Queſtio.lxj.
eſſentia diuina vt relatio velut forma reſpectiua: quemadmodū ſignificat̉ ꝑ hoc nomē ſil̓iti. nec ſeꝗtur ex hͦꝙ ſit alt̓itas vel diuerſitas eſſentie ad ꝑſonas: ſꝫ ꝙ aliꝰmodꝰ vel alit̓ intelligēdi eēntiā ⁊ ꝑſonas. ¶ Nota gͦ ꝙcū dr̄ eſſentia imago triū ꝑſonaꝝ. ꝯnotat̉ relatō vel reſpectꝰ intrīſecꝰ ꝑſonaꝝ in eqͣlitate eſſentie. Un̄ beda ſuper gen̄. Faciamꝰ hoīem ad imagi. ⁊cͣ. In eo ꝙ dr̄ faciamus: vna oꝑatio triū ꝑſonaꝝ expͥmit̉. in eo ꝙ ad imaginem: vna et eqͣlis ſub̓a trinitatis. ẜm v̓o ꝙ dr̄ imagoad hoīem: notat̉ reſpectꝰ extrinſecꝰ ⁊ ꝯnotat̉ reſpectꝰ creature imitātis exp̄ſſe deū. ẜm ꝙ poſſibile ē. ⁊ ē exēplumhꝰ cū dicit̉. iſti ſunt ſil̓es: notat̉ intrinſeca relatō. ⁊ cuꝫdr̄ iſti ſunt ſil̓es illi: notat̉ extrinſeca. ⁊ per hoc pꝫ ſol̓oad primū ⁊ vltimū ob̓m. ¶ Ad illud v̓o qd̓ q̄rit an imago dicta de eēntia ſignificet eſſentiā aut etiā in ꝑſonis.dd̓m ꝙ imago improprie ſignificet eēntiā: minꝰ tn̄ ꝓprieſignificat eēntiā in ꝑſonis. ⁊ rō huiꝰ eſt: qꝛ imago notatpl̓itateꝫ. ⁊ dīc reſpectū ꝗ reſpectꝰ pl̓iū eſt. qꝛ ex ꝑte eſſentie inꝙͣtuꝫ hmōi nulla pl̓itas eſt niſi ꝯſideret̉ ī ꝑſonis.⁊ tūc pl̓itas ꝑſonaꝝ ē vnitas ẜm quā ſigͥficat̉ imitatioex ꝑte eēntie ꝓpter quā imago minꝰ ꝓprie ſūpta ſigͥficaeēntiā in ꝑſonis. magis v̓o improprie poſſet ſignificareeēntiā vn̄ ẜm quēdā modū abſtractis ꝑſonis intelligemus hoīeꝫ ad imaginē dei ẜm eē viue̓ et ſape̓. nec ītelligemꝰ ex ꝑte eēntie pl̓itatē vel diuerſitatē ſub̓e nec diſtīctōeꝫ ꝑſonaꝝ ẜm hūc modū: ſꝫ multiplicitatē v̓tutis. nōdico ml̓titudinē: qꝛ ml̓tiplicitas v̓tutis dr̄ reſpectu effectuū. Eſt eniꝫ regula. quanto aliꝗd ſimpliciꝰ in eēntia:tanto ml̓tipliciꝰ in v̓tute ſic̄ pꝫ. imaginatō ſimplitior ēin eēntia ſenſu exteriori ⁊ ml̓tiplicior in v̓tute. rō imaginatōe: intellct̄us rōe. ẜm hoc gͦ diceret̉ ꝙ imago ꝯnoaret ml̓tiplicitatē. ¶ Iteꝫ q̄rit̉ ẜm ꝙ imago dīc eēntiāad cuiꝰ imitatōꝫ fit aliud: ꝗd p̄ciſe ſit imago? nūꝗd eriteēntia ẜm rōnem exēplaritatis. Contͣ. ſi hͦ: gͦ q̄cūqꝫ ſūtad exēplar erūt ad imaginē ſꝫ om̄s creature ſūt ad exēplar. gͦ om̄s creat̉e ſunt ad imaginē. gͦ ip̄is poterit ꝯuenire iſtd̓: faciamꝰ ad imaginē ⁊c̄. qd̓ negāt oēs. ¶ Rn̄.imago dīc diuinā eēntiaꝫ in tribꝰ ꝑſonis vt exēplar adimitatōeꝫ exp̄ſſam. ⁊ hoc ē plena ⁊ p̄ciſa rō imagīs ẜmꝙ ꝯuenit dīne eēntie ī tribꝰ ꝑſonis. addit̉ at̄ ſuꝑ rōnemexēplaris reſpectꝰ imitatiōis exp̄ſſe ꝗ quidē reſpct̄s eritin creatura .