Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.xlvj.

ordo ineſſe potentiali et materiali. ideo iuxta ipſum ſamitur ordo in diuinis perſonis: ſed dicendo ordinem rōnis ẜm quē dicimꝰ ordinari primū mediū poſtremū .ſ. generaliſſimū ſpāliſſimū ſubalternum in linea p̄dicamentali dicimꝰ ordinem formalē et ideo ordinem ꝑfectōnis. et ideo iuxta iſtum ordinem dicit̉ ordoin diuinis ꝑſonis non iuxta aliū. Neceſſe aūt eſt iuxtaillum ordinem vtraqꝫ ꝑſona hn̄s originem ꝓcedat a habente originem: vna etiā ab altera procedat. Ad ſcd̓am rōnem dicendū ẜm aug. in lib̓. de tri. ēdictio interior: et exterior. et verbū interius exterius ſimiliter ſpūs interior et exterior. ꝯꝑatio verbi exterioris et ſpūs exterioris eſt remouenda a diuinis: ſꝫ eſtattendenda illa eſt verbi ſpūs interioris qꝛ ẜm illāeſt imago. Un̄ in imagine inuenies dicentem interiorēqui eſt mens. verbū v̓o interius ꝓcedens ab ip̄a eſt intelligētia. ſpūs v̓o interior eſt amor vel quaſi amor ſpiratus ab vtroqꝫ. et ſic facta ꝯꝑatōne ad verbum et ſpm̄interiorem ad que dꝫ fieri ꝯꝑatio: inueniemꝰ ſpiritꝰſct̄s debꝫ a filio ꝓcedere. Greci aūt in hoc errauerūtcrediderūt fecerūt ſolum ꝯꝑationē ad verbū exterius ſpiritū exteriorem. videntes ſpūs exterior non ꝓcedit a verbo exteriori ſꝫ a dicente ſolum: ſic dicentes deſpūſcto. Ad terciaꝫ rōnem. dicendū aliter eſt inductione modū nature: et in productōe moduꝫ voluntatis. Nam in productōe modum nature tenet illud. nobilior eſt ꝓductio que pōt fieri vnū ꝙͣ nonpōt fieri niſi multa. ſed non in ꝓductōne modū voluntatis. īmo ad hoc illa ſit iocunda et delectabilis:reqͥritur ꝯſors in ꝓductōne. et ponit Rich̓. rōnem huiꝰex ꝑte ꝑfectōnis caritatis ſemꝑ in alterū tendit. Un̄ſummꝰ amor non eſt vnius ad ſe. et ideo vbi eſt ſummacaritas ſemꝑ ponunt̉ plures. iterū vbi eſt ſumma caritas ibi eſt velle diligi vt ſe. pꝫ ergo caritas nunꝙͣ poteſt eſſe ſolitaria: et maxime ſumma caritas. quia perfectio volūtatis eſt caritas. et maxime volūtatis illiusẜm quā fit ꝓductio ſpūſſct̄i. id̓o ꝓductio ſpūſſancti neceſſario reꝗͥrit non ſit ab vno ſolo ſꝫ a pluribꝰ: ꝓpterdecurſum caritatis ab vno in alium eſt ꝑfectio voluntatis. quia v̓o ꝓductio filij a patre eſt modum nature: ideo ibi tenet illa obiectio ſcilꝫ filius ab vna ſolaꝑſona ꝓducatur. vnum ſolum principiū ſue productionis requirat ſcꝫ patrem. Et per hoc patet ſolutōad rōnem quartam. Qm̄ ſi eſſet ꝓductio ſpūſſct̄i mo nature: bn̄ ꝓcederet ratō illa. ſed ita ē īmo modum voluntatis. cuiꝰ ꝑfectio eſt ſumma caritas. ſemper ab vno in alterum decurrit. et ideo interimēda ē illa ſcilicet ꝓductio ſpirituſſancti poſſit eſſe ab vno ſolo: ſi autem eius productio eſſet per modum nature vera eſſet.Nembrum ſextumExto querit̉ ſuppoſito ſpūſſct̄us procedat a patre filio. vtruꝫ ita ꝓcedat mediate tm̄ procedat a patre vel īmediate.Ad qd̓ ſic. ſi aliqua duaꝝ ꝓcederet īmediate tm̄ a pͥma. ꝯiūgeret̉ alia pͥme niſi medium:in ordine nature plus coīcaret ſcd̓a ꝙͣ prima. non eſſet in diuīs ꝑſonis ſumma germaītas ꝯnexio. ſiſummꝰ ordo eſt in diuīs ꝑſonis reꝗrit ſummā ꝯnexionem in illis: ꝯſtat ſpūſſctus ita ꝓcedit a pr̄e filio:a patre ꝓcedit īmediate. Scd̓a ratio. magis cōueniunt qui ſine medio ꝯueniunt ꝙͣ cum medio. ſi in diuīsꝑſonis ē ſumma ꝯuenientia: relinꝗtur eſt ibi proceſſio aliqͣ ſolū mediū. eſt aliqua ꝑſona tm̄ mediate ꝓcedat a pͥma. Ad oppoſituꝫ inter eſſe ab alio a alius. eſſe ab alio a nullꝰ: mediuꝫ eſt ab alio a alius ordine nat̉e. Si iſte ordo ſit in trinitateqꝛ ibi eſt ab alio a quo aliꝰ ſcꝫ pr̄. et eſſe ab alio aquo nullꝰ ſcꝫ ſpūſſct̄s. et eſſe ab alio a quo aliꝰ ſcꝫ filius

ꝓcedit ſpūſſct̄s immediate a pr̄e ſꝫ mediante filio. Solutio. dd̓m ẜm Rich̓. de ſctō vict. in li. de tri. dicenteꝫ. ꝑſona de ꝑſona ꝓcedit multipl̓r. qn̄qꝫ īmediate tm̄: qn̄qꝫ mediate tm̄: qn̄qꝫ mediate īmediate. verbigr̄a. de adam ꝓducit̉ eua ſeth enoch: ſꝫ eua ꝓducitur deadam īmediate tm̄: enoch mediate tm̄. ꝗa mediāte ſethquia fuit filiꝰ ſeth. Seth v̓o vtroqꝫ ſcꝫ mediate et īmediate. Immediate ꝓceſſit de ſemīe adam inqͣtū fuitde ꝓprio ſemīe. mediate inqͣtum fuit de ſemīe eue: quiaeua ab adam. mediata v̓o ꝓductō non pōt eſſe in diuīstm̄: qꝛ tūc eēt ſummꝰ ordo nec ſumma ꝯnexio in eisīmo ꝯfunderet ordinē ꝯnexionē vt viſum ē ſūmā germanitatē. ſoluꝫ alie due ꝓductōnes ſunt ī diuīs. ꝓductio īmediata tm̄: eſt ꝓductio filij a pr̄e. nec pōt ꝯuenireīmediata tm̄ niſi vni ſoli ſicut viſum ē. Relinꝗturmediata īmediata eſt ꝓceſſio ſpūſſct̄i a patre. īmeta inqͣtuꝫ a pr̄e. mediata d̓o inqͣtum a filio a pr̄e eſt.eſt ordo in diuīs ẜm īmediatōeꝫ tm̄ inter patrē et filium. ẜm v̓o mediatōeꝫ et īmediationē ſpūſſancti ad patrem. Nembrum ſeptimūEptimo querit̉ de ordine nature ꝓceſſionis ſpūſſancti ad generatōeꝫ filij. qd̓ eoꝝſit priꝰ ordine nature. an ꝓceſſio ſpūſſanCcti: an generatio filij? Ad qd̓ ſic Auguſ.generato filij a pr̄e eſt