Queſtio.lviij.
ꝑſona q̄ eſt filiꝰ: ita ꝗ ē pr̄ nō eſt ꝗ eſt filiꝰ. nec ypoſtaẜque ē pater ē ypoſtaẜ que ē filiꝰ. ſicut gͦ qd̓ ē ⁊ qui ē ſūtmedia inter quo ē ⁊ quis ē: ita ſub̓a ⁊ ypoſtaẜ ſunt media inter eēntiā ⁊ ꝑſonā. ⁊ ſicut qd̓ ē magis ꝓpīquat ip̄iquo ē ⁊ ip̄i īmediaciꝰ rn̄det ꝙͣ ip̄i quis ē: ⁊ qui e magisſe tenet ex ꝑte quis ē: qꝛ ſine medio intelligēdi ꝙͣ qd̓ eſt:ita ſub̓a plus ſe tenet ex ꝑte ypoſtaẜ ꝙͣ ex ꝑte ꝑſone. nectn̄ ſub̓a ita appropinquat ypoſtaſi ſicut ypoſtaẜ ꝑſone:nec ypoſtaẜ ita appropinquat ſub̓e ſic̄ ſub̓a eēntie. Ur̄ſub̓a ꝓprie appropiquat vnitati eēntie: ypoſtaẜ diſtīctioni ꝑſone. vn̄ ſic̄ eēntia nō ē multiplicabil̓ nec ſub̓a: ⁊ ſicut ꝑſone ē multiplicabil̓ ita ⁊ ypoſtaẜ. In hͦ tn̄ differūt. ꝙ vnū habet ī ſe ꝓprietatē diſtinguētē: alteꝝ nō ſedhabet reſpectū ad illaꝫ. Ad ſcd̓m ptꝫ ſolutō ex p̄dictis.¶ Ad vltimū dicēduꝫ. ꝙ ꝑ illd̓ v̓buꝫ boecij nō intelligitur ꝙ in deo nō ſit diſtinctō niſi relatōnū. īmo ē ibi diſtinctio reꝝ ſubſiſtētiuꝫ .ſ. hoc mō. ꝙ hec res ſubſiſtensnō eſt illa. verū tn̄ relatō maīfeſtat diſtinctōeꝫ in diuīs.⁊ reſpectu diuerſaꝝ ꝓprietatū ſunt plures res ſubſiſtētes. n̄ ꝙ n̄ ſint pl̓es ſolū ꝑ illas īmo etiā ſeip̄is ſꝫ r̄ſpct̄uillaꝝ n̄ r̄ſpct̄ū eēntie qꝛ ypoſtaẜ dīc r̄ſpct̄uꝫ ad ꝓpͥetatēſic̄ dictū ē vn̄ remota ꝑ ītellectū ꝓpͥetate ꝑſonali: ē ītellige̓ ypoſtaſiꝫ qꝛ ad hͦ ē ītellige̓ rem ſubſiſtēteꝫ habentēreſpectū ad ꝓprietatē .i. licet tollat̉ ꝓprietas ꝑ intellectūnō tn̄ in re pōt tolli. vn̄ adhuc ē intellige̓ res diſtinctasactu: ſꝫ nō ꝑ ꝓprietates ꝑſonales ſꝫ ſeip̄is. Un̄ boecius.ꝓprietates ſunt ip̄e ꝑſone. ip̄e ꝑſone ſunt ip̄a eēntia. numera gͦ ſi potes. aut ſine ſub̓a ꝑſonas q̄ ip̄e ſunt: aut ſine ꝓprietatibꝰ ꝑſonas q̄ ip̄e ſunt. Et ē exēplū. petrus ⁊paulꝰ ſunt duo hoīes. vnꝰ pr̄ alius filiꝰ. diſtinguit̉ gͦ relatōe ⁊ ypoſtaſi abſtracte ꝑ intellectū pat̓nitate ⁊ filiationeꝫ. nihilominꝰ remaneāt due ypoſtaſes: īmo etiamdue ſub̓e indiuidue. Un̄ nō tm̄ dicunt̉ due res ſubſiſtētes relatōibꝰ: ſꝫ etiā duo hoīes. In diuīs ſil̓r oblatis ꝑintellectū ꝓprietatibꝰ remanent due ypoſtaſes ſiue dueres ſubſiſtētes. nō tn̄ due ſub̓e ſicut ī creatura. ⁊ ī hoceſt diſſil̓itudo. ⁊ hoc ē: qꝛ in diuīs ꝓpter vnitatē eſſentievna ypoſtaẜ eſt in altera ⁊ ecōuerſo. ⁊ ita licet ſint dueypoſtaſes: n̄ tn̄ due ſub̓e .i. eēntie. Un̄ dama. diuīe ypoſtaſes in ſeip̄is ſunt vt nō multitudinē deoꝝ dicamus.