ſ. aīa rōnali ꝯꝑatione dei: ⁊ ꝯnotatꝰ in ſigͥcatōne imagīs ẜm ꝙ deſigͣt dīnā eēntiā in tribꝰ ꝑſonisMembrum terciumEīde q̄rit̉ ꝗd ſit imago in dīnis ẜm ꝙ accipit̉ ꝑſonal̓r. Ad qd̓ nota duas diffinitōnes hyl. pͥma ē hec. imago ē eiꝰ qd̓ imaginat̉ ſpēs indifferēs. Scd̓a ē imago reiad re coeqͣndaꝫ imaginata ⁊ indiſcreta ſil̓itudo. Prīogͦ querit̉ de partibus prime diffinitōnis. Scd̓o de paribus ſcd̓e. Tercio de dr̄ia haꝝ diffinitionū.Articulus primusIerit̉ gͦ prīo de pͥma diffinitione. Nam dīchyl. ꝯnter. ꝙ ncc̄e ē imaginē hr̄e in ſe ſpēꝫ ⁊eentiā ⁊ naturaꝫ actoris. qͣre gͦ magis diffimit̉ imago ꝑ ſpēm ꝙͣ ꝑ naturā vel eſſentiā. ⁊ qͣre magpropriat̉ imago filio ꝙͣ eēntia vel natura? ¶ Itē ſpūſſct̄s eſt ſpēs indifferēs in ſb̓a cū pr̄e. et ip̄m repn̄tat: gͦ ēimago ip̄iꝰ. ¶ Iteꝫ ꝙ dr̄ ibi ſpēs. aut em̄ ſpēs dīc eēntiam: aut ꝑſonā. nō eēntiā: qꝛ eēntia nō dr̄ relatīe. nec ꝑſonā: qꝛ nō ē perſona indifferēs ſꝫ differēs filiꝰ a patre.¶ Item q̄rit̉. ſi ſpūſſct̄s ē ſpēs vel imago; vidr̄ em̄ ꝙ ſic.qꝛ ſicut filiꝰ repn̄tat pr̄em. et ꝯuenit cuꝫ eo in ſub̓a ⁊ innotōne. qꝛ aliꝰ a filio ſic̄ a pr̄e. ſic̄ ſpūſſct̄s indifferens ēin ſub̓a cū filio et̄ in notiōe. qꝛ ſicut filiꝰ a pr̄e ē: ſic ſpūſſct̄s. ¶ Rn̄. ꝙ imago ē ſpēs .i. ꝯformitas exp̄ſſiua eiusquē imaginat̉ .i. repn̄tat ⁊ indifferēs in ſub̓a cū illo. qd̓dr̄ ad dr̄am imaginis create. q̄ alteriꝰ ē ſub̓e cū eo queꝫimaginal̓. ¶ Ad illd̓ gͦ qd̓ pͥmo q̄ritur. dd̓m ꝙ ſpēs re-
feretur ad cognitōm. cognitio aūt appropriatur filioēm diffinit̉. Differūt aūt ſpēs. ⁊⁊ iō imago manatura. et eēntia. Eſntia eīres ē. natura v̓o mouet vel agit: ſpēsīm. ꝙ ſpēs lꝫdr̄ relatiue. dic em̄ eēntiāemitatē plenamnotōe. lꝫ em̄ ſpūſſāquā hꝫ filius cū pr̄e in eēnctus hꝫ ꝯformitatē in eēntialibꝰ: nō tn̄ hꝫ cū pr̄e in aliqͣ notōne. vn̄ nō pōt dici ſpēs indifferēs ꝓut ſumit̉ ſpēsin hac diffinitōe. dīc em̄ dīnaꝫ eēntiā ſꝫ ꝯnotat notōnelem ꝯforlitatē. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ ſpēs ſupponit dīnāeſſentiā. ⁊ ſupponit ꝑſonā: ⁊ ꝯnotat ꝯformitatē vn̄ eſt indifferētia in ꝯformitate q̄ eſt notiōis: nō ꝑſone. Uqd̓dr̄ ſpēs indifferēs. idem̄ ac ſi diceret̉ ꝑſona ꝯformis īdifferēs: vt notet̉ indr̄a reſpectu ꝯformitatis nō reſpectu ꝑſone. ⁊ iſta ꝯformitas attendit̉ ꝙͣtum ad eēntiā:pr̄ et filiꝰ deꝰ. ꝙͣtuꝫ ad notōeꝫ: qꝛ vterqꝫ ſpirat ſpm̄ ſct̄m¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſpūſſct̄s ē imago filij. qꝛ ꝯueītcū eo in eēntia et in ꝓprietate q̄ eſt: qꝛ ip̄e ab alio ſic̄ filius. ꝑ aucͣteꝫ dam̄. dd̓m ꝙ ē ab alio nō facit notōeꝫ perſone: qꝛ equiuoce dr̄ de filio et ſpūſct̄o. preterea eſſe abalio ſiue acciꝑe nō notat niſi pͥuatōeꝫ ſeu negatōeꝫ. idēem̄ ē accipe̓ qd̓ nō habe̓ a ſe. ad hͦ aūt ꝙ dicat̉ aliꝗd eſſeimago alteriꝰ: exigit̉ ꝯformitas in aliqͣ pōne. nō em̄ lapis dr̄ imago ligni qꝛ nō eſt hō. Qd̓ aūt dīc dam̄. ꝙ ſpirituſſct̄s eſt imago filij intelligitur effectiue: ⁊ illud anplius declarabitur.