.liiij.Queſtio
nat̉a ⁊ oīs eēntia. Eqͣlitas v̓o appropriat̉ filio: qꝛ ordine nat̉e intelligit̉ ad ſpm̄ſ. eqͣlitas pr̄is ⁊ filij. Pret̓ea.filius ē a pr̄e ꝑ generatōꝫ. in ꝑfecta at̄ generatōe ētas generatis ⁊ geniti. quaꝫꝯnexio appropͥet̉ ſpūihēbit̉. jͣ. rn̄ſio. lꝫ .n. vnitas ⁊ eqͣlitas appropͥatōis attribuāt̉ determīate aliꝗbꝰ ꝑſonis: nihilominꝰ oībꝰ indifferent̉ ꝯueniūt. Intelligēdū ē igit̉. ꝙ eqͣlitas in dīnis ēaliqͦꝝ diſtinctoꝝ in vno cōi eēntiali ꝯueniētia indifferens vt ꝑſonaꝝ in vna eēntia ſiue ſub̓a. vn̄ eqͣlitas prīcipal̓r ſignificat diuinā eēntiaꝫ ſꝫ ꝯſignificat diſtinctōꝫrōne cuiꝰ attendit̉ pl̓alitas ꝑſonaꝝ q̄ ſibinuicē ſunt eqͣles. rōne gͦ principalis ſignificati dicit eēntiā ſiue ſubſtantiā: rōne ſignificate diſtinctōis importat relatiōꝫ.¶ Et ex his pꝫ rn̄ſio ad obiecta. ex vtraqꝫ ꝑte rōnes .n.ꝯcludētes ꝙ ſignificat ſub̓aꝫ: ſumit̉ ex ꝑte principalisſigͣti .ſ. eēntie ſiue ſubſtātie. ꝯcludētes correlatōꝫ: ſumūtur ex ꝑte ꝯſigͣte diſtinctōis. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obijcit̉.ꝙ ſil̓itudo ē indifferēs eēntia. ſil̓r ad illd̓ ꝙ eqͣlitas n̄ ērelatio ſꝫ vnitas nature ⁊ idēptitas. ſil̓r ad illd̓ ꝙ equalitas dr̄ de qualibet ꝑſona. Sil̓r ad illd̓ pr̄ ⁊ filius ẜmſubſtātiaꝫ ſunt eqͣles. dd̓m ꝙ oīa iſta media ſumūt̉ exꝑte principalis ſignificati eius qd̓ ē eqͣlitas. vt ex ip̄ismedijs pꝫ. ¶ Ad ea q̄ ex alia ꝑte. vt cū dr̄ nihil ē ſibi eqͣle ⁊ ita equalis ſignificat pluralitatē. dd̓m ꝙ mediumſumit̉ h̓ ex ꝑte ꝯſignificate diſtinctōis ſiue multitudīs.Sil̓r cū dicit rō relatiuoꝝ ꝯueīt eqͣli. hͦ verū ē n̄ ratōnecentie principalis ſignificate: ſꝫ rōne pl̓alitatis ꝯſigͣteue ꝯportate. Sil̓r dd̓m ad alia q̄ inducūt̉ ꝓ ꝑte iſta.