Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.liij.

ens vel de hoc noīe bonus de noīe iuſtus. Ad terciū dd̓m. nomen deſignans ꝯꝑationeꝫ eſt duobꝰ monat̉ ꝯꝑatio in actit in haſi indis. aut .n. dactu tūc dicit̉ talerſicut intor creator. ſi v̓o in habitu n̄īcit̉abitudinis: niſi pͥncipaliter ſignificaret̉ ipſa ꝯꝑatio ſicut hoc noīe deInde eſt hoc nomē miſelia ſignificat dīneentiam ꝯnotat habituo aliſerendū: eſt no habitudinis. ſil̓r nec hoc noīe iuſtus qd̓ ſignificatdiuinā eēntiam ꝯnotat aptitudinē retributōis. vn̄dicit̉ miſericors iuſtus ab eterno. miſerator v̓o retributor ex temꝑe Nlembrū quartūOnſequent̓ querit̉. an eodeꝫ modo dicāt̉hmōi noīa ꝯcreta abſtracta. Querit̉vtꝝ eodē dicant̉ bonus vel bonitasiuſtus vel iuſticia. Ad qd̓ ſic. ſi eodēdicant̉ iuſtus iuſticia: bonus bonitas. ſꝫ deꝰ dicit̉valde bonꝰ. dicit̉ valde bonitas. ſi dicit̉ valde bonitas: eodē modo dicūt̉ de deo bonus boītas.tra. dicit̉ deus bonus: p̄dicat̉ diuina eēntia ſicutdicit̉ bonitas: ideꝫ vtrobiqꝫ ꝯnotat̉. penitus dicūtideꝫ ex ꝑte ſignificati ex ꝑte ꝯnotati. Rn̄ſio ẜmpoſitm̄. ꝓpoſitōes in quibꝰ predicant̉ vocabula queſignificant in ſubſiſtentia magis ſuccedūt ad ſimplicitatē. vt dico: deus eſt bonitas. quia nec etiā ex modolocutōis videt̉ innui ꝓprietas ineſſe deo. ille v̓o ī ꝗbuspredicant̉ vocabula que ſignificāt in adiacētia: quodā accedūt ad ꝯpoſitiōeꝫ. quia ꝯpoſitioneꝫ ꝓprietatisad ſubiectū innuere vident̉. vt iuſtus bonus hmōi. idem ſignificet hoc vocabulū bonus qd̓ bonitas: ꝗatn̄ hoc nomen bonus ẜm vſitataꝫ intelligentiā magiaccedit ad ꝯpoſitōneꝫ: idcirco recipit aduerbiū ſe. vtdicat̉: deus eſt valde bonus: valde bonitas. etiaꝫincōgrua eſſet locutio ẜm regulā artis grāmatice ſi diceret̉ valde bonitas. Iteꝫ querit̉. an ſicut deus dr̄ iuſtus miſericors: poſſit dici iuſticia miſcd̓ia. quiamultis locis ſacre ſcripture inuenit̉. vn̄ dulcis rectꝰdn̄s. iteꝝ: patiens multū miſericors. ſꝫ ſi eſt vera: eſt ꝓpter principale ſignificatū illoꝝ adiectiuoruꝫ.Illud .n. vnū eſt: ſꝫ ꝓpter ꝯnotata que ſunt diuerſa. ſedſi hoc: eadeꝫ rōne hec eſt vera deus eſt iuſticia miſericordia: ꝓpter eadeꝫ ꝯnotata. Iteꝫ talis locutio inuenitur in ſcriptura. vn̄ pͣs. miſcd̓ia veritas tua ⁊cͣ.ma coꝝ j. factus ē nobis iuſticia ſapīa ſignificatio redemptio. Sed ꝯͣ. eſſe iuſticiā eſt eſſe ꝗd: miſcd̓iaꝫeſt ꝗd. ita ſi deus eſt miſcd̓ia iuſticia: deꝰ ē ꝗdquid ita plura. Sol̓o. dictio copulatiua copulat adiectiua: ꝯiungit ꝯnotata adiectiua illa. quia dr̄deus eſt iuſtus miſericors: copulāt̉ diuerſa ꝯnotata illa adiectiua hꝫ cōpulatiua ꝯiunctio illud quod exigit. vn̄ illa locutio eſt vera. Sed copulat int̓ ſubſtatiua vult copulare ſuppoſita. qꝛ dicit̉ deus eſt iuſticia miſcd̓ia: ſunt ibi diuerſa ſuppoſita. inuenitibi hecictio diuerſitatē quā exigit. vn̄ ꝓprie loquendofalſa eſt. Recipit̉ tn̄ ſꝫ improprie ꝓpt̓ diuerſa cōnotatabi ſuęꝑ improprias locutōes magis exprimit̉ veritas fidei ꝓprias. Queſtio. liij. de nominibus eēntialibꝰ ꝯͣntibꝰ reſpectū creatoris ad creaturaEſtat opitulāte diuina gratia inquire̓ de nomībꝰ eēntialibꝰ ſunt nomīa hītudinis ſiue reſpectiua. eſt ꝗnta drn̄tia ẜm dam̄. horūI eſt dr̄ntia. naꝫ quedā ſunt que dicūt ſiue ꝯnotat reſpectū ꝑſone ad ꝑſonā. vt eqͣlitas ſil̓i-

