pater declarat ſe ꝑ verbum. Alio mō ẜm ꝙ dicere dr̄ reſpectu dei. et ẜm hͦ deū dice̓ rem ideꝫ ē ꝙ deum creare. inpͣs. dirit et facta ſūt. Et ꝙͣuis iſtd̓ dice̓ ſit effectꝰ totiꝰ trinitatis: appropriat̉ tn̄ pr̄i inꝙͣtum generat filiū. vn̄ gen̄.j. dixit deꝰ ⁊ factū ē .i. v̓bū genuit in qͦ erat vt fieret. anẜ.qͦ creaturas dixit nō ē verbū creat̉e ſꝫ ſil̓itudo creatoris.¶ Ad terciū dd̓m. ꝙ ꝙͣuis in intentōe v̓bi intelligat̉ noticia. nō tn̄ noticia abſolute: ſꝫ noticia q̄ ē ex alio orta. videlicet ex ſcīa mēorie vt imago illiꝰ. Un̄ intētio d̓bi dicitnoticiā ortaꝫ et imaginē mēorie ẜm ꝙ tranſfert̉ ad dīnaNō ſeꝗtur gͦ ꝙ ꝙͣuis noticia ſit coīs: ꝙ ꝓpter hͦ verbum.Nā verbū dic̄ noticiā nō qͦcūqꝫ mō: ſꝫ q̄ orta ē ex mēoriavt pr̄e. et iō nō ꝯuenit intētio v̓bi pr̄i. et etiā orta vt imago ad dr̄am ꝓceſſiōis amoris a mēoria et a noticia. q̄ tn̄nō ꝓcedit vt imago ꝙͣuis vt ſil̓itudo in quē modū ē ꝓceſſio .ſ .ſ. generatio d̓o filij ē vt noticie a mēoria q̄ eſt imago.i. exp̄ſſa ⁊ diſcreta ſil̓itudo: ex qͦ pꝫ ꝙ intētio v̓bi ē ꝓpriafilio. ¶ Ad qͣrtū gͦ qd̓ obijcit̉ d̓ .ſ .ſ. dd̓m ẜm Rich̓. d̓ tri.dubio vnā eadēqꝫ v̓itas corde ꝯcipit̉ v̓bo ꝓfert̉ auꝯne audit̉. Uerbū hꝫ eē a ſolo corde. auditō ab vtroqꝫverbū de ſolo corde ꝓcedit. et ꝑ ip̄m cordis ſagacitasteſcit: recte dei filiꝰ verbū pr̄is dr̄. ꝑ quem pr̄naclaritas maīfeſtat̉. In pr̄e oīs veritatis ꝯceptō. in eiꝰ verbo oīs veritatis ꝓlatio. in ſpūſct̄o oīs veritatis auditō.iuxta hͦ qd̓ in eua. legit̉ Ioh̓ .xvj. q̄cunqꝫ audiet loꝗtur.Nōpr̄ pt̄ dici p̓bū ꝗ nō ab alio: ſꝫ nec .ſ .ſ. q n̄ ab vncſoloſolꝰ filiꝰ ꝗ eſt ab vno ſolo. a qͦ emanat oīs veritatisinterior locutio in nob̓ fit ſine hūani flatꝰe: ſic ſane ī illa ſuꝑeminēti nat̉a illa locutō agit̉pr̄e ſolo. Nā ſolꝰ pr̄ dīc: ſolꝰ .ſ .ſ. audit. exterior aūt locutio ꝑ.t̉ actore etiā flamīe diuīo hͦ eſt. ſ. ſ. ¶ Ad ꝗntuiam pꝫ rn̄ſio. nam cū dic pr̄ dīc ſe. dicē ibi dr̄ reſpct̄ū dicibilis qd̓ ē res. ⁊ iſtud dice̓ ē intellige̓. cū v̓o pr̄ dic̄ filiū.ibi dr̄ reſpectu dicibil̓ qd̓ ē verbū. ⁊ iſtud dice̓ ē generare⁊ iō nō accipit̉ dicē̓ vno mō hinc ⁊ inde. ¶ Ad ſextū dd̓ꝫꝙ imago in diuīs accipit̉ duobꝰ mōis. Uno mō eēntial̓r⁊ ẜm hͨ imago dīc dīnaꝫ eēntiā ad cuiꝰ imitatōeꝫ expͥmit̉alterū. ⁊ hͦ mō accipit̉ Faciamꝰ ho. ad ima. ⁊ ſil̓i. nr̄am.Alio mō accipit̉ notōnal̓r. ⁊ ẜm hͦ ſigͥficat ꝑſonā filij vtſil̓itudinē exp̄ſſaꝫ ab altero ſiue alteriꝰ. ⁊ attendit̉ exp̄ſſio ſil̓itudīs nō ſolū ꝙͣtum ad ea q̄ dicūt̉ de pr̄e eēntial̓rvt poͣ ſapīa boītas in ꝗbꝰ ꝑ oīa filiꝰ ſil̓is ē pr̄i. īmo ꝙͣtuꝫad dignitatē q̄ dr̄ de pr̄e notōnal̓r. vt ſic̄ pr̄ hꝫ ꝑſonā deſe ꝓcedentē ꝑ ſpiratōeꝫ: ita filiꝰ ſcꝫ .