Ecundo querit̉. an dicamur filij ꝑ naturāvel ꝑ ſolā gr̄am. cū em̄ ſit in nob̓ duplex eēſcꝫ nature ⁊ gr̄e. aut gͦ dicimur filij ꝓpt̓ eſſe nature: aut ꝓpter eſſe gr̄e. ſi ꝓpter eſſe nature: tūc q̄libet creat̉a pōt dici filiꝰ dei ſic̄ ⁊ rōnalis. qm̄illo mō nō dicit̉ deus pr̄ niſi ꝑ creatōeꝫ. ſꝫ creator ē oīm:gͦ pr̄nitas q̄ ineſt ei ꝑ creatōꝫ: erit reſpectu cuiuſlibꝫ creature. Si aūt dicimur filij ſolū ꝓpter eſſe gr̄e: hͦ nō videt̉dicimur eī filij ꝓpter imaginē dei q̄ eſt in nob̓. ſꝫ imago n̄differt niſi ẜm magis ⁊ minꝰ in cōformatōe ad deuꝫ. ꝓut dr̄ imago creatōis et recreatōis: ſiue imago nature ⁊gr̄e: ſꝫ magis ⁊ minꝰ nō facit differre filiū a nō filio: ergovtroqꝫ mō dicemur eē filij. ¶ Qd̓ eſt ꝯcedenduꝫ. Rōnal̓em̄ creatura eo dr̄ filiꝰ dei inꝙͣtuꝫ capax dei ē. hoc at̄ ē inꝙͣtum ad imaginē ⁊ ſil̓itudine dei ē. ⁊ inqͣtum capax deieſt: pt̄ ꝑticipare deū ⁊ in ꝙͣtuꝫ pōt ꝑticipare deū: pōt eſſedeꝰ ꝑticipatiōe nō nat̉a. ⁊ iō rōne p̄dicte capacitatis: rōnalis creatura filius dei apppellatur.Alembrū terciumēq̄nter querit̉ an mali hoīes vel demones p̄n̄t dici filij dei? Ꝙ ſic videt̉ ꝑ p̄dictacū ſint creati ad imaginē. ¶ Pretea factuCra ipſiſſunt. dic at̄ hyl̓. qꝫ hoīes dicunt̉ filij dei ꝑ facturā. ¶ Contͣ ezech̓. xvj. pr̄ tuꝰ amorreus etmr̄ tua cethea dr̄ de malis. ¶ Iteꝫ ioh̓. viij. dyabolꝰ mēdax eſt ⁊ pr̄ eiꝰ. ſꝫ ꝑ mēdaciū intelligit̉ om̄e pct̄m. om̄e eīmēdaciū pct̄m ē vt dīc augꝰ. ꝗlibet enim pctor filiꝰ ē dyaboli: nō gͦ dei. Et ioh̓. viij. vos ex pr̄e dyabolo eſtis. ⁊. jͣ.Ioh̓. iij. in hͦ maīfeſti ſunt filij dei ⁊ filij dyaboli. ¶ Itemdyabolꝰ nō hꝫ poſſibilitatē aliquā ad mutatōeꝫ dīne bonitatis. cū volūtas ſua ſit vl̓r ꝯͣria volūtati dei. ¶ Rn̄.creatura rōnalis dr̄ imago eo ꝙ dei capax. Iſta capacitas ſiue potētia ꝑ pct̄m corrupta ē in dyabolo. nec ē recreabilis dyabolꝰ nec pnīe ſuſceptibilis vt dīc dam̄. id̓onō eſt filiꝰ dei ſꝫ fuit. qꝛ nō eſt imago ī eo vt ē ad deū ꝑticipandū: ſꝫ fuit a pͥncipio creatōnis. ſil̓r dd̓m de dānatis.De alijs malis dd̓m ꝙ ſimpl̓r ſūt filij dyaboli: ẜm quidaūt filij dei. eo ꝙ in ip̄is pt̄as eſt ad recreatōeꝫ. et ita capacitas licet diminuta: et ita eo modo filij qͦ capaces.