¶ Ad hoc quod obijcitur. ꝙ ad equalitatem requirituridemptitas eſſentie et ſcīe. que nō ꝯtinent̉ in enumeratione eoꝝ penes q̄ determinat̉ equalitas ⁊cͣ. dd̓m. ꝙ reuera hoꝝ idemptitas reꝗͥritur. tn̄ qꝛ eqͣlitas ꝓprie attēditur penes q̄ntitatē ſiue qͣſi qͣntitateꝫ. eſſentia v̓o ⁊ ſcientia et hmōi nō ſignant̉ vt res generis qͣntitatis: nonoꝑtuit vt ꝯnumerarent̉ in aſſignatōne eoꝝ penes queaſſignat̉ equalitas ꝑſonaꝝ ſꝫ enumerant̉ ea q̄ ꝯueniūtdictis ꝑſonis ꝑ modū quātitatis ſignata. quibꝰ omniaq̄ illaꝝ exprimūt eqͣlitatem inſinuāt. ¶ Ad aliud dd̓m.eqͣlitas pōt ſumi ꝯmuniter vel ſtricte. ſi coīter: ſic cōſtit in magnitudine eternitate ⁊ potentia ſic̄ on̄ſum ēſi ſtricte vt magis dicat ratōneꝫ quantitatis intrinſeceꝙͣ extrinſece ſiue duratōnis: ſic diuidit̉ ꝯtra coeternitatem. et ſic ſumit̉ a mgr̄o. xix. di. j. ſentē. ¶ Ad aliud ptꝫſolutio ꝑ iam dicta. ꝯcedo em̄ ꝙ in diuinis eſt qͣntitasv̓tutis nō molis: ſꝫ nō dico ꝙ magnitudo ꝓut hic ſumitur dicat idem ꝙ virtꝰ. īmo magnitudo hic ſumit̉ ſicutiam dictū eſt ꝓ potentia locandi ⁊ ꝯtinēdi res. vn̄ virtꝰmagis reſpicit oꝑationē. magnitudo v̓o ꝓut hic ſumit̉magis reſpicit ꝯſeruatiōeꝫ ſiue ꝯtinentia rei iaꝫ facte.¶ Queſtio. xlviij. de diuinis nominibꝰ inali.Nquiſitis in precedentibꝰ q̄ ſpectāt ad fidem deitatis ettrinitatis: ꝓcedimꝰ ad inꝗſitōnes earū que ꝑtinēt ad ꝯfeſſionē eiuſdē ſacratiſſime vnitatis ⁊ trinitatis. ad qd̓ ꝓſeq̄ndū ipſiꝰ adiutoriū inuocamꝰ. Modus aūt inꝗſitionis eiꝰ erit talis. vt pͥmo ponamꝰ inꝗſitōnes qͣſi introductorias circa diuīa noīa in generali. Scd̓o v̓o deſcēdamꝰ ad inꝗſitōeꝫ noīm in ſpāli. Tercio v̓o colligamꝰnoīm dr̄ias ſil̓. ſuppoſitis regulis quibꝰ vl̓r abſqꝫ errore poſſumꝰ enūciare qd̓ de ſctā trinitate credimꝰ locutionibꝰ catholicis et iuris. General̓r gͦ hic ꝓponimꝰ inꝗrenda ẜm ꝯſideratōeꝫ abſolutā. Prīo vtrū deꝰ ſit noīabilis. Scd̓o quō ſit noīabilis. Tercio vn̄ ml̓tiplicitasnoīm diuīoꝝ. Quarto ẜm ꝯſideratiōeꝫ ꝯꝑatam multiplicabit̉ inquiſitio vt patebit.Membrum primūD primū obijcit ſic. dyo. de diuīs noībꝰ.¶in deo oīm ꝯgnitionū fines ſuꝑ archamvite ſb̓ſtituti ſunt. quē neqꝫ dice̓ neqꝫ ītelligere poſſibile eſt. nō eſt igit̉ dicibilis:nec noīabilis. ¶ Iteꝫ om̄e nomē datuꝫ eſt a for̄a aliqͣ q̄pōt accipi ꝑ intellectū ſic̄ dīc aug. ꝙ deꝰ ꝗ oēm formamſubt̓ fugit: intellectu peruiꝰ eſſe nō pōt. cuꝫ gͦ ſubterfugiat oēm formā: gͦ nō pōt ei dare nomē a forma: gͦ non ēnoīabilis. ¶ Item ph̓s in li. de cāis. p̄ma cā ſuꝑior ē oīnarratōne: neqꝫ eiꝰ ē loquela. deficiūt em̄ līgue ad narratōeꝫ ip̄iꝰ: gͦ non eſt noīabilis. ¶ Iteꝫ nihil pōt noīariqd̓ nō pōt ſignari. ſꝫ nihil pōt ſignare intellectꝰ niſi poſit hr̄e ſignū illiꝰ vel facere. ſignū aūt hr̄e alicuiꝰ vel facere nō pōt niſi poſſit illud apud ſe ꝯfigurare. nulluꝫ at̄infinitū pōt ꝯfigurare: cū ip̄e ſit intelligētie finitꝰ. cumgͦ deus ſit infinitꝰ: nō pōt intellectus eum ꝯfigurare.nec noīare. Item nō eſt noīabilis ꝑ nomē. qꝛ nomē ſficat ſub̓am cū qualitate ⁊ ita ꝯpoſitū. in deo aūt nulla ꝯpoſitio. Item nec ꝑ ꝓnomē qꝛ ꝙͣuis ꝓnomen ſignificet ſub̓am et merā: tn̄ ſignificat vt demonſtrabilē. vn̄ſi cadat a demōſtratōne vel relatōne caſſum ē ⁊ vanuꝫdei aūt ſub̓a nō eſt demonſtrabilis: qꝛ nō eſt ſenſibilis.Item nec ꝑ verbū vel ꝑticipiū quia ſignāt cum tꝑe. diuinū aūt eſſe oīno abſtractu eſt a tꝑe. non videt̉ gͦ poſſedeſignari noīe vel ꝓnoīe verbo vel ꝑticipio. ¶ Contraom̄e qd̓ eſt intellectu ꝯgnoſcibile: inꝙͣtum hmōi ē noīabile. cum ergo diuinum eſſe ſit conoſcibile intellectu.

Un̄ ioh̓. dam̄. ꝯgnitio exiſtendi deū natural̓r oībus īſerta eſt. et. j. Ro. Inuiſibilia dei ꝑ ea q̄ facta ſunt ītellecta ꝯſpiciunt̉: ſempiterna qͦꝫ virtꝰ eiꝰ et diuinitas. ergo diuinū eſſe eſt noīabile ⁊ ſempiterna virtꝰ eiꝰ et deitas. ¶ Item in ſcripturis noīat̉ multis noībꝰ. Exo. iij.Qui ē miſit me ad vos. iterū in. v. nomē meū adonay n̄indicaui eis ⁊ hmōi. ¶ Rn̄ſio ẜm ioh̓. dam̄. li. j. ca. ij.Oꝑtet ſcire ꝙ nec oīa q̄ ſūt theologice diſpēſatōis ſunteffabilia: neqꝫ oīa ſunt in ꝯgnoſcibilia neqꝫ oīa ſunt cognoſcibilia. Aliud aūt eſt cognoſcibile aliud effabile:quēadmodū aliud ē loqui aliud ꝯgnoſcere. multa igit̉eoꝝ que obtuſe de deo intelligunt̉ nō integre enunciari pn̄t: ſed ea q̄ ſuꝑ nos ſunt coguntur in his q̄ ẜm nosſunt dicere. ſic̄ de deo dicimꝰ ſomnū ⁊ iram manꝰ et pedes et ſimilia. Item ibidem dama. qm̄ quidem deꝰ ſinepͥncipio et ſine fine. eternꝰ. increatus. īmutabilis ⁊ huiuſmodi. bonꝰ. iuſtꝰ. oīpotens. oīm creaturaꝝ ꝯditor.oīm tenens oīm cernēs oīm ꝓuiſor poteſtatiuꝰ iudex: etꝯgnoſcimꝰ ⁊ ꝯfitemur. ꝗd aūt eſt dei ſub̓a vel qͣliter deꝰ d̓deo genitꝰ ē vel ꝓcedit vel qͣliter ſcip̄m exinaniuit vnigitus dei filiꝰ et eqͣliter hō factꝰ eſt: ⁊ ignoramꝰ et dice̓ nōpoſſumꝰ. Non poſſibile igit̉ eſt quid p̄ter ea q̄ a diuīseloquijs noui et vet. teſt. enarrata ſunt de deo dice̓ vel ītelligere. Nota igitur ad ſolutionē pn̄tis qōnis ex hacſnīa damaſceni. ꝙ quedā ſunt q̄ de deo accipiunt̉ ꝑ naturalē rōnem vt ꝗa eternꝰ ſine pͥncipio ſine fine: qm̄ em̄niū creator. et ꝙͣtum ad hoc eſt noīabilis deus ꝑ ea quefacta ſunt: quēadmodum ⁊ cognoſcibilis. Quedam v̓oſunt que accepimꝰ de deo ꝑ ſolam fidem: nō per rōnemniſi lumine fidei adiutā. vt .