ſ.ſ. ⁊ ẜm hͦ imago ſolū ꝯueīt filio. ⁊ hͦ mō dic aug. ꝙ ſic dr̄ v̓bum qͦ imago: qꝛeadē notōe dr̄ verbū ⁊ imago .ſ. notōe generatōnis q̄ ē apr̄e. ¶ Ad illud d̓o qd̓ vltimo q̄rit̉ de hͦ ꝙ dic aug. xv. detri. pr̄ nō ꝑfecte ſeip̄m dixiſſet ⁊cͣ. Dd̓m ꝙ cuꝫ dice̓ dicat̉dupl̓r et eēntial̓r ⁊ notōnal̓r: ⁊ hͦ vel ꝯnotando effectumin creat̉a vel n̄ ꝯnotādo. ꝙ ſi velis ꝓbare ꝙ deꝰ pr̄ dicēsgenuit filiū: oꝑtet maīfeſtari ꝑ eēntiale. Si eī q̄rat̉ ꝓpterꝗd pr̄ genuit filiū? apte rn̄det̉ vt ſufficiēter declaret potētiā ſuā. In creatōe eī creat̉e vſqꝫ ad ſummū nō maīfeſtatur poͣ pr̄is: ſꝫ tūc on̄dit̉ vſqꝫ ad ſummū: cū coīcat̉ ī generatōe. Un̄ aug. xv. de tri. pr̄ tanꝙͣ ſeip̄m dicēs genuit filiū. Nō eī ſeip̄m ꝑfecte dixiſſet .i. potentiā ſuā ꝑfecte declaraſſet niſi filiꝰ eēt eqͣlis ei poͣ et ſapīa ⁊ bonitate. Un̄dīc aug. ſi aliꝗd minꝰ vel āpliꝰ eēt ī filio ꝙͣ in ſeip̄o: nō ſeip̄m ꝑfecte dixiſſꝫ. Un̄ ſūmitas potētie declarat̉ ꝑ generatōeꝫ. Dic gͦ aug. pr̄ tanꝙͣ ſeip̄m dicēs .i. on̄dēs ſumm.ſuā potentiam qꝛ ꝑfecta eiꝰ declaratio nō ē in creaturis.yſa. lxiiij. Ego ꝗ alijs generatōeꝫ tribuo ⁊cͣ. q. d. ex qͦ dopr̄i carnali potētiam coīcandi nat̉alia ſua ⁊cͣ. in me egocoīcabo vel habeotētiā coīcandi. Declaratō gͦ ꝓceſſionis ⁊ generatōis ēeneratōne creaturaꝝ. declaratōv̓o potentie ad ſile in generatiōe et ꝓceſſiōe: vn̄ dicere ē eēntiale. Eſt at̄ dice̓ eēntiale ẜm rōneꝫ intelligētiean̄ dice̓ notōnale: ⁊nale an̄ creatur ar¶ Alembrum tercium
Onſequēter querit d̓oparōne pͥbi ad duocognoſcēda. Primo ꝙ verbū non ſit factūScd̓o ꝙ ad eternitatem verbi non ſequit̉leternitas facti.¶ Articulꝰ primꝰD primuꝫ ſic obijcit̉ Ioh̓. j. In pͥncipio eratverbū et deꝰ erat verbū gͦ infactū et eternum.¶¶ Item aug. ſuꝑ ioh̓ j. Si oīa ꝑ verbuꝫ factaſunt ꝯcedo nō factū ꝑ quē facta ſunt oīa. ¶ Cont̄. om̄iaꝑ ip̄m facta ſunt. ex hͦ videt̉ ꝙ verbū tenet rōnem medijinter facientē ⁊ factū. Arguit aūt aug. ꝑ iſtud ꝙ v̓bū nōſit creatū. nihil eī qd̓ fit an creaturas eſt creatura: ſꝫ verbum cū ꝯtineat rōnem medij ē an̄ creaturas: gͦ nō eſt creatura. ſꝫ eadē rōne cū tenet rōeꝫ medij int̓ facientē ⁊ ſct̄mnō ꝯputabit̉ in nal̓a faciētis pluſꝙͣ in rōe facti: gͦ nō eſtcreator. ¶ Rn̄. verbū tenet rōeꝫ medij int̓ pr̄eꝫ ⁊ creaturam. nō int̓ facientē ⁊ factū: nec int̓ creatorē ⁊ creat̉as.qꝛ faciēs ⁊ creator ē cōe pr̄i ⁊ v̓bo et ſpūiſct̄o. finalis aūtcā