¶ Articulus ſecūdusCd̓o q̄rit̉ de ꝑtibꝰ ſcd̓e diffinitōis q̄ eſt. imago ē rei ad rem coeqͣndā imaginata et indiſcreta ſil̓itudo. vr̄ em̄ hec cōuenire eēntie etſſpūiſcto. idē eī ē ſil̓itudo ⁊ eēntia. gͦ ꝗcꝗd ꝯuenit vni: etalij. ſꝫ ſil̓itudini ꝯueīt ꝙ ſit imaginata: gͦ ⁊ eēntie. ¶ Itēſicut ī filio ⁊ pr̄e ē eēntia ⁊ ī nullo differens: ita ⁊ ſpiritu ſct̄o. gͦ imaginata ⁊ indiſtricta ſil̓itudo. ¶ Iteꝫ ſil̓itudo aut ſumit̉ ibi eēntial̓r: aut ꝑſonal̓r. ſi eēntial̓r: gͦ male dr̄ imaginata: qꝛ eēntia nō diſtinguit̉ imaginatū aūtdic diſtinctū. ſi ꝑſonal̓r: gͦ male dr̄ ſil̓itudo indiſcreta.ꝑſona em̄ diſcreta ē ab alia. ¶ Rn̄. ꝙ dr̄ ſil̓itudo n̄ cōuenit eēntie. ꝙ dr̄ imaginata: nō ꝯueīt ſpūiſct̄o. Sil̓itudo em̄ dīc duo. diſtinctōeꝫ ꝑſonaꝝ: qꝛ nō ē ſil̓itudo eiꝰ:deꝫ ad ſe: et vnitatē forme in qͣ aſſil̓ant̉. Ꝙ gͦ dīc imaginatū: dr̄ rōe exp̄ſſe imitatōis. ꝙ dr̄ indiſtricta: rōe vni.tatis eēntie. Cū gͦ dr̄ filius ſil̓itudo pr̄is. notat̉ ꝙ ſit diſtinctꝰ a pr̄e: ⁊ ꝙ ꝯueniat cū eo in aliqͣ for̄a .ſ. in eēntia.vn̄ ſil̓itudo ẜm rē ſiue pͥncipale ſignificatū idē eſt ꝙ eēntia. Sꝫ eēntia ſignificat abſolute ſil̓itudo v̓o ī reſpct̄ueſt eī ſil̓itudo vnitas aliqͦꝝ in forma. vn̄ nō valet idem ēſil̓itudo qd̓ eēntia. ſꝫ ſil̓itudo ē imaginata: gͦ ⁊ eēntia. gͦdiſtincta. Nā ſil̓itudo nō dr̄ imagīata rōe pͥncipalis ſignificati: ſꝫ rōe imitatōis exp̄ſſe ibi ꝯnotate. ſꝫ indiſtricte dr̄ rōe pͥncipalis ſigͥficati .ſ. eēntie. Item ſpūſſct̄usnō ē ſil̓itudo exp̄ſſa. qꝛ nō ꝯueīt in notōe. Cuꝫ gͦ dr̄ imago ē ſil̓itudo indiſcreta. notat̉ vnitas eēntie diſtinctioꝑſonaꝝ. Cū v̓o addit̉ imaginata: notat̉ exp̄ſſio ſil̓itunis q̄ ꝯuenit ſoli filio. qꝛ filiꝰ eſt ſil̓itudo pr̄is exp̄ſſa qd̓nō ſpūſſct̄s. rei ad rē coequādā dr̄ ad dr̄am imagīs create q̄ nō coeqͣtur ei cuiꝰ ē imago. Aliter dicūt ꝗdā ad p̄dicta ⁊ ad vltīo q̄ſita. ꝙ imago hꝫ qͣſi duo de ſuo intellecto. eēntiā in qͣ coīcat cū actore: ⁊ diſtinctōeꝫ qͣ diſtinguit̉ ab eo. ⁊ hec duo ſignificat hyl. in vtraqꝫ diffinitōeꝘ em̄ dr̄ in pͥma ꝙ ē ſpēs indifferēs: vnitate ſignificateēntie. ꝑ hͦ ꝙ addit̉ que imagīat̉: notat̉ diſtincto. Und̓in hac diffinitōe ponit̉ eēntia recte: diſtinctō obliq̄. Inaltera v̓o diſtinctō recte: eo ꝙ imago recipit diſtinctōꝫin ſua diffinitōe ſic̄ pͥmū diffiniēs. ſil̓itudo at̄ dīc diſtinctōeꝫ qꝛ ſil̓itudo ſola nō ē. vn̄ iſta difrinitō ordīc ꝑtium⁊ poſitōe differt a pͥma. quēadmodū differ̄t iſte due diſfinitōes. ſimꝰ eſt naſus curuꝰ: ſimitas ē naͣſi curuitaˢ.Ex his pꝫ dr̄a ẜm rōeꝫ int̓ētie ſpēi et ſil̓itudīs. ꝗaſpēs demr̄at eēntiāſil̓itudo diſtīctōeꝫ. ſpes