Queſtio.xlviij.
litaꝫ illud idem inꝙͣtum capibile eſt ab intellectu preterea licet deus nō ſit demōſtrabilis ẜm ſuā ſub̓am: eſttn̄ demōſtrabilis ad intellectū ſaltē ẜm aliquā ſui proprietatē. Exo. xv. Iſte deꝰ meꝰ ⁊ glorificabo eū. Preterea licet verbū et ꝑticipiū ſignificent cū tꝑe: nihilominus tn̄ deus quodāmo notificabilis eſt. non ꝗa ipſe cadit ſub tꝑe: ſed ꝗa iuxta poſſibilitatē intellectꝰ noſtriintelligit cū ꝯtinuo et tꝑe intelligimus et ſignamꝰ. Un̄et hoc verbū ē: dictū de deo. nō ſignat cū motu ⁊ temꝑeUn̄ aug. ſuꝑ illud. j. ioh̓. In pͥncipio erat verbū. dumverbū ſubſtantiuū duplicem hꝫ ſignificatōeꝫ. aliqn̄ em̄tꝑales motus ẜm analogiaꝫ alioꝝ verboruꝫ declarat:aliqn̄ ſub̓am vniuſcuiuſqꝫ rei de qͣ p̄dicat̉ ſine vllo tꝑali motu deſignat ideo ⁊ ſubſtantiuum vocat̉. tale eſt qd̓dicit̉ in principio erat verbum: quaſi in patre ſubſiſtitfilius. nō em̄ ꝓ tꝑe: ſꝫ ꝓ ſub̓a ponit̉ erat.¶ Nlembrum ſecundumOnſequenter querit̉ quomodo deꝰ ſit innominabilis: et querunt̉ duo. Primo ſinomīabilis abſqꝫ ꝯꝑatione ad creaturaꝫScd̓o vtꝝ noīabilis ꝓprie vel improprie.¶ Articulus primusD pͥmū obijcit̉ ſic. ꝑ regulam q̄ habet̉ in li.de regulis fidei. Ome deo ꝯueniens: ꝯuenitei vel cauſatīe vel ſimilitudinarie vel adiūctiue vel negatiue. Cauſatīe: ſicut ea que de deo dicunt̉per cām. vt iuſtꝰ pius vel fortis. Sil̓itudinarie: ſicut eaque ꝑ ſimilitudinē. vt pater filiꝰ ſplendor imago Adiūctiue: ſicut ea q̄ dicunt̉ de deo rōne adiuncti. vt cū dicit̉deus iraſci rōne adiūcti ſcꝫ punitōnis. ſil̓r et penite̓ ratione adiūcti ſcꝫ mutatōnis. ſolet em̄ adiungi ire punitio: et penitentie oꝑis mutatō. Ideo dicit̉ deꝰ iraſci cūpunit penitere cū opus mutat. Negatīe v̓o: ſicut dr̄ deus indurare aliquē vel ſubtrahere gr̄am alicui. Indurare enim idem dicitur de deo ꝙ nō apponere gratiamUn̄ aug. dr̄ induraſſe cor pharaoīs. nō imꝑtiendo maliciā: ſed nō apponendo gr̄am. ſubtrahere v̓o gr̄aꝫ ideꝫeſt ꝙ nō ꝯſeruare gr̄am vel nō ꝯtinuare. cū igit̉ nullumuomē ꝯueīat niſi ẜm hos modos. et oēs iſti modi dicūtur in ꝯꝑatione ad creaturā: gͦ nullū nomen deo ꝯuenitniſi in ꝯꝑatione ad creaturā. ¶ Item nō intelligit̉ niſiin ꝯꝑatione ad creaturam: ergo nec nominat̉ niſi in cōꝑatione ad creaturam. ꝗa ſicut intelligit̉: ſic nomīatur¶ Contra hͦ nomen eſſentia et hoc nomen ꝗ eſt noīantdeum. et tn̄ nullā dicūt ꝯꝑationē ad creatura. Non igr̄om̄e nomē deo ꝯueniens dr̄ in relatione ad creaturam¶ Rn̄. ẜm illā regulam in li. de regulis fidei. om̄e ſimplex alio eſt: alio dr̄ eſſe. qꝛ ſua ꝓpria eſſentia ē. dr̄ autēhoc eſt: noīatur a ſuo effectu quē hꝫ. Un̄ iuſtꝰ: ꝗa