Onſequēter querit̉ de hoc noīe qui eſt. dequo Exo. iij. Qui eſt miſit me ad vos. etquerūt̉ duo. Primo an ſit ꝑſonale an eſſentiale. Secūdo de ordine iſlius nomīsad aIrticulus primusFO primū ſic Aug. v. de trini. ſic̄ ab eo qd̓ ſapere dicit̉ ſapīa: ita ab eo qd̓ eſt eſſe dicitureſſentia. et qs magis eſt ꝙͣ ille qui dixit famulo ſuo moyſi. Ego ſum qui ſum. hec dices filijs iſrahel. qui ē miſit me ad vos. Ex quo relinquit̉. ꝙ hocnomē ꝗ eſt: ē eſſentiale. ¶ Item dyo. in li. de di. nomībꝰſi nō de tota aūt diuinitate laudari cum dicit̉ ego ſumqui ſum: et qui eſt miſit me ad vos. ſed ẜm vnam ꝑtemcircūſcribere conatur qūo audierit qui eſt et qui eratet qui venturus ē om̄ipotēs. ex hoc videt̉ ꝙ dicit̉ de diuītate: ⁊ ita ꝙ ſit eēntiale. ¶ Iteꝫ ioh̓. damaſ. principalius eorum que de deo dicunt̉ nomībꝰ: eſt qui eſt. ſicutip̄e loquēs in oraculo moyſi ait: totum in ſeip̄o cōp̄hēdens velut qd̓dam pelagus ſubſtātie infinitū et determinatū. ex quo maīfeſte relinquit̉ ꝙ ē eſſentiale et ſupponit eſſentiā. ¶ Cōtra. yſa. lxiij. Ecce ego ad gentesGlo. filius loquit̉ qui dixit moyſi. Ego ſum qui ſum.¶ Item obijcit p̄poſitiuus. ſi ibi loquit̉ trinitas: ergomoyſes potuit dicere ille qui eſt pater et filiꝰ et ſpūſſ.miſit me ad vos. Si hoc? gͦ iſte ꝗ eſt pater eſt filiꝰ: qd̓eſt falſum. quia ſicut dicit aug. in primo de trini. nō ſūttres dij ſed vnus deus. licet pr̄ filiū genuerit: et iō filiꝰnō ſit qui pater eſt. ſꝫ tn̄ cōtra hoc obijciet aliꝗs. deus ēpater. deus eſt filiꝰ. ergo qui eſt pr̄ eſt filiꝰ. mediū ſumitur ꝑſonaliter: ergo concluſio debet ſumi ꝑſonalit̓. melius gͦ īfert̉ ꝗ eſt pater ē filiꝰ. ¶ Reſpōſio ꝙ hoc nomēqui eſt: pt̄ duobꝰ modis cōſiderari. vno mō ẜm ꝙ hͦ nōmen qui ē: eſt nomē infinitū. et hoc mō eſt nomē eſſent:ale. et ſic ẜm damaſ. ſignat diuīam eēntiā velut qd̓daꝫpelagus ſubſtātie infinite et indetermīate. Uel p̄t cōſiderari vt relatiuū. et hoc duobo modis. ẜm ꝓprietateꝫſermoīs in qua dictū ē qui eſt miſit me: aut ẜm appropriatōem. ſi reſpiciatur ꝓprietas ſermoīs. de termiaturꝑ ſubſtātiuū antecedēs qd̓ eſt eēntiale. Un̄ ibi dicit̉ deus patrū vr̄oꝝ miſit me. et ſequit̉. ſi dixerint qd̓ ē nom̄eius: dices qui eſt miſit me ad vos. Si v̓o reſpiciaturappropriatio: tūc hoc nomē qui eſt attribuit̉ filio. ſicutet liberatio hūani generis que ibi figurabat̉. Pretereavt eſt relatiuū habet intellectu ſuo articulū ſubiūctiuirōne cuiꝰ artat̉ ad ſupponendū ꝑſonā. ⁊ nō quālibet: ſꝫꝑſonam filij. articulus em̄ diſcretōꝫ ſiue noticiā importat que appropriat̉ filio. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit p̄poſitiuꝰpatet reſpōſio ꝓcedit em̄ ab hoc noīe qui ſumpto īfinite: ad ſumptū relatiue. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obijciebat̉ vltimo. deus ē pr̄ deus ē filius. ergo qui ē pr̄ eſt filius.dicēdū ꝙ nō ſequit̉. ſed debet inferri. ergo qd̓ eſt pateret rō ē. qꝛ qui dicit ſb̓am ꝑſonalit̓: et p̄terea ydemptitatē cū dr̄. Qui ē pr̄ ē filiꝰ. qm̄ rōe articuli cōſignatio generis maſculini: trahit in ꝑſonalē ydemptitatē. Cū d̓o dicit̉ deꝰ ē pr̄ deꝰ ē filiꝰ ꝙͣuis hͦ nomē deꝰ vtrobiqꝫ ꝑſonalit̓ ſupponat: tn̄ vtrobiqꝫ ſignat̉ vna eadeꝫ eēntianō ꝑſona. et iō neutrū debet inferri ſcꝫ qd̓ eſt pr̄ ē filiꝰqꝛ qd̓ dicit ydemptatē eēntie.¶ Articulus ſecundusOnſequēter q̄rit̉ de ordīe huiꝰ noīs qui: adalia nomīa. ad qd̓ dicit damaſ. ꝙ primuꝫ etprīcipale noīm diuīoꝝ eſt qui eſt. Iteꝫ hocidem oſtendit̉ rōe. nā ens ē primū ītelligibile ⁊ imagīabile intellectu. Sed qd̓ primo ē intelligibile: ē prīo nomīabile. ens at̄ et ꝗ ē noīant ip̄m eē abſolutū ꝙͣuis differēter. Nā ens noīat cōiter: qui ē v̓o noīat vt appropriabile enti qd̓ eſt deus. cū rōne infinitatis ſb̓e deſignate

hoc noīe qui: cū rōe actualitatis ſiue eternitatis vl̓ immutabilitatis deſignate ꝑ adiunctū eſt. qd̓ ſignat eſſentiam vt actū ⁊ p̄ſenter velut in nūc ſiue p̄ſenti īmutabili. ergo primū int̓ om̄ia erit qui eſt. ¶ Cōtra. dyo. d̓ diuinis noībꝰ. primū nomē conſtituit bonū. vn̄ prius declarat nomē boni ꝙͣ entis. ¶ Ad hoc fuerūt qui direrūt ꝙ in via qua cōſiderat̉ deus ſicut efficiens; primūeius nomē eſt ens. qꝛ intētio efficiētis eſt ad hoc vt resſit. Si v̓o cōſideret̉ vt finis: bonū aūt eſt rō finis. ẜmhanc cōſiderationem primū eius nomē eſt bonū. ¶ Sꝫobijcit̉ cū ſicut dicit boetiª in li. de cōſolatōe om̄ia appetūt eſſe. ſed quod appetit̉ eſt in rōne finis: ergo ens ēin rōne finis. Ad quod poſſet dici. ꝙ ens ſi moueat appetitū: nō mouet niſi inqͣtū inducit rōem boni. ſed ex hͦnō ſequit̉ ꝙ ens ẜm ſe noīet in rōe finis. ¶ Sed tn̄ adhuc obijcit̉. ꝙ ens ⁊ qui eſt ſignificant in om̄imoda abſolutōne. ergo ſignificat p̄ter intentōem cālitatis efficientis vel finalis. Qd̓ cōcedendū eſt. et dicēdū ꝙ qui eſtſimpliciter eſt primū nomē. quo ad nos v̓o primū nom̄eſt bonū. diuinū em̄ eſſe poteſt cōſiderari ẜm ſe vt abſolute: et ſic ꝯſideratur. vt