ſ. quid d̓i ſub̓a. qualiter deꝰex d̓o genitꝰ. qͣliter hūanatus ⁊ ꝙͣtum ad hoc nō ē a nobis noīabilis: ſed ſeip̄o noīatur in eloquijs diuinitꝰ traditis. ¶ Item nota diſtinctōeꝫ aliā ex p̄cedentibꝰ v̓bis.quia eſt noīare deū ex his que ſunt ẜm ſeip̄m: ⁊ hͦ modoinnoīabilis eſt nobis. qꝛ ea que ſunt ẜm ip̄m inꝙͣtumhmōi ſunt infinita incōprehenſibilia. et hoc mō intelliguntur p̄dicte aucͣtes: et ꝓcedūt rōes quibꝰ on̄ditur īnoīabilis. Aut eſt noīare deuꝫ ex his q̄ ſunt ẜm nos: ⁊hoc mō eſt a nobis noīabilis. ẜm ꝙ dr̄ Ro. j. et h̓ tribꝰmodis ẜm im̄. imaginibꝰ: formis ⁊ notis. Notisnoīat̉ deus pͥuatōnibꝰ cū dr̄ immēſus deꝰ infinitꝰ incircūſcriptibilis. imaginibꝰ: cū noīat̉ diſpoſitōibꝰ ſpūaliūcreaturaꝝ. vt cum dr̄ ſpūs ſapiens intelligens. formiscū nominat̉ ſimilitudinibꝰ corporalium creaturaꝝ: vtcum dicit̉ leo ignis et hmōi. ¶ Ad obiecta omnia iampatet rn̄ſio. Nam deus ſiue diuinū eſſe ẜm ꝙ ꝯſiderat̉in ſe et ẜm ſe: ẜm hoc īnoīabilis ē nobis: ſed ipſe ſeip̄mnominat in eloquijs diuinis. ẜm v̓o ꝙ cōſiderat̉ in ſuoeffectu ꝙ eſt in creatura. ẜm hoc nominabilis eo modo quo dictū eſt. ¶ Ad illud aūt quod obijcit̉. ꝙ deusqui om̄eꝫ formā ſubterfugit ⁊cͣ. dd̓m deus dr̄ ſubterfugere oēm formā. nō ꝗa nō ſit forma: cum illi ꝯueniat eēforme nobiliſſimuꝫ: ſed nō cadit ſub diſpoſitōne formedetermīate. ſic̄ ponebāt aliꝗ heretici. et etiā nō ſit intellectui peruiꝰ qd̓ ſonat ī plenā eiꝰ ꝯgnitōeꝫ: nihilominꝰ ēeidē quodāmo ꝯgnoſcibilis. ¶ Ad aliud qd̓ obijcitur.ꝙ deꝰ eſt ſuꝑior oī narratōe. dd̓m ẜm dam̄. ij. c. j. li. Aliud eſt ꝯgnoſcibile: aliud effabile. vn̄ ꝙ dīc ph̓s ꝙ deficiunt līgue ad eiꝰ narratōeꝫ. intelligendū eſt ꝓut narratōdicit plenā et integrā eſſe ipſiꝰ notificatōeꝫ. ¶ Ad aliudqd̓ obijcitur. ꝙ intellectus nō pōt apud ſe ꝯfigurare deum. ⁊cͣ. Dicendū ꝙ licet intellectus non poſſit apud ſeꝯfigurare deum ẜm infinitatem ſui: pōt tamen ẜm aliquam ſui ꝓprietatem a qua poteſt nomīari. ¶ Ad illd̓quod obijcitur. ꝙ nō eſt nominabilis ꝑ nomen ⁊cͣ. Dicendum ꝙ licet nomen ſignificet ſubſtantiam cuꝫ qualitate: nihilominus ꝯtingit ſimpliciter nomine ſignificare. Non em̄ ſubſtantia et qualitas cum dicitur nom̄ſignificat ſubſtantiiſtinguūt ſicut in p̄dicamētis: ſed ſubſtantia dicitur ip̄m ſignatum nominis: quā