Queſtio.xlvij.

facere: ſimiliter dicendum eſt potenter non poteſt ſpūſſct̄s ꝑſonam ꝓducere. qꝛ ſcꝫ non ꝯueniret. Un̄ ſicut voluntas q̄ nō pōt velle incōueniēs aliqd̓: nō ꝓpter hͦ dicitur minꝰ ſub̓a ſꝫ magis: ſic potentia q̄ nō pōt incōueniens. nō eſt extra hͦ minor ſꝫ maior. nō eſt igit̉ ex in potētia aliqua ſiue ex defectu aliqͦ potentie. ꝙ ſpūſſct̄s nonpōt ꝓducere ꝑſonā: ſꝫ potius ex ꝑfectōne potentie ⁊ nobilitate. ¶ Ad vltimū dicendū. ꝙ bonitas ſpūſſct̄i ē ſūme ſui diffuſiua: lꝫ n̄ in ꝑſona ſpūſſct̄i. ꝗa oīno eſt eadēbonitas q̄ eſt pr̄is et filij et ſpūſſct̄i. Eadem em̄ boītaseſt qua pater ſumme diffundit ſe generando filium: etpater et filiꝰ ſpirando ſpm̄ſanctū: et illa que diffuſa eſtin ſpūſancto. vnde Rich̓. de ſct̄o victo. Quicꝗd bonitatis quicꝗd ꝑfectōnis quicꝗd br̄itudinis habet pr̄. cuiꝰeſt ſolū dare: in ea plenitudine poſſidet ⁊ ille cuiꝰ eſt ꝓpriū accepiſſe. Nota tn̄ ꝙ duplex ē diffuſio. ꝑſonalis qͣvna ꝑſona diffundit ſe in ꝓceſſione alterius. ⁊ ꝙͣtuꝫ adhoc nō diffundit ſe ſpūſſct̄s ſiue bonitas ꝓut eſt in perſona ſpūſſancti. ꝗa nō ꝯgrueret vt tactū eſt. Alia ē eſſentialis ſcꝫ ipſiꝰ eēntie ⁊ hec eſt ſumma. ⁊ ꝙͣtum ad hͦ diffundit ſe ſpūſſct̄s ſiue bonitas ſpūſſct̄i. hec v̓o diffuſioeſt in coīcatione bonitatis diuine creaturis. hec auteꝫdiffuſio nō eſt ſumma nec ꝯueniret eſſe ſumma. vt eī dicit Rich̓. de ſct̄o victo. vbi plenitudo totius bonitatiseſt: ibi et ſumma caritas deeſſe nō pōt. ſummā certe caritatem erga ꝑſonā hr̄e non poſſet. inordinata em̄ caritas eſſet ſi ſumme diligeret qd̓ ſumme diligendū nō eſſet: gͦ ſi coīcatio bonitatis eſt maior et minor ẜm caritatem maiorem ⁊ minorē: patet ꝙ bonitatis diuīe nō eſtſumma diffuſio in coīcatōne ſui creature. nec reꝗͥrit ſūma bonitas ſummā diffuſionem. nec ꝓpter hoc diciturdiuina bonitas ſumma. quia ſumme ſe diffundit: ſꝫ ꝗaꝙͣtumcūqꝫ ꝯgruit diffundit ſe ſine ſui diminutione. Illa aūt ꝯſideratio ph̓i qua determinat. ſi ſimpl̓r ad ſimpliciter et maius ad maiꝰ et maxīe ad maxime: attenditur in rebꝰ ꝯditis quadā proportōne eſſentiali ordinaMembrū quartūUarto querit̉. vtrū vna ꝑſona ſit equal̓duabꝰ vel ip̄i trinitati. qd̓ ſic videt̉ .j. ſententiaꝝ. xix. di. dr̄ pater non eſt maior filio nec pater vel filius maior ſpūſct̄o. necmaius aliꝗd due ꝑſone ſunt ſimul ꝙͣ vna: nec tres magis aliꝗd ꝙͣ due. ¶ Contͣ. ꝑs in nullo genere ꝑtis eſt eqͣlis toti: ſꝫ vna ꝑſona ē pars trinitatis. qd̓ videt̉ leui. v.decimā ꝑtem ephy. glo. pars in trinitate ē xp̄c. ⁊ cōſtatꝙ loꝗtur de xp̄o