ſona. cū aūt dr̄ filiꝰ eſt ſil̓is patri: ſil̓itudo illa ē ẜm ſubſtantiā. ⁊ de illa loquit̉ h̓. cū aūt dr̄ nihil ē ſil̓e ſibi. intelligitur ꝙ nō eſt vere ſil̓itudo niſi vbi eſt vera drn̄tiavt in creaturis. in dīnis aūt nō niſi vbi fuerit diſtīctiovel diſcretō ꝑſone. cū aūt dr̄ filius dei eſt homo ſil̓is ſibi deo: h̓ eſt vnitas ꝑſone ẜm ꝙ ſic dr̄: ⁊ nature drn̄tia.⁊ rōne drn̄tie naturaꝝ ⁊ vnitatis ꝑſone dr̄ ſil̓itudo.¶ Nembrū ſecunduꝫOnſequent̓ q̄ritur de noībꝰ relatīs grāmatice. videlꝫ talis qualis. hec at̄ aliqn̄accipiūtur ī reſpectu creature ad creaturā: aliqn̄ ī reſpectu ꝑſōe ad ꝑſonā. Ꝙͣtūad primū modū obijcit̉ ſic. querit̉ vtꝝ hec ſit ꝯcedendaqualis eſt deus talis eſt petrus. Ꝙ ſic ꝓbatur. ⁊ deꝰ ēiuſtus ⁊ petrus ē iuſtus: gͦ deus ⁊ petrus ſunt iuſti. gͦlis eſt deꝰ talis eſt petrus. gͦ deꝰ eſt aliqͣlis. ¶ Solutōẜm p̄poſitm̄ hec ꝓpoſitio eſt vera qualis eſt deus taliseſt petrus: qꝛ equipollet huic petrus ē ſimilis deo: qꝛ ꝑticeps ē bonitatis eius ⁊ iuſticie. niſi .n. eēt ꝑticeps bonitatis eius petrus: nō eēt ſil̓is ei. Inſtantia vltimi petrus eſt ſimilis deo: ⁊ petrus ē qualitate affectꝰ: gͦ deusqualitate eſt affectus. ¶ Sꝫ querit̉. ꝗd ſignificet talis ⁊qualis. cū dr̄ qualis eſt deus: talis eſt petrus. videt̉ eīꝙ ſignificet qualitateꝫ circa petrū. ⁊ talis ibi refert̉ adqualis. gͦ qualis ſil̓r qualitatē ſignificat. Ad qd̓ rn̄detp̄poſitiuus dicens. ꝙ qualis ibi diuinā natura ſignificat ⁊ talis: ſꝫ diſſimilit̓. Naꝫ qualis diuinā naturaꝫ ſignificat ẜm ꝙ ipſa eſt deus. talis eandeꝫ ſignificat ẜmꝙ petrus ꝑticeps eſt eius. Sed dd̓m aliter. ꝙ qualisſignificat diuinaꝫ naturā vt qualitateꝫ exemplarē. videlꝫ iuſticiā ſapīam ⁊cͣ. talis d̓o ſignificat formā exemplatā in petro que eſt qualitas: vt iuſticia ſapīa. Ꝙarguit ꝙ qualis qualitatē ſignificat nō ſequit̉ ſꝫ ꝑ modū qualitatis. ¶ Ꝙtum ad ſecundū modū obijcit̉. cuꝫdr̄ qualis eſt pater: talis ē filius: talis ē ſpūſſct̄s. Queritur vtꝝ talis ⁊ qualis ſignificēt ibi diuinā naturam?Ad qd̓ ſic. demōſtrato filio dico talis ē pr̄. hͦ nomē tal̓ibi demonſtrat filiū: gͦ ſignificat filiū. gͦ ſupponit pro filio. gͦ ꝓpoſitio eſt falſa: qꝛ tunc intellectus ē. talis eſt filius demonſtrato filio. Dicūt quidaꝫ ꝙ ſignificat̉ effectus diuinoꝝ operū circa creaturas .i. qualis ē effectꝰpatris: talis eſt effectus filij. qd̓ nō videtur: qꝛ ī ſymbolo vbi dr̄ qualis pr̄: ſubiūgitur