Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lvj.

Queſtio. lvj. de nominiOnſequenter querendū eſt de nomībꝰ ꝑſonalibꝰ. horuꝫaūt quedā ſunt abſoluta: vt ꝑſona hypoſtaſis. q̄daꝫ reſpectiua: vt pr̄ filiꝰ.q̄dā diſtinctiua: vt vnꝰ aliꝗs. q̄dā collectiua: vt trinitas trinꝰ. Uel alit̓. Noīm ꝑſonaliuꝫquedā ſunt collectiua: quedā diſiūctiua: quedā nec ſicnec ſic. hoꝝ quedā ſunt coīa: vt ꝑſona ſubſiſtentia hypoſtaſis. quedā ꝓpria: vt pr̄ filius ſpūſſ. Scd̓m hūcmodū querendū ē pͥmo de noībꝰ ꝑſonalibꝰ coībꝰ abſolutis. Scd̓o. de ꝓprijs relatiuis. Tercio. de noībꝰdiſtinctiuis. Quarto. de noībꝰ collectiuis. Itē nomīacoīa abſolutaonalia ponūt̉ tria. ꝑſona. ſubſiſtētia.hypoſtaſis. Primo querendū eſt de noīe qd̓ eſt ꝑſona. Scd̓de ſubſiſtentia. Tercio de hypoſtaſi.tum ad primū notandū circa nomē ꝑſone iſta quereda.noͣ. vnde ſumptū ſit illud nomē ꝑſona. Scd̓o.vtꝝ dicat̉ ẜm ſub̓am vel ẜm relatōꝫ. Tercio. de diffinitōne ꝑſone. Quarto. de coītate hꝰ noīs ꝑſona. Quīto.de ſuppoſitōe. Sexto. de ꝯſignificatōe. Septimo. deꝑati eſt ad intentōꝫ eēntie. Membrū primūD primū nota drn̄tes ſnīas. Naꝫ ẜm qͦſ nomē ꝑſona originē ſumpſit a pͥmagrāmatica eſt ſub̓a. de ꝗs loꝗt̉ a ſub̓anoſcibilis .i. hn̄s notōneꝫ. vn̄ hypoſtaſiseſt ſub̓a ſignificata ꝓnomē. ſub̓a .n. vt eſt diſtinguibilis dicit̉ hypoſtaſis. vn̄ ꝑſona prima in grāmatica dr̄loquēs ſe. ſcd̓a dr̄ ad qua loꝗt̉ pͥma. tercia fitẜmo int̓ primā ſecūdā. vn̄ prima ꝑſona ab alia noſcibilis. ſcd̓a a pͥma noſcibilis. tercia ab vtraqꝫ notioneꝫtrahit. vn̄ dic̄ priſtianꝰ. tercia dr̄ de ꝗs loꝗt̉ pͥuationē prime ſecūde. Alit̓ dic̄ boe. in li. de duabꝰ naturis vna ꝑſona xp̄i. qm̄ ꝑſoīs indutis hiſtriones indiuiduos hoīes qͦꝝ erat tragedia repn̄tabāt: vt ſimonem crhemētē. Idcco ceteros qͦꝝ certa ſui forma eratgnitio latini ꝑſonā greci ꝓſopon nūcupauer̄t. vnd̓ꝑſona a ꝑſonādo in ꝯcauitate larue an̄ faciē poſite ꝓſopon. eo v̓o ponebat̉ an̄ faciē aꝓthos qd̓ ē in ſoposqd̓ ē facies. vn̄ ꝑſona de prīa inſtitutōe fuit ad deſigͣn certū hoīeꝫ. Membrū ſecūduUerit̉ igit̉ vtꝝ ꝑſona dīna dicat̉ ſb̓amvel ẜm relatōꝫ. ẜm ſub̓aꝫ: vidr̄ illudqd̓ dic̄ aug. oīa noīa ẜm ſub̓riꝫ dicūt̉ deo: dicūt̉ ſingl̓arit̓ oībꝰ ī ſūma: p̄tꝙͣ nom ꝑſona ſignificat ſub̓aꝫ. Itē aug. vij. tri. n̄eſtalid̓ deo: alid̓ ꝑſonā: ſꝫ oīno idē. Itē idī ī eodē. īhac t̓nitate