Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

pater declarat ſe verbum. Alio ẜm dicere dr̄ reſpectu dei. et ẜm deū dice̓ rem ideꝫ ē deum creare. inpͣs. dirit et facta ſūt. Et ꝙͣuis iſtd̓ dice̓ ſit effectꝰ totiꝰ trinitatis: appropriat̉ tn̄ pr̄i inꝙͣtum generat filiū. vn̄ gen̄.j. dixit deꝰ factū ē .i. v̓bū genuit in erat vt fieret. anẜ. creaturas dixit ē verbū creat̉e ſꝫ ſil̓itudo creatoris. Ad terciū dd̓m. ꝙͣuis in intentōe v̓bi intelligat̉ noticia. tn̄ noticia abſolute: ſꝫ noticia ē ex alio orta. videlicet ex ſcīa mēorie vt imago illiꝰ. Un̄ intētio d̓bi dicitnoticiā ortaꝫ et imaginē mēorie ẜm tranſfert̉ ad dīna ſeꝗtur ꝙͣuis noticia ſit coīs: ꝓpter verbum. verbū dic̄ noticiā qͦcūqꝫ: ſꝫ orta ē ex mēoriavt pr̄e. et ꝯuenit intētio v̓bi pr̄i. et etiā orta vt imago ad dr̄am ꝓceſſiōis amoris a mēoria et a noticia. tn̄ ꝓcedit vt imago ꝙͣuis vt ſil̓itudo in quē modū ē ꝓceſſio .ſ .ſ. generatio d̓o filij ē vt noticie a mēoria eſt imago.i. exp̄ſſa diſcreta ſil̓itudo: ex pꝫ intētio v̓bi ē ꝓpriafilio. Ad qͣrtū qd̓ obijcit̉ .ſ .ſ. dd̓m ẜm Rich̓. tri.dubio vnā eadēqꝫ v̓itas corde ꝯcipit̉ v̓bo ꝓfert̉ auꝯne audit̉. Uerbū hꝫ a ſolo corde. auditō ab vtroqꝫverbū de ſolo corde ꝓcedit. et ip̄m cordis ſagacitasteſcit: recte dei filiꝰ verbū pr̄is dr̄. quem pr̄naclaritas maīfeſtat̉. In pr̄e oīs veritatis ꝯceptō. in eiꝰ verbo oīs veritatis ꝓlatio. in ſpūſct̄o oīs veritatis auditō.iuxta qd̓ in eua. legit̉ Ioh̓ .xvj. q̄cunqꝫ audiet loꝗtur.pr̄ pt̄ dici p̓bū ab alio: ſꝫ nec .ſ .ſ. q ab vncſoloſolꝰ filiꝰ eſt ab vno ſolo. a emanat oīs veritatisinterior locutio in nob̓ fit ſine hūani flatꝰe: ſic ſane ī illa ſuꝑeminēti nat̉a illa locutō agit̉pr̄e ſolo. ſolꝰ pr̄ dīc: ſolꝰ .ſ .ſ. audit. exterior aūt locutio. actore etiā flamīe diuīo eſt. ſ. ſ. Ad ꝗntuiam pꝫ rn̄ſio. nam dic pr̄ dīc ſe. dicē ibi dr̄ reſpct̄ū dicibilis qd̓ ē res. iſtud dice̓ ē intellige̓. v̓o pr̄ dic̄ filiū.ibi dr̄ reſpectu dicibil̓ qd̓ ē verbū. iſtud dice̓ ē generare accipit̉ dicē̓ vno hinc inde. Ad ſextū dd̓ꝫ imago in diuīs accipit̉ duobꝰ mōis. Uno eēntial̓r ẜm imago dīc dīnaꝫ eēntiā ad cuiꝰ imitatōeꝫ expͥmit̉alterū. accipit̉ Faciamꝰ ho. ad ima. ſil̓i. nr̄am.Alio accipit̉ notōnal̓r. ẜm ſigͥficat ꝑſonā filij vtſil̓itudinē exp̄ſſaꝫ ab altero ſiue alteriꝰ. attendit̉ exp̄ſſio ſil̓itudīs ſolū ꝙͣtum ad ea dicūt̉ de pr̄e eēntial̓rvt poͣ ſapīa boītas in ꝗbꝰ oīa filiꝰ ſil̓is ē pr̄i. īmo ꝙͣtuꝫad dignitatē dr̄ de pr̄e notōnal̓r. vt ſic̄ pr̄ hꝫ ꝑſonā deſe ꝓcedentē ſpiratōeꝫ: ita filiꝰ ſcꝫ .