Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.xlix.

bonum ordinatur ſiciad cām. Cum ergo hoc nomeneſſentia abſtrahat ab om̄i comꝑatōe. ſignificat em̄ abſolutiſſime id quo res eſt: ergo erit acciꝑe comꝑatōꝫvnam dicit̉ eēntia creata et dicit̉ eēntia increatarelinꝗt̉ igit̉ dicet̉ ẜm ānalogiā. ergo penitꝰ dicet̉equiuoce. Cōtra. eſſe vel eēntia dicit̉ in his habēteſſe ab alio: et in hoc habet ab alio. Sil̓r et inhis que habent eſſe non in alio vt ſubſtantia: et in hisque habent eſſe in alio ſic̄ accedentia. Et ꝙͣuis in his intelligat̉ eēntialitas vna: tn̄ intelligr̄ habitudo vl̓comꝑatio eēntialitatis vna. eſſe em̄ vel eēntia hꝫin alio comꝑatōem habet et dependētiā ab vel eſſentia que eſt in alio ſicut ſubſtātia. Item vel eēntiaeius qd̓ eſt ab alio: comꝑatōꝫ et dependētiā habet eēntialem ab vel eēntia eſt ab alio. ſic̄ eſſe creatumab increato. Eſſe igit̉ et eēntia ẜm analogiā diceturde eſſe et eēntia creata et increata. Qd̓ ꝯcedendū ē.dicendū ergo eēntia non dicit̉ equiuoce. nec tn̄ dicit̉vniuoce: ſꝫ analogice. ſic̄ on̄dit Aug. v. tri. alie eēntieſiue ſb̓ſtātie capiūt accidētia quibꝰ in eis fiat quātacūqꝫ mutatio. deo aūt hmōi aliꝗd accide̓ poteſt. et id̓oſola eſt incōmutabilis cui ꝓfecto ip̄m vnde eſſentianomīata eſt: maxime ac veriſſime cōpetit. qd̓ em̄ mutatur ſeruat ip̄m eſſe. qd̓ mutari p̄t et ſi muteturpoteſt qd̓ fuerat non eſſe. ac hoc ſolū oīno mutari poteſt ſicut deus: veriſſime dicit̉ eſſe. ex hoc ergo patet. et eēntia veriſſime et prīcipaliter dicit̉ de deo:de creaturis v̓o poſterius et ita analogice. Ad illd̓qd̓ obijcitur eēntia dr̄ ẜm oīmodam abſolutōꝫ. dd̓m verum eſt ẜm eſſentia dicitur de deo. ſed ẜm eſſentia dicitur de creatura: dicitur dependentia. ſicutenim eſſe de creatura intelligitur ab alio quod neceſſario ponit dependentiā ab eſſe ab alio qd̓ eſt increatū: ita eēntia creare dicit eēntiam ē ab alia. neceſſario ponit dependētiā ab eſſentia ē ab alia vt diuina. Et ita ponitur vnitas comꝑatōis que facit analogiā. ex ꝑte eſſentie diuine ad eſſentiam creatā: ſedex ꝑte eſſentie create ad eſſentiam diuinā. que in oīmoda dependentia eſtad illam. Articulus quartusUarto querit̉ vtrū nomē eēntie ſit appropriabile ꝑſone. qd̓ videt̉: qꝛ ens qd̓ ſil̓r nomīatdeū in oīmoda abſolutōe. appropriabile ēſone diuīe. Un̄ ꝯueniēter dr̄ ens generas pr̄e: ens g.nitꝰ filio: ens ꝓcedēs ſpūſct̄o. ergo ſil̓r vr̄ ꝯuenienter dicet̉ eēntia generas pr̄e eēntia genita filio.Item aug. vij. de tri. pr̄ et filiꝰ ſigillatim