infinitū pelagus ſiue abyſſusdīne eēntialitatis. Et hoc mō ꝓprie ſignificat̉ noīe quieſt. Nota tn̄ ſicut ſupra tactū eſt ꝙ qui eſt: vno mō appropriatur filio: alio mō ſignificat eēntiam que ꝗdeneſt in tribꝰ ꝑſonis nā ſi reſpiciatur ſubſtātia īfinita cūqͣlitate generali que deſignat̉ hͦ noīe qui: ꝓprie hͦ nomēqui eſt noīat eēntiā vt dictū ē. ſi v̓o reſpiciat̉ vis articuli q̄ pt̄ ſubintelligi hoc noīe ꝗ et ē nota diſtinctōis: appropriat̉ ꝑſone filij. Item p̄t cōſiderari dīnū eſſe vt cāet ẜm hoc cōſiderat̉ in rōne boni. bonū em̄ dicit ꝯditōꝫefficiētis. vn̄ dic aug. qꝛ bonus ē: ſumꝰ. Item bonū dicit cōditōem finis. vn̄ boetiꝰ dīc in li. de ꝯſolatōe. ꝙ oīabonū exoptāt. qd̓ declaratū eſt ſupͣ qōne d̓ boītate. Bonū ergo dicit rōem ẜm quā eſt alpha et o hoc ē principium et finis. bonitas em̄ dei qͣi mouit eū vt faceret creaturas et ad hoc vt eēnt ꝑticipes ſue boītatis. Primacōſideratio eſt prior ſimpliciter. Secunda v̓o eſt priorquo ad nos. damaſ. ergo intendit ꝙ eſt prius ſimpliciter. dyo. ꝙ eſt prius quo ad nos. In hunc ergo modū queritur de dīno cē ẜm ꝙ ſignificat̉ abſolute nominaliter.¶ Alembrum quintumOnſeq̄nter q̄rit̉ de ſignificatōne ꝓnoīali qua deſignat̉ diuinū eē abſolute. Querūtur ergo duo. Primo vtrū dīna eēntiohabeat ſignificari ꝑ ꝓnomē. Scd̓o vtrū⁊ ꝓnoīa maſculini vel femī generis.Articulus primusO primū ſic. Cum dicit̉. ego ſum ꝗ ſum. cōſtans eſt ꝙ hoc ꝓnomē ego: nō ſignificabatgmoyſi aliquā ꝑſonā ſed dīnam eēntiam deIe ad ip̄m loquētem. gͦ ꝑ ꝓnomē ego ſignificabat̉ ⁊ ſupponabat̉ dīna eēntia. ¶ Itē yſa. n̄ ꝯgnouerūt me. Glo.me verū deū ducti ꝓprijs rōnibꝰ. et loꝗt̉ de gētibꝰ ꝗ nōattēdebāt niſi eēntiā. ergo hͦ ꝓnomē me ſignificat ⁊ ſupponit eēntiā. ¶ Itē ꝓnoīa prime ꝑſone ſignificāt ſb̓aꝫde ſe loquētē. ſecūde ꝑſone ſb̓am ad quā fit ſermo. prouomē tercie ꝑſone ſb̓am d̓ qͣ fit ẜmo. Sꝫ dīna eēntia pt̄de ſe loq̄ ⁊ ad ip̄aꝫ: ⁊ de ip̄a pt̄ fieri ẜmo. gͦ pt̄ ſigͥficariꝑ ꝓnoīa pͥme et ſcd̓e ⁊ tercie ꝑſone. ¶ Itē ī li. de regul̓fidei. om̄e nomen datū a forma dictū d̓ forma: cadit aforma. qd̓ expoīt̉ ibi. Cū oē nomē ẜm primā īſtitutōemdatū ſit aproprietate ſiue a forma. vnde boetiꝰ rebꝰ exmateria ⁊ formā ꝯſtātibꝰ ſolꝰ hūanꝰ aīmꝰ extitit: quiꝓut voluit noīa rebꝰ imp̄ſſit. ad ſigͥficādū dīnā formātnſlatū cadit a forma ex qͣ eſt datū ⁊ ita quodammodoſit in forme. et pronominatur ip̄m nomen cum ſignatdiuinam vſyam. meram em̄ ſignat ſb̓am. Ex hoc vide-