Queſtio.lxiij.

dicitur coīter de tribꝰ ꝑſonis et eſſentialiter. ¶ ContraRilh̓. in li. de tri. Spus de hoīe ꝓcedit. ſine ip̄o homooīno nō viuit. in eo igit̉ ꝙ .ſ. .ſ. ſpūs dei dr̄: eterna de eoqͥ eternꝰ ē ꝓceſſio demonſtrat̉. īmo et de ip̄o ꝙ eſt eternaꝓceſſio in eoipſo inꝙͣ intelligi dat̉ ꝙ deo ꝯſub̓alis ſit.ꝗa de deo ꝓcedē et eternitatē hr̄e nō pōt ꝙ deꝰ non ſit: qͦnomē ſpūs appropriat̉ ſpūiſct̄o. ¶ Item obijcit̉. contraaucͣtem hyl̓. videt̉ ꝙ cū dr̄ ſpūs dn̄i ſuꝑ me: hͦ nom̄ ſp̄steneat̉ ꝓ tercia ꝑſona in trinitate. Naꝫ ſuꝑ illud ſpūsdn̄i ſuꝑ me glo. qꝛ maior. vn̄ reꝗeſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i. fꝯſtat ꝙ hͦ intelligit̉ de tercia ꝑſona gͦ et h̓. ¶ Iteꝫ. xj. lu.ſuꝑ illud. Si in digito dei ⁊cͣ. glo. digitꝰ dei dr̄ .ſ. .ſ. ꝓ ꝑticipatōne donoꝝ. gͦ ſil̓r cū dr̄ in math̓. ſi in digito ſpudei ⁊cͣ. hͦ nomē ſpūs tenet̉ ꝓ. ſ. ſ. ¶ Rn̄. ſpūs dr̄ a ſpirādo actīe: eo ꝙ ẜm ꝙ dr̄ ioh. iij. Spūs vbi vult ſpirat. ethͦ mō nom̄ ſpūs cōe ē ꝑſonis ī t̓nitate: ſꝫ ꝑ appropriatōnē ꝯuenit .ſ.ſ.rādo eo ꝙ ſpiret̉. ⁊ hͦ moꝓpriū eſt ſī ſpiratōis. ⁊ hͦ mō loquit̉ Rioeſſione .ſ.ſ.ne¶ Ad illuhyl̓. dd̓m ꝙ diuerſa eſtexpoſitō etne ⁊cͣ. Si eī exponaturde xp̄o ẜm qt̓ de tercia ꝑſona. et hͦ ptꝫqꝛ dieī .ſ .ſ. maior ē filio: ſꝫ xp̄o ẜmSi v̓o de illa ꝑſona intelligat̉ tūc de .ſ .ſ. ꝗ eſt pr̄:ncc̄e eſt i. Solꝰ em̄ pr̄ mittit filiū. ⁊ ſic intelligithyl̓. ẜm reluū modū. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ duplex eſtꝯſtructō cū dr̄ ſpūs dei. vel intrāſitiua: vt cū dr̄ eēntiapr̄is. vel tranſitiua: ita ꝙ hͦ nomē dei teneat̉ ꝑſonal̓r etſupponat coīter ꝓ pr̄e et filio. et tūc trāſitiue tenet̉. pͥmomodo intelligit hyl̓. ſcd̓o mō glo. ſuꝑ math̓.¶ Nembrū ſecundumEinde q̄rit̉ qͣliter appropriat̉ hͦ nom̄ ſpūsꝑ additōꝫ ſct̄s. Nā ex duobꝰ noībꝰ coībꝰnō efficit̉ ꝓriū. ſi gͦ nomē ſpūs ē cōe: ⁊ nōmen ſct̄s yſa. vj. Sct̄us ſct̄s ſct̄s dn̄s deꝰſabaoth: nō erit ꝓpriū ex his. ¶ Itē cōe additū cōi noncoartat cōe vt ſit ꝓpriū: gͦ nec hͦ nomē ſct̄s additū nomīſpūs faciet ip̄ꝫ ꝓpriū. ¶ Contͣ. in li. de regl̓is fidei. heccircūlocutō .ſ .ſ. aut ꝑſonā aut ꝑſonalē ꝓprietatē aut relatōeꝫ p̄dicat in diuis. ꝑſonā quidā cū dr̄ diuītas ē .ſ.ſ.ꝑſonalē ꝓprietatē cū rn̄det̉ ad interrogatōeꝫ factā ꝑ ꝗsvt cū dr̄ ꝗs ē tercia in trinitatate ꝑſona rn̄deo .ſ.ſ. relationē cū dr̄ .ſ .ſ. ē ſpūs pr̄is. ac ſi dicat̉: pr̄ ſpirat ſpiritūſct̄m. hec em̄ circulocutō .ſ .ſ. nō ꝓprie dr̄ relatiue ſꝫ ſpāliter inuēta fuit ad circūloq̄ndū ꝑſonalē ꝓprietatē ſpūs⁊ ſumit̉ ꝑ maiorē improprietatē ad p̄dicandū ꝓceſſiōꝫqua .ſ .