¶ Ad euidentiā at̄ maiorē notandū. ꝙ hec noīa eqͣlisſil̓is ſil̓itudo equalitas. nec ſunt pure eēntialia. nec pure relatiua. qd̓ pꝫ ꝑ hyla. in li. de tri. exponētē illd̓ gen̄.faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē ⁊cͣ. Ibi .n. dicitꝙ imago ſola n̄ eſt: nec ſil̓itudo ſibi ē: nec diuerſitatemduobꝰ admiſceri alteriꝰ ad alterā ſil̓itudo ꝑmittit. ex qͦpꝫ ꝙ ſimilitudo importat diſtinctōꝫ ꝑſonaꝝ ⁊ vnitateꝫeēntie. ⁊ equalitas ſil̓r. vn̄ noīa p̄dicta nec ſunt pure eſſentialia nec pure relatiua: ſꝫ differēt̉ ſignificāt hec nōmīa equalis ⁊ ſil̓is ⁊ equalitas ⁊ ſil̓itudo. qm̄ equalis⁊ ſil̓is in intellectu ſuo claudūt relatōꝫ recte: eſſentiaꝫobliq̄. eqͣlitas ⁊ ſil̓itudo ecōuerſo. ſi .n. q̄rit̉ ꝗ ſunt ſil̓esvel eqͣles: dicet̉ ꝙͣplures hn̄tes indifferentē eēntiā. eqͣlitas aūt ſil̓itudo dicet̉ indifferēs eēntia pluriū. vn̄ cuꝫdiffinit̉ ſil̓itudo ꝑ indifferentē eſſentiā: n dr̄ totū eſſe ſimilitudīs. niſi addat̉ aliqͣ dictio importās diſtinctōeꝫ.vn̄ pꝫ ꝙ equalis ⁊ ſil̓is plus dicūt̉ relatiue: qꝛ relatōꝫimportāt in recto. equalitas v̓o ⁊ ſil̓itudo plus dicunt̉eēntialit̓. vtraqꝫ tn̄ ꝑtim eēntial̓r ꝑtim relatiue dicūt̉.¶ Itē noͣ cū p̄dictis. ꝙ diffinitio ſil̓itudinis vel equalitatis ꝑ indifferentē eēntiaꝫ nō ē data ꝑ eſſentiā. qd̓ pꝫ.diffiniūt̉ .n. ſic in creaturis ſil̓itudo ⁊ eqͣlitas. Sil̓itudo eſt pluriuꝫ ſubiectoꝝ vna qͣlitas. cauſat̉ .n. ſil̓itudoab vnitate qualitatis: ⁊ eqͣlitas ab vna qͣntitate. vn̄ hediffinitōes n̄dant̉ ꝑ eēntia ſꝫ ꝑ cām. vn̄ nō valet ſil̓itudo ē multoꝝ vna qͣlitas. nulla qͣlitas ē relatio. gͦ ſil̓itudo n̄ eſt relatō: ſꝫ ſimpl̓r in dīnis ſil̓itudo ⁊ eqͣlitas ẜmrōneꝫ intelligētie ſunt ab indrn̄tia eēntie ſicut a cā. ẜmrōneꝫ intelligētie dico: n̄ ẜm rem. qꝛ in dīnis idē ē magnitudo ⁊ eqͣlitas qd̓ eēntia. vn̄ cuꝫ diffinit̉ ſil̓itudo ꝑindifferentē eſſentiā: di finit̉ n̄ ꝑ eſſentiā ſꝫ qͣi ꝑ cām. vn̄ex hͦ nō ſequit̉ ꝙ ſimilitudo vel equalitas nō ſint relationes vel relatiue dicta.¶ Articulus ſecūdꝰEcūdo querit̉. vtꝝ pr̄ de beat dici eqͣlis vl̓ ſimilis filio: ſic̄ dr̄ ecōuerſo. Ad qd̓ ſic augꝭvj. de tri. recitās verba hyla. eternitas ī pr̄eſpēs in imagīe: vſus ī mune̓. dicit .n. imago ſi perfecteimplet illd̓ cꝰ ē imago ip̄a coeqͣt̉ ⁊ n̄ illd̓ imagini ſue.Ex qͦ videt̉. ꝙ filius eqͣlis ſit patri ſꝫ n̄ ecōuerſo. ¶ Adideꝫ dyoꝰ. in li. de di. no. hͦ igit̉ dd̓m deo ſil̓ia ẜm ima-
