ſona vel gignit vel gignit̉ vel ꝓcedit eēntia nō: nō gͦ eſteſſentia ꝑſona: quia altera eſt ratō intelligētie in hͦ nomine ꝑſona ⁊ hoc nomīe eſſentia.Nlembrum ſextuOnſequēter querit̉ de ꝯꝑatione ypoſtaẜad eſſentiā ꝙͣtuꝫ ad ſimplicitatē. Querit̉gͦ an maior ſit ſimplicitas eſſentie ꝙͣ ypoſtaẜ vel ecōuerſo. Oſtendit̉ aūt ꝙ maiorſit ſimplicitas eēntie qꝛ in ratōe ypoſtaẜ venit intellectus eēntie nō ecōuerſo. gͦ ſimpliciꝰ videt̉ dici eēntia ꝙͣypoſta ẜ. ¶ Cōtra. eēntia eſt cōis tribꝰ ypoſtaſibꝰ. ypoſtaẜ aūt nō eſt coīs alij ypoſtaſi ſiue cōīcabilis ab aliaſicut gͦ maior ē vnitas indiuidui ꝙͣ vniuerſalis: ita videt̉ ꝑ ſil̓e maior vnitas ypoſtaẜ ꝙͣ eēntie. ¶ Item vbi ēeadem entitas ibi eſt eadē vnitas. ſꝫ eadē ē entitas eēntie ⁊ ypoſtaẜ: ergo ⁊ eadeꝫ vnitas. ¶ Rn̄. cū eque ſimplicia dicūtur ī deo natura ⁊ res nature. ⁊ ſine aliquaadditōe vniꝰ ad alterū in re: tn̄ intelligēdo aliter eſt. qꝛꝯpoſitiꝰ intelligit intellectꝰ nr̄ ip̄am ypoſtaſim ꝙͣ eēntiāEt ſi obijcit̉ ꝙ ſi huic intellectui nihil rn̄det falſus eſt:dicēduꝫ ꝙ nihil ei rn̄det ī re qd̓ ſic magis intelligit ypoſtaſim ꝙͣ eēntiā niſi defectꝰ ſuꝰ. Unde non ita intelligitqꝛ ita ſit in re: ſꝫ qꝛ defectibilis eſt ⁊ ꝯpoſitꝰ. nec pōt intelligere ſiue acciꝑe ſicut ē in re. vn̄ defectꝰ ſuꝰ eſt cauſahmōi: ⁊ nō alia differētia vel additō que poſſit poni exꝑte rei. intellectꝰ em̄ capit ẜm ſuā poſſibilitatē ⁊ imꝑfectionē: ⁊ nō ẜm poſſibilitatē rei quā capit. Unde ex ꝑte ip̄ius intellectꝰ app̄hendētis venit iſtud: nō ex parterei. ⁊ ex hoc ē qd̓ dicimꝰ ꝙ nomē ypoſtaẜ magis eſt ꝯpoſitum ꝙͣ nomē eēntie. qꝛ .ſ. plus intelligēdo ei attribuimus. nō tamē ip̄a eſt res magis ꝯpoſita: īmo equaliterſimplex. qꝛ oīno eſt eadē. ¶ Ad ſecūdum dicendū. ꝙ ẜmrem vnitas eēntie ⁊ vnitas ypoſtaẜ nō diſcernūt̉. quiahec vnitas eſt illa. nec ꝯpoſitior ē hec illa. tn̄ ẜm nomīsratōeꝫ q̄ ꝓuenit ex ꝑte nr̄i intellectꝰ diſcernūt̉. Si gͦ loquamur de vnitate noīs ꝙͣtuꝫ ad diffinitōeꝫ. amplior ēvnitas in hͦ noīe eſſentia ꝙ in hoc noīe ypoſtaẜ. qꝛ ypoſtaẜ ponit rem ſubſiſſētē in rectitudīe: eēntia ī obliꝗtate. ſi v̓o loqͣmur de noīs vnitate ꝙͣtuꝫ ad ꝓprietatē ſignficādi: amplior ē vnitas in noīe ypoſtaẜ ꝙͣtuꝫ ad ſignificādi ꝓprietatē ꝙ ſignificat rem cū ꝓprietate incoīcabili: ꝙͣ in noīe eēntie ꝙ ſignificat rem in noīe ꝯmuni. ⁊ ſicpatet reſponſio ab obcta.¶ Membrū ſeptimūEinde querit̉ de ꝯꝑatōe ypoſtaẜ ad ꝓprietatē. vtꝝ vna ypoſtaẜ ſubeſt tribꝰ ꝓprietatibꝰ vel tres ypoſtaſes ſolū: qꝛ tres ꝓprietates. Ad qd̓ ſic. maior ē ſimplicitasin eſſe diuino ꝙͣ in aliquo eē creato. Sꝫ videmꝰ in ignꝙ ibi ē forma ignis ⁊ calor ⁊ ſplēdor. ⁊ licꝫ hec tria ſūtibi: nō tn̄ ſunt ibi plures ypoſtaſes ſꝫ vna ſub tribꝰ ꝓprietatibꝰ. gͦ multomagis in diuīo eē erit vna ypoſtaẜſub tribꝰ ꝓprietatibꝰ ⁊ non erit ibi numerꝰ ypoſtaſum.