Queſtio.xlvj.
ordo ineſſe potentiali et materiali. ⁊ ideo iuxta ipſumnō ſamitur ordo in diuinis perſonis: ſed dicendo ordinem rōnis ẜm quē dicimꝰ ordinari primū mediū ⁊ poſtremū .ſ. generaliſſimū ſpāliſſimū ⁊ ſubalternum in linea p̄dicamentali dicimꝰ ordinem formalē et ideo ordinem ꝑfectōnis. et ideo iuxta iſtum ordinem dicit̉ ordoin diuinis ꝑſonis non iuxta aliū. Neceſſe aūt eſt iuxtaillum ordinem ꝙ vtraqꝫ ꝑſona hn̄s originem ꝓcedat anō habente originem: ⁊ ꝙ vna etiā ab altera procedat.¶ Ad ſcd̓am rōnem dicendū ẜm aug. in lib̓. de tri. Ꝙ ēdictio interior: et exterior. et verbū interius ⁊ exterius⁊ ſimiliter ſpūs interior et exterior. ꝯꝑatio gͦ verbi exterioris et ſpūs exterioris eſt remouenda a diuinis: ſꝫ eſtattendenda illa q̄ eſt verbi ⁊ ſpūs interioris qꝛ ẜm illāeſt imago. Un̄ in imagine inuenies dicentem interiorēqui eſt mens. verbū v̓o interius ꝓcedens ab ip̄a eſt intelligētia. ſpūs v̓o interior eſt amor vel quaſi amor ſpiratus ab vtroqꝫ. et ſic facta ꝯꝑatōne ad verbum et ſpm̄interiorem ad que dꝫ fieri ꝯꝑatio: inueniemꝰ ꝙ ſpiritꝰſct̄s debꝫ a filio ꝓcedere. Greci aūt in hoc errauerūt ꝙcrediderūt ⁊ fecerūt ſolum ꝯꝑationē ad verbū exterius⁊ ſpiritū exteriorem. videntes ꝙ ſpūs exterior non ꝓcedit a verbo exteriori ſꝫ a dicente ſolum: ſic dicentes deſpūſcto. ¶ Ad terciaꝫ rōnem. dicendū ꝙ aliter eſt in ꝓductione ꝑ modū nature: et in productōe ꝑ moduꝫ voluntatis. Nam in productōe ꝑ modum nature tenet illud. ꝙ nobilior eſt ꝓductio que pōt fieri ꝑ vnū ꝙͣ q̄ nonpōt fieri niſi ꝑ multa. ſed non in ꝓductōne ꝑ modū voluntatis. īmo ad hoc ꝙ illa ſit iocunda et delectabilis:reqͥritur ꝯſors in ꝓductōne. et ponit Rich̓. rōnem huiꝰex ꝑte ꝑfectōnis caritatis q̄ ſemꝑ in alterū tendit. Un̄ſummꝰ amor non eſt vnius ad ſe. et ideo vbi eſt ſummacaritas ſemꝑ ponunt̉ plures. iterū vbi eſt ſumma caritas ibi eſt velle diligi vt ſe. pꝫ ergo ꝙ caritas nunꝙͣ poteſt eſſe ſolitaria: et maxime ſumma caritas. quia gͦ perfectio volūtatis eſt caritas. et maxime volūtatis illiusẜm quā fit ꝓductio ſpūſſct̄i. id̓o ꝓductio ſpūſſancti neceſſario reꝗͥrit ꝙ non ſit ab vno ſolo ſꝫ a pluribꝰ: ꝓpterdecurſum caritatis ab vno in alium q̄ eſt ꝑfectio voluntatis. quia v̓o ꝓductio filij a patre eſt ꝑ modum nature: ideo ibi tenet illa obiectio ſcilꝫ ꝙ filius ab vna ſolaꝑſona ꝓducatur. ⁊ ꝙ vnum ſolum principiū ſue productionis requirat ſcꝫ patrem. ¶ Et per hoc patet ſolutōad rōnem