dicimꝰ ꝑſonā pr̄is: non alid̓ dicimus ꝙͣſub̓am pr̄is. Itē aug. pr̄ ad ſe ꝗppe dr̄ ꝑſona: ad filiū vl̓ ſpm̄ſ. ſic̄ ad ſe dr̄ deꝰ magnꝰ bonꝰ iuſtꝰ hmō quēadmodū illi ē deū: magnū: bonū. itailli ē ꝑſonā. Itē aug. vj. li. tri. q̄r it̉ ꝗd tresmagna ꝓrſus inopīa hūanū laborat eloꝗū. dictū eſt tn̄tres ꝑſone. ſꝫ ꝗd q̄rit ſub̓aꝫ. nom̄ ꝑſōa ſigni ficat ſubſtātia. Itē aug. certe qꝛ pr̄ ē ꝑſona. filiꝰ ē ꝑſōia. .ſ. .ſ.ē ꝑſona. dicūt̉ tres ꝑſone: qꝛ cōe ē eis id qd̓ ſōa ē. ſꝫnihil ē eis cōe niſi eēntia. ⁊c. Cōtͣ. boe. ī li. ſd̓ tri.nom̄ dictū ẜm ſub̓aꝫ dr̄ inſil̓ ſil̓arit̓ tribꝰ. ſꝫ ꝑſōa dr̄ inſil̓ ſingl̓arit̓ tribꝰ dr̄ ẜm ſub̓aꝫ. Itēdr̄ idē ē deo: ꝑſonā.gr̄ ex ꝑte ſuppoſiti:vel ex ꝑte appoſiti. ſi ſi nihil ē ad id qd̓ intēditꝓbae̓. ꝙͣuis .n. ī: tn̄ idē ſigͥficāt. Si aūtex ꝑte appoſiti vtrūqꝫ. vt ſenſus ſit: idē deū e ē ꝑſōaꝫ

ſic ītelligīꝰ idē ẜm rōꝫ. ſꝫ falſuꝫ ē illā ꝯſideratōꝫqͣntulācūqꝫ drn̄tiā aſſigͣntes on̄dētes erimꝰ qm̄ ideꝫqm̄ ẜꝫ oēꝫ modū rōis ꝗcꝗd vni attribuit̉ alij. Itēaug. vij. li. tri. dic̄. ſignificat nom̄ ꝑſona idē qd̓ſub̓a. vt .n. ſub̓a pr̄is ip̄e pr̄ ē. pr̄ ē: ſꝫ ē. ita ꝑſōa patris alid̓ ē ꝙͣ ip̄e pr̄. ꝑſona ī ſigͥficādo ē idē qd̓ eſſentia. Pretea. ſi ē idē ꝑſōa qd̓ eēntia: qͣre dicamtres eēntias ſic̄ dicīꝰ tres ꝑſonas. aut qͣre diciꝰ ſolāꝑſonā: ſic̄ dicimꝰ vnā ſolā eēntiā. Pret̓ea. ꝑſōa diſtīguit̉: eēntia. ſunt idē ī ſignificādo. dicīꝰ .n. ꝑſona ē gignēs geīta vel ꝓcedēs. qd̓ dicīꝰ de eēntia. Itboe. ī li. de tri. ex his ītelligimꝰ pr̄eꝫ ac filiū ac ſpm̄ſ. ū̄ deip̄a deitate ſub̓al̓r dici. Si .n.al̓r p̄dicaret̉: de ſingul̓ de oībꝰ ſingl̓arit̓ diceret̉. igit̉ ꝑſona de oībꝰp̄dicet̉ ſinularit. pꝫ ſub̓alit̓ p̄dicat̉. Pret̓ea. boe.in eodē. ſi ꝑſone diuiſe ſunt ſub̓a v̓o indiuiſa: ncc̄e ē vocabulū ex ꝑſoīs tͣhit originē id ad ſub̓aꝫ ꝑtinere. Itē in dīnis ſint niſi duo p̄dicam̄ta: ſub̓a adaliꝗd. ncc̄e ē om̄e qd̓ p̄dicat̉ in dīnis: p̄dicari aut ẜm ſubſtantiā: aut ẜm adaliꝗd. igitur ꝑſona aliqͦ iſtoꝝ modo p̄dicat̉. igit̉ in dīnis ſit vnitas eēntie. relationuꝫv̓o ſolūmō pluralitas: nom̄ ꝑſona p̄dicabit̉ ẜm relationē ẜm ſub̓am. Iteꝫ ꝑſona ſe hꝫ in dīnis ſic̄ indiuiduū in creaturis. ſꝫ nom̄ indiuiduū de pluribꝰ indiuiduis p̄dicat̉ ẜm eēntiam. .n. ē illis cōe eēntiale.nec nom ꝑſona p̄dicabit̉ de pr̄e de alijs ꝑſonis ẜmeēntiam. Itē eoꝝ ſunt eadē ſimpl̓r: ſi vnū ē nūerale: reliquū. ſi oīno idē eſt patrē deū: pr̄eꝫ ꝑſo: ipſa eēntia ſit nūerabilis nec ꝑſona. ſi eſſentia eſt vna: ꝑſona eſt vna. vel ſi ꝑſone plures: eſſentieplures. qd̓ ē falſuꝫ. Iteꝫ ꝑſona ē ſub̓a rōnalis natureindiuidua. oīs ꝑſona ē ſub̓a incōīcabilis. ſꝫ ſi idē ēſona qd̓ eēntia: ꝑſona coīcabilis ē. ita coīcabile ē incoīcabile. Itē ſi ꝑſona ideꝫ ē qd̓ eēntia. alia ſit ꝑſona pr̄is alia filij. eēntia alia. Rn̄ſio. ꝑſōa ẜm qͦſ qn̄qꝫ dicit eēntiā: vt dicit̉ abſolute ꝑſona ē ꝑſōa.qn̄qꝫ v̓o hypoſtaẜ: vt dr̄ aliqͣ ꝑſona vel pr̄: eſt aliaſona a filio. qn̄qꝫ notioneꝫ: vt cuꝫ dicit̉ pr̄ in ꝑſona diſtinguit̉ a filio. Sed ꝯtra. pater eſt ꝑſona. hoc dr̄ abſolute: ſignificat eſſentiam. ſi fiat relatio: refert eēntiam. ſicut hec eſt vera pater eſt eſſentia que ē filius:ita hec pater eſt perſona que eſt filius. ſed falſum. Propter hoc dixerunt alij. eſſentia ſignificat̉ tripliciter. aliqn̄ eniꝫ ſignificatur eſſentia vt eſſentia gratia ſui rōne ſuppoſitorum. aliqn̄ gratia ſuppoſitorū gratia ſui. aliquando v̓o vtroqꝫ modo. Primo modo per hec nomina diuinitas deitas ſubſtantia. Secūdo modo per hoc nomē perſona per quod ſignificat eſſentiam prout eſt in ſuppoſitis: ideo poſſunt ei attribuique attribuuntur perſonis. Utroqꝫ v̓o modo ſignificatur per hoc nomen deus. vnde perſonaliter poteſt ſumi vt deus genuit deū. eſſentia: vt dicit̉ vnus ēdeus. ẜm hoc volunt dicere hoc nomen eſſentia aliomodo ſignificat eſſentiam ꝙͣ hoc nomen perſona velnomen deus. quia ratione ſuppoſitorum ſiue prout eſtin ſuppoſitis ſignificatur per hoc nomen perſona: perhoc nomen deus abſolute per hoc nomē eſſentia. Sꝫcontra. perſona eſt rationalis nature ſubſtantia indiuidua. ſed eſſentia non dicit ſubſtantiam indiuiduaꝫ:immo ſubſtantiam communeꝫ vt vſyam. perſona ergonon dicit eſſentiam. Propter hoc dixerunt alij.hoc nomen perſona principaliter dicit eſſentiam: ſeſecundario diſtinctionem. perſona enim dicit vnū ensper ſe. dico vnum: dico ſubſtantiam. dico per ſe:noto diſtinctionem. ratione cuius diſtinctionis dicitur. alia perſona patris: alia filij. ratione vnitatis dicitur non eſt aliud eſſe ſubſtantiam aliud eſſe perſonam. Unde ſenſus eſt. pater eſt perſona. id eſt: eſt vnuꝫ per ſe indiſtinctus. pater filiusſſanctꝰ ſuntperſone .i. ſunt vnum per ſe diſtincti. I Contra hoc