dicūt̉ ſapīade ſapīa ſicut eēntia de eēntia. ſꝫ dicit̉ ſapīa de ſapīaſapīa appropriat̉ et ſuppoīt ꝑſonas. ſil̓r eēntia dr̄eēntia. Cōtra. ſi eēntia appropriaret̉ ꝑſone. neceſſario noīe eēntie intelligeret̉ hītudo vel reſpectꝰ quodpoſſet aliqͦ īnui notio ꝑſonalis. ergo noīe eēntieſolū ſignificat̉ dīna eēntialitas ab reſpectu abſoluta. et ẜm indr̄iam oīmodā: erit nomē eēntie appropͥabile ꝑſone. Itē in cōcilio lateran̄. dānat̉ opinio Ioachim ꝯtra magr̄m petrū lumbardū. eo dixit.. ſentētiaꝝ. v. diſ. eēntia ē gignēs nec genita nec ꝓcedēs. vbi maīfeſte poīt mgr̄. eēntia ē appropriabilſoīs. cuiꝰ intētōis declaratō ſufficiēter dicta ē ſupͣ inꝗj. arti. pͥmo. vtrū eſſerſitōe de generatōe et̓na mēbro.tie ꝯueīat generae̓ vel generari. Reſpōſio ad ẜmſdā ē diſtinctōꝫ dicētes. q̄dā noīa ſūt ſignificātdīnam eēntiā modū abſtractū. vt eēntia deitas. Que v̓o ſignificat modū cōcretū ſic̄ deꝰ. bonꝰ. Quedāv̓o ſignificāt medio. vt ſapīa v̓tꝰ lumē et hmōi. dicūt prima noīa ſignificāt eēntiā et ſupponūt eēntia tm̄. Un̄ ſūt appropriabilia ꝑſoīs. nec recipiūt determīatōes ꝑſonales. Un̄ falſe vel incōueniēter dr̄ eēntia vel deitas generās vl̓. geīta. et ꝓpt̓ abſolutōeꝫ ſue

ſignificatōis que ē in abſtractōe. Secūda v̓o noīa ſificant eēntiā et indifferēter ſupponūt eēntiā ſiue ꝑſoet eſt: qꝛ imponūt̉ ad ſignificādū hn̄tem eēntiam.deus hn̄ti deitatē. bonꝰ hn̄ti boītatē dīnam. hn̄s at̄ deitatem vl̓ bonitatē. et hmōi eſt ꝑſona. inde eſt hec nomia ex natura ſue impoſitōis hn̄t reciꝑe determīatōesꝑſonales. vn̄ bene dicit̉ deus generat deus generatur.Tercia v̓o noīa ſupponūt appropriant̉ ꝑſoīs. ſꝫ hn̄tab vſu locutōis ſct̄oꝝ: a nat̉a ſue impoſitōis. quiaẜm impoſitōem ſuā ſignificant abſtracte. tn̄ ẜm vſumſct̄oꝝ accipiūt̉ vt ꝯcrete. ſcꝫ ꝑſoīs. Un̄ dicūt ſapīaꝫet virtutē generāte et genitā. Un̄ et de ſapīa legit̉ eſtprīogenita an̄ oēꝫ creat̉am Sꝫ q̄rit̉ nihilomīꝰ.hec noīa ſic̄ ip̄i dicūt. ꝙͣuis mīꝰ ꝓprie ſignificēt ī abſtractōe ſic̄ eēntia deitaſ. vn̄ ē iſta magis ſūt appropriabilia ꝑſonis ꝙͣ eēntia vel deitas. ſic em̄ nomen ſapīain abſtractōne dicit̉ reſpectu huiꝰ noīs ſapiēs. ſic̄ deitas reſpectu huiꝰ noīs deus. ergo ſicut ꝯueniēter dicit̉ſapientia generans ſapientia genita: ita ꝯueniēter dicet̉ deitas generās deitas geīta ſiue eēntia. Itē augin li. de fide ad petrū. ſic xp̄m dei filiū .i. vnā in trinitate ꝑſonā deum verum crede. vt diuinitatem eius de natura patris natam eſſe dubites. ex hoc ergo relingtur cōuenienter dicitur diuinitas nata vel