Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lj.

equinocatōnis ꝯfuſioneꝫ reendā. vt ſi dicat̉ omīscanis p̄ter celeſteꝫ eſt aīal. ꝙͣuis .n. hoc vocabulum canis ẜm ibiit̉ poſſitienire celeſti: qꝛ predicatū determīata ē eꝗuocatio: tn̄ adijcit̉ excluſiuū p̄t:vt magis remoueat̉ ꝯfuſio. Simili modo volūt intelligere: nemo bonus niſi ſolus deꝰ. oīa ſubiecta p̄ter qui ſubiecit. ſimili ꝯſimilia exponūt. Ad aliav̓o cuꝫ dicit̉. omīs ſub̓a ⁊cͣ.endū ſigna vl̓ia addunt̉ vobulo accepto in alia in alia ſignificatōeter indigentiā hūane locutōis. qꝛ aliter eſt poſſibile eloqui diuina. Addūt etiā de adiectiuis qn̄qꝫ ponūtur ad reſtrictioneꝫ determīatōꝫ: qn̄qꝫ ad remouēdam ꝯfuſioneꝫ equocationis. Ad determīatōꝫ reſtrictioneꝫ nominū ponūt̉ que accipiūt̉ vniuoce. vt cuꝫ dr̄aīal riſibile: ad drn̄tiam illius qd̓ eſt riſibile. vndeincōuenient̉ dihomo riſibilis: qꝛ ī hoīe intelligit̉ riſibile. Adoneꝫ equiuocatōis remouendā: vt cumdicit̉ canis latrabilis. ꝙͣuis .n. canis latrabile ẜmaccipit̉ vniuoce paria ſupponāt ſicut riſibile: tn̄ int̓ dicit̉ homo riſibilis ꝯueniēt̉ dicit̉nislatr: ꝗa hic tollit̉ ꝯfuſio: ibi. hūc modū init eſſe dictū res fruende res eterne hmōi:uūt omnia. Scd̓ꝫ p̄poſitm̄ dicit̉ in ꝯͣriū.iffirmatiuā dicta de deo ẜm eſſentiā: dictade creaturis vniuoce dicant̉: eandeꝫ eſſentiā ſignificent: ſꝫ aliter aliter. vt dico deus eſt iuſtus. ibidicat̉ diuina iuſticia ita deus eſt illa iuſticia. cuꝫ v̓odicit̉ homo eſt iuſtus: p̄dicat̉ diuina iuſticia: ſꝫ ēilla ſꝫ ꝑticeps. nihilominꝰ tn̄ hic dicit̉ ineſſe quedaꝫ iuſticia cuiꝰ cauſa eſt diuina iuſticia. Sil̓r cum dico deeſt ſubſtantia: homo eſt ſub̓a. vtrobiqꝫ diuina ſub̓a p̄dicat̉ ſed diſſil̓r. nam deus eſt ſubſtātia ſeip̄o: v̓o dicit̉ſub̓a quia diuina ſubſtantia eſt cauſa exiſtēdi ei. Scd̓ꝫ dicit. vocabulū in eadeꝫ ſignificatōne dr̄ de creatore creatura. ſꝫ de deo eſſentiā: de creatura v̓oticipatōꝫ. Sed ꝯͣ bonitas diuina eſt bonitas perꝑticipatōꝫ ſꝫ eſt boītas eēntiā. ſimilit̓ iuſticia hꝰmodi. ſꝫ bonitas iuſticia dicta de creatura eſt bonitas ꝑticipatōꝫ: ſicut dicit aug. ī li. de tri. relinꝗt̉ igit̉ eadeꝫ bonitas predicat̉: dicit̉ deꝰ bonus creatura bona. Item cum dicit̉ homo iuſtus: hic p̄dicat̉iuſticia que eſt accn̄s. ſed dicit̉ deus iuſtus: predicatur iuſticia que eſt ipſa eēntia nullo accn̄s. relinꝗt̉ non eadeꝫ iuſticia nec