Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ponit̉. vna ē negatōeꝫ: vn̄ boeciꝰ. Subſtātia dicit̉ qm̄in nullo ſubiectō ē. hoc ē ē ſe: ad differētiā accidentis cuiꝰ eſt ineſſe hoc ē ī ſubiecto. Alia ē affirmationē. vn̄ boeciꝰ ſub̓a eſt qm̄ ſubeſt ceteris .i. accidētibꝰ.Primo intētio ſub̓e ꝯueīt rei generibꝰ ſpēbꝰ dicunt̉ ī loycis ſub̓e ſcd̓e. Scd̓o ꝯuenit ſingularibꝰ indiuiduis que dicunt̉ ſub̓e pͥme. ita in diuīs intētio ſub̓eduobꝰ modis dicebat̉. vno eēntialit̓ eēntia ꝯmūi ſcd̓m hoc intētio ſub̓e eadem ē que eſt ꝑſioẜ. Alioꝑſonalit̓ re ſubſiſtēte ꝓprietati: hoc idem ē ſub̓aqd̓ ypoſtaẜ. tn̄ ꝓpter hereticos vtimur hac ſignificatōne ſub̓e ī diuīs ſic̄ dictū ē. r̄manet apd̓ latinos intētio ſub̓e ẜm dicit vſioſim ypoſtaẜ ideo vna ſub̓a tres. Sil̓i dicēdum intētio ſubſiſtētie dr̄ duobus modis. vno ſubſiſtētia dicit̉ ſic̄ dicit boeciꝰ qm̄ indiget accidētibꝰ vt ſit: hoc ſubſiſtētia dr̄ eēntialiter: vna ſubſiſtētia: vna vſioſis. Alio ſubſiſtentia dicit̉ ab actu ſubſiſſēdi. hoc ſubſiſtētia dicitur idem qd̓ ypoſtaẜ. vn̄ boeciꝰ intellectꝰ vniuerſaliuꝫreꝝ ex ꝑticularibꝰ ſumptꝰ eſt. Quo circa ip̄e ſub̓e invniuerſalibꝰ quidē ſint: in ꝑticularibꝰ v̓o capiāt ſubſiſtentiā in re: ſubſiſtētias ꝑticularit̓ ſubſtātes appellauerunt. Scd̓m hoc dicūt̉ tres ſubſiſtētie .i. tres ypoſtaſesnihil em̄ aliud dicit ypoſtaẜ ꝙͣ res ſubſtans ꝓprietati.Alio vtimur illis qͣtuor noībꝰ ꝙͣ tꝑe boecij. induobꝰ em̄ ē mutatio. qꝛ idem ſub̓a dicit̉ vſioſis. etſubſiſtētia ypoſtaẜ. ſꝫ ſicut priꝰ idē dicūt̉ eēntiavſia ſil̓r ꝑſona ꝓſopon. Ad vltimū dicēduꝫ. ſub̓aqꝛ nomē eſt p̄mi p̄dicamēti habꝫ oppoſitōeꝫ īmediataꝫ relatōe. ſubſiſtētia v̓o ita īmediate opponit̉.opponit̉ niſi qꝛ ſub̓a ē: ideo plꝰ accedit ad relatiuādicatōeꝫ. ita in diuīs dicit̉ vna ſubſiſtētia ſic̄ vnaſub̓a: qꝛ plꝰ accedit ad relatiuā p̄dicatōeꝫ ſubſiſtētia. etꝓpt̓ ī diuīs dicit̉ vna ſubſiſtētia ſic̄ vna ſub̓a. Queſtō. bviij. de hoc nomine ypoſtaſis.Onſequēter queritur noīe ypoſtaẜ. a manifeſtioribꝰad minꝰ nota debꝫ inquiſitōis ordomagis aūt nobis manifeſtū ē nomēſone ꝙͣ ſubſiſtētie: ſubſiſtētie qd̓ ē latinū ꝙͣ ypoſtaẜ qd̓ ē grecū. Querit̉. Primo anin diuīs debeat dici nomen ypoſtaẜ. Scd̓o qd̓ dicaturypoſtaẜ. Tercio an vniuoce dicat̉. Quarto quō ꝯꝑad eēntiā ꝙͣtuꝫ ad ſignificatōeꝫ. Quinto qͣliter ꝙͣtū