix. filiꝰ datꝰ ē nob̓. gͦ eſt donum¶ Item ſic̄ ſpūſſct̄s ē nob̓ donabilis ab et̓no: ita filiusgͦ filiꝰ dꝫ dici donū ſic̄ ſpūſſct̄s. ¶ Item ſpūſſct̄s dr̄ eē donum ꝑ ſpūalē miſſionē in mētes hoīm. in qͣ miſſiōe dat̉nob̓ amor gͣtuitꝰ: ſꝫ ſil̓r in miſſiōe ſpūali filij dat̉ ꝯgnitōmenti nr̄e. et ita filiꝰ dꝫ dici donū ſic̄ ſpūſſct̄s. eſt ei nob̓datus in incarnatōne et dat̉ ſpūal̓r in ſapīe effuſione.Contͣ augꝰ. xv. de tri. in trinitate nō eſt v̓bū niſi filiꝰnec donū niſi ſpūſſct̄s. ¶ Itē ſpūſſct̄s ẜm ſuā ꝓprietatemamor ē a pr̄e ⁊ filio. ſꝫ amor ꝓprie ⁊ ꝑ ſe donuꝫ ē. qd̓ eī examore nō exhibet̉: nō ꝓprie donū ē. igr̄ ſpūſſct̄s nō ꝓpriedonū eſt. ¶ Rn̄. ſpūs ꝓprie donū ē. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ꝯuenit toti trinitati eē datū: gͦ ⁊ eē donū. An. aug. ini. de aīa et ſpū. oīs vſus diuītatis ē nob̓ ex mune̓ ꝗ eſtſpūſſct̄s. Un̄ coīo pr̄is ⁊ coīo filij attribuit̉ ſpūi. ꝗa illacoīo ē ex amore ꝗ attribuit̉ ſpūiſct̄o. et iō qꝛ ſpūſſct̄s dicit rōem donatōis: iō ꝓprie dr̄ donū. ¶ Ad aliud dd̓m ēꝙ ē donū ſimpl̓r. et ē donū in rōe doni. int̓ dona ſimpl̓imaxīa ē ſapīa. ſꝫ donū in rōe doni ⁊ ſummū ē caritas. q̄dr̄ in rōe amoris. amor at̄ dr̄ in rōne doni. ¶ Ad aliuddd̓m. ꝙ ꝓcede̓ dr̄ dupl̓r. eſt eī ꝓcede̓ ẜm modū nat̉e: ⁊ ēꝓcede̓ ẜm modū volūtatis. qꝛ duo ſūt pͥncipia nat̉a etolūtas: et ẜm hͦ duplex ꝓceſſio. pͥncipal̓ ꝓceſſio ꝑ modū nat̉e ē generatō. ꝓceſſio ꝑ modū volūtatis ē ꝓceſſioꝑ modū amoris. ſic̄ gͦ filio ꝓpriū eſt ꝓcede̓ ꝑ modū nat̉e⁊ ſpūi ſct̄o. ꝓcede̓ ꝑ modū volūtatis. ꝓceſſio at̄ ꝑ modūvolūtatis eo ꝙ ꝓceſſio ē: eo ē donū. nō ſic at̄ eſt de ꝓceſſon q̄ eſt ꝑ modū nat̉e. ¶ Ad alid̓ dd̓m. ꝙ .ſ .ſ. nō hꝫ ratōneꝫ doni vel donabilis ex hītudine ad creat̉as: ſꝫ etiaꝫex mō ſue ꝓceſſiōis a pr̄e ⁊ filio. Rō aūt doni tripl̓r eſtin. ſ. ſ. Uno mō ẜm reſpct̄m ad id ꝙ an̄ ē. nō tꝑe ſꝫ vt eiꝰpͥncipiū: ꝓcedit eī ſic̄ donū ad an̄. Alio mō ẜm reſpct̄mad ea q̄ ſecunt̉ vel dn̄t ꝯſeꝗ. et hͦ dupl̓r. vel ẜm hītuꝫ: vl̓ẜm actū. filiꝰ aūt pͥmo mō nō hꝫ rōem doni: qm̄ ꝓcedita pr̄e ẜm rōem generantis nō dātis. Un̄ aug. filiꝰ ꝓcedit a pr̄e quō natꝰ: nō quō datꝰ. hꝫ aūt filiꝰ rōnem doniẜm potentiā ad creaturas: ꝓut in dono eſt ꝯnotatō alicuiꝰ effectus in creatura. nō habet v̓o rōnem doni ꝓprieẜm habitū licet ſit donabilis: qꝛ aliud eſt potentia alid̓aptitudo. Un̄ ſpūſſct̄us dicitur donū. nō ſolū quia da-