genit.ergo ſimiliter eēntia vel deitas. Item hylariꝰ. viij. li.de tri. p̄dicamus ex eodem eiuſdem generis genitamnaturam naturaliter in ſe gignentem habuiſſe naturāergo cōuenienter dicitur natura gignēs et genita: ſed differūt ī deo eēntia nat̉a. ꝯueniēter dicet̉ eēntiaignēs et genita. Itē ſi dicat̉ ſic̄ dīc mgr̄ in ſentētijsv. diſ. li. j. oēs iſte locutōes ſūt īproprie et dicūt̉ emphatice .i. exp̄ſſiue ad ſignificādū veritatē vnitatis eēntie in dīnis ꝑſoīs. Un̄ ita exponēde ſūt dīnitas genita.i. filius eſt nat̉a. et ſic in ceteris. ſed ẜm hoc erit eadem ī om̄ibꝰ eēntialibꝰ ſignificātibꝰ modū abſtractōis. eque ergo cōuenienter dicet̉ in eēntia genita velgignēs ſic̄ nat̉a vel dīnitas vl̓ ſapīa. Itē vr̄ ſupͣditam auctoritatē aug. qꝛ ſapīa de ſapīa ſic̄ eſſentia de eſſentia. Sed quereret aliꝗs que hītudo notet̉ p̄poſitōem de: dicit̉ eēntia. de dicat habitudīeꝫ cāeorigīalis dicit̉ ſapīa de ſapīa: ergo cum dr̄ eēntia deeēntia: ſignat̉ ergo eēntia origo ad eēntiam. niſi exponatur vt prius filiꝰ eſt eēntia: de pr̄e eſt eēntia. propterea dd̓m ẜm damaſ. ea ſunt ſuꝑ nos vt diuina:coguntur dicere ẜm nos. hoc eſt ẜm modū cōprehenſionis hūane. ſigͥficamꝰ igit̉ dīnā eſſentiā abſolute etduobus modis. vt quo eſt: hoc eſt ſignificādo eēntiamvt eēntiam. et eſt ſignificādo eēntiam vt in habenteillā. vt hoc nomē ens. at̄ ſignat̉ eēntia primomō ē aliqͦ appropriabilis ꝑſone. v̓o ſignatur ſcd̓o hoc nomē ens ē appropriabilis ꝑſone. inde eſtbene dicit̉ ens generās ens genitꝰ. ſꝫ dicit̉ bn̄ eēntiagenerās et genita. ens em̄ dic̄ eſt. ē aūt pr̄ dice̓ velip̄am naturā eſt eſſentia. vel ip̄aꝫ rem nature que eſtꝑſona. per hoc patet reſponſio ad primum. Ad ſecundum dicendum illa auctoritas aug. ſic ſapientiade ſapientia. ſicut eēntia de eēntia. dicitur ad expreſſionem vnitatis ſapientie patris et filij ſic̄ et eēntia. Un̄ibi dicitur ſic. hoc eſt deo eſſe quod ſapere. Unde pr̄ etfilius ſimul ſunt vna ſapientia quia vna eſſentia. et ſigillatim ſapientia de ſapientia ſicut eſſentia de eēntia.debet ergo exponi ſicut exponit mogiſter ſnīaꝝ. id eſtfilius qui eſt eēntia: de patre qui eſt eſſentia. Ad illd̓v̓o quod queritur circa reſponſionem magiſtrorum deabſtractis nominibus. dicendum nominum que impoſita ſunt ad ſignificandum modum abſtractioīsdiuinam eēntiam. quedam nominant ip̄am ſub formaabſoluta. vt eēntia deitas. et hec non reſpiciunt perſonales determinationes vt dicatur eſſentia vel deitasgenita vel generans. Et ratio huius eſt. quia perſona