ẜm ꝙ dr̄ in euāgelio. Ego in pr̄e ⁊ pr̄ in me ē. in ypoſtaſibꝰ v̓o hūanis nō ſic ē. īmo differūt plurima differentia ſeꝑatiua. vn̄ nō tm̄ dicūt̉ ypoſtaſes: īmo etiā diuerſe ſub̓e. ſic igit̉ vt n̄ ſit vna ypoſtaẜ ī diuīs ſub tribꝰ relatōibꝰ vl̓ ꝓprietatibꝰ ſic̄ ponebat manicheꝰ ꝙ vna eratꝑſona pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſcti. que qn̄ volebat erat pr̄: qn̄volebat erat ſpūſſct̄us: qn̄ volebat filius. īmo ſicut ſuntdiſtincte ꝓprietates ⁊ differētes: ita ſunt plures habentes illas qui dicūt̉ plures res ſubſiſtētes. vt habēs hācꝓprietatē: nō ſic habēs illā qui ītelligit̉ ſine illis. ¶ Adhoc ſunt ratōes. pͥma ē talis. generatō in diuīs dicit̉ ꝑtranſlatōeꝫ. ſꝫ generatō motus ē: motus aūt nō ē in adaliquid ẜm ꝙ ſic ē: īmo ꝯſequit̉ relatō ad illud ꝙ ē terminꝰ motus. vn̄ aliqͦ facto fit ꝯſequenter adaliquid: ⁊corrupto ſil̓r deſinit eſſe adaliꝗd. ergo in relatōe oportet intelligere qui eſt principiū motus ⁊ qui eſt terminꝰmotus. ergo p̄ter illam relationem qua eſt pater ⁊ quaeſt filius: oportet intelligere hunc ⁊ hunc. Pret̓ea om̄erelatiuū aliquid ē extra hoc qd̓ dicitur relatiue. vt nūmus ⁊ arra. Si ergo pater dicitur relatiue: p̄ter relationem eſt aliquid. ergo p̄ter relatōnem eſt aliquis pater⁊ non in vno ⁊ eodem eſt paternitas ⁊ filiatio ⁊ proceſſio: ergo erunt ibi tres aliqui exceptis relationibꝰ. ergo tres diſtincti erunt p̄ter relationes. ¶ Hoc non eſtptermittēdum cum dictum ſit ꝙ ypoſtaẜ eſt res naturean ꝯcedendum tres res eſſe trinitatem: ſicut tres ypoſtaſes. ⁊ hec queſtio eſt de comꝑatione ypoſtaẜ ad remnature. Ad qd̓ augu. in li. de doctrina xp̄iana. res ꝗbꝰfruendum eſt: beatos nos faciunt. ¶ Contra. dicit̉ conſequenter quoniā tres perſone ſunt vna lūma res: ergo
nō ſunt tres res. ¶ Item dama. aliud eſt ꝯſiderare re:aliud ratōe. ⁊ dicit ꝙ iſta ecōtraria ſe hn̄t in creaturis⁊ diuīs. In creaturis em̄ differētia re ꝯſiderat̉. differ̄tem̄ ẜm rem petrꝰ ⁊ paulꝰ. coītas v̓o ratōe ꝯſiderat̉. in diuinis aūt ecōuerſo coītas ſiue vnitas re ꝯſiderat̉: differentia rōne. ⁊ ita ꝑſone in diuīs nō differūt ẜm rem: ergo nō ſunt tres res. ¶ Itē hylariꝰ in li. de trinitate. pr̄ ⁊filius ⁊ ſpūſſct̄us ſolū noībꝰ differūt. nō ergo re gͦ nonſunt tres res. ¶ Rn̄. res dicit̉ dupl̓r. qn̄qꝫ em̄ ē ꝑſonale: ⁊ ſic dicūt̉ tres ꝑſone tres res. qn̄qꝫ ſumit̉ eſſentialiter: ſic tres ꝑſone dicunt̉ vna res non tres. ¶ Ad aliuddicendū. ꝙ ratō mediū eſt inter rem ⁊ intellectū. ⁊ ratōque vana nō eſt: nō cauſat̉ totaliter ab intellectu ſꝫ are.Cum gͦ dicit dama. ꝙ in creaturis differētia ꝯſiderat̉re: coītas ratōe. non dicit̉ coītas ꝯſiderari ratōne eo ꝙnō ſit aliqua coītas ẜm rem: ſꝫ qꝛ vnitas ẜm rem eſt ibidiminuta ſꝫ differētia ꝑfecta. vn̄ ſequit̉. ſi creature