ſ. ꝓcedit a pr̄e ⁊ filio. ſꝫ nullo iſtoꝝ modoꝝ ē cōegͦ eſt ꝓpriū. ¶ Rn̄. ẜm rich̓. in li. de tri. Illi quidē dicūt̉vnū hr̄e ſpm̄ vno ſpū incede̓ ꝗbꝰ ineſt vnū ꝯſiliū: ideꝫ ꝓpoſitū. ꝗ idē amant. idē affectāt ⁊ pari voto deſiderantSꝫ ſpūs iſte ſpūalis tūc veraciter ſct̄us ē. tūc veraciterſct̄s dici pt̄: qn̄ pietate impellit̉ ⁊ ẜm veritatem mouet̉ſpūs em̄ hūanꝰ tūc ꝓculdubio ſct̄s eē incipit qn̄ qd̓ pietatis ē diligit: ⁊ qd̓ impietatis ē deteſtat̉ ⁊ odit. Ad hꝰitaqꝫ ſpūs ſil̓itudinē ꝗ ꝓcedit ⁊ ſpirat de multoꝝ cordibus: dictꝰ ē .ſ .ſ. ille ꝗ in trinitate ꝑſonaꝝ ꝓcedit ex duobus. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ vtrūqꝫ ē cōe. verū ē ẜm ꝙſpūs dr̄ a ſpiratōe actiua: ſꝫ ẜm ꝙ a paſſiua: nō. Undeaddit̉ ſct̄s ad ſignificatōeꝫ ſpūs mitigandā. ſpiritꝰ eniꝫris eſt. dicitur ergo ſanctꝰ: vt intelligatur ꝓprietas procedentis amoris ordinati a pluribus ſcilicet duo¶ Alembrum terciumOnſequēter queritur vtrū debeat ſpiritꝰſanctus dici ſpūs noſter. Ad qd̓ ſic. Lu.j. de iohanne dicitur ꝙ in ſpū helie veniret ecce dictū eſt ſpūſſanctus: ſpūs quemaccipit helias. Et moyſi ait dominꝰ Nume. xj. tollam

de ſpiritu tuo et daboeis. id eſt dabo eis de ſpirituſancto quē iam dedi tibi. ecce hic dictus eſt ſpiritus moyſier dicit̉ ſpūs. ¶ Itempatet ergo qm̄ ſpiritxviij. di. pͥmi ſententcū ſpūſictus in ſcriptura divel iis. vt de mocatur ſpūs noſter vel ſpiriyſe et d̓ helyā dictuꝫ eſt:nē in ſcriptura decurrit ita dici. ſpirituſſct̄srler vel tuus vel illius. qꝛ ſpirituſ ſct̄ꝰ eo dicitur quoū. ⁊ vtrūꝫ dicitur relatiuead patrem et ad filiū. ¶ Contra querit̉. quare ſpiritꝰſanctus dicat̉ ſpiritus noſter. et nō ſimiliter filius dicitur noſter. ſi dicat̉ hoc eſſe eo: ꝙ filius relatiue diciturad patreꝫ. Sed ſimiliter ſpūſſanctus relatiue dicit̉ adpatrem et filium: et ita vterqꝫ eadem rōne dicit̉ noſter.¶ Item ſi ꝓpter collocutiōeꝫ donorum dicit̉ ſpirituſſct̄snoſter. eadem rōne et filiꝰ debet dici noſter: quia ſimiliter dantur nobis bona in eius miſſione ſpūali: ſicut inmiſſione ſpūali ſpirituſſancti. ¶ Preterea filiꝰ dicit̉ noſter redemptor: qͣre ſimiliter nō dicit̉ noſter filius? Itēpater dicitur pater noſter: quare nō filius? cum magisꝯmunicemꝰ cum filio ꝙͣ cū pr̄e. quia filiꝰ eſt incarnatusnō pater. ¶ Item ſi rōne effectꝰ dicitur redemptor noſter: quare nō dicit̉ ſapīa noſtra cuꝫ ꝯnotat̉ effectus increatura? vn̄. j. corin. j. factus ē nobis ſapīa. ¶ Iteꝫ qͣrenō dicit̉ .ſ .ſ. noſter ſicut ſpūs noſter. ¶ Item quare dr̄deus nr̄ et nō eſſentia nr̄a: cum hͦ nomē deus ſignificeteſſentiā. ¶ Preterea querit̉ vtrū .