ꝯuenit ꝑ appropriatōeꝫ ſpūiſct̄o. Ei eī appropriat̉ boītas ꝓpter quā facta ſunt oīa. hec aūt efficit quodāmō eoꝙ finis mouet efficientē. efficiēs aūt ꝯuenit pr̄i: formalisfilio ꝑ appropriatōeꝫ. vn̄ ſumma poͣ eſt ſaciēs ſumma ſapiētia ſūma boītas. vn̄ rō facientis vtriqꝫ ꝑſone ꝯuenit.verbū gͦ nō cadit mediū ẜm rōem intelligētie inter faciens et factū: ſed inter facienteꝫ nō ab alio et factū.¶ Articulꝰ ſecundꝰD ſcd̓m obijcit̉ ſic. Aug. ī li. ꝯfeſ. v̓bo tuo ſempiterno dicis oīa q̄ dicis: gͦ nccͣia ē hec argum̄tatio. deꝰ dixit: gͦ facta ſunt. ſꝫ an̄s fuit ab eternō: gͦ ꝯn̄s ab eterno. et dico hͦ eſſe ab eterno: eſſe ſine initio duratōis. ꝙ aūt ſit ab eterno: ꝓbatio. qꝛ dicere ē ſuaactio. ſꝫ ſi hͦ ē initio duratōis: gͦ hūit initiū eēndi. et ita ꝑaliquā actōeꝫ. ⁊ ita oꝑtēt abire in infinitū: gͦ nō hūit initiū: ⁊ ſic neqꝫ initiū duratōis. Relinꝗtur gͦ. ꝙ dictō actōſit ab eterno: ⁊ ita ꝯn̄s ncc̄e ē fuiſſe ab eterno: gͦ oīa fuerūt ab eterno. ¶ Iteꝫ qd̓ ꝑ ſe ē oꝑatiuū: ſꝑ ē oꝑatiuū. verbū dei ꝑ ſe ē oꝑatiuū: gͦ ſꝑ oꝑatiuū. ¶ Ad pͥmuꝫ dd̓m. ꝙbn̄ ſeꝗtur dixit ⁊ facta ſūt. ad hͦ qd̓ opponit̉ ꝙ an̄s ē ſineinitō duratōis gͦ ⁊ ꝯn̄s. dico ꝙ ans ē ſine initō ⁊ tn̄ ꝯn̄shꝫ initiū duratōis. Un̄ dic aug. v̓bo tuo ſempiterno fitꝗcꝗd fit. nec tn̄ ſempit̓ne fit. aliter at̄ ē ex ꝑte paſſiue: ꝗdex illa ꝑte ſꝑ fuit initiū duratōis: ſꝫ ſi et̓nitas ponat̉ pͥncipiū: nō inuenies mediū ⁊ finē. pone at̄ factū: ⁊ iā ē ponere initiū duratōis. Un̄ nō ſeꝗtur. an̄s ē ſine initō duns. hec at̄ bn̄ ſeꝗtur: an̄s ē nccͣiuꝫ gͦ ꝯn̄s. Si eīratōi.an̄s ineſt ſꝑ qͦ ad totalitatē oꝑis. gͦ ⁊ ꝯn̄s eodē modo: ſꝫꝑ et̓nitatis. ex ꝑte eī facti ē ſemꝑ tꝑis: ex ꝑtenoat̄ dicētis ē ſꝑ et̓nitatis. ꝑ hͦ ptꝫ ſol̓o ad aliud. Nā cū diqd̓ ꝑ ſe ē oꝑatiuū ſꝑ ē oꝑatiuū. hͦ intelligit̉ de ſꝑ et̓nitatis. cū at̄ dr̄ ꝙ ſꝑ eſt oꝑatiuū ſemꝑ oꝑat̉: hoc verum ē deſem ꝑ tꝑis: nō aūt de ſemꝑ eternitatis.¶ Queſtio. lxiij. de hoc nomineituſſanctus.Oſtea inquirēduꝫe noībꝰ ꝑſone ſpūſſct̄i. ꝗ dr̄. .ſ.ſ. ⁊ donū.Querit̉ gͦ de hͦ noīe ſpūs. Primo an ſitcōe. Scd̓o qͣliter appropriet̉ ꝑ hͦ ꝙ dicit̉ſct̄s. Tercio an debeat dici ſpūs nr̄.¶ Nlembrū primumIrca primuꝫ querit̉ vtrum hͦ nomen ſpūsſit cōe tribꝰ ꝑſoīs vel ꝓpriū .ſ. ſ. Ad qd̓ ſic.Hyl̓. vij. de tri. on̄dit ī ſpū dei aliqn̄ ſigͥficari pr̄eꝫ. vt cū dr̄ ſp̄s dei ſuꝑ me. Aliqn̄ ſignificari filiū: vt cū dīc ī ſpū dei eijcio demonia nat̉e ſuept̄ate eijcē ſe demōes demr̄ans. Aliqn̄ d̓ .ſ. .ſ. vt ibi. Effūdā de ſpū meo ſuꝑ oēꝫ carnē. Ex hͦ relinꝗt̉ ꝙ nomē ſpūs