differunt numero: ꝙ differūt ſimpl̓r. ſꝫ nō ſequit̉ ſunt vnūgenere vnū ſpecie: ergo ſunt vnuꝫ. ꝓpter hoc ergo dicit̉ꝙ ꝯmunitas eoꝝ non re conſiderat̉. in diuinis aūt eſtecōuerſo. Sequitur em̄ ſi ꝑſone ſunt vnum in eſſentia:ꝙ ſunt vnū ſimpliciter. ſꝫ non ſequitur differunt ẜm ꝑſonas: ergo ſunt diuerſe ſimpliciter. licet ergo differentia ꝑſonarum ſit ẜm rem: tamen quia iſta differentianō facit diuerſitatem niſi ẜm quid: ideo dicit dama. ꝙdifferētia ypoſtaſuꝫ ꝯſiderat̉ ratōne nō re. nō em̄ in diuinis eſt dicenda diuerſitas ypoſtaſuꝫ ſꝫ diſtinctio ſolum. ¶ Ad terciū dicendū ꝙ nomē dicit̉ duplicit̓. ē em̄nomē ſenſibile ſiue audibile: vt quo homīes locunt̉ ſibiinuiceꝫ. ⁊ eſt nomē intelligibile: vt quo angeli traduntſibinuicem intelligētias ſuas ⁊ ꝯſilia ſicut dicit dama.quorum nominuꝫ diuerſitas nō eſt ſine aliqua rei differentia. vnus em̄ intellectꝰ nō pōt eſſe ſignū reꝝ multarum: licet vnū nomē poſſit ſignū eſſe multoꝝ intellectuum. Qd̓ ergo dicit hylariꝰ: intelligit̉ de nomine intelligibili: non vocali quo ponit reiim.¶ Queſtio. lix. de hoc nomine pater.Icto de nominius ꝑſonalibꝰ ꝯmuniter dictis de ꝑſonis: dicendū eſt de noībꝰ ꝓprijs ꝑſonarum ⁊ relatiuis. vt pr̄: qd̓ eſt nomē ꝑſone generātis in trinitate. filiꝰ verbi ⁊imago: que ſunt noīa ꝑſone genite. ſpūſſct̄s donū q̄ ſūtnoīa ꝑſōe ꝓcedētis. Querēdū ē igit̉ ī pͥmis. Prīo d̓ nomīe qd̓ ē pr̄. Scd̓o d̓ noīe qd̓ ē filiꝰ. Tercō d̓ noīe qd̓ ēimago. Quarto d̓ noīe qd̓ ē v̓bū. Quīto d̓ noībꝰ ſpūſſācti ⁊ donū. ¶ De hͦ noīe pr̄ q̄rūt̉ tria. Prīo vtꝝ rō huiꝰnoīs pr̄. priꝰ ſit ī creat̉is ꝙͣ ī diuīs. Scd̓o quō iſtd̓ nomēp̄dicet̉ d̓ eēntia. Tercō ẜm ꝗd d̓ ip̄o noto genaratōnisdicaturMembrū primūD pͥmuꝫ ſic. iiij. eph̓. flecto ge. mea ad. Exqͦ oīs pr̄nitas ī celo ⁊ ī t̓ra noīaoīs pr̄nitas ī ceto noīatōeꝫ hꝫ ab alia qͣ pr̄ ē pr̄ xp̄i. ſꝫilla ē ꝓprietas ꝑſonal̓ pr̄is: gͦ oīs pr̄nitas ⁊ filiatō ī creaturis dicēt̉ a prnitate ⁊ filiatōe q̄ ſūt ī diuīs. ¶ Itē dama. nomē iſtud nō ē trāſlatū a nob̓ ad bt̄am trinitatē ſꝫa diuīs ad nos. ¶ Cōtra. dama. ponit exēplū generatōnis et̓ne ī creat̉is dicēs. ꝙ adā īnaſcibil̓ tenet locū ſethaut ꝑ generatōeꝫ fuit ab eo. ⁊ eua ꝑ ꝓceſſionē: gͦ a pr̄nitate ⁊ filiatōe ī creat̉a ꝑ ſil̓itudinē accipiūt̉ ī diuīs. Sidicat̉ ꝙ ī diuīs pr̄ ſumit̉ eēntialit̓. cū dr̄ pr̄ nr̄ qui es īcel̓: ⁊ ꝑſonalit̓ cū dr̄ pr̄ xp̄i. qn̄ gͦ dicit apl̓us. ꝙ oīs paternitas in celo ⁊ in terra noīat̉: pr̄ ponit̉ ibi eēntialit̓qꝛ pr̄nitas in celo ē: vt cū dr̄ pr̄ angeloꝝ. pr̄nitas in terra: vt cuꝫ dr̄ pr̄ hoīm. Sꝫ illa pat̓nitas a quā oīs pat̓-