facitiuſtū. bonus: qꝛ facit bonū. ⁊ hmōi. Un̄ bt̄s dyo. in li.de di. no. ex oīm exiſtentiū ordinatōne p̄tenta ⁊ imanes qͣſdā et ſil̓itudines diuinoꝝ ꝑadigmatū hn̄te .i. formarū exemplariū. q̄ ſunt in mente diuīa in ſummuꝫ viaoīm et ordine ẜm virtutē redeundū eſt om̄i ablatōne ⁊eminētia ⁊ om̄i cā: ꝓinde ex om̄ibꝰ ꝯgnoſcit̉ et in oībꝰ.et tangit triplicē modū intelligendi ſiue nominandi deum. ablatōne. eminentia: ⁊ cauſa. Unus em̄ modus eſtꝑ ablationē ſiue abnegationē: ſicut cū dicitur eternusimmenſus. et hic modus eſt a cōꝑatione diuini eſſe adcreaturā ẜm dr̄iam. Aliꝰ modus ꝑ eminentiā: ſic̄ cumdicit̉ ſupͣexiſtens optimꝰ ⁊ hmōi. et hic modus ē a comꝑatione diuini eſſe ad creaturā ẜm ꝯuenientiā que eſtper ꝓportionem ẜm ꝯmunem aī ꝯceptionē. optimum invno qͦꝫ eſt deo attribuenduꝫ. Terciꝰ modus ē per cām:ſicut cū dicit̉ deus qd̓ imponit̉ ab oꝑatione ſicut dicitdam̄. potens ſapiens ⁊ hmōi. et hoc ſumit̉ ex ꝯꝑationediuini eſſe ad creaturā ẜm ꝯꝑationem que eſt effectusad cauſam. ¶ Ad hoc autem quod obijcitur de hoc nomine qui eſt. dicunt ꝙ etiā hoc nomen nomīat in com-
ꝑatione ad creaturam: et hoc ẜm dr̄iam. Un̄ hiero. admarcellā ſcribens. deus ſolus qui exordium non habꝫvere eſſentie nomē tenuit. quia in eius ꝯꝑatione ꝗ vereeſt: quia incōmutabilis eſt: quaſi nō vere ſunt que mutabilia ſunt. tn̄ dd̓m. quia hoc nomen qui eſt: ꝙͣtum adillud qd̓ nomīat: noīat abſolutū abſqꝫ ꝯꝑatiōe ad creaturam. ſignificat em̄ ens ex ſeip̄o. quātū v̓o ad nomīantem qui nō accipit ratōne ens ſeipſo niſi ꝑ ens ab alioquod eſt creatura: noīatur in ꝯparatione ad creaturā.Articulus ſecūdusOnſequēter querit̉ vtrū deꝰ poſſit nominariꝓprie. Ad qd̓ ſic. ꝑ regulaꝫ in li. de regulisfidei. Om̄e ſimplex ꝓprie ē: ⁊ improprie dr̄eſſe. cū gͦ deus ſimplex ſit: nō dr̄ niſi improprie proprie¶ Itē nō dr̄ niſi qd̓ intelligit̉: ſꝫ nō intelligit̉ niſi in ſil̓itudine que ē veſtigij ſiue imaginis dei in creatura. gͦ n̄noīatur niſi ꝑ ſil̓itudinē acceptā a creatura. ¶ Iteꝫ nōnominat̉ deꝰ niſi ſimbolica vel miſtica theologia. Sibolica aūt theologia noīat deū ꝑ creaturas exterioresvt ſolem. ignē. luce ⁊ hmōi. Miſtica v̓o nomīant ꝑ interiores .ſ. ſpirituales ⁊ occultas: gͦ nullꝰ modus nominandi deū eſt niſi ꝑ creaturas vel ſil̓itudīes creat̉aruꝫgͦ nō noīat̉ niſi trāſlatīe. ¶ Iteꝫ dīc dyo. in hierarchiaangelica. nō ē poſſibile aīo nr̄o ad nō materialē aſcēdēceleſtiū hierarchiaꝝ ꝯtemplatōeꝫ: niſi ea q̄ ẜm ip̄m eſtmanuductōe vtat̉. et hͦ ꝑ ſil̓itudines creaturaꝝ: gͦ multomagis nō pōt animꝰ nr̄ aſcendere celeſtiū hierarchi.ad ꝯtēplatōeꝫ. ꝑ ſil̓itudinē creaturaꝝ d̓i ſꝫ ſic̄ intelligimus: ita etiā ſignamꝰ. gͦ nō pōt ſignare diuīa niſi ꝑ ſimilitudinem creaturaꝝ gͦ tranſumptiue gͦ improprie.