tudo. quedā v̓o reſpead creaturam. vt dn̄s creator.Iteꝫ ꝯnotantiū reſpectcrequedā ꝯnotāt reſpectū tm̄: vt dn̄s. quedā reſpecffectū: vt creatormiſericors. Querit̉ circa hec noīa. Primo. vtꝝ ſignificēt eēntiam ꝯueniāt deo ab eterno. Scd̓o. vtꝝ deusoīm reꝝ ſit dn̄s ex temꝑe. Tercio. vtꝝ dn̄ium hmōreſpectus ſint creata vel increatūrto. vtꝝ reſpectus ꝯnotatus ſit in creatore vel creatura. Nlembrū primūID primū ſic augꝰ. cum querit̉ cuiꝰ rei abeterno fuit dn̄s ſi creatura fuit ab eterno: audeo p̄cipitare ſnīaꝫ. meip̄mintueor recolo ſcriptū. Quis p̄t ſcireꝯſiliū dn̄i: aut ꝗs pōt cogitare ꝗd velit dn̄s. ip̄e ab et̄ fuit dn̄s alicuiꝰ rei. ex ꝑte ꝯuenit ei. Iteꝫ dn̄seſt illi nomē eēntiale. ipſuꝫ ſignificat eēntiaꝫ. Iteꝫambro. dicit. deus eſt nomē nature: dn̄s nomē poteſtatis. ſꝫ ptās nihil aliud eſt ꝙͣ eēntia. nomē dn̄sꝯuenit deo ex tꝑe. Cōtra. augꝰ. dicit. hec relatiuaappellatio dn̄s: eſt deo ex tꝑe. ꝯuenit ei ex tꝑe. Itē ſiꝗs cogitet dicat. deꝰ fuerit dn̄s ex tꝑe: qꝛ fue̓itepit dn̄s tēꝑis.prius tp̄us ꝙͣ eēt dn̄s. certe īcerte vt meꝰ eēt dn̄s vel tuus expit. nom̄e inme dn̄s qn̄qꝫ abdn̄s ꝯueīt ab eterno. Rn̄ſſolute ponit̉: tūc īificat ſedeo. qn̄qꝫ reſpectiuecūdario reē deuscreatura ſuil̓r2 ſil̓iaprincipal̓r.ineſt creature. Eeꝰ āīcipit creaturaab eterno ꝯueīt deo.aciliꝰ ē ꝙͣſtruere vt dic̄ alſunt duo .ſ. vt ſimiinalbꝰ. ad vt ſimalbꝰ.A ſil̓i dico. ad vt deus ſitcreatnccͣia .ſ. vt ſit deꝰ: vt ab ip̄o incipiatſꝫ ad vt ſit creator: ſuffic̄ vt ab eo ſit crecreatura.tia. deꝰ ſꝑ erit preſciꝰ hꝰ rei.ificat diuina naturā. ſic̄ .n. ad vt vocabulūet diuinā naturā exigit̉ vt ſꝑ ꝯueīat vtin futurcͣtione faciēte: ita in exigit̉ vt ſꝑ ꝯueniatfaciēte. Sꝫ qd̓ dicit aug. audet p̄cipitare ſnīaicimꝰ tūc audebat: ſꝫ poſt fecit. hec eſtſnīa Prepoſitiui. Sꝫ qꝛ videbit̉ alicui nomē snūꝙͣ ſignificet abſolute ſꝫ ſꝑ reſpectiue. vn̄ aug. v. tri.Creator relatiue dr̄ ad creaturā ſic̄ dn̄s ad ẜuū: videbit̉ ꝯueīre deo ab et̓no. vn̄ aug. ī eodē. dn̄s dr̄ niſihr̄e incipit ſeruū. vn̄ iſta appellatio relatiua ex temꝑe ēdeo. Rn̄ſio. dd̓m nomē dn̄s ſꝑ accipit̉ reſpectīe.ſꝫ duobꝰ modis. pōt notari reſpectꝰ in habitu vl̓ īactu. ſi in hītu: ſic ꝯuenit deo ab eterno ē dn̄s .i. dn̄abilis ſiue potēs coerce̓ ſb̓ditos. ē ſenſus. deꝰ ē dn̄s .i.deꝰ ē deꝰ cui ſubijcibilis ē creatura ſiue ſit ſiue ſit. ſi īactu ꝯueīt ex tꝑe: idem ē dn̄s qd̓ dn̄ator. eſt ſenſus.eꝰ ē dn̄s .i. deꝰ ē deꝰ cui ſubiecta ē creatura.Nlembruꝫ ſecūduꝫEcūdo q̄rit̉. vtꝝ dn̄s oīm reꝝ ſit ex tꝑe.Ad qd̓ ſic obijciet aliꝗs. qꝛ tm̄ ē dn̄s re ex tꝑe ceperūt: ſꝫ etiā illiꝰ rei cepit ex tꝑe .i. ip̄ius tꝑis iit ī tꝑ erat tp̄s an̄qͣ inciꝑet.ex i Rn̄det ī ſent̉.t exdn̄s tꝑiꝑis:1s.hoīs ex tꝑeri. qn̄pit tp̄ss: ſꝫ tꝑe. ex tꝑdeꝰ cepitvel in tꝑe: qꝛ an̄ fuit tp̄s ꝙͣdn̄s ſꝫ ſil̓.ijciqꝛ ẜm Iuntjͣs. celū empireūprīamaterisi. ſi ē dn̄s illoꝝ triū ex tꝑe: erit dn̄s