ſicut generatō intelligentie ate. ꝓceſſio d̓o ſpūſſct̄i a patre filio eſt: ſicut ꝓceſſio ſpiritus amoris ab intelligētia mente: ſꝫ ordine nat̉e ꝯſequitur generatōeꝫ intelligētie a mente ꝓceſſio amorisab vtroqꝫ. ordīe nature ꝯſeꝗtur ꝓceſſio ſpūſſct̄i a filio pr̄e: generatōeꝫ filij a pr̄e. Scd̓a ratio. volūtariū ēcuiꝰ pͥncipiū eſt in ip̄o ꝯgnoſcente ſicut dīc ioh̓. damaſ volūtas eſt pͥncipiū ꝯgnoſcēs. et in differūt a pͥncipio qd̓ eſt natura. Nam natura non p̄cognoſcit ſuumactū. voluntas v̓o p̄cognoſcit. cognoſcere p̄cedit vel leordine nature. nihil em̄ eſt volitū niſi prius ꝯgnituꝫẜm ioh̓. dam̄. nihil ē amatū niſi ꝯgnitū. om̄e amaſit volitū: relinꝗtur igit̉ amorē p̄cedit ordine naturenoticia priꝰ eſt generatio noticie a mēte ꝙͣ amoris abvtroqꝫ: ordine nature ꝯſequitur ad generatōneꝫ filij. Tercia ratio. ſuppoſito qd̓ ſupͣ ꝓbatum ē. ſcꝫ ſpūſſanctꝰ ꝓcedit a filio. prius erit intelligere generatōneꝫfilij a patre ꝙͣ proceſſionem ſpūſſct̄i ab vtroqꝫ. Quarta ratio. Aug. ad oroſium. p̄ire voluntas ſapīaꝫ pt̄:ergo nec ꝓceſſio voluntatis generatōeꝫ ſapiētie. Adoppoſitū aug. in li. de tri. ꝑtum mētis .ſ. intelligentiā ethoc eſt v̓bum interiꝰ p̄cedit appetitꝰ .i. voluntas intelligendi. ante ꝙͣ ꝗs intelligat exigit̉ ordīe nat̉e qd̓ vultintellige̓. igit̉ appetitꝰ ſiue volūtas p̄cedit intelligentiā. ſi ꝓceſſio volūtatis a mente repn̄tat ꝓceſſiōe ſpūſſct̄i:generatō intelligētie generatōeꝫ filij. videt̉ ordīe nature prior ſit ꝓceſſio ſpūſſct̄i ꝙͣ generatio filij. Scd̓a. in om̄i ꝯgnitōe tria exigunt̉. ꝯgnoſcēs. ꝯgnitū. et intentio volūtatis copulās ꝯgnitū ꝯgnoſcēti: ſic̄ pꝫ ingnitōne ſenſitiua. Ad eniꝫ aliquis videat: oꝑtetſit vidēs ſiue viſiuū et viſibile pn̄s viſiuo intentō voluntatis copulans vnū alteri. Un̄ qn̄qꝫ ꝯuenit aliqueꝫoculis apertis videre pn̄te obiecto etiam viſibili qd̓ex hoc ꝯtingit quia eſt intentō voluntatis cōpulansviſibile viſiuo. Un̄ narratur de beato bern̄. quadamvice tranſierit per paſius nihil videns: cuꝫ tamen apertos hr̄et oculos et preſentes eſſent res que videri poſſent. eodem modo eſt de cognitōne intellectiua. Ad hocenim ſit hic cognitio oportet qui debet intelligereintellectum habeat. et preſens ſit intelligibile intellectui. et feratur intentio voluntatis ſuper intelligibile. Alioquin adhuc non intelligeret. ex hoc patet intelligere precedit voluntas intelligendi. ergo prior eſtproceſſio voluntatis ꝙͣ generatio intelligētie ordīe na-