Queſtio.xlvij.

ularis ſub̓e nomii ꝑſone que dicunt̉ ad modū ſilis ſub ꝓprietate incoīcabili diſtracta. ſic̄ pꝫ in ſortead modū gͦ ſub̓e ꝓnoīalis poſſent ibi ypoſtaſes intelligi nō noīales ordine nature ſubtracto. ¶ Ad ſcd̓m q̄ſitum dd̓m. ꝙ abſtractis ꝑſonis ſiue ypoſtaſibꝰ. nō ē intelligere in diuīs ordine nat̉e. duplex eſt em̄ ordo ſcilꝫordo nature et ordo intelligētie. In diuīs ordo natureponit rōnem originis qͣ circa ip̄am attendit̉ ratō. originis aūt dum ſit circarem q̄ ſit in gene̓ ſub̓e: ponit ratōnē eiuſdē ꝙ eſt de p̄ncipio et pͥncipij .ſ. ꝙ alius ab alio.⁊ ideo impoſſibile ē ꝙ in deo intelligitur hic ordo: niſiibi intelligat̉ aliꝰ et alius. ꝗa ſicut dic anſel. nec intellectus capit nec natura ꝑmittit illū ꝗ de alio ē: eſſe illuꝫde qͦ eſt. abſtractis autē ꝑſonis ⁊ ypoſtaſibꝰ nō eſſet ibialiꝰ ⁊ aliꝰ: ⁊ iō nō poſſet ibi eē nec ītelligi iſte ordo. Ordo v̓o ẜm intelligētiā nō ponit ordinē ex ꝑte rei ſꝫ ex ꝑte acceptōnis nr̄e. Un̄ ẜm hoc nos dicimꝰ ꝙ ẜm ordīeꝫintelligentie p̄cedit eēntia potentiā ⁊ ſcīaꝫ. In deo tam̄ideꝫ ſunt eēntia potentia ſcīa. ⁊ ẜm hoc dd̓m. ꝙ ſi ī diuinis intelligeret̉ mens noticia ⁊ amor abſtractis ꝑſonis diuinis: nō eſſet int̓ hec ordo nature ſꝫ ſolū ordo intelligentie. ꝗa nō eēt dicere noticiā a mente nec amoreꝫab vtroqꝫ. īmo eſſet dice̓ mentē eē noticiā et amoreꝫ: q̄uis ẜm acceptōeꝫ intellectꝰ nr̄i priꝰ intelligeret̉ mēs ꝙnoticia et noticia ꝙͣ amor. ꝑ hoc pꝫ ſol̓o ad pͥmā rōneꝫin ꝯtrariū. ¶ Ad ſcd̓aꝫ qͣ obijcit̉ de viribꝰ aīe ẜm qͣs dieſſe imago trinitatis increate. dd̓m ꝙ ypoſtaſis eſt reohn̄s eē ſub̓e ſingl̓aris cuꝫ ꝓprietate incōicabili. ordo ergo nat̉e ⁊ originis nō ponit pl̓itateꝫ ypoſtaſuꝫ: niſi qn̄ſunt ī rebꝰ q̄ ſunt de gene̓ ſub̓e. ⁊ ꝗa vires aīe nō ſūt dgene̓ ſub̓e ſꝫ ſunt ip̄iꝰ ſub̓e aīe et non ſub̓a aīe. ideo ordonature ⁊ originis nō ponit ibi tres ypoſtaſes. In diuinis aūt ordo nat̉e et originis ē circa rem q̄ eſt ſub̓a. ꝗcquid em̄ ē in deo: eſt ip̄a diuīa ſb̓a. et iō nō pōt ibi eē ordo qn ſint ibi plures ypoſtaſes. īmo cū ypoſtaẜ ſb̓a ſitponit ibi ordo nature ipſas ypoſtaſes et ſic patet rn̄ſioad quęſtionem iſtam.