immēſus pr̄ ⁊c̄. In ꝗbꝰexemplis n̄ fit ſermo de effectu diuinoꝝ opeꝝ erga creaturas. ¶ Itē ſi de effectu. gͦ an̄qͣ creatura eēt n̄ erat verū de patre ⁊ filio. qd̓ mō dr̄. qualis pr̄ talis filius ⁊cͣ.quia nonduꝫ erat aliquis effectus diuinoꝝ opeꝝ ergacreaturas. ¶ Iteꝫ cū dr̄: pater eſt iuſtus ⁊ filiꝰ ē talis.idem ſignificat̉ ꝑ hoc relatm̄ talis qd̓ ꝑ hoc antecedēsiuſtus. ſꝫ per hoc nomē iuſtus ſignificat̉ diuina eēntia.gͦ ꝑ hͦ nomē talis. ¶ Iteꝫ hac locutiōe qualis eſt pater:fit interrogatio de eēntia. ſꝫ tam hͦ nomen deꝰ ꝙͣ hoc nomen bonꝰ ſignificat diuinaꝫ eēntiaꝫ. gͦ ſicut ad p̄dictaꝫinterrogatōꝫ ꝯgrue rn̄detur pat̓ ē bonꝰ: ita pr̄ ē deus.¶ Item pr̄ eſt pat̓: ⁊ filiꝰ ē talis. gͦ cū talis n̄ ſignificateēntiam ſꝫ ꝑſonā: filius ē pr̄. ¶ Ad primū dd̓m. ꝙ ſic̄ īalijs facultatibꝰ dr̄: noīales demōſtratōes alid̓ demonſtrant ⁊ aliud appellāt. ⁊ ita hoc nomē talis demōſtratfiliū ⁊ appellat pr̄eꝫ. diuinā tn̄ naturā ſignificat. nō eſtgitur veꝝ ꝙ ſupponat ꝓ filio: ſꝫ ꝓ patre. ¶ Ad ſecūduꝫdm. ꝙ lꝫ vocabula eēntialia diuinā naturaꝫ ſignificēt: tn̄ diſſil̓r ſignificāt. Quedā .n. ſignificāt diuinā naturam ad modū ſubſtātie. vt omīa ſubſtātialia vocabula eēntiam ſignificantia. vt deus bonitas ⁊ ſil̓ia. ⁊ illaomīa reſpondēt ad interrogatōeꝫ factam per quid eſt.Quificāt diuinam naturā ad modū qualitatis. vtuelijs facultatibꝰ quantitateꝫ ſius iuſtusens. ⁊ illa rn̄dent ad in

lationis. vt equalis ſimilis coeternꝰ. ⁊ illa rn̄dēt ꝑ interrogationeꝫ factam ꝑ qūo ſe hꝫ. vt ſi dicatur: quo ſehabꝫ pater ad filium: ſimilis eſt ei: equalis eſt ei. ⁊ itade reliquis ꝑ ordinem predicamētoꝝ intelligat̉. ¶ Adtercium dd̓m. ꝙ cū dr̄ pater ē pat̓. predico n̄ quid necquale nec qualiter: ſꝫ qūo ſe hn̄s. .i. adaliquid. ⁊ iō cuꝫadditur talis: incongrua eſt adiūctio. ſed deberet addiqūo ſe hn̄s. vt diceret̉ pater eſt pr̄: ⁊ filius eſt qūo ſe habens vel alio modo ſe hn̄s. nec ſequitur incōueniēs: qꝛpater ⁊ filius ſicut dicit dam̄. dicūt exn̄tie moduꝫ: nonquid vel quale.¶ Queſtio. bo. de nominibus ſymboſXpedito ꝑ dei gratiaꝫ de nominibꝰ diuinis eēntialibusmiſticis: reſtat dd̓m de nomībꝰ ſymbolicis. Hotandū gͦ ꝙ plura ẜm dam̄. indeo corꝑalit̓ in diuina ſcriptura ſymbolice dicta inueniūtur. ſcire oꝑtet vt hoīes exiſtentesnos ⁊ groſſam hanc carnem indutos: diuinas ⁊ excelſas ⁊ immateriales deitatis ꝯꝑationes intellige̓ ⁊ dicere impoſſibile ē: niſi