quartam. Qm̄ ſi eſſet ꝓductio ſpūſſct̄i ꝑ modū nature: bn̄ ꝓcederet ratō illa. ſed ita nō ē īmo ꝑ modum voluntatis. cuiꝰ ꝑfectio eſt ſumma caritas. q̄ ſemper ab vno in alterum decurrit. et ideo interimēda ē illa ſcilicet ꝙ ꝓductio ſpirituſſancti poſſit eſſe ab vno ſolo: ſi autem eius productio eſſet per modum nature vera eſſet.Nembrum ſextumExto querit̉ ſuppoſito ꝙ ſpūſſct̄us procedat a patre ⁊ filio. vtruꝫ ita ꝓcedat ꝙ mediate tm̄ procedat a patre vel īmediate.Ad qd̓ ſic. ſi aliqua duaꝝ ꝓcederet īmediate tm̄ a pͥma. nō ꝯiūgeret̉ alia pͥme niſi ꝑ medium: gͦin ordine nature plus coīcaret cū ſcd̓a ꝙͣ cū prima. nongͦ eſſet in diuīs ꝑſonis ſumma germaītas ⁊ ꝯnexio. ſi gͦſummꝰ ordo ꝗ eſt in diuīs ꝑſonis reꝗrit ſummā ꝯnexionem in illis: ꝯſtat ꝙ ſpūſſctus ita ꝓcedit a pr̄e ⁊ filio: ꝙa patre ꝓcedit īmediate. ¶ Scd̓a ratio. magis cōueniunt qui ſine medio ꝯueniunt ꝙͣ cum medio. ſi gͦ in diuīsꝑſonis ē ſumma ꝯuenientia: relinꝗtur ꝙ nō eſt ibi proceſſio aliqͣ ſolū ꝑ mediū. nō eſt gͦ aliqua ꝑſona q̄ tm̄ mediate ꝓcedat a pͥma. ¶ Ad oppoſituꝫ inter eſſe nō ab alio a qͦ alius. ⁊ eſſe ab alio a qͦ nullꝰ: mediuꝫ eſt eē ab alio a qͥ alius ordine nat̉e. Si gͦ iſte ordo ſit in trinitateqꝛ ibi eſt eē nō ab alio a quo aliꝰ ſcꝫ pr̄. et eſſe ab alio aquo nullꝰ ſcꝫ ſpūſſct̄s. et eſſe ab alio a quo aliꝰ ſcꝫ filius
iō ꝓcedit ſpūſſct̄s immediate a pr̄e ſꝫ mediante filio.¶ Solutio. dd̓m ẜm Rich̓. de ſctō vict. in li. de tri. dicenteꝫ. ꝙ ꝑſona de ꝑſona ꝓcedit multipl̓r. qn̄qꝫ īmediate tm̄: qn̄qꝫ mediate tm̄: qn̄qꝫ mediate ⁊ īmediate. verbigr̄a. de adam ꝓducit̉ eua ſeth enoch: ſꝫ eua ꝓducitur deadam īmediate tm̄: enoch mediate tm̄. ꝗa mediāte ſethquia fuit filiꝰ ſeth. Seth v̓o vtroqꝫ mō ſcꝫ mediate et īmediate. Immediate ꝓceſſit de ſemīe adam inqͣtū fuitde ꝓprio ſemīe. mediate inqͣtum fuit de ſemīe eue: quiaeua ab adam. mediata v̓o ꝓductō non pōt eſſe in diuīstm̄: qꝛ tūc nō eēt ſummꝰ ordo nec ſumma ꝯnexio in eisīmo ꝯfunderet ordinē ⁊ ꝯnexionē vt viſum ē ⁊ ſūmā germanitatē. ſoluꝫ gͦ alie due ꝓductōnes ſunt ī diuīs. ꝓductio īmediata tm̄: eſt ꝓductio filij a pr̄e. nec pōt ꝯuenireīmediata tm̄ niſi vni ſoli ſicut viſum ē. Relinꝗturmediata ⁊ īmediata eſt ꝓceſſio ſpūſſct̄i a patre. īmeta inqͣtuꝫ a pr̄e. mediata d̓o inqͣtum a filio ꝗ a pr̄e eſt.eſt gͦ ordo in diuīs ẜm īmediatōeꝫ tm̄ inter patrē et filium. ẜm v̓o mediatōeꝫ et īmediationē ſpūſſancti ad patrem.