dixit moyſi ego ſum qui ſum. magis aūt ſupponit profilio dei ꝙͣ ꝓ alia ꝑſona: qꝛ ibi agitur de liberatōne humani generis que facta eſt auctoritate et mīſterio filijdei. ⁊ moyſes magis intellexit de filio dei ꝙͣ de alia ꝑſona. qꝛ ibi dictum eſt et deſcendi liberare eos. ſicut indaniele. vbi dicit̉ filius hoīs veniebat ⁊ vſqꝫ ad antiquum dieꝝ ꝑuenit. intelligit̉ ꝙ antiquꝰ dierum eſt pater ꝑ hoc ꝙ dicit̉ dedit ei ptātem honorem ⁊cͣ. ¶ Ad tercio obiectu dicendum. ꝙ nō eſt ſimilis de relatīo pronominis et demonſtratīo. qꝛ relatiuū trahit ſuam ſuppoſitionem a ſuo antecedente. Unde ſi antecedens ꝓ eēntia. et relatiuū ꝓ eſſentia. Sed pronomen demonſtratiuum ſubſtantiuatum importat diſtīctionē ⁊ rationabilitatem. nō em̄ ſubſtātiuatur vt dicūt grāmatici niſiad rationabilia et ꝓpter diſtinctōem quā importat nōpoteſt ſupponere ꝓ eſſentia. ¶ Ad quartum dicendumꝙ cum dicitur ſit ſalus illi ⁊cͣ. hoc ꝓnomen illi: tenet̉adiectīe et ſubintelligit̉ hoc nomē deo. et ſic fit ſuppoſitio ꝓ eēntia. Bene em̄ dicit̉ ego deus: tu deus. ego deus: ille deus. ¶ Ad vltimo obiectuꝫ dicimus ꝙ neutꝝgenus nō differt tm̄ a maſculino in ſexu ſꝫ in cōſignificatōe rōnalitatis et diſtinctōis que importat̉ ꝑ maſculinū non ꝑ neutrū. In ſignificatōe aūt diſtinctōis ⁊ rōnalitatis cōſiſtit ꝑſonalitas: et ꝓpter hoc cū dicit̉ iſte ēſupponit̉ tm̄ ꝑſona. ¶ Sed obijcitur. ꝯſtat ꝙ diuīa eēntia ē rōnalis ⁊ diſtīguibilis re et ītellectu. eiꝰ em̄ diſcretio ꝓhibet illam p̄dicari de pl̓ibꝰ eſſentijs. gͦ eſt diſtincta ab alia eēntia. ergo nec diſtinctio nec rōnabilitasnec illa ſumpta inſimul impediūt qn poſſit diuīa eſſentia demōſtrari ꝑ hoc ꝓnomē iſte. ¶ Ad hoc pt̄ dici. ꝙdiuina eſſentia diſcreta eſt vt forma. ſed nō vt ypoſtaẜ.ſed hoc ꝓnomē iſte importat diſtinctōem ſubſtātie: etꝓpter hoc nō poteſt demōſtrare eſſentiā diuīaꝫ. vel planius poteſt dici. ꝙ hoc ꝓnomen iſte duplicē diſtinctōꝫrigit. ſcꝫ diſtinctōꝫ ſingularitatis: et diſtinctōꝫ incōabilitatis. primā nō hꝫ diuina eſſentia ſꝫ ſcd̓am. Eſtem̄ coīcabilis a tribus ꝑſonis: et ꝓpter hoc non poteſtdemonſtrari ꝑ hoc ꝓnomen iſte.¶ Queſtio. l. de nomīe oꝑationis vicꝫ hocine deus.Aquiſito de nomībus ſignātibꝰ ip̄m eē abſolute. ſeq̄ntes ordīem ioh̓. damaſ. inꝗrēdū ē d̓ nomīe oꝑatōis qd̓ ē hͦ nomē deꝰ. ⁊ in hūciodu. Prīo de eiꝰ ſignificatōe. Secūdo de eius ꝯſignificatōe. Tercō de eiꝰ ſuppoſitōne.Nlembrum primumUantū ad pͥmū notādū ẜm ſct̄os ꝙ hocnomē deꝰ accipit̉ triplicit̓. Nat̉alit̓ cuꝫaccipit̉ ꝓ eē nat̉aliter