¶ Queſtio. xlvij. de equalitate diuinaꝝ perſonaꝝ.Equitur queſtiode qͣlitate diuinaꝝ ꝑſonaꝝ. Primoquerit̉ an ſit eqͣlitas in ꝑſonis. Scd̓ovtrū filiꝰ ſit eqͣlis pr̄i. Tercio vtꝝ ſpirituſſct̄s ſit eqͣlis pr̄i ⁊ filio. Qꝛ̄to vtꝝvna ꝑſona ſit eqͣlis duabꝰ. Quinto penes que attenditur equalitas in ꝑſonisE Nlembrum primumD primū ſic obijcit̉. aug. ꝯͣ maximinum.cū dr̄ filiꝰ a pr̄e ⁊cͣ. nō on̄dit̉ ineqͣlitas ſb̓eſꝫ ordo nature. ſi nō incqͥlitas: gͦ eqͣlitas.gͦ eqͣlitas ē in diuīs. ¶ Item ī ſimbolo dr̄ytres ꝑſone ſibi coet̓ ne ſunt ⁊ coeqͥles: gͦ ſunt eqͣles īlicē ſiue inter ſe. ¶ Contͣ. dīc ph̓us ꝓpriū eſt qͣntitatisẜm eā eqͣle vel ineqͣle dici. Sꝫ ī diuīs ꝑſonis nō ē quātitas: cū ſit ibi ſumma ſimplicitas: gͦ nec eqͣlitas. ¶ Itēoīs eqͣlitas ſupponit diuerſitatē. vbi igit̉ ſūma ē idēptitas: nulla ē eqͣlitas: ſꝫ in diuīs ꝑſonis ē ſumma idēptitas gͦ nō eſt ibi eqͣlitas. ¶ Iteꝫ eqͣlitas dīc ꝯmenſuratōnē aliquoꝝ ſcꝫ eqͣliū: ſꝫ vbi ē infinitas. nulla ē ꝯmenſuratio: ſꝫ in diuīs ꝑſonis ē infinitas. gͦ nō eſt ibi ꝯmenſuratio: gͦ nec eqͣlitas. ¶ Iteꝫ in diuīs nō eſt reꝑire niſi eſſentiā ⁊ ꝓprietates. eēntiaꝫ in qͣ ꝯueniūt: ꝓprietates in ꝙbus diſtinguunt̉. ſꝫ rōne eēntie nō eſt ī illis eqͣlitas: ꝗaoīmoda ſiue ſumma idēptitas. neqꝫ rōne ꝓprietatū: cūvniꝰ ꝑſone plures ſint ꝓprietates alteriꝰ pauciores. necrōne vtriuſqꝫ: qꝛ ꝓprietates nihil addūt eſſentie. vbi em̄aliquid orit̉ ex aliquibꝰ duobo ita ꝙ ex neutro illorum

neceſſe eſt ꝙ vnū addat alteri. ¶ Rn̄. ad p̄dictoꝝ intelligentiā notandū. ꝙ in his inferioribꝰ ex vnitate in ſb̓acauſat̉ idemptitas. ex vnitate in qͣlitate eqͣlitas. ex vntate in qualitate ſil̓itudo. vn̄ idemptitas: eqͣlitas: ſimilitudo: dicūt relatōnes fundatas ſuꝑ tria p̄dicamenta.iuxta iſtā ſimilitudinē. qm̄ ē ſignificare diuinā ſub̓aꝫ vteſſentiā: et vt quantā. et vt qͣlem ē ponere in diuīs idemptitatē eqͣlitatē et ſil̓itudinē: ſꝫ qͣntitas in diuīs tranſitin genꝰ ſub̓e et qͣlitas ſil̓r. quia in diuīs nō eſt pone̓ niſi duo genera .ſ. ſub̓e et adaliꝗd. Eqͣlitas et ſil̓itudo dicūt relatōnes vt fundatas ī ſub̓a. ¶ Dicendū igit̉ ad pͥmum. ꝙ lꝫ in diuīs ꝑſonis nō ſit ꝓprie quātitas: ꝗa tn̄ꝯtingit ſignificare diuinā ſub̓am vt quantā. vt cū dicit̉deꝰ magnꝰ eternꝰ: eſt dicē in diuīs equalitatē. Alia igit̉rōne dr̄ eqͣlitas in diuīs ⁊ in creaturis ꝓut quātitas ꝓprie determīat̉ a ph̓o. Preterea ſimplicitas in diuinisnō opponit̉ quātitati. hec eniꝫ ſunt vera deꝰ eſt magnusīmo immēſus et ſimplex. Simplicitas em̄ in diuīs nondicit pͥuatōeꝫ īmenſitatis: ſꝫ dic̄ indiuiſionē ſummā ſcꝫeēntie et v̓tutis ⁊ actꝰ. ꝓpter hoc em̄ dr̄ ſimplex: qꝛ ī eoideꝫ eſſentia qd̓ virtꝰ. et virtꝰ qd̓ actus: et eſſentia quodactus. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ equalitas in his inferioribꝰeſt inter diuerſa eſſential̓r. nam in iſtis inferioribꝰ diuerſitatē ſuppoſitoꝝ ſeꝗtur diuerſitas eſſentie in ſuppoſitis. nō ſic eſt in diuīs vbi diuerſitatē ſuppoſitoꝝ ꝯcomitatur idemptitas eſſentie. ꝓpter ꝙ in diuīs non ē ponere diuerſitatē ſꝫ diſtinctōeꝫ ſicut dic ambro. Un̄ eqͣlitas in diuīs ꝑſonis nō requirit diuerſitatē ſꝫ diſtinctionem. diſtinctio em̄ nō tollit vnitatē ſiue idemptitatē vn̄licet in diuinis ſit ſumma idemptitas quia illam cōcomitatur diſtinctio hmōi idemptitas nō tollit equalitatem. ¶ Ad terciū dicenduꝫ. ꝙ equalitas in creatis duoimportat. ſcꝫ ꝯmenſuratōeꝫ pͥmo: et pͥuatōneꝫ exceſſusex ꝯſequenti. Dicit igit̉ equalitas in diuinis nō ꝯmenſuratōneꝫ ꝓprie loquendo ſed priuatōeꝫ exceſſus. Und̓dicitur filius equalis patri. quia nec excedit nec exceditur. hoc aūt nō repugnat immenſitati. nec ideo dicēdum ꝙ equalitas in diuīs dicit puram pͥuatiōneꝫ: ſꝫ cūpriuatōne exceſſus dicit vnitatem ſapientie v̓tutis duratōnis. et vl̓r oīm eoꝝ que de deo dicunt̉ eſſentialiterUel potaliter dici. ꝙ ſic̄ lux pͥma rōne ſue immenſitatis ē incōp̄henſibilis a v̓tute finita: nihilominus eſt cōp̄henſibilis ſibi rōne ſue v̓tutis infinite. Sil̓r licet pat̓deus ſit īmenſus et ꝓpter hͦ nihil eſt ꝯdituꝫ illi ꝯmenſurabile. tn̄ deus filiꝰ ꝗ ſimiliter ē immenſus ē illi ꝯmenſurabilis. cum em̄ dr̄ ꝙ infinito nihil ē ꝯmenſurabile.hͦ verū eſt ꝓut hͦ qd̓ dico nihil diſtribuit ꝓ finitis: veꝝeſt em̄ ꝙ nihil finitum eſt ꝯmenſurabile infinito. ¶ Adaliud dd̓m. ꝙ idemptitas eēntie non eſt pͥma rō eqͣlitatis nec diſtinctō ꝓprietatū: ſꝫ hec duo ſil̓. magis em̄ dependet rō eqͣlitatis ab idemptitate ſiue vnitate ꝙͣ a diſtinctōne. vnitas em̄ directe cadit in rōne equalitatis.diſtinctō oblique. Equalitas em̄ in diuinis ꝓprie ē vnitas ſub̓alis diſtinctoꝝ. ¶ Ad hoc qd̓ obijcitur. ꝙ ꝓprietas nihil addit eēntie. dicendū ꝙ hoc verū eſt ẜm eſſe ⁊ſubſtantiā: addit tn̄ ꝙͣtum ad modum dicendi et intelligendi. licet em̄ idem ſit eſſentia in patre quod paternitas et eſſentia in filio quod filiatio: tamen rōne modi dicendi harum ꝓprietatum que ſunt paternitas ⁊ filiatio diuerſi ſunt modi dicendi eſſentie ipſius patriset filij quibꝰ pater et filius diſtinguunt̉ ꝑſonaliter quiſunt idem ſubſtantialiter. Ratio igit̉ equalitatis ꝯcernit iſta duo: vnitatem eſſentialem et diſtinctōnem ꝑſonalem. Cuꝫ igit̉ dr̄ ꝙ quando aliquid oritur ex duobꝰita ꝙ ex neutro illorum neceſſe eſt ꝙ vnum illorum aliquid addat alteri: dicendum eſt ꝙ verum eſt ẜm reꝫ velẜm modum dicendi. additio autem ꝙͣtum ad modumdicendi non tollit in aliquo ſimplicitatem rei.