Queſtio.lvj.
ꝑ accidēs. Dicit̉ etiā natura vnāquāqꝫ rē īformās ſpecifico differētia. ⁊ iſto mō dicit̉ natura ī rōne ꝑſone vtdicit boeciꝰ: ſꝫ qͣlit̓ ſpecifica differētia reꝑit̉ ī diuīa natura. vn̄ ꝯmētator. altera dicit̉ dei natura ⁊ hoīs. qm̄ q̄eſt hoīs ſpecifica differētia: nō ē dei. ⁊ q̄ eſt dei nō ſpecifica: nō ē hoīs. vn̄ tota ratō ꝯuenit nature dei p̄ter ſpecificā. ¶ Itē querit̉ de differēti aſſignatōe diffinitōnuꝫꝑſone. Nā rich̓. ponit duas. pͥma ē hec. ꝑſona ē intellectualis nature incoīcabilis exiſtētie. Scd̓a eſt hec. ꝑſona ē exiſtēs ꝑ ſe ſolū iuxta quādā rōnalis exiſtētie modū. Mgr̄i v̓o ponūt terciā talem. ꝑſona eſt ypoſtaẜ diſtincta ꝓprietate ad dignitatē ꝑtinēte. Boeciꝰ v̓o ponitquartā. ꝑſona eſt rōnalis nature indiuidua ſub̓a. Queritur gͦ de differētia aſſignatōis. ¶ Sol̓. notandum ꝙrich̓. in li. de trini. corrigit diffinitōneꝫ boecij ſic. ꝑſonaeſt rōnalis nature incoīcabilis exiſtētie. ⁊ dicit incoīcabile ꝓpter aīam que ē indiuiduū cū coīcabilis vt pars.Itē ad excludēduꝫ naturā diuinā que ē coīs tribꝰ ꝑſonis: exiſtētiā dicit nō ſub̓am. qꝛ in diuīs non dicit̉ ꝓprieſubſtare vel ſubſiſtē. vel aliter ẜm eundē rich̓. Cū accipiatur ſub̓a dupl̓r. ꝓ vſia: ⁊ ꝓ ypoſtaſi. In diffinitioneꝑſone accipit̉ ꝓ ypoſtaſi a boecio. Un̄ ẜm intentōnemboecij qui vtebat̉ ſub̓a ꝓ ypoſtaſi: tres ſūt ſub̓e ſic̄ tresꝑſone. Et ẜm hoc ſub̓a diſtinctōneꝫ aliquā ſignificat.Itē ẜm rich̓. indiuiduū accipit̉ ꝓ incoīcabili. ⁊ ꝑ hͦ excluditur aīa: qꝛ nō eſt indiuiduā ſꝫ coīcabilis vt pars.⁊ diuina eēntia: qꝛ nō ꝯuenit vni ſoli. ſic gͦ accepta ſub̓aꝓ ypoſtaſi indiuidua ꝓ incoīcabili: ſtat diffinitō boecij de ꝑſona. ꝑſona ē rōnalis nature ſub̓a indiuidua. exhoc ptꝫ ſoluto ad duo p̄ma. ¶ Ad terciū dicēduꝫ. ꝙ indiuiduū in rōne ꝑſone dicit̉ incoīcabile. Un̄ ꝑſona ẜmratōeꝫ noīs dicit̉ ꝑ ſe pͥmo vnꝰ vel ſonās. ⁊ qꝛ ꝑ ſe: ideoaīa rōnalis ꝑſona eē nō poteſt: cum ſit pars in vnionehomīs. Et qꝛ pͥmo: ideo hūana natura in xp̄o nō ē ꝑſona. dicit em̄ boeciꝰ ꝙ ꝑſona ſemꝑ trahit̉ ad digniꝰ ⁊ adpͥncipaliꝰ. Et qm̄ vnꝰ: ideo diuina eēntia nō pōt eē ꝑſona nec res irratōnabilis. vnꝰ em̄ ꝓut hic accipit̉ importat diſtinctōeꝫ vel excellētiā ꝓprietatis. Sciēduꝫ etiā ꝙdiuīa eēntia coīcabilis ē ꝑ modū p̄dicatōis: ⁊ aīa ꝑ modū ꝯpoſitōis: ⁊ hūana natura ꝑ modū aſſumptōis. vn̄indiuiduū in rōne ꝑſone excludit om̄e qd̓ ē in aliquo ſꝫtribꝰ modis ē quid ī aliquo. vt ꝑs in toto: ſic̄ aīa ī hoīeaut vt p̄dicat ī eo de quo p̄dicat̉ vt eēntia diuīa: aut vtaſſumptū ī illo qui aſſumit. ⁊ ſic hūana natura. ¶ Adaliud dicēdū. ꝙ aīa nr̄a ꝑſona nō poſſet eē. qm̄ nō dicit̉ꝑſona qꝛ nō coīcat̉: ſꝫ qꝛ coīcabilis. ⁊ ſic nō eſt aīa pet̓:qm̄ ſemꝑ hꝫ reſpectū ad corpꝰ cū qͦ vniet̉ ptꝰ reſurrectōꝫ¶ Ad quintū dicēdū ꝙ aliud ē diſcretō ꝑſonalis: aliuddiſcretō ꝑſonaꝝ. Diſcretio em̄ ꝑſonalis ē tā in angelisꝙͣ in aīabꝰ. ſꝫ diſcretō ꝑſonaꝝ ī angelis ita ꝙ nō in aīabus. ⁊ dico diſcretōeꝫ ꝑſonalē que ꝯuenit ꝑſone: diſcretionē ꝑſonaꝝ que facit ꝑſonā. ¶ Ad ſextū dicēdū ꝙ nōẜm diuinā eēntiaꝫ eſt ꝑſona: ſꝫ ſcd̓m ypoſtaſim vel ꝑſonalitatē eſt ꝑſona. ¶ Ad ſeptimū dicēdū. ꝙ cū dicit̉ ẜmdiuinā eēntiā xp̄c eſt ꝑſona. ẜm notat ꝯditōeꝫ ꝑſone nōratōe ꝑſone. Cum v̓o dicit̉ ẜm ypoſtaſim vel ꝑſonalitatem ē ꝑſona: notat̉ ibi ratō qua ē ꝑſona. ⁊ ideo nō ſeꝗt̉.ergo ẜm eēntiā eſt incoīcabilis. ¶ Ad octauū dicēdū. ꝙſicut dicit aug. in. iij. li. ſenten. ca. j. ꝙ ſct̄oꝝ natura dicitur forma. Un̄ forme noīe deſignat̉ natura. Unde forma dei ⁊ forma ẜui dicitur .i. natura dei ⁊ natura ẜui.¶ Ad vltimū dicēduꝫ. ꝙ diffinitō boecij ⁊ illa richardiꝑſona eſt intellectualis nature ⁊cͣ. dicūt de ꝑſona quideſt ẜm rem. qd̓ ptꝫ: qꝛ boeciꝰ colligit hmōi diffinitōnemex diuiſione entis ī ſub̓aꝫ ⁊ accidēs ⁊ ex diuiſione ſubſtantie vſqꝫ in vltimas differētias ratōnale ⁊ irratōnale. Illa v̓o diffinitō que eſt rich̓. ꝑſona ē ſubſiſtēs ꝑ ſe:dicit de ꝑſona quid eſt iuxta naturā noīs ꝓut dicit yſidorus. ꝙ ꝑſona eſt res ꝑ ſe vna. Quarta v̓o que eſt magiſtralis dicit de ꝑſona quid eſt ẜm vſuꝫ nomīs. ſic em̄
naturam hoc nomīe ꝑſona vt dicamꝰ ꝑſonas differētesẜm differentias dignitatū. Item de ꝑſona quid eſt ẜmeſſe in creatura: dicit diffinitioIlla v̓o richarꝑſona eſt intellectualis naturcit deſona quieſt ẜm eſſe in diuinis. qꝛ in deeſt ꝓprie ſubſtantia ſꝫin creatis. ſꝫ exiſtentia ꝓprie eſt in. nec in deo ꝓprie īindiuiduū ſꝫ incoīcabile. nec ratōnalis natura ſꝫ intellectualis. intellectꝰ em̄ ꝓpriū eſt dei ſicut dicit boeciꝰ.¶ Nembrū quartūOnſequēter queritur de ꝯmunitate huiꝰnominis ꝑſona. Et queruntur duo. Primo vtrum dicatur vniuoce. Secūdo queſit ꝯmunitas perſone in diuinis.¶ Articulus primusD primū ſic. hoc nomen ꝑſona dicit̉ multipliciter. dicit̉ em̄ hoc nomē ꝑſona eēntialit̓.