¶ Itē in diuīs inuenimꝰ aliquid qd̓ nec ē diſtinguibilenec diſtinctū ⁊ hoc ē eēntia. Itē inuenimꝰ diſtīguibile⁊ diſtinctū ⁊ hmōi eſt ꝑſona. Inter at̄ hec duo extremaintercidūt ẜm ratōeꝫ intelligētie duo media. ſcꝫ ſub̓a ⁊ypoſtaẜ. ſic̄ inter qͦ eſt ⁊ quis ē int̓cidūt qd̓ eſt ⁊ qui eſteēntia aūt dicit quo ē: ſub̓a qd̓ eſt. ypoſtaẜ qui eſt. ꝑſona quis eſt. ypoſtaẜ ergo ē mediū illoꝝ ꝙͣtuꝫ ad diſtingui ⁊ nō diſtingui. ergo neutꝝ ē illoꝝ de ſe. ergo nō eſtdiſtincta. ſꝫ qd̓ non ē diſtinctū non cadit ſub numero: ⁊qd̓ tale ē non ē numerabile: ergo ypoſtaẜ nō ē numerabilis ſicut nec eēntia. ¶ Iteꝫ ſub̓a in diuīs dicit̉ idē qd̓eēntia. ſꝫ eēntia nō multiplicat̉: ergo nec ſub̓a. ſi gͦ ideꝫeſt aput grecos ypoſtaẜ qd̓ ſub̓a aput nos: ergo nō numerat̉. nec multiplicat̉ ypoſta ẜ ſicut nec ſub̓a. ¶ Itemboeciꝰ de trini. ſub̓a ꝯtinet vnitatem: relatō multiplicat
trinitatē. aufferat̉ gͦ relatō ꝑ intellectuꝫ: nō remanebitniſi ſub̓a q̄ ꝯtinet vnitatē. auffert̉ gͦ multiplicatio. ſꝫ dīcdama. ꝙ ypoſtaẜ ē ſub ꝓprietatibꝰ: ſic gͦ eadem eſt ſub̓ain tribꝰ. qm̄ vt dicit damā. ſub̓a ē ꝯmū. ⁊ tale ꝯmūe cuiinſunt ꝓprietates. ita erit eadē ypoſtaẜ ſub hac ꝓprietate ⁊ illa. nō eſt gͦ numerꝰ ypoſtaſuꝫ ī diuinis ſꝫ vna ſubdiſtinctis ꝓprietatibꝰ. ¶ Item ſi eēt plures ī ſe: abſtractis ratōnibꝰ iam relatō non multiplicaret trinitatē ſicut dicit boeciꝰ. ¶ Cōtra. coīs animi ꝯceptō eſt. ꝙ oppoſite relatōes nō pn̄t ſimul ineſſe vni ſubiecto. Undepat̓nitas ⁊ filiatio cū ſint oppoſite relatōes: reſpiciētesſe inuicē nō pn̄t ineſſe vni ⁊ eidē rei ſubſiſtēti ſꝫ differētibus. ſꝫ res ſubſiſtētes illis ꝓprietatibꝰ vel relationibusdifferētibꝰ in diuinis: neceſſe eſt ibi ponere differentesypoſtaſes. ⁊ hoc etiā eſt qd̓ vult dicere damaſ. qꝛ ī ypoſtaticis ꝓprietatibꝰ differūt adinuicē ſancte trinitatisypoſtaſes. Et vult oſtendere. ꝙ non eſt ſil̓e de igne ⁊ dedeo. qm̄ in deo quelibet ypoſtaſis eſt ꝑfecta ypoſtaẜ inſe. Unde filiꝰ ē ꝑfecta ypoſtaẜ q̄ nō ē pr̄. ⁊ ſpūſſct̄s ſimpliciter. ſꝫ in igne nō ſic. nō em̄ lumē habet ꝓpriam ypoſtaſim p̄ter ignem: ſiue p̄ter illam que ignis ē: ſiue p̄terformā ſubſtātialē ignis ideoqꝫ nō oportet ſi in igne hͦ n̄diſtinguat tres ypoſtaſes: ꝙ ſil̓r in diuinis nō ſint tresypoſtaſes. ¶ Qd̓ ꝯcedendum ē .