inꝙͣtum ē perſona: gͦ nō eſt equalis ipſi trinitati. ¶ Item ſi virtꝰ eqͣlis eēt triū ꝑſonaꝝ creataruꝫ vel etiā ſi eſſet eadem ſuppoſito hoc ꝑ impoſſibile:virtꝰ vniꝰ nō poſſet tantū quantū virtꝰ duaꝝ. nec eēt etiam equalis v̓tuti duaꝝ. ſil̓r videt̉ de virtute ꝑſonaruꝫincreatarum. ¶ Item eqͣlitas in diuīs attendit̉ penesidemptitatē ⁊ diſtinctōeꝫ. ſi em̄ nulla eēt in diuīs diſtīctio: nō eſſet eqͣlitas: ſꝫ habitu reſpecto ad diſtinctōnemnō ē vna ꝑſona eqͣlis duabꝰ: ſicut nec vnitas dualitatiſimiliter nec vna erit eqͣlis duabus habito reſpectu adidemptitatē. ¶ Rn̄. ꝙ ſumma eqͣlitas ē in diuinis ꝑſonis. vn̄ vna ē equalis duabꝰ oīno. vn̄ Rich̓. d̓ ſanctovicto. attende illa ꝯformis ⁊ om̄ifaria magnitudinis coequalitas in illa ſumma trinitate ꝙͣincōprehenſibilisſit: vbi vnitas pluralitati nō cedit nec pluralitas vnitatem excedit. ¶ Ad illud qd̓ primo obijcit̉. dd̓m ꝙ nulla ꝑſona dr̄ ꝑs in illa ſumma trinitate. Un̄ aug. in lib̓.ꝯtra maxi. pars trinitatis eſſe nō pōt quicūqꝫ vnꝰ ī tribus nec huiuſmodi trinitatis tercia ꝑs eſt. nec maiusaliquid duo ꝙͣ vnus: nec maius aliquid omnes ꝙͣ ſinguli. Ratio autem quare non eſt dicenda pars in trinitate diuina eſt. quia ꝑs eſt in potentia et habens eē finitum et diminutum ⁊ imꝑfectum inꝙͣtum huiuſmodi

quod non ꝯuenit perſone in diuinis. ¶ Ad illam glodicit ꝙ xp̄c eſt pars inritate. dicendum ꝙ intoleclo. eſt de xp̄o inqͣtum eſt ſub ſignificatur ꝑ illud qd̓ eſ2s. ¶ Ad alid̓irs: nō tamter hodicendum. ꝙ non eſt ſimilecreatis. quarumeſt potentia finita et eſſentia: et de ꝑſonis increatis qͦꝝeſſentia et potentia eſt ſumme infinita. quia em̄ in diuinis ꝑſonis potentia et magnitudo ⁊nia ea penes q̄eſt equalitas ſunt ſumme infinita: liceat ſic loqui. magnitudo trium nō excedit magnitudinem vnius nec potentia potentiā. ¶ Ad tercium dicendum. ꝙ equalitasimportat quodāmodo diſtinctioneꝫ. quia diſtinctio cadit ibi oblique. ꝓprie et ꝑ ſe reſpicit vnitatem ⁊ idēptitatem: quia equalitas nō eſt aliud ꝙͣ ꝑſonarum diſtinctarum idemptitas in quantitate ſiue quaſi quantitateꝓpter quod magis attenditur equalitas penes idēptitatem ꝙͣ diſtinctōneꝫ. Unde quia illud penes quod eſtvnitas ſiue idemptitas: indifferens eſt omnino in vnaperſona. et in tribus vna eſt equalis tribꝰ.Alembrū quintumUinto querit̉ penes quid attendit̉ equalitas in ꝑſonis diuinis. ⁊ videt̉ ꝙ penestentia. quēadmodum determinat̉ equahec tria q̄ ſunt magnitudo et̓nitas et politas ꝑſonaꝝ pͥmo li. ſen. xix. diſ. hͦ idem videt̉ ꝑ aug.determīat equalitē