vniuoce accepta p̄dicatur. Item cum dicit̉ iuſtus: dicit̉ iuſtus ſignificat̉diuina eſſentia vt retribuēs vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. cuꝫ dr̄homo iuſtus: ſignificat̉ ineſſe habitus homī exquo tribuit vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt. vtrobiqꝫ cuꝫ dicit̉ deꝰ iuſtus homo iuſtus: deſignat̉ comꝑatio iuſticie ad ꝯſimileꝫactum. eſt penitus diuerſa. equoce. Itēad iſtud habes s. rōnes in. q. de bonitate. iteꝝ. q.hoc noīe eſſentia. Propt̓ea ſicut. dictū ē: dd̓m.noīa accipiūt̉ ſymbolice. eſt ẜm ꝓprietatē formecorꝑalis: ſꝫ accipiūt̉ miſtice: eſt ẜm ꝓprietateꝫ formeſpūalis. vt iuſtus bonꝰ hmōi: dicūt̉ equoce nec vniuoce: qꝛ penitus ẜm aliā rōneꝫ. nec tn̄ ẜm eandē. ſeddicūt̉ analogice ẜm prius poſterius: que quidē analogia attendit̉ ex vna aliqua ꝯꝑatiōe ſiue ꝓportōe alicꝰeffectus iuſticie vel bonitatis. qꝛ comꝑat̉ creatura adcreatoreꝫ. vt reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt: ꝯꝑatur iuſticie creatoris iuſticie create. ꝯſil̓i ab hac vnitateꝯꝑatōnis accipit̉ vna ẜm analogiaꝫ: ꝗdeꝫ ponit ꝯueniētiaꝫ vel in gene̓ vel in ſpecie ⁊cͣ. ſꝫ ī vna ꝯꝑatione. Ad illud qd̓ obijcit̉ de ꝯꝑatiōe ẜm magis. dd̓m duobꝰ modis fit ꝯꝑatio ẜm magis. Uno ẜm ꝯꝑationē forme ẜm plus vel minꝰ: vt ipſe obijciebat. ē īdiuinis. Alio ẜm gradū ꝑfectōis excellētioris ſiueẜm ſiue ẜm magnitudinē ſiue ẜm bonitatē hmōi.qūo dicimꝰ deꝰ magis ē ens cet̓is. maior oībꝰ melior oībꝰ. ſuenit ꝯꝑatio creatori creature.

Articulꝰ ſecūdusOnſequeerit̉. vtꝝ affirmatōes ſint vere. Ad qd̓ b. Dyoiffirmatōes dicte deoſunt inctōes vere ſimpl̓r. note:mīa poſitiua vere enunciant̉ de deo. Iteꝫ dyoꝰ.dicit. oīm negatōes veras de deo in li. de miſtica theologia hoc mo. neqꝫ aīa eſt neqꝫ intellectꝰ: neqꝫ fantaſiā aut opinioneꝫ aut intellectū aut intelligentiaꝫ hꝫ.neqꝫ eſt neqꝫ intelligentia: neqꝫ dicit̉ neqꝫ intelligtur. ſequit̉: neqꝫ hꝫ virtuteꝫ neqꝫ virtus eſt: neqꝫ luxneqꝫ vita. ſequit̉: neqꝫ lux neqꝫ ſapīa: neqꝫ deitas autbonitas: nis: neqꝫ filiatio: neqꝫ paternitas. exvidet̉latōes que maxīe attribuūtur deoſunt ſinlſe Contͣ. bt̄s dyoꝰ. de miſtica theologia.git̉ oīm cauſa ſuꝑ oīa exn̄s. neqꝫ ſine ſub̓a eſt neqꝫ ſine vita neqꝫ ſine rōne. Iteꝫ idem ineodeꝫ. diximus ī li. qui ē de diui. no. qūo optimꝰ noīat̉qūo ens qūo vita ſapīa virtus q̄cūqꝫ alia intelliibilis ſdiuineīatōis. vere igit̉ eſt iſta de ip̄o afmare..