ri poteſt: ſed quia ad hoc eſt vt detur. vnde aptitudineꝫimportat reſpectu dantis nō ſolum potentia: ſed aliudeſt hr̄e potentiā: aliud habitudinē. pr̄ em̄ pōt docē filiūſed ad hūc actū nō hꝫ aptitudinē inꝙͣtum pr̄: ſed inqͣtūmgr̄. vn̄ patri inꝙͣtum pr̄ accidit docere: ſꝫ generare eſtei naturale. pꝫ gͦ ꝙ rō doni ab eterno ꝯuenit ſpūiſanctoqͣſi habitual̓r: filio. q. potential̓r. iō ꝓprie ꝯuenit vt dicatur .ſ .ſ. donū et nō filiꝰ. Preterea aliud ē fieri: aliud ēdari. Dari em̄ ꝯuenit rei exn̄ti. ꝓpter hͦ primū eē rei nōeſt donū ſꝫ diſpoſitōes ꝯn̄tes q̄ faciunt ad bn̄ eſſe rei donum dicunt̉ ꝓprie. qꝛ gͦ in filio res fiūt. ẜm illud omniain ſapīa feciſti. et ip̄e dixit ⁊ facta ſunt .i. genuit filiū inquo erat vt omīa fierēt. in ſpūſct̄o v̓o largiūtur rebusfactis bonitates ⁊ kariſmata ſiue gr̄e: ideo .ſ .ſ. dr̄ donūnō filiꝰ. Item donū inꝙͣtum donū voluntariū ē. ſꝫ cognitio inꝙͣtum hmōi nō dr̄ eſſe volūtaria. ideo .ſ .ſ. ꝗ amorē ꝯuenit rō doni nō filio ꝗ eſt ſapīa. Preterea. om̄e donū inqͣtum donuꝫ gr̄a ē. ſpūs aūt ſanctꝰ gr̄a ē nō ſolumeffectiue. īmo formal̓r ſicut ⁊ caritas. et ideo cuꝫ filiusnō ſit gr̄a: donū ſiue rō doni n̄ ꝯuenit filio ẜm ſe.¶ Nembrum ſecundumOnſequēter querit̉ an̄ eſſe donū ꝯueniatſpūiſancto ab eterno. Ad qd̓ ſic augꝰ. v.de trinitate. aliter intelligit̉ cū dr̄ donuꝫaliter cū dr̄ donatū. Donatū aūt niſi datum fuerit nullo mō dici pōt. ſempiterne gͦ ſpūſſanctusdonū eſt: temꝑal̓r v̓o donatū. ¶ Item ibidē. ſpūſſct̄s nōex tꝑe ſꝫ ab eternitate ꝓcedit. ſꝫ ꝗa ſic ꝓcedebat vt eēt donabile: iam donū erat anteꝙͣ eēt cui donaret̉. ex quibusaꝑte colligit̉. ꝙ ſicut .ſ.ſ. ab eterno ꝓcedit: ita ab et̓ nodonū eſt. nō qꝛ donaret̉ a pr̄ę filio vel a filio pr̄i: ſꝫ qꝛ abeterno ꝓceſſit donabilis. ¶ Contͣ augꝰ. xv. de tri. eo eſtdonū quo dat̉ alicui. ſꝫ dari alicui ē ex tꝑe: gͦ donū eſt extꝑe. ¶ Item eo ē donū quo ꝓceſſit vt donabilis. ſꝫ donabile ſemꝑ dīc reſpectū ad creaturaꝫ: gͦ non dr̄ donū veldonabilis ab eterno. ¶ Item. v. d̓ tri. eo dicit̉ donū quodaturꝰ erat. ſꝫ ex tꝑe erat daturꝰ: gͦ ex tēꝑe erat donum.