ſ .ſ. dicat̉ haberi cū habetur eiꝰ donū. ¶ Rn̄. nulluꝫ nomē eſſentiale abſtracteſignificās diuinā eſſentiaꝫ vel nomen ꝑſonale qd̓ dicittm̄ reſpectū ꝑſone ad ꝑſonā: recipit hoc nomē nr̄ ſupͣ ſeUn̄ nō pt̄ dici ſapīa vel deitas nr̄a: ſꝫ deꝰ nr̄ refugiū noſtrum. Sil̓r et in ꝑſonalibꝰ. vn̄ cū filiꝰ dicat ſolū reſpectum ad pr̄em: nō pōt reciꝑe ſupͣ ſe hanc adiectiōeꝫ nr̄.ſꝫ noīa q̄ ſignificāt diuinā eſſentiā nō ꝑſonalia q̄ dicūtreſpectu ad creaturas: pn̄t eam reciꝑe. ¶ Ad primuꝫ gͦdicenduꝫ. ꝙ nō dicit̉ ſpūſſanctꝰ noſter eo ꝙ ſpūſſanctusrōnem eiꝰ ꝙ eſt ab alio hꝫ: ſed dicit̉ ſpūſſct̄s noſter. prout ſpūs dicit̉ a ſpiratōne actiua: vel ꝓut dr̄ a ſpiratōnepaſſiua increata. ẜm qd̓ dr̄ tota trinitas ſpirat ſpm̄ſanctū in nob̓: vel ſ .ſ. inſpirat̉ nobis a tota trinitate. qͦruꝫvterqꝫ eſt effectus totiꝰ trinitatis. ⁊ hoc mō ſpūs ſumit̉eſſential̓r: licet ꝑ appropriatōeꝫ ſupponat ꝓ tercia perſona. igit̉ ꝓpter hūc reſpectū ad creaturas dr̄ ſpūs noſterNō aūt qꝛ ſpūſſct̄s inꝙͣtum ſupponit tercinā ī trinitate ⁊ rōnem eiꝰ ꝙ ē ancipio ⁊ ꝓceſſionē a pr̄e et filio dr̄ ſpūs nr̄: vn̄ vttudinē ad eū a qͦ eſt: ⁊nō ad a⁊ filius. vn̄ nec pōt dici .ſ. .ſ.nr̄ nec filiꝰ nr̄.dd̓m. ꝙ lꝫ in miſſiōe filij deī̉nob̓ filiꝰ ſ.ſ. n̄ tn̄ dr̄ filiꝰ filiꝰ nr̄ ſic̄ ſpūſts nr̄.qꝛ filitnoīe ſuo reſpectū ad creaturas ſic̄ hocnomiiſſanctꝰ ꝓut dr̄ a ꝓceſſione et̓na qͣſipaſſia: nō pōt dici nr̄. qm̄ ſic hꝫ reſpectū ad pr̄eꝫ⁊ filiū ſolū a ꝗbꝰ ſpirat̉. Si aūt obijciat̉ ad hͦ. ꝙ in ſ.ſ.remanetcū ſpūs dicat reſpectū ad creaturas: et.ſ .ſ. qͣre .ſ.icet̉ nr̄ ſic̄ ⁊ ſp̄s. Rn̄. ꝙ ſpūs ꝓut addit̉ eiſct̄s dicit quaſi paſſiuo mō ſolūmō ſpiratōeꝫ eternam.Un̄ inqͣtum ſic ē reſert̉ ad pr̄em ⁊ filiuꝫ a quibꝰ ꝓcedit⁊ non ad creaturam. ¶ Ad tercium dd̓m ꝙ redemptordicit reſpectum ad creaturam ſcꝫ ad redemptum: ſꝫ filius ſolum ad patrem refertur: ideo filius non dicit̉ noſter licet dicatur redemptor noſter. ¶ Ad quartum dicēdum. ꝙ pater dr̄ dupl̓r. dicit̉ em̄ pͥncipiū ꝑ generatōeꝫ⁊ ſic ē ſolū ꝑſonale nec recipit nr̄. dicitur etiaꝫ principium per creatōneꝫ: et ſic eſſenciale et ꝯnotat effectum increatura: ſed filius dicitur tm̄ vno modo ſcilicet relatiue ad pr̄em. vnde nō dicit noīe ſuo reſpectū ad creaturam: ideo non pōt dici filius nr̄ licet dicatur pater nr̄¶ Ad illud quod querit̉. vtrum poſſit dici ſapīa nr̄a ſic̄redemptor. dicendū ꝙ non: quia ſapientia dicit diuīaꝫeſſentiam vt formam et ideo per modum abſtracti. ⁊ iōnon ꝯnotatur vt in reſpectu ad creaturā. niſi loquēdoꝑ eſſentiā: et ſic poſſet dici ſapiētia noſtra. ꝗa facit nos