ginē ⁊ ſimilitudinē. n̄ .n. ip̄is deū ſil̓eꝫ: qꝛ nec hō ꝓprieimagīs ſue ſimilis ē. In eꝗpotētibꝰ .n. vel capollētibꝰ ēſil̓ia hec adinuicē eē ⁊ int̓ ſe ꝯuerti ī alterutꝝ. ⁊ eē ambo ſibinuicē ſil̓ia ẜm ꝓcedēteꝫ ſil̓is ſpēꝫ. ī cauſali v̓o ⁊cauſatīs n̄ recipimꝰ reciprocatōꝫ. ⁊ ita videt̉ cū ī trinitate ſit ordo ẜm cām cauſe: qm̄ pr̄ eſt cā filij. nec eſt ibireciprocatio ẜꝫ eqͣlitatē aūt ſimilitudinē. ſꝫ iſta aucͣtasdyoni. n̄ multū cogit: qꝛ p̄t dici ꝙ loꝗt̉ de cauſis ⁊ cauſatis indrn̄tibꝰ ẜm eſſentiā ⁊ naturā. Uel alit̓ pōt diciꝙ eqͣlis ⁊ ſimilis multipl̓r dicūt̉. qn̄qꝫ .n. dicūt vnitatēnature cū drn̄tia ꝑſonaꝝ ſolū. ⁊ hͦ mō dicūtur de qͣlibꝫtriū ꝑſonaꝝ reſpectu alteriꝰ. ⁊ ſic ꝑſone in trinitate dicūtur ſibinuicē eqͣles vl̓ ꝯſil̓es ꝯuerſim. Alio mō equal̓⁊ ſimilis vltra vnitatē nature ⁊ multitudinē ꝑſonaruꝫimportāt ratōꝫ aliquā ad aliꝗd priꝰ ẜm ratōꝫ intelligedi. ꝓui dr̄ ꝙ filius dr̄ eē ſimilitudo pr̄is ⁊ imago. ⁊ ẜhͦ dr̄ ſimilis a ſil̓itudine: eqͣlis ab imaginatōe. ⁊ ſic cōuenit dicē de filio ꝙ ē ſimilis pr̄i: qꝛ ē patris ſil̓itudo.⁊ eqͣlis patri: ꝗa ē pr̄is imago. ⁊ ẜm hͦ n̄ ꝯuertit̉ vt dicat̉ de pr̄e qm̄ ē ſimilis filio vel eqͣlis. ẜm .n. hūc moeqͣlis vel ſimilis dicūt eē ab alio qd̓ n̄ ꝯueīt patri. Tn̄nō qͦrūlibet eſt hmōi acceptio: iō ꝯcedat̉ ꝯuerſio ẜmmū ſenſuꝫ: ⁊ exponātur aucͣtes ẜm aliū ſenſuꝫ. ¶ Itemobijciet aliꝗs. filiꝰ ē ſimilis pr̄i. aūt hͦ ꝙ dico ſil̓is patridr̄ de filio ẜm eēntiā: aut ẜm relatōꝫ. ſi ẜm relatōeꝫ: gͦhͦ nomē ſil̓is n̄ ē eēntiale. ſi ẜm ſub̓am: gͦ ꝯuenit patri.Quicꝗd .n. ẜm ſubſtantiā dr̄ ꝯuenit tribꝰ. gͦ pr̄ ſil̓is eſtpatri. ¶ Rn̄ſio ſicut dictū eſt. ſimilis ꝑtim eſt eēntialeꝑtim ꝑſonale indetermīatū. Cū aūt ſine aliqͣ determīatōe accipit̉ vocabulū: p̄t addi ad quālibꝫ ꝑſonā. vn̄ pr̄ſil̓is: filiꝰ ſil̓is. ſꝫ cū relatio determīat̉ vt cū dr̄ ſil̓is pr̄i.coartat̉ ad determīatā ꝑſonā. n̄ rōe ſignificate eēntie ſꝫrōe determīate ꝑſone. ¶ Dicēdū gͦ ꝙ ꝑtim accipit̉ ẜmſb̓aꝫ ꝑtim ẜm relatōꝫ. ⁊ hͦ ſignificat̉ cū dr̄ filiꝰ ſil̓is pr̄i.