deo. vt in prīcipiocreauit deꝰ celū et terrā. Adeptiue cū accipit̉ ꝓ ſcīs eo ꝙ ſunt ī ꝑticipatōe dīnitatis. et hͦ vel inꝑticipatōe potētie ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Moy. cōſtitui te deū pharaonis. Exo. .vij. ⁊ .xxiij. dijs non detrahes. vel in ꝑticipatōe ſapīe vt in psͣ. ego dixi dij eſtis. qd̓ exponit dn̄sIo. x. vel in ꝑticipatōe boītatis. vn̄ deus deoꝝ dn̄s locutus eſt. Nucupatīe vt cū hoc nomē attribuit̉ his ꝗ n̄ſūt dij ꝑticipatōe dīnitatis vt ydolis vl̓ demonijs. ī psͣ.oēs dijgētiū demoīa. ¶ Querūt̉ igit̉ duo. pͥmo vtrū hͨnomē deus dicat̉ equoce vel vniuoce ⁊ accipit̉ nat̉alit̓adoptiue nūcupatiue. Scd̓o vtrū hͦ nomē deꝰ ẜm ꝙ accipit̉ nat̉aliter ſit nomen oꝑatōnis.¶ Articulus primusD primū obijcit̉ ſic. ꝯſtās ē ꝙ deitas formaeſt dei: nullo mō ꝯn̄icabilis creat̉e. Nomēgͦ ſignificās hn̄tē dīnitatē ẜm hāc rōem erit

incoīcabile creat̉e. ſi gͦ hͦ nomē deus ē tale. vl̓ ſignificāsrem hn̄tē dīnitatē. gͦ ē incoīcabile creat̉e. Si gͦ dicat̉ decreat̉a dicet̉ equoce. ¶ Itē cū deꝰ accipit̉ nat̉alit̓. ſignificat increatā ſubſtātiā inquātū hmoi. cū accipit̉ adoptiue: ſignificat creatā ſubſtātiā ꝑticipē dīnitatis. cuꝫdicit̉ nūcupatiue: ſignificat ydolū qd̓ ē ꝯfictō falſe opinionis. ſꝫ de his nō accipit̉ oīno rō vna. īmo penitꝰ diuerſa: gͦ equoce. ¶ Cōtra bonū cū accipit̉ eēntialit̓ dedeo ⁊ cū accipit̉ ꝑ ꝑticipatōꝫ de creat̉a nō dicet̉ equoce ſꝫ ẜm analogiā. gͦ hͦ nomē deꝰ cū accipiat̉ nat̉aliter ⁊cū accipiet̉ ꝑ ꝑticipatōꝫ: nō dicet̉ equoce. ¶ Itē h̓ nomēbt̄itudo dicit̉ ẜm veritatē de eterna gl̓ia. ẜm errorē hocnomē attributū ē delct̄abilibꝰ q̄ ſūt ī voluptate ab epycuris: vel opulētie q̄ ē ī diuitijs et hmōi. nec tn̄ nomenbt̄itudīs eꝗuocatū ē cū acceptū ē ꝓ bt̄itudīe vera et cūacceptū ē ꝓ bt̄itudīe nūcupatīa. gͦ ſimilit̓ hoc nom̄ deꝰnō accipit̉ equoce cū accipit̉ ꝓ deo vero: et cū accipietur nūcupatie ꝓ ydolo. ¶ Itē. Rō vniꝰ intētōis btitudinis q̄ eſt ſtatus oīm bonoꝝ ꝯgregatōe ꝑfectꝰ. cū accipit̉ vere ꝓ eterna gl̓ia. et cū accipit̉ nūcupatiue ꝓ voluptate. facit ꝙ nomē bt̄itudīs nō dicit̉ eꝗuoce de gl̓iaet voluptate. ergo ſimilit̓ rō intentōis vna huiꝰ nomīsdeus que ē res om̄ipotēs. que accipit̉ a fideli cū ꝯfitet̉deū verū: et ab ydolatra cū cōfitet̉ deū ydolū. vterqꝫ eīacci. it rem oīpotentē ſiue fidelis de deo vero ſiue ydolatra de ydolo. ergo hec intentio vna ſcꝫ res om̄ipotēsfaciet. ꝙ nō dicet̉ equiuocē hoc nomē deus. et cū accipitur naturalit̓ et cū accipit̉ nūcupatiue. ¶ Itē