¶ Nembrum quartuEinde querit̉ vtrū adam in ſtatu innocentie dicet̉ filiꝰ dei. Ad qd̓ ſic. j. ſnīaꝝ. di. xx.vj. dr̄. ꝙ nos ſumꝰ priꝰ nati ꝙͣ filij. Scd̓n¶ hoc videt̉ ꝙ adā in pͥmo ſtatu nō fuit filiꝰnec angl̓s. ſil̓r ⁊ ꝙ poſtea nō potuer̄t dici filij adoptiui:qꝛ adoptatio ē mutatō ab ira in amorē. ¶ Rn̄. qd̓ dr̄ ꝙnaſcimur priuſꝙͣ ſimꝰ filij ītelligēdū eſt de ſtatu pꝰ lapſuꝫUn̄ adam fuit ſil̓ plaſmatꝰ ⁊ filiꝰ. ⁊ poſtea mutari potuit in filiū gr̄e. vn̄ mgr̄ loꝗtur de filijs ꝑ adoptōneꝫ. et ſil̓rfuit ī adā: qꝛ priꝰ fuit ꝙͣ fuit filiꝰ ꝑ gr̄aꝫ gͣtūfaciētē. Sꝫ inhoc ē diſſil̓e. ꝙ nos ſumꝰ priꝰ filij ire qd̓ ip̄e non fuit. Notandū etiā ꝙ adā et ſi nō tꝑe tn̄ natura priꝰ fuit ꝙͣ filiusdei ſiue ꝑ gr̄am innocētie: ſiue ꝑ gr̄am gͣtūfacientē. ſicutprius eſt ꝯſiderare naturā: poſtea eius innocentiā. ¶ Adaliud dicēdū. ꝙ cū adoptio ſit mutatō in gratiā. duplexdicit̉ adoptio: ſicut duplex mutatō. Mutatō em̄ quedaꝫeſt ẜm ꝯtradictionē ſiue negatōneꝫ: quedā ẜm ꝯtraritatem. ſicut cuꝫ anima mutat̉ ab ignorantia in ſciam. cummutat̉ ab ignorātia in ſcīam ẜm negatōnē: tūc eſt mutatio ẜm ꝯtradictōeꝫ. cuꝫ v̓o ab ignorantia ẜm diſpoſitōeꝫmutatio eſt ẜm ꝯtrarietatē. Scd̓m hoc adoptio pōt eſſemutatio in gratiā ẜm negationē. cum ſcꝫ de nō grato fitgratus. vel pōt eſſe mutatio de ingrato ẜm diſpoſitōemmō fuit adoptō in adam. ſecūdo modo in nobis.Nlembrum quintumOnſequēter querit̉ an ſanctificati in vtero dicāt̉ filij. nam ſi nō ſumꝰ prius nati ꝙͣfilij. gͦ cū illi nōdum ſunt nati: nō erūt filij.

¶ Contra. creatio p̄cedit recreatiōem ⁊ ꝯditio ſanctificationē. ſanctificatio v̓o ponit filiatiōem. Cum ergo tāin vtero ſint ꝯditi ⁊ ſanctificati: ergo filij. ¶ Rn̄. eſt natiuitas duplex. natiuitas in vtero qua priꝰ fuerūt nati:⁊ natiuitas ex vtero qua non.¶ Queſtio. lxj. de nominefilij quo diciturOnſequenter queritur de noīe imaginis eo eniꝫ diciturimago quo filius vt dicit augꝰ. de quoquerunt̉ hec. Primo an imago in diuinis dicatur eſſential̓r. et quid ſit ẜmꝙ ſic accipit̉. Secūdo ꝗd imago in diuinis ꝑſonaliter.Tercio quō imago eſſe ꝯueniat ſoli filio.¶ Nembrum primumFD primū ſic imago eſt cuiꝰ generatō perimitatōem eſt ſicut dicit ph̓us. Iteꝫ hyl̓.in li. d̓ ſinodis. imago ē eius rei quā imaginat̉ ſpēs indifferēs. Iteruꝫ imago ē reiad rem coeqͣnda imaginaria ⁊ indiſtincta ſimilitudo.