ſ.ſ. ẜm imago ſo ꝯueīt filio. dic aug. ſic dr̄ v̓bum imago: qꝛeadē notōe dr̄ verbū imago .ſ. notōe generatōnis ē apr̄e. Ad illud d̓o qd̓ vltimo q̄rit̉ de dic aug. xv. detri. pr̄ ꝑfecte ſeip̄m dixiſſet ⁊cͣ. Dd̓m cuꝫ dice̓ dicat̉dupl̓r et eēntial̓r notōnal̓r: vel ꝯnotando effectumin creat̉a vel ꝯnotādo. ſi velis ꝓbare deꝰ pr̄ dicēsgenuit filiū: oꝑtet maīfeſtari eēntiale. Si q̄rat̉ ꝓpterꝗd pr̄ genuit filiū? apte rn̄det̉ vt ſufficiēter declaret potētiā ſuā. In creatōe creat̉e vſqꝫ ad ſummū maīfeſtatur poͣ pr̄is: ſꝫ tūc on̄dit̉ vſqꝫ ad ſummū: coīcat̉ ī generatōe. Un̄ aug. xv. de tri. pr̄ tanꝙͣ ſeip̄m dicēs genuit filiū. ſeip̄m ꝑfecte dixiſſet .i. potentiā ſuā ꝑfecte declaraſſet niſi filiꝰ eēt eqͣlis ei poͣ et ſapīa bonitate. Un̄dīc aug. ſi aliꝗd minꝰ vel āpliꝰ eēt ī filio ꝙͣ in ſeip̄o: ſeip̄m ꝑfecte dixiſſꝫ. Un̄ ſūmitas potētie declarat̉ generatōeꝫ. Dic aug. pr̄ tanꝙͣ ſeip̄m dicēs .i. on̄dēs ſumm.ſuā potentiam qꝛ ꝑfecta eiꝰ declaratio ē in creaturis.yſa. lxiiij. Ego alijs generatōeꝫ tribuo ⁊cͣ. q. d. ex dopr̄i carnali potētiam coīcandi nat̉alia ſua ⁊cͣ. in me egocoīcabo vel habeotētiā coīcandi. Declaratō ꝓceſſionis generatōis ēeneratōne creaturaꝝ. declaratōv̓o potentie ad ſile in generatiōe et ꝓceſſiōe: vn̄ dicere ē eēntiale. Eſt at̄ dice̓ eēntiale ẜm rōneꝫ intelligētiean̄ dice̓ notōnale:nale an̄ creatur ar Alembrum tercium

Onſequēter querit d̓oparōne pͥbi ad duocognoſcēda. Primo verbū non ſit factūScd̓o ad eternitatem verbi non ſequit̉leternitas facti. Articulꝰ primꝰD primuꝫ ſic obijcit̉ Ioh̓. j. In pͥncipio eratverbū et deꝰ erat verbū infactū et eternum.¶¶ Item aug. ſuꝑ ioh̓ j. Si oīa verbuꝫ factaſunt ꝯcedo factū quē facta ſunt oīa. Cont̄. om̄ia ip̄m facta ſunt. ex videt̉ verbū tenet rōnem medijinter facientē factū. Arguit aūt aug. iſtud v̓būſit creatū. nihil qd̓ fit an creaturas eſt creatura: ſꝫ verbum ꝯtineat rōnem medij ē an̄ creaturas: eſt creatura. ſꝫ eadē rōne tenet rōeꝫ medij int̓ facientē ſct̄m ꝯputabit̉ in nal̓a faciētis pluſꝙͣ in rōe facti: eſtcreator. Rn̄. verbū tenet rōeꝫ medij int̓ pr̄eꝫ creaturam. int̓ facientē factū: nec int̓ creatorē creat̉as.qꝛ faciēs creator ē cōe pr̄i v̓bo