idē ē omnino res om̄ipotēs qd̓ deus. ſꝫ gentil̓ credit ydolū eſſerem om̄ipotentē: gͦ credit ydolū eē deū verū. ¶ Itē infidelis dicit ydoluꝫ ē deus. fidelis negat ydolū eē deumꝯtradicūt ſic dicēdo ydolatra et fidelis. ita ꝙ vnꝰ affirmat alius negat. ſꝫ nō eſſet cōtradictō vera niſi hͦ nomēdeus vtrobiqꝫ acciperet̉ in eadē ſignificatōe. nō em̄ eſſꝫcōtradictō niſi acciꝑet̉ in eadē ſignificatōe. ī eadē gͦ ſigͣficatōe affirmat īfidelis ī qͣ negat fidel̓. ſꝫ ille accipit ꝓdeo vero. ſcꝫ fidel̓: gͦ ⁊ īfidel̓ affirmat ydolū eē verū deunō gͦ equoce. ¶ Itē cū dīc ydolatra ydolū ē deꝰ. aut dīcverū: aut falſū. ſi dīc verū: gͦ n̄ errat a deo ydolū eē deūſi falſū: ſꝫ ſi hoc nomē deꝰ accipit̉ nūcupatiue nō ē falſūydolū ē deꝰ. gͦ in eadē ſignificatōe accipit̉ ab ydolatraet fideli. gͦ nō equoce. ¶ Itē q̄rit̉ vtrū p̄dicta diuiſio q̄ſumit̉ de prīa ad coꝝ. viij. Nā et ſi ſūt ꝗ dicāt̉ dij ml̓tiſiue ī celo ſiue ī t̓ra. et ſiꝗdē dij ml̓ti: nob̓ at̄ vnꝰ ē deus.ibi gl. deus dicit̉ tribꝰ modis ſubſtātīe deꝰ t̓nitas. adoptiue ſct̄i. ꝗ ꝑ gr̄aꝫ adoptōis dij ſūt. nūcupatīe demōeſ⁊ ydola ꝗ noīatenꝰ tm̄ dij ſūt: nō nat̉a vl̓ ꝑticipatōne.Querit̉ gͦ vtrū hec diuiſio ſit vocis in ſignatōes ad qd̓diſputatū. ¶ Itē q̄rit̉ circa ſingl̓as acceptōes ẜm ꝙdeꝰ accipit̉ nat̉alit̓ vl̓ ſb̓ſtātīe vtrū ſit cōe vl̓ ꝓpriū.cū hͦ nomē deꝰ nō ſit ml̓tiplicabile. īmo ſic̄ dr̄ deut̓. vj.Audi iſrl̓ mandata vite. deus tuꝰ deꝰ vnus ē. erit hͨ nomē deus nomē ꝓpriū. ¶ Cōtra ioh̓. damaſ. deus cōe nature ſigͥficat ⁊ ī vnāquāqꝫ ꝑſonā .i. ypoſtaſim ordīaturquēadmodū hō. ¶ Itē q̄rit̉ de hͦ noīe deus ẜm ꝙ ſumit̉adoptiue. vtrū angeli vocādi ſūt dij ſic̄ hoīes ſct̄i. Aqd̓ eſt illd̓ qd̓ dicit̉ .j. coꝝ. viij. ſuꝑ illud. nobis vnꝰ ē devbi mouet̉ hec q̄ſtio et determīat̉ ſic. ſi nuſꝙͣ in diuiniseloquijs reꝑit̉ ꝙ angl̓i dicāt̉ dij. ea mihi potiſſimuꝫ cāoccurrit: ne ab om̄ibꝰ putarent̉ colēdi. ne hoīes ad hocinclinarēt̉ vt ſeruiciū religioīs q̄ grece latria dicit̉ angl̓is exhiberēt. Ꝙ gͦ dr̄ deꝰ deoꝝ: ⁊ rex magnꝰ ſuꝑ oēsdeos. n̄ niſi de ſct̄is accipit̉. Cū gͦ nihil de dīnis phasſit dicere p̄ter id qd̓ inuenimꝰ ī eloquijs dīnis exp̄ſſūergo angeli nō debēt dici dij. ¶ Cōtra angeli magis ſūtin ꝑticipatōe dīnitatis ꝙͣ hoīes. Un̄ omībꝰ ſct̄is maximū p̄miū ꝓmittit̉ eqͣlitas angl̓oꝝ. ſi gͦ dij dicūt̉ ſct̄irōe ꝑticipatōis diuītatis. ergo angl̓i magis debēt dicidij ꝙͣ ſct̄i. ¶ Itē. iij. daniel̓. ſuꝑ illd̓ ſpēs qͣrti ⁊cͣ. glo. qm̄angeli ſunt dij et filij dij. ¶ Item queritur de hͦ nomine