¶ Item .vij. hec ē dr̄a inter donū et datū ꝙ donū diciturab et̓ no: datū ex tꝑe. ¶ Iteꝫ ſpūſſct̄s dat donū ab eterno eo ꝙ donabilis ex tꝑe. qͣre ſil̓r nō dicit̉ filiꝰ natus inv̓gine ab eterno: eo ꝙ naſcibilis in tꝑe. ¶ Rn̄. donumtripl̓r accipit̉. qn̄qꝫ em̄ notat notōeꝫ eternaꝫ: ⁊ ſic ſolūmodo dr̄ reſpectu pr̄is et filij. qn̄qꝫ p̄ter notōeꝫ dic habitudinē ad creaturas. nō tn̄ ꝯnotat effectū in creat̉a:⁊ ſic dr̄ vt donabilis. tercio mō accipit̉ ꝓut dic notōemeternā. et p̄ter hͦ habitudinē ad creaturas ꝯnotādo vltͣeffectū in creatura: et ſic dr̄ datū et dr̄ ex tꝑe. vn̄ donuꝫaccipi pt̄ vel ꝓ ip̄o donabili. vel ꝓ ipſo dato. ⁊ hͦ mō dicg. ꝙ intantū dr̄ donū: inꝙͣtum datꝰ eis quibꝰ dat̉. donum em̄ cū ſignificat hītuꝫ ſigͥficare pōt hitum vt ē adactū: vel in potētia tm̄ vel in aptitudine vel in effectu.Habitꝰ em̄ dr̄ multipl̓r. Prīo mō eſt donuꝫ ab eterno.Scd̓o mō ſil̓r. tercio mō in tꝑe. et hͦ mō intantū dr̄ donuꝫ ⁊cͣ. Prīo gͦ mō dr̄ .ſ.ſ. amor ꝓcedens a pr̄e et filio.Scd̓o amor ꝓcedens a pr̄e et filio coīcabilis creature.Tercio vt iam coīcatur creature: efficiēs in ip̄a ꝯſimilem amorē. dicendū gͦ ꝙ mgr̄ accipit donū pͥmo modoet ſcd̓o: aug. xv. de trini. tercio mō. ¶ Ad aliud dicēdū.Ꝙ donū ſiue donabile dīc reſpectū ad creaturā. ſed notandū. ꝙ noīa quedā ꝯnotant effectū in creatura. q̄daꝫreſpectu et effectū dupl̓r. in hītu vt miſericors: in actuvt miſerator. Et reſpectū ſil̓r dupl̓r. in habitu vt dn̄s. īactu vt dn̄ator. Un̄ que ꝯnotant effectuꝫ vel reſpectumin habitu. poſſunt dici de deo ab eterno. que v̓o in actunō niſi ex tꝑe. donabile ergo dicit reſpectum in habituideo dicitur de deo ab eterno. datum in actu: ideo ex tēpore. ¶ Ad illud aug. de trini. Eo dicitur donum qͦ daturus erat. dicendum ꝙ hoc ꝙ dico coipſo quo daturªdicit rationem quare dicitur donum et non cām. ¶ Adaliud dicendum. ꝙ donuꝫ quia nomen eſt: ſignificat re