ꝙ differēs vel diſtinctꝰ filiꝰ a pr̄e hꝫ ꝯformē natura ſiue formā cū pr̄e.¶ Articulꝰ terciꝰErcio q̄rit̉. vtꝝ pr̄ debeat dici eqͣlis filio ſiue eqͣlis imagini. Ad qd̓ ſic hyla. ī li. d̓ tri.Imago ſi ꝑfecte implet illd̓ cꝰ ē imago: ip̄acoeqͣt̉ illi: n illd̓ imagini ſue. Querit̉ gͦ cū filiꝰ pr̄i ⁊ pr̄filio coeqͣlis dr̄: qͣre filiꝰ coeqͣt̉ pr̄i n̄ at̄ ecōuerſo. ¶ Reſpōſio. cū dr̄ coeqͣlis: notat̉ vnitas ſub̓e ⁊ filij ⁊ pr̄is. ⁊n̄ cointegit̉ aucͣtas ſiue ordo nat̉e. cū at̄ dr̄ filiꝰ coeqͣtur pr̄i. ſenſus ē. filiꝰ ē vnū cū pr̄e ī potētia. ⁊ hͦ hꝫ a patre: qd̓ n̄ ē dice̓ de ip̄o pr̄e. ⁊ iō n̄ ꝯuertit̉ ẜmo cū hͦ v̓bocoeqͣt̉. ¶ Sꝫ adhuc q̄rit̉. ſi imago pr̄is ē eqͣlis pr̄i. vtꝝꝯuertat̉: vt dicat̉ pr̄ ē eqͣlis imagini. Pret̓ea. ſi ꝯuertit̉filiꝰ ē eqͣlis pr̄i: pr̄ filio. qͣre n̄ ꝯuertit̉: imago ē eqͣlis patri: pr̄ ē eqͣlis imagini. ¶ Rn̄ſio. cū dr̄ imago: notat̉ reſpectꝰ ad pr̄eꝫ ſꝫ n̄ mutuꝰ: ſic̄ cū dr̄ pr̄ ⁊ filiꝰ. ⁊ ꝓpt̓ hͦ nōꝯuertit̉ cū hac dictōe imago: ſic̄ cum hac dictōne filiꝰ.Pret̓ea. qꝛ imago dic̄ reſpectū ad pr̄eꝫ: n̄ at̄ ꝯuertitur.eqͣlis at̄ dic̄ indrn̄tiā potētie: nō ꝯuertit̉ vt pr̄ dicat̉ eqͣlis imagini. in prima .n. ē ſenſus. filius ē vnū cū patre:⁊ a patre exp̄ſſa ſimilitudine. qꝛ vltimū nō ē dice̓ de patre reſpectu imaginis.¶ Articulꝰ. iiij.Uarto queritur. vtruꝫ xp̄us ẜm ꝙ homo ſitſimilis ſibi deo. Ad quod ſic prima Iohā.ſimiles ei erimus. Que autem maior ſimilitudo in croquarto. Scimus quoniam cum apparueriatura xp̄i homīs ad ſe deū? nulla vt videt̉. ¶ Contͣ. cūdr̄ filius dei ē hō. vna ſupponit̉ ꝑſona. ⁊ ita idē. ſꝫ ideꝫnon eſt ſibi ſimile. ¶ Rndeo ⁊ dico. ꝙ verū ē ꝙ filiusdei nō ē ſil̓is ſibi inqͣtū ē deꝰ: ſꝫ hec ſilitudo q̄ ē filij hominis ad filium dei nō eſt ẜmantiā: ſed ē ſimilitudo glorie perfecte: cū creatura vnitur creatori ī per-