et ſpūiſct̄o. finalis aūt ꝯuenit appropriatōeꝫ ſpūiſct̄o. Ei appropriat̉ boītas ꝓpter quā facta ſunt oīa. hec aūt efficit quodāmō eo finis mouet efficientē. efficiēs aūt ꝯuenit pr̄i: formalisfilio appropriatōeꝫ. vn̄ ſumma poͣ eſt ſaciēs ſumma ſapiētia ſūma boītas. vn̄ facientis vtriqꝫ ꝑſone ꝯuenit.verbū cadit mediū ẜm rōem intelligētie inter faciens et factū: ſed inter facienteꝫ ab alio et factū. Articulꝰ ſecundꝰD ſcd̓m obijcit̉ ſic. Aug. ī li. ꝯfeſ. v̓bo tuo ſempiterno dicis oīa dicis: nccͣia ē hec argum̄tatio. deꝰ dixit: facta ſunt. ſꝫ an̄s fuit ab eter: ꝯn̄s ab eterno. et dico eſſe ab eterno: eſſe ſine initio duratōis. aūt ſit ab eterno: ꝓbatio. qꝛ dicere ē ſuaactio. ſꝫ ſi ē initio duratōis: hūit initiū eēndi. et itaaliquā actōeꝫ. ita oꝑtēt abire in infinitū: hūit initiū: ſic neqꝫ initiū duratōis. Relinꝗtur. dictō actōſit ab eterno: ita ꝯn̄s ncc̄e ē fuiſſe ab eterno: oīa fuerūt ab eterno. Iteꝫ qd̓ ſe ē oꝑatiuū: ſꝑ ē oꝑatiuū. ver dei ſe ē oꝑatiuū: ſꝑ oꝑatiuū. Ad pͥmuꝫ dd̓m.bn̄ ſeꝗtur dixit facta ſūt. ad qd̓ opponit̉ an̄s ē ſineinitō duratōis ꝯn̄s. dico ans ē ſine initō tn̄ ꝯn̄shꝫ initiū duratōis. Un̄ dic aug. v̓bo tuo ſempiterno fitꝗcꝗd fit. nec tn̄ ſempit̓ne fit. aliter at̄ ē ex ꝑte paſſiue: ꝗdex illa ꝑte ſꝑ fuit initiū duratōis: ſꝫ ſi et̓nitas ponat̉ pͥncipiū: inuenies mediū finē. pone at̄ factū: ē ponere initiū duratōis. Un̄ ſeꝗtur. an̄s ē ſine initō duns. hec at̄ bn̄ ſeꝗtur: an̄s ē nccͣiuꝫ ꝯn̄s. Siratōi.an̄s ineſt ſꝑ ad totalitatē oꝑis. ꝯn̄s eodē modo: ſꝫ et̓nitatis. ex ꝑte facti ē ſemꝑ tꝑis: ex ꝑtenoat̄ dicētis ē ſꝑ et̓nitatis. ptꝫ ſol̓o ad aliud. diqd̓ ſe ē oꝑatiuū ſꝑ ē oꝑatiuū. intelligit̉ de ſꝑ et̓nitatis. at̄ dr̄ ſꝑ eſt oꝑatiuū ſemꝑ oꝑat̉: hoc verum ē deſem tꝑis: aūt de ſemꝑ eternitatis. Queſtio. lxiij. de hoc nomineituſſanctus.Oſtea inquirēduꝫe noībꝰ ꝑſone ſpūſſct̄i. dr̄. .ſ.ſ. donū.Querit̉ de noīe ſpūs. Primo an ſitcōe. Scd̓o qͣliter appropriet̉ dicit̉ſct̄s. Tercio an debeat dici ſpūs nr̄. Nlembrū primumIrca primuꝫ querit̉ vtrum nomen ſpūsſit cōe tribꝰ ꝑſoīs vel ꝓpriū .ſ. ſ. Ad qd̓ ſic.Hyl̓. vij. de tri. on̄dit ī ſpū dei aliqn̄ ſigͥficari pr̄eꝫ. vt dr̄ ſp̄s dei ſuꝑ me. Aliqn̄ ſignificari filiū: vt dīc ī ſpū dei eijcio demonia nat̉e ſuept̄ate eijcē ſe demōes demr̄ans. Aliqn̄ .ſ. .ſ. vt ibi. Effū de ſpū meo ſuꝑ oēꝫ carnē. Ex relinꝗt̉ nomē ſpūs