imaginibꝰ ⁊ formis ⁊ notis queſunt ſuꝑ nos vſi fuerimus. Quecunqꝫ igitur de deo dicūtur corꝑaliter: ſymbolice dicta ſunt. hn̄t .n. quandaꝫexcellentiorē intelligentiā. Simplex eſt eniꝫ deus ⁊ infigurabilis. Oculos igit̉ dei ⁊ palpebras ⁊ viſioneꝫ ꝗdem vniuerſoꝝ ꝯſideratiuā eius virtutē: ⁊ ꝙ nihil cōnitioneꝫ eius lateat intelligimꝰ. ex eo ꝙ apud nos ꝑhūcꝑfectior ⁊ cognitio ⁊ certitudo innaſcitur.Aures aūt ⁊ auditū eius ꝓpiciatōꝫ ⁊ nr̄e ſuſceptioneꝫdep̄catōis. etenim his qui dep̄catōꝫ faciūt ꝑ huc ſenſūmites ſumꝰ: familiariꝰ eis aures inclinātes. Os autē⁊ loquelā demonſtratōꝫ volūtatis. qꝛ apud nos ⁊ ꝑ os⁊ loquelā ſignificātur. q̄ in corde ſunt cogitatiōes. Cibum v̓o ⁊ potū noſtꝝ ad eius volūtatē ꝯcurſum. eteniꝫꝑ ſenſum guſtū nature replemꝰ neceſſariuꝫ appetitum.Odoratū v̓o eius acceptatōꝫ que ad ipſum nr̄e intelligentie ⁊ beniuolentie. qꝛ apud nos ꝑ hunc ſenſuꝫ boniodoris acceptatio innaſcitur. Faciē v̓o eam que ꝑ operatōnes et demōſtratōꝫ ⁊ manifeſtationē: qꝛ nr̄a manifeſtatio per faciē fit. Manus aūt ꝑfectione oꝑis eius.etenim nos ⁊ vtilia ⁊ maxime p̄cioſiora dirigimꝰ manibus. Dexterā aūt id qd̓ in ꝓſperis eius auxiliuꝫ: ꝗa⁊ nos magis in potioribꝰ ⁊ plurima indigentibꝰ virtute dextra vtimur. Palpationē v̓o certioreꝫ eiꝰ ⁊ valdeſubtiliū ⁊ occultoꝝ dinoſtionē ⁊ exquiſitionē. qꝛ apudnos nō pn̄t hi qui palpātur in ſeipſis ꝗd occultae̓. Pedes aūt ⁊ inceſſuꝫ auxiliū indigentiū vel inimicoꝝ vltionem vel alium quendā actum ⁊ greſſum ⁊ pn̄tium. exeo ꝙ apud nos ꝑ pedum vſus acceſſus ꝑficitur. Iuramentum aūt immutabilitatē conſilij volūtatis eius. exeo ꝙ apud nos per iuramētū hec q̄ adinuicē ſūt certificātur ꝯuentōes. Iraꝫ aūt ⁊ furorem eāqꝫ ad maliciaꝫ⁊ inimicitiam ⁊ auerſioneꝫ. etenim nos ꝯͣria mētis nōſtre odio hn̄tes: iraſcimur ⁊ auertimꝰ. Obliuionē aūt⁊ ſomnū ⁊ dormitioneꝫ: dilatationē eiꝰ q̄ ad inimicosvltionis ⁊ conſueti ad familiares auxilij retardatōeꝫ.Et ſimpl̓r dd̓m. omīa que corꝑalit̓ dicūtur in deo: occultā hn̄t quandam intelligentiā ex his que ſunt apudnos ea q̄ ſunt ſupͣ nos edocenteꝫ: niſi qd̓ de corꝑali v̓bidei aduentū dictū eſt. Ipſe .n. vniuerſuꝫ hoīem ꝓpt̓ noſtram ſalutē ſuſcepit. aīam intellectualē ⁊ corpꝰ ⁊ hūane nature ꝓprietates ⁊ nat̉ales. ⁊ n̄ detractibiles paſſiones. Dubitabilia circa ꝑtem iſtam determināt̉ sͣ. q.de doctrina theologie. q. vltima. ⁊ sͣ. q. de nomībꝰ diuinis in generali.