Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.liiij.Queſtio

nat̉a oīs eēntia. Eqͣlitas v̓o appropriat̉ filio: qꝛ ordine nat̉e intelligit̉ ad ſpm̄ſ. eqͣlitas pr̄is filij. Pret̓ea.filius ē a pr̄e generatōꝫ. in ꝑfecta at̄ generatōe ētas generatis geniti. quaꝫꝯnexio appropͥet̉ ſpūihēbit̉.. rn̄ſio. lꝫ .n. vnitas eqͣlitas appropͥatōis attribuāt̉ determīate aliꝗbꝰ ꝑſonis: nihilominꝰ oībꝰ indifferent̉ ꝯueniūt. Intelligēdū ē igit̉. eqͣlitas in dīnis ēaliqͦꝝ diſtinctoꝝ in vno cōi eēntiali ꝯueniētia indifferens vt ꝑſonaꝝ in vna eēntia ſiue ſub̓a. vn̄ eqͣlitas prīcipal̓r ſignificat diuinā eēntiaꝫ ſꝫ ꝯſignificat diſtinctōꝫrōne cuiꝰ attendit̉ pl̓alitas ꝑſonaꝝ ſibinuicē ſunt eqͣles. rōne principalis ſignificati dicit eēntiā ſiue ſubſtantiā: rōne ſignificate diſtinctōis importat relatiōꝫ. Et ex his pꝫ rn̄ſio ad obiecta. ex vtraqꝫ ꝑte rōnes .n.ꝯcludētes ſignificat ſub̓aꝫ: ſumit̉ ex ꝑte principalisſigͣti .ſ. eēntie ſiue ſubſtātie. ꝯcludētes correlatōꝫ: ſumūtur ex ꝑte ꝯſigͣte diſtinctōis. Ad illud qd̓ obijcit̉. ſil̓itudo ē indifferēs eēntia. ſil̓r ad illd̓ eqͣlitas ērelatio ſꝫ vnitas nature idēptitas. ſil̓r ad illd̓ equalitas dr̄ de qualibet ꝑſona. Sil̓r ad illd̓ pr̄ filius ẜmſubſtātiaꝫ ſunt eqͣles. dd̓m oīa iſta media ſumūt̉ exꝑte principalis ſignificati eius qd̓ ē eqͣlitas. vt ex ip̄ismedijs pꝫ. Ad ea ex alia ꝑte. vt dr̄ nihil ē ſibi eqͣle ita equalis ſignificat pluralitatē. dd̓m mediumſumit̉ ex ꝑte ꝯſignificate diſtinctōis ſiue multitudīs.Sil̓r dicit relatiuoꝝ ꝯueīt eqͣli. verū ē ratōnecentie principalis ſignificate: ſꝫ rōne pl̓alitatis ꝯſigͣteue ꝯportate. Sil̓r dd̓m ad alia inducūt̉ ꝑte iſta. Ad euidentiā at̄ maiorē notandū. hec noīa eqͣlisſil̓is ſil̓itudo equalitas. nec ſunt pure eēntialia. nec pure relatiua. qd̓ pꝫ hyla. in li. de tri. exponētē illd̓ gen̄.faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginē ſil̓itudinē ⁊cͣ. Ibi .n. dicit imago ſola eſt: nec ſil̓itudo ſibi ē: nec diuerſitatemduobꝰ admiſceri alteriꝰ ad alterā ſil̓itudo ꝑmittit. expꝫ ſimilitudo importat diſtinctōꝫ ꝑſonaꝝ vnitateꝫeēntie. equalitas ſil̓r. vn̄ noīa p̄dicta nec ſunt pure eſſentialia nec pure relatiua: ſꝫ differēt̉ ſignificāt hecmīa equalis ſil̓is equalitas ſil̓itudo. qm̄ equalis ſil̓is in intellectu ſuo claudūt relatōꝫ recte: eſſentiaꝫobliq̄. eqͣlitas ſil̓itudo ecōuerſo. ſi .n. q̄rit̉ ſunt ſil̓esvel eqͣles: dicet̉ ꝙͣplures hn̄tes indifferentē eēntiā. eqͣlitas aūt ſil̓itudo dicet̉ indifferēs eēntia pluriū. vn̄ cuꝫdiffinit̉ ſil̓itudo indifferentē eſſentiā: n dr̄ totū eſſe ſimilitudīs. niſi addat̉ aliqͣ dictio importās diſtinctōeꝫ.vn̄ pꝫ equalis ſil̓is plus dicūt̉ relatiue: qꝛ relatōꝫimportāt in recto. equalitas v̓o ſil̓itudo plus dicunt̉eēntialit̓. vtraqꝫ tn̄ ꝑtim eēntial̓r ꝑtim relatiue dicūt̉. Itē noͣ p̄dictis. diffinitio ſil̓itudinis vel equalitatis indifferentē eēntiaꝫ ē data eſſentiā. qd̓ pꝫ.diffiniūt̉ .n. ſic in creaturis ſil̓itudo eqͣlitas. Sil̓itudo eſt pluriuꝫ ſubiectoꝝ vna qͣlitas. cauſat̉ .n. ſil̓itudoab vnitate qualitatis: eqͣlitas ab vna qͣntitate. vn̄ hediffinitōes n̄dant̉ eēntia ſꝫ cām. vn̄ valet ſil̓itudo ē multoꝝ vna qͣlitas. nulla qͣlitas ē relatio. ſil̓itudo eſt relatō: ſꝫ ſimpl̓r in dīnis ſil̓itudo eqͣlitas ẜmrōneꝫ intelligētie ſunt ab indrn̄tia eēntie ſicut a. ẜmrōneꝫ intelligētie dico: ẜm rem. qꝛ in dīnis idē ē magnitudo eqͣlitas qd̓ eēntia. vn̄ cuꝫ diffinit̉ ſil̓itudoindifferentē eſſentiā: di finit̉ eſſentiā ſꝫ qͣi cām. vn̄ex ſequit̉ ſimilitudo vel equalitas ſint relationes vel relatiue dicta. Articulus ſecūdꝰEcūdo querit̉. vtꝝ pr̄ de beat dici eqͣlis vl̓ ſimilis filio: ſic̄ dr̄ ecōuerſo. Ad qd̓ ſic augꝭvj. de tri. recitās verba hyla. eternitas ī pr̄eſpēs in imagīe: vſus ī mune̓. dicit .n. imago ſi perfecteimplet illd̓ cꝰ ē imago ip̄a coeqͣt̉ illd̓ imagini ſue.Ex videt̉. filius eqͣlis ſit patri ſꝫ ecōuerſo. Adideꝫ dyoꝰ. in li. de di. no. igit̉ dd̓m deo ſil̓ia ẜm ima-

ginē ſimilitudinē. .n. ip̄is deū ſil̓eꝫ: qꝛ nec ꝓprieimagīs ſue ſimilis ē. In eꝗpotētibꝰ .n. vel capollētibꝰ ēſil̓ia hec adinuicē int̓ ſe ꝯuerti ī alterutꝝ. ambo ſibinuicē ſil̓ia ẜm ꝓcedēteꝫ ſil̓is ſpēꝫ. ī cauſali v̓ocauſatīs recipimꝰ reciprocatōꝫ. ita videt̉ ī trinitate ſit ordo ẜm cām cauſe: qm̄ pr̄ eſt filij. nec eſt ibireciprocatio ẜꝫ eqͣlitatē aūt ſimilitudinē. ſꝫ iſta aucͣtasdyoni. multū cogit: qꝛ p̄t dici loꝗt̉ de cauſis cauſatis indrn̄tibꝰ ẜm eſſentiā naturā. Uel alit̓ pōt dici eqͣlis ſimilis multipl̓r dicūt̉. qn̄qꝫ .n. dicūt vnitatēnature drn̄tia ꝑſonaꝝ ſolū. dicūtur de qͣlibꝫtriū ꝑſonaꝝ reſpectu alteriꝰ. ſic ꝑſone in trinitate dicūtur ſibinuicē eqͣles vl̓ ꝯſil̓es ꝯuerſim. Alio equal̓ ſimilis vltra vnitatē nature multitudinē ꝑſonaruꝫimportāt ratōꝫ aliquā ad aliꝗd priꝰ ẜm ratōꝫ intelligedi. ꝓui dr̄ filius dr̄ ſimilitudo pr̄is imago. dr̄ ſimilis a ſil̓itudine: eqͣlis ab imaginatōe. ſicuenit dicē de filio ē ſimilis pr̄i: qꝛ ē patris ſil̓itudo. eqͣlis patri: ꝗa ē pr̄is imago. ẜm ꝯuertit̉ vt dicat̉ de pr̄e qm̄ ē ſimilis filio vel eqͣlis. ẜm .n. hūc moeqͣlis vel ſimilis dicūt ab alio qd̓ ꝯueīt patri. Tn̄ qͦrūlibet eſt hmōi acceptio: ꝯcedat̉ ꝯuerſio ẜm ſenſuꝫ: exponātur aucͣtes ẜm aliū ſenſuꝫ. Itemobijciet aliꝗs. filiꝰ ē ſimilis pr̄i. aūt dico ſil̓is patridr̄ de filio ẜm eēntiā: aut ẜm relatōꝫ. ſi ẜm relatōeꝫ: nomē ſil̓is ē eēntiale. ſi ẜm ſub̓am: ꝯuenit patri.Quicꝗd .n. ẜm ſubſtantiā dr̄ ꝯuenit tribꝰ. pr̄ ſil̓is eſtpatri. Rn̄ſio ſicut dictū eſt. ſimilis ꝑtim eſt eēntialeꝑtim ꝑſonale indetermīatū. aūt ſine aliqͣ determīatōe accipit̉ vocabulū: p̄t addi ad quālibꝫ ꝑſonā. vn̄ pr̄ſil̓is: filiꝰ ſil̓is. ſꝫ relatio determīat̉ vt dr̄ ſil̓is pr̄i.coartat̉ ad determīatā ꝑſonā. rōe ſignificate eēntie ſꝫrōe determīate ꝑſone. Dicēdū ꝑtim accipit̉ ẜmſb̓aꝫ ꝑtim ẜm relatōꝫ. ſignificat̉ dr̄ filiꝰ ſil̓is pr̄i. differēs vel diſtinctꝰ filiꝰ a pr̄e hꝫ ꝯformē natura ſiue formā pr̄e. Articulꝰ terciꝰErcio q̄rit̉. vtꝝ pr̄ debeat dici eqͣlis filio ſiue eqͣlis imagini. Ad qd̓ ſic hyla. ī li. tri.Imago ſi ꝑfecte implet illd̓ cꝰ ē imago: ip̄acoeqͣt̉ illi: n illd̓ imagini ſue. Querit̉ filiꝰ pr̄i pr̄filio coeqͣlis dr̄: qͣre filiꝰ coeqͣt̉ pr̄i at̄ ecōuerſo. Reſpōſio. dr̄ coeqͣlis: notat̉ vnitas ſub̓e filij pr̄is. cointegit̉ aucͣtas ſiue ordo nat̉e. at̄ dr̄ filiꝰ coeqͣtur pr̄i. ſenſus ē. filiꝰ ē vnū pr̄e ī potētia. hꝫ a patre: qd̓ ē dice̓ de ip̄o pr̄e. ꝯuertit̉ ẜmo v̓bocoeqͣt̉. Sꝫ adhuc q̄rit̉. ſi imago pr̄is ē eqͣlis pr̄i. vtꝝꝯuertat̉: vt dicat̉ pr̄ ē eqͣlis imagini. Pret̓ea. ſi ꝯuertit̉filiꝰ ē eqͣlis pr̄i: pr̄ filio. qͣre ꝯuertit̉: imago ē eqͣlis patri: pr̄ ē eqͣlis imagini. Rn̄ſio. dr̄ imago: notat̉ reſpectꝰ ad pr̄eꝫ ſꝫ mutuꝰ: ſic̄ dr̄ pr̄ filiꝰ. ꝓpt̓ꝯuertit̉ hac dictōe imago: ſic̄ cum hac dictōne filiꝰ.Pret̓ea. qꝛ imago dic̄ reſpectū ad pr̄eꝫ: at̄ ꝯuertitur.eqͣlis at̄ dic̄ indrn̄tiā potētie: ꝯuertit̉ vt pr̄ dicat̉ eqͣlis imagini. in prima .n. ē ſenſus. filius ē vnū patre: a patre exp̄ſſa ſimilitudine. qꝛ vltimū ē dice̓ de patre reſpectu imaginis. Articulꝰ. iiij.Uarto queritur. vtruꝫ xp̄us ẜm homo ſitſimilis ſibi deo. Ad quod ſic prima Iohā.ſimiles ei erimus. Que autem maior ſimilitudo in croquarto. Scimus quoniam cum apparueriatura xp̄i homīs ad ſe deū? nulla vt videt̉. Contͣ.dr̄ filius dei ē. vna ſupponit̉ ꝑſona. ita idē. ſꝫ ideꝫnon eſt ſibi ſimile. Rndeo dico. verū ē filiusdei ē ſil̓is ſibi inqͣtū ē deꝰ: ſꝫ hec ſilitudo ē filij hominis ad filium dei eſt ẜmantiā: ſed ē ſimilitudo glorie perfecte: creatura vnitur creatori ī per-