ſ. ꝙ ꝓprietates ſiue relatōnes in diuinis exigunt differētes ypoſtaſes. ¶ Adprimū ergo dicendū. ꝙ nō ē ſil̓e de igne. qm̄ ſecus ē vbiſunt ꝓprietates incōpoſſibiles ⁊ vbi ſunt ꝯpoſſibiles.qm̄ vbi ſunt incōpoſſibiles: requirunt diuerſas ypoſtaſes: ſicut albū ⁊ nigrū in creaturis ſunt forme incōpoſſibiles: ideo requirūt diuerſa ſubiecta. quia ergo ꝓprietates vel relatōes in deo ſunt diſtincte ⁊ incōpoſſibilesſcꝫ pat̓nitas ⁊ filiatio ⁊ ꝓceſſio ideo diſtinctas habentypoſtaſes. ſꝫ in igne forme ille q̄ ſunt lumē calor ⁊ ſplendor: ꝯpoſſibiles ſunt oīno. vn̄ etiā ſimul ſūt. nec vna alijrepugnat: ⁊ ideo nō exigūt diuerſas ypoſtaſes. Ad illud etiā habes maīfeſtā declaratōeꝫ q̄ſtione de nūero p̄ſonaruꝫ. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de illis duobꝰ medijs q̄ſunt ſub̓a ⁊ ypoſtaẜ. dicendū ꝙ verum ē ꝙ hec duo ſūtmedia inter illa duo ẜm ratōeꝫ intelligētie: licet nō ẜmrem. verū tn̄ ita ſe habent. ꝙ vnū magis tenet ſe cū vnoextremoꝝ: ⁊ reliquū cū reliquo. quia ſub̓a aput nos tenet ſe magis cum eēntia: ypoſtaẜ v̓o tenet ſe magis cuꝫꝑſona. vnde nō ſunt media ꝓpter hoc ꝙ differēter ꝑticipent naturam extremoꝝ: īmo ſub̓a tenet ſe cū ip̄a eēntia ⁊ dicit̉ eē vna ſicut ⁊ eſſentia. Sil̓r cum dicimꝰ tresꝑſonas: ita dicimꝰ tres ypoſtaſes. differenter tamen inhoc ꝙ ypoſtaẜ dicit diſtinctū: ſꝫ nō habet hoc in ſuo nomine vn̄ diſtinguit̉. ſꝫ dicit reſpectū ad diſtinguētē. ypoſtaẜ em̄ dicit rem ſubſiſtentē reſpectu ꝓprietatis. nonhabet ergo in ſuo noīe ꝓprietate diſtinguētē: ſꝫ dicit reſpectum ad illam. ꝑſona aūt eſt ypoſtaẜ ꝓprietate diſtincta. vnde in hoc addit ꝙͣtuꝫ ad ratōnem intelligentie nomen ꝑſone reſpectu nominis ypoſtaẜ. quia perſona dicit diſtinctum. ⁊ iterum habet in ſuo intellectu etde ſuo nomine ꝓprietatem diſtinguentem. nihilominꝰtamen diſtinctum eſt ypoſtaẜ actu ſicut ꝑſona: ſꝫ nō habet de ſuo intellectu ꝓprietatem diſtinguentem. Undequia ypoſtaẜ dicit reſpectum ad illam. ⁊ etiaꝫ dicit diſtinctum: ideo dicit̉ ꝙ magis tenet ſe ex ꝑte ꝑſone. ꝙͣtūergo ad aliquid dicunt̉ eſſe media ſub̓a ⁊ ypoſtaſis. qd̓patet ſic. eſſentia in diuinis ſuo noīe dicit quo eſt: ſub̓av̓o qd̓ eſt. vnde ſuo noīe ſub̓a plus ꝓpinquat ad ꝑſonaꝫꝙͣ eēntia. tn̄ ſicut ē ibi vnū quo ē: ita eſt ibi vnum qd̓ ē.qd̓ eſt em̄ plus tenet ſe ex ꝑte quo ē ꝙͣtuꝫ ad vnitatē velmultiplicatōneꝫ: ꝙͣ ex ꝑte qui ē vel quis. Item ypoſtaẜdicit in diuinis qui ē. ꝑſona aūt dicit quis ē. In hͦ autēhabundat quis ē quia quis ē dicit habentem actu proprietatem: qui eſt autem dicit rem ſubſiſtentem habentem reſpectum ad illam tamen ſicut quis eſt pater noneſt ꝑſona qui eſt filius: ſiue ꝑſona que eſt pater non eſt