adſuppoſitōeꝫ. Sexto ꝙͣtū ad ſimplicitatē. Septimo q̄rit̉de ꝯꝑatōe yꝯſtaẜ ad ꝓprietatem. Nembrū primumD pͥmum ſic hiero. ad damaſuꝫ papā. abarrianoꝝ p̄ſule ypoſtaſeon nouellū natura a me homīe romano ex igit̉ taceamustres ypoſtaſes ſi placet. hoc nomē em̄bone ſuſpitōis ē. in eodeꝫ v̓bo ſenſus diſſentiūt. autſi rectū putatis tres ypoſtaſes interp̄tatōibꝰ ſuis debere nos dicere: negamꝰ. ſꝫ mihi credite venenū ſubmelle latet. noīa ambigua ſuſpecta debēt diciin diuīs: hoc nomē ypoſtaẜ debeat ibi dici. Itē dama. iij. li. ypoſtaſim det̓mīant ſub̓aꝫ accidētibꝰ. ypoſtaẜ ē ſub̓a accidēte. ſꝫ in deo nullū ē accidēs ſic̄ dicit aug. in deo ē ypoſtaẜ. Si dicat̉ in deo nullum ē accidēs: ē tn̄ ibi aliꝗd modū accidētis. Cōtra.om̄e accidēs adueniēs ē. ſi nihil ē adueniēs ī deo necratō adueniētis: nec accidētis. dr̄ aliqd̓ mo accidētis. Cōtra. boeciꝰ ypoſtaẜ ē res ſubſiſtēs. ſicut eēntia ē quā res ē: ita ypoſtaẜ ē qua res ſubſiſtit.ſꝫ ſubſiſtē ē in deo: ypoſtaẜ ē ī deo. Rn̄. ẜm dicitmgr̄ in ſentē. xxvj. di. p̄mi li. hiero. negat ytenduꝫ

roīe ypoſtaẜ: ſꝫ hereticos eos praue ꝑſos on̄dit. ꝯͣ quoscautela opꝰ erat in diſtinctōe ſignificatōis. alioꝗn ſibiꝯtradice̓t: qꝛ ip̄e hiero. dicit. clamamꝰ ſi quis tres ypoſtaſes tres ſubſiſtētes ꝑſonas confitet̉: anathemaſit. ſi aūt ypoſtaſim vſiam intelligēs in tribꝰ ꝑſonisvnā ypoſtaſim indicit: alienꝰ a xp̄o ē ⁊cͣ. Ad aliud dama. dicendū. loquit̉ de ypoſtaſi ꝓprie ẜm ē in creaturis. illa dicit̉ ꝓprie cuꝫ accidentibꝰ ꝓprijs. hocnon ē in diuinis. īmo ypoſtaẜ prout ē in diuinis: ē resſubſiſtens ꝓprietate que nullo dicit̉ accidens. qꝛnon ē adueniens ſꝫ eterna īmutabilis.Nlembrū ſecundūOnſequēt̉ querit̉ quid ſit ypoſtaẜ ẜmaccipit̉ in diuīs. ponit̉ aūt hec ratō. ypoſtaẜ ē ſub̓a cum ꝓprietate. ergo hoc nomſub̓a aūt dicit ibi eēntiā ſiue quo ē aut qd̓eſt: aut dicit idem qd̓ ypoſtaẜ. Si aūt dīc quo ē vl̓ qd̓ ēvt ſi addita ꝓprietate faciat ypoſtaſim: obijcit̉ ſic. Unaē ſub̓a patris filij ſpūſſancti. adueniat intelligētiam pat̓nitas ſub̓e: ineſſet pat̓nitas ſub̓e vt fiat ypoſtaẜ patris. ſil̓r filiatō addat̉ ad hoc vt fiat ypoſtaẜ filijergo eadem ſub̓a ē ſub oppoſitis relatōibꝰ qd̓ ē impoſſibile intellige̓. Si aūt ſumit̉ ibi ſub̓a ypoſtaſi: ideꝫnotificat̉ ſeip̄m. ſic erit abire ī infinitū. Contra.dama. ſub̓a ē qd̓ ꝯmū ē: ypoſtaẜ v̓o indiuiduū. ſub̓aẜm ponit̉ in ratōne ypoſtaẜ dicit ſub̓aꝫ ꝯmune dīoquo ē vel qd̓ ē. Sol̓. dicendū hec ꝓpoſitio ypoſtaẜeſt ſub̓a ꝓprietate. valet tantū quātuꝫ: hec ypoſtaẜ ēres ſuſiſtens ꝓprietate. Un̄ ſub̓a accipit̉ ibi re nature. vn̄ ypoſtaẜ dicit̉ res nature ſubſiſtēs. Un̄ ypoſtaẜ ſub ꝓprietate dico ſubſtās qꝛ ſubſtare ꝓprie nondicit̉ ī diuīs. qꝛ ſic̄ vult aug. ē ꝓprie ſubſtare niſi vbiē ſubiectū accidēs. ſꝫ ſubſiſtē ꝓprie ē reſpectu ꝓprietatis: hec aūt res nature determīat ip̄m quo ē vel ip̄mqd̓ ē. vn̄ ſub̓a dr̄ ibi ẜm dr̄ ē vel qd̓ ē. īmo accipitur ibi ſub̓a ẜm dicit qui ē ẜm accipit̉ ī rōne ꝑſone dicit̉ ꝑſona ē ſub̓a indiuidua rōnalis nat̉e. ip̄ambn̄ notificat̉ ypoſtaẜ: qm̄ ī intellectu ypoſtaẜ ſolumdebꝫ cade̓ qd̓ reſpectiuū: īmo etiā qd̓ abſolutū. alit̓habe̓t intellectꝰ ſuꝑ qd̓ ꝗeſcēt intelligēdo ypoſtaſim.oꝑtet ibi pone̓ qd̓ abſolutū hoc ē res nat̉e. hec at̄ resnature dicit̉ hec ſub̓a. ypoſtaẜ aūt dicit illā rem nature ꝓprietate: ita reſpectu. Et ſi q̄rit̉ aut res illa ēſub̓a aūt ypoſtaẜ. dicēdū ī re hec oīa ſūt vnū: tn̄ ꝙͣtuꝫad notificatōeꝫ ē bona q̄ſtio. qꝛ licꝫ idem ſit in re: tn̄alio alio dicit̉ iſta. ſic pt̄ notificari ypoſtaẜillā nature tāꝙͣ illud qd̓ ē in ſuo intellectu. Nlembrū terciūOnſequēter q̄rit̉ dicit̉ pr̄ ē ypoſtaẜfiliꝰ ypoſtaẜ. vtꝝ dicat̉ ypoſtaẜ vniuoce. nihil ſit ꝯmū pr̄i filio niſi eſſentia. cum aūt dicit̉ pr̄ ē ypoſtaẜ: filiꝰ ē ypoſtaẜ: relinꝗt̉ p̄dicat̉ ꝯmū in ratōe eiuſdē ſub̓e. ergo equocē. Itē ſi dicat̉ ſic̄ ſupra dictū ē q̄ſtione de ꝑſona. dicit̉ pr̄ ē ypoſtaẜ filiꝰ ē ypoſta: p̄dicaturꝯmue reſpectu vl̓ habitudīe: qꝛ ſignificat̉ ſūt ſuꝑpoſita eēntie pr̄ filiꝰ. Cōtra. nullꝰ ē mediꝰ reſpectꝰ patris vl̓ filij ad eēntiā. qꝛ pr̄ ſe ip̄o ē eēntia ſil̓r filiꝰ: eꝗuoce dicet̉. Cōtra. aug. vij. de trini. ideo pr̄ ē ꝑſona filiꝰ ē ꝑſona: qꝛ cōe ē ill̓ id qd̓ ē ꝑſona. ꝑſona vniuoce dr̄Si eodē dr̄ ypoſtaẜ ꝑſona. ypoſtaẜ vniuoce dicet̉: ſit ibi coītas ẜm nomē tm̄ ſꝫ etiā ẜm. Rn̄.ſic̄ ſupͣ dictū ē. ī deo ē duplex coītas .ſ. eēntial̓ habitudinal̓. pͥma ē ex r̄latōe ſuppoſitoꝝ ad eēntiaꝫ. Scd̓a adypoſtaſim ſiue ad ꝑſonā. dicēdū ypoſtaẜ dr̄ vniuoce ꝑſonis .ſ. vniuocatōe dr̄ coītas eēntie: tn̄ dicit̉vniuoce vniuocatōe dr̄ coītas habitudīs. ꝓprie loquēdo dr̄ nec vniuoce nec equoce. dr̄ tn̄ qͦdā vni-