¶ Contͣ aug. in. v. de tri. Ille ꝗ dixit moy. Ego ſum ꝙſuꝫ. hec dices filijs iſrl̓. ꝗ ē miſit me ad vos. vere ac ꝓpͥedr̄ eēntia cuiꝰ eēntia nō nouit p̄teritū aut futuꝝ: gͦ hͦ nōmen eēntia ⁊ ꝗ eſt: ꝓprie dr̄ de deo. ¶ Iteꝫ ioh̓ dam. ſcidum ē ꝙ nō a nob̓ tranſlatū eſt ad bt̄aꝫ deitatem pr̄mtas ⁊ filiatōis ⁊ ꝓceſſiōis nomē. ꝯͣrio em̄ ē nob̓ traditūvt ait diuinꝰ apl̓s. ꝓpterea flecto genua ad deū ⁊ pr̄emdn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ex qͦ oīs pr̄nitas in celo ⁊ ī terra noīat̉:gͦ hec noīa pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſct̄s nō dicūt̉ tranſlatīe d̓ deoſꝫ ꝓprie. ¶ Iteꝫ amb̓. ij. li. de tri. ſunt q̄dam noīa q̄ ꝓprietatē deitatis on̄dūt. vt generatō. v̓bum. filius. ⁊ hmōi.Quedaꝫ v̓o ſunt q̄ diuīe maieſtatis expͥmūt vnitatē: vtſapīa. v̓itas ⁊ virtꝰ ⁊ hmōi. Quedā v̓o alia ſunt q̄ ꝑ ſil̓rtudinē de deo tranſlatīe dicunt̉. vt ſplēdor caracter ſpeculū ⁊ hmōi. relinꝗtur igr̄ ꝙ nō oīa dicunt̉ improprieſiue tranſlatīe de deo. ¶ Rn. ē ſignare de deo qꝛ ē. ⁊ eſtſigͣre de deo ꝗd ē. Nome ſignās de deo qꝛ ē. dicit̉ ꝓprie:ſic eſt hͨ nomē ꝗ ē et eēntia. noīa d̓o q̄ ſignant̉ de deo ꝗdē. vno mō dicunt̉ ꝓprie alio mō īproprie. Quedā ei ſuntq̄ de deo ſꝑ dicunt̉ ꝓprie quēadmoduꝫ illa q̄ dicunt̉ ẜmcorꝑalē et vl̓r oīa illa q̄ ſigͥficāt ſpēꝫ ī materia ⁊ imꝑfectionē vt ignis ⁊ leo ſplēdor ⁊ hmōi. ⁊ hec dicūt̉ ꝑ tranſlatiōeꝫ. Quedā v̓o ſūt q̄ vno mō dicūt̉ ꝓprie alio mō īpropͥe .i. ꝑ trāſlatōeꝫ. vt vl̓r oīa illa q̄ ſigͥ ficāt ſpēꝫ nō inmateria. ⁊ imꝑfectōeꝫ nal̓e vel v̓tutis ⁊ oꝑatōis. vt ſapiētia v̓tus v̓itas ⁊ hmōi. Dupl̓r eī ē via intelligēdi adquā ꝯſeꝗt̉ rō dicēdi. vna ē cū intellct̄s ꝓcedit ab effectibꝰ ad cam ꝯgͦſcendā: vt ꝑ ea q̄ facta ſūt ꝓcedat ad ꝯgnoſcendam vnitateꝫ ſempit̓nā: ⁊ ꝑ illā ꝯgnoſcit diuītatisſb̓aꝫ. ſic̄ dr̄ Ro. j. ⁊ ī hac via ſi accipiat̉ rō noīandi ſiuedicēdi: tranſmittit noīa effectuū ad ſigͥficādam cām vtnomē ſapīe ad ſigͥficandū d̓i noticiā ⁊ nomē bonitatisquā ſil̓r inueīt in creat̉a ad ſigͥficandū dei boītatē ⁊ ſicde alijs: ita et̄ nomē pr̄nitatis ⁊ filiatōis. Uia v̓o alia ēcū intellct̄s ꝓcedit a cā ad effectꝰ. vn̄ tūc illa noīa q̄ ſigͥficāt ſpēm ſine materia vel ꝑfectōeꝫ nat̉e: veriꝰ att̓buitip̄i cāe ꝙͣ ip̄is effectibꝰ. Un̄ ẜm hāc viā in deo dicet̉ boītas ꝓprie ⁊ v̓itas ⁊ hmōi. ⁊ tantomagis ꝓprie ꝙͣ de creatura: qꝛ ibi ē bonitas ⁊ v̓itas ⁊ poͣ ꝑ eēntiā. in creaturad̓o ꝑ ꝑticipatōꝫ. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ ſol̓o ad obiecta.