ẜm dyo. de miſtica theo. ī ip̄a oꝑtetiēs exiaffirmare poſitōes veluti oīm.ie negare ſicut ſupͣ omīa exn̄te. nonopinles oppoſitas eſſeirmatōibꝰ. ex hocaccipit̉it vere affirmatōes negatōes oīm in diuinis. necponūt̉ affirmatōnes negationibꝰ. affirmatōes aut accipiūt̉ ſymbolice: aut miſtice. ſi ſymbolice: accipiūt̉ tranſlatōꝫ: vt lapis. pͣs. lapideꝫ quē reꝓbauerūt. aer in. iij. li. reg. in ſibilo aure tenuis ibidicimꝰ. Negatōes v̓o lapis aer accipiūtur ꝓprie.Sed miſtice accipiūtur ſuꝑexcellentiā ꝑfectōeꝫ ēſupͣ nos. vt vita bonitas hmōi. vn̄ dyo. in eodē. anmagis deus eſt vita bonitas ꝙͣ aer lapis? Negationes v̓o accipiūtur ẜm nos nr̄am ꝯprehenſionē. opponūt̉ affirmatōnibꝰ. vn̄ dyo. Neqꝫ ſpūs ē ſic̄ noſcimus: neqꝫ filiatio neqꝫ paternitas neqꝫ aliud ꝯgni a nobis. neqꝫ eſt aliꝗd exn̄tiū: neqꝫ exn̄tia cognoſcūt. Ad primo obiectū dd̓m. qͣdruplex ē ꝯpoſitio .ſ. ꝯpoſitio ꝑtiū ẜm corpꝰ dr̄ ꝯpoſitū. ꝯpoſitioꝓprietatis ad ſubiectū: ẜm aīa dr̄ ꝯpoſita. materiaetiā dr̄ ꝯpoſita qꝛ ꝯponit̉ forme. Quarto forma dr̄ꝯpoſita qꝛ ꝯponit̉ materie. Iteꝫ ꝯͣriū quadruplex eſtſimplicitas. ſolꝰ aūt deꝰ ꝓprie dr̄ ſimplex: qꝛ caret om̄igenere ꝯpoſitōis. Iteꝫ notandū vocabula quedaꝫ ſignificāt ꝓprietates in adiacētia vel inherētia: q̄daꝫ inſubſiſtētia. vt nomē albū ſignificat albedinē ī adiacētia: qꝛ on̄dit ea alij ineſſe. ſꝫ vocabulū albedo ſignificat albedinē in ſubſiſtētia: qꝛ ſupponit. ſil̓r nomen ſignificat hūanitateꝫ in adiacētia ſiue inherētia: ꝗaon̄dit ineſſe ſubiecto. ſꝫ vocabulū hūanitas ſignificat hūanitatē in ſubſiſtētia. Quia v̓o deꝰ om̄i gene ſimplicitatis ſimplex ē: on̄dit̉ aliqͣ ꝯpoſitō ſimplicitatiscirca. vn̄ cuꝫ dico deus ē bonꝰ. on̄dit̉ boītas ineſſedeo ipſe ſit: qd̓ attēdēs dyoꝰ. dixit affirmatōnes dedeo ſūt incōpacte: qꝛ nullā ꝯpoſitōꝫ ꝓprietatis ad ſubiectū on̄dūt. de negationibꝰ v̓o dixit ſunt vere: qꝛ ꝗddam veri innuūt .ſ. ibi ē ꝯpoſitio ꝓprietatis ad ſb̓iectū. Ad ſecūdū iaꝫ pꝫ rn̄ſio ex dictis. Membrū ſecūdūOnſequēt̉ querit̉ de noībꝰ p̄uatiuis velnegatiuis. an̄ ꝓpriꝰ dicātur in deo: noībꝰmiſticis poſitiuis. vt eternꝰ. incorruptibilis. increatꝰ. Ad qd̓ ſic dyoꝰ. de miſticatheolo. oꝑtet ablatōes in ꝯͣriūoſitōibꝰ laudae̓. Et .n.illas .ſoſitōesates media:nouiſſima dea nouiſſimisrimꝰ. Etprincnesciētes: oīa adicit ꝯmētatpprie in deccūt̉