¶ vt cū dicit̉ pater eſt ꝑſona filius eſt ꝑſona.Alio mō dicit̉ ꝑſonalit̓. vt cū dicit̉. alia ē ꝑſona patrisalia filij ⁊cͣ. Alio mō dicit̉ ſignificare ꝓprie. vt cū dr̄ pr̄in ꝑſona differre a ꝑſona filij. gͦ ꝑſona nō dicit̉ vniuoce¶ Itē differētia ꝑſonaꝝ ī creaturis ē reꝝ differētiū ī diuinis aūt ē indifferētiū. gͦ nō ē vna rō. ¶ Pret̓ea ꝑſonein creaturis det̓mīant̉ ꝑ ꝓprietates accidētales. ī diuīsꝑ relatōes. ¶ Pret̓ea hec ē diffinitō ꝑſone create. rōnalis nature ſub̓a indiuidua. ⁊ remouet̉ a diuīs: tū qꝛ rōnalis: tū qꝛ rō indiuidua: tū qꝛ ſub̓a. Nā ī diuīs n̄ tresſunt ſub̓e. nec indiuidua dr̄. aūt ſi dr̄: eadē videt̉ eſſe rōindiuidui ⁊ ꝑſone. Diffinitō aūt diuīe ꝑſone ē hec. nature diuine incoīcabil̓ exiſtētia. ſic̄ dīc rich̓. gͦ cū alia ⁊alia ſit h̓ diffinitō ꝑſone: non dr̄ ꝑſona vniuoce. ¶ Rn̄.ꝯcedit̉ a mgr̄o in ſentē. ꝙ nomē ꝑſone diuerſā facit ītelligētiā. aliqn̄ intelligētia eēntie. aliqn̄ ypoſtaẜ. aliqn̄ ꝓprietatis. Intelligētiā eēntie cū dr̄ pate ꝑſona. ypoſtaſis vt cū dr̄. alia ꝑſona pr̄is: alia filij. ꝓprietatis cuꝫ dr̄pr̄ differre ꝑſona .i. ꝑſonali ꝓprietate. ⁊ ꝯcede̓t ex hoc ꝙequoce dice̓t̉ hoc nomē ꝑſona ī diuīs. ¶ Sꝫ ꝯtra. nō eꝗuoce dr̄ hō cū dr̄. aliꝰ hō eſt petrꝰ: aliꝰ paulꝰ. ⁊ cū dr̄ petrus ē hō paulꝰ ē hō. ⁊ cū dr̄ petrꝰ differt a paulo in ſuahūanitate: gͦ nec ex alia ꝑte. Et dicēduꝫ eſt ad primū ꝙtalis diuerſitas nō facit diuerſā ſignificatōneꝫ: ſꝫ potidiuerſuꝫ modū p̄dicādi. Un̄ talia ſunt p̄dicata qualiaꝑmiſerūt ſubiecta. ⁊ ita alio mō ſumit̉ cū hͦ v̓bo ē. ⁊ cūhoc v̓bo differt. ¶ Ad aliud dicēduꝫ. ꝙ ꝑſona nō dr̄ cōmūiter de ꝑſona creata ⁊ increata: ſꝫ ꝑ priꝰ ⁊ poſteriꝰ.tn̄ aliquo mō ē vna poſitō que ē ꝑſona ⁊ exiſtētia īcoīcabilis ītellectualis nature vel exiſtēs ꝑ ſe ſolū ẜm quādāmodum exiſtēdi. Illa tn̄ rō coīs dr̄ ẜm priꝰ ⁊ poſteriꝰ dedeo ⁊ creaturis. Si v̓o q̄rit̉ vtꝝ ẜm priꝰ dicat̉ de diuīs⁊ rōnabilibꝰ; dicēdū ꝙ pͥncipaliꝰ dr̄ de diuīs. ſꝫ ẜm vſūnoīs dr̄ de creaturis. ¶ Nota h̓ ẜm qͦſdaꝫ. ꝙ multipliciter ē vniuocatō. Eſt em̄ vniuocatō quedā ꝑ ꝯformitatem. ſicut hoc nomē homo ē vniuocū ad omnes hoīes:⁊ albū ad omnia alba. Scd̓a vniuocatō eſt ẜm generalem naturā intellectus. eſt eī intellectus imago dei quihabet ſimilitudinem cum qualibet re. ⁊ ꝓpter hoc intellectus eſt imago cuiuſlibet rei. vnde ⁊ vtitur ſeip̄o ſicutimagine cum intelligit omnia. ⁊ hoc modo eſt vniuocum hoc nomen res ad perſonas creatas ⁊ increatas.in illa diuiſione rerum quedam quibus fruendū quedam quibus vtendum. tercia vniuocatio eſt per denominatōeꝫ forme que eſt ex ꝑte aīe vt intelligibile opinabile ⁊ ſil̓ia. ⁊ hoc modo vniuocuꝫ eſt hoc nomen notioad ꝓprietates ꝑſonales. Quarta vniuocatō eſt ſcd̓m cōuenientiā effectuū ſicut dictū eſt ſuperius de hoc nomine iuſtus: ⁊ hoc modo hoc nomen perſona vniuocum ēad perſonas creatas ⁊ increatas quia ratōnalitas creata ⁊ ratōnalitas increata ꝯueniūt in effectu.