ꝑſonaꝝ penes hec tria in li. de fi.ad petrū dicens. verꝰ deus in ꝑſonis trinitas ī vna natura vnꝰ eſt. ꝑ hanc vnitatē naturalē totus pr̄ in filio etſpūſct̄o eſt. totus filiꝰ eſt in patre ⁊ ſpirituſct̄o: totuſqꝫſpūſſct̄s in patre ⁊ filio eſt. nullꝰ iſtoꝝ extra quēlibet ipſoꝝ eſt. qꝛ nullꝰ alteꝝ aut p̄cedit eternitate: aut exceditmagnitudine: aut ſuꝑat pt̄ate. qꝛ nec filio nec ſpūſct̄oꝙͣtum ad nature diuīe vnitatē ꝑtinet aut mīor aut maior eſt pater. et ſicut filiꝰ nec maior nec minor eſt patreita nec ſpūſſct̄s poſterior aut minor ē filio. ¶ Contͣ. adequalitatem requirit̉ idemptitas in eſſentia ſcientia etbonitatē. ſicut patet ex p̄dictis: quare nō attendit̉ eqͣlitas tm̄ penes illa. Un̄ rich̓. d̓ ſct̄o victo. in illa ſummatrinitate ea rōne ꝑſonas eqͣles dicimꝰ ꝙ illud ſummuꝫ⁊ ſumme ſimplex eſſe in ea plenitudine et ꝑfectōne quaeſt ꝑſone vnius: in ea plenitudine et ꝑfectōne eſt perſone alteriꝰ. certe vna eademqꝫ ſub̓a non eſt maius aliꝗdvel minus: melius deteriuſye ſeipſa. ¶ Item mgr̄ in. j.ſen. xix. di. diuidit coeternitateꝫ ꝯtra coequalitatem dicens. Nunc poſtꝙͣ coeternitatē trium ꝑſonaꝝ ꝓ modico noſtre facultatis inſinuauimus: iam de earudem coequalitate aliquid eloqui ſuꝑeſt. igit̉ nō penes eternitatem attendit̉ equalitas. ¶ Item ſicut vult aug. in li.de quātitate aīe. duplex ē quātitas ſiue magnitudo. ſcꝫmolis ⁊ v̓tutis. In ſpūalibꝰ aūt nō eſt magnitudo molis ſꝫ v̓tutis. ſi gͦ in deo ē magnitudo: illa ē virtutis nonmolis. gͦ in deo magnitudo ⁊ v̓tus idem: ſil̓r virtꝰ et potentia idem: gͦ magnitudo ⁊ potentia idē: gͦ nō diuidit̉vna ꝯtra alterā. ꝗd eſt gͦ ꝙ dr̄ equalitatē ꝯſiſtere ī matudine et pt̄ate. ¶ Rn̄. ad p̄dictoꝝ euidentiā notandūꝙ eqͣlitas reſpicit quātitate ſiue qd̓ ꝑ moduꝫ qͣntitatisſigͣtur. Om̄is aūt quātitas aut eſt menſurās intra autextra. Si intra: aut ē v̓tutis aut molis. qͣntitas v̓o mol̓nō cadit in diuīs ſꝫ qͣntitas v̓tutis: ⁊ hͦ dr̄ ꝑ potentiamItem quātitas menſurās extra ē duplex .ſ. tp̄s ⁊ locuset quātitati q̄ eſt tp̄s. in inferioribꝰ rn̄det et̓nitas in diuinis. ei aūt qͣntitati q̄ eſt locus rn̄det magnitudo ī diuinis. nō quā deꝰ circūſcribat̉ in loco: ſꝫ qua eſt intͣ omnia nō incluſus. et qͣ ip̄e ꝯtinet ⁊ locat oīa: ſic gͦ quantitas in diuinis ē virtutis q̄ eſt potentia: ⁊ durationis q̄eſt eternitas: et locatōnis ſiue ꝯtinentie actiue quā ip̄eꝯtinet et locat omnia. et hec dicitur magnitudo. qꝛ gͦ indeo non eſt ponere pluribus modis quantitatem: ideoꝙͣtum ad hec tria ſolum in diuinis aſſignatur eqͣlitas.