¶ Contra pͥmaꝫ ſic obijcit̉. nam ẜm hoc nō erit imagoqd̓ nō erit ens ab alio. cū imago ſit cuiꝰ generatō ꝑ imitationē eſt. non gͦ diuīa natura poterit dici imago: nectrinitas ꝑſonaꝝ. qd̓ eſt ꝯtra hylariū. iiij. de trini. deusad cōem ſibi cū deo imaginē eandēqꝫ ſil̓itudinē reperitur hoīem oꝑari. Iteꝫ ꝯtra bedā. gen. j. Faciamꝰ hoīeꝫad ⁊cͣ. glo. cū dr̄ faciamꝰ et nr̄aꝫ: nō eſt vna coīs imagodei ⁊ angl̓oꝝ: ſꝫ triū ꝑſonarū intelligit̉ imago. Querit̉gͦ ẜm hͦ. ꝗd ſit imago. aut eēntia ſolū: aut eēntia in ꝑſonis. ⁊ cū imago intelligat̉ q̄ eſt coīs triū ꝑſonaꝝ ⁊ inqͣtum hmōi ſic̄ dīc beda: erit imago ẜm hac acceptatōeꝫeēntia in tribꝰ ꝑſonis. Et hͦ eſt qd̓ aug. in ẜmōe de imagīe. Eſt ſil̓itudo t̓nitatis ī aīa q̄ ē ad imaginē ſui ꝯditoris. ꝑfecte in pr̄e ⁊ filio et .ſ .ſ. ꝯdita. Et lꝫ illa vniꝰ nature ſit: hꝫ tn̄ in ſe tres dignitates. intellct̄m. volūtatē.⁊ mēoriā. Et ſic̄ deꝰ pr̄ deꝰ filiꝰ deꝰ .ſ .ſ. nō tn̄ tres dij. itaaīa ē intellectꝰ volūtas ⁊ mēoria: non tn̄ tres aīe. Ex hͦrelinꝗtur ꝙ cū dr̄ imago in dīnis eēntial̓r: imago ē eēntia ī tribꝰ ꝑſonis. ¶ Sꝫ ꝯtra ſi imago dīc eēntiā in tribus ꝑſoīs: gͦ ꝑ intellectu abſtractis ꝑſonis nō erit dice̓imagineꝫ. igit̉ nec aīa poterit dici ad imaginē. qd̓ eſt ꝯͣaug. in ẜmone de imagine vbi dīc. ꝙ aīa gerit quādaꝫſil̓itudinē trinitatis ẜm quā ē imago oīpotētis dei. primo in eo ꝙ ſic̄ deꝰ ē viuit ⁊ ſapit: ita amīa dīna ẜm ſuuꝫmodū ē viuit ⁊ ſapit. Sꝫ viuē ⁊ ſaꝑe poſſumꝰ intellige̓eēntia dei circūſcriptat nitate ꝑſonaꝝ: gͦ ⁊ imaginē nōgͦ imago dīc eēntiā in ꝑſonis. ¶ Iteꝫ obijcit̉. cuꝫ imagſꝑ dicat̉ ad aliꝗd .ſ. alicꝰ imago aūt aliqͦrū. ſi eēntia diuina eſt imago: igit̉ erit alicꝰ ſed cuiꝰ? nō pōt dici ꝙ alicuiꝰ creati nec aliquoꝝ: quia nō poſſet niſi diuinarū ꝑſonarum. ſed cum neceſſe ſit diuerſitatem eſſe vel alteritatem imaginis et illius cuius eſt imago: nulla eſtautem diuerſitas vel alteritas eſſentie ad perſonas: n̄igitur eſt eſſentia imago perſonarum. nullo ergo modopoterit dici imago. ¶ Rn̄ſio. dicendum ꝙ imago dicitur dupliciter. ꝓprie ſcilicꝫ quod ad imitatōneꝫ alteriꝰeſt: et improprie. et hoc dupl̓r. Uno modo ad cuiꝰ imitatōeꝫ alterū eſt exp̄ſſum. Alio mō ẜm ꝙ in imitatōneſunt aliqͣ. Primo mō dr̄ qͣſi paſſiue .ſ. forma exp̄ſſa adimitatiōeꝫ alteriꝰ. Scd̓o mō qͣſi actiue .ſ. forma ad cuius exp̄ſſionē eſt alia. Tercio qͣſi relatīe .ſ. reſpectꝰ imitatōnis aliquoꝝ in aliqͣ forma. ẜm primū modū eēntiadīna n̄ pr̄ dici imago: ſꝫ filiꝰ d̓i imago pr̄is: ⁊ hō imagodei ẜm ſuū modū. Scd̓m aliū modū eēntia dīna in ꝑſonis dicitur imago hominis. quia ad imitationeꝫ eiusexp̄ſſiſſime eſt hō. Scd̓m tercium moduꝫ dicitur eſſentia imago perſonarū. quia ẜm ipſam ſunt in omnimoda imitatione eſſentie et virtutis. et tunc ſignificatur