¶ Nembrum ſeptimūEptimo querit̉ de ordine nature ꝓceſſionis ſpūſſancti ad generatōeꝫ filij. qd̓ eoꝝſit priꝰ ordine nature. an ꝓceſſio ſpūſſanCcti: an generatio filij? Ad qd̓ ſic Auguſ.generato filij a pr̄e eſt ſicut generatō intelligentie a mēte. ꝓceſſio d̓o ſpūſſct̄i a patre ⁊ filio eſt: ſicut ꝓceſſio ſpiritus amoris ab intelligētia ⁊ mente: ſꝫ ordine nat̉e ꝯſequitur generatōeꝫ intelligētie a mente ꝓceſſio amorisab vtroqꝫ. gͦ ordīe nature ꝯſeꝗtur ꝓceſſio ſpūſſct̄i a filio⁊ pr̄e: generatōeꝫ filij a pr̄e. ¶ Scd̓a ratio. volūtariū ēcuiꝰ pͥncipiū eſt in ip̄o ꝯgnoſcente ſicut dīc ioh̓. damaſgͦ volūtas eſt pͥncipiū ꝯgnoſcēs. et in hͦ differūt a pͥncipio qd̓ eſt natura. Nam natura non p̄cognoſcit ſuumactū. voluntas v̓o p̄cognoſcit. gͦ cognoſcere p̄cedit vel leordine nature. nihil em̄ eſt volitū niſi prius ꝯgnituꝫẜm ioh̓. dam̄. nihil ē amatū niſi ꝯgnitū. cū om̄e amaſit volitū: relinꝗtur igit̉ ꝙ amorē p̄cedit ordine naturenoticia gͦ priꝰ eſt generatio noticie a mēte ꝙͣ amoris abvtroqꝫ: gͦ ordine nature ꝯſequitur ad generatōneꝫ filij.¶ Tercia ratio. ſuppoſito qd̓ ſupͣ ꝓbatum ē. ſcꝫ ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝓcedit a filio. prius erit intelligere generatōneꝫfilij a patre ꝙͣ proceſſionem ſpūſſct̄i ab vtroqꝫ. ¶ Quarta ratio. Aug. ad oroſium. p̄ire voluntas ſapīaꝫ nō pt̄:ergo nec ꝓceſſio voluntatis generatōeꝫ ſapiētie. ¶ Adoppoſitū aug. in li. de tri. ꝑtum mētis .ſ. intelligentiā ethoc eſt v̓bum interiꝰ p̄cedit appetitꝰ .i. voluntas intelligendi. ante eī ꝙͣ ꝗs intelligat exigit̉ ordīe nat̉e qd̓ vultintellige̓. igit̉ appetitꝰ ſiue volūtas p̄cedit intelligentiā.gͦ ſi ꝓceſſio volūtatis a mente repn̄tat ꝓceſſiōe ſpūſſct̄i:generatō intelligētie generatōeꝫ filij. videt̉ ꝙ ordīe nature prior ſit ꝓceſſio ſpūſſct̄i ꝙͣ generatio filij. ¶ Scd̓arō. in om̄i ꝯgnitōe tria exigunt̉. ꝯgnoſcēs. ꝯgnitū. et intentio volūtatis copulās ꝯgnitū ꝯgnoſcēti: ſic̄ pꝫ in cōgnitōne ſenſitiua. Ad hͦ eniꝫ ꝙ aliquis videat: oꝑtet ꝙſit vidēs ſiue viſiuū et viſibile pn̄s viſiuo ⁊ intentō voluntatis copulans vnū alteri. Un̄ qn̄qꝫ ꝯuenit aliqueꝫoculis apertis nō videre pn̄te obiecto etiam viſibili qd̓ex hoc ꝯtingit quia nō eſt intentō voluntatis cōpulansviſibile viſiuo. Un̄ narratur de beato bern̄. ꝙ quadamvice tranſierit per paſius nihil videns: cuꝫ tamen apertos hr̄et oculos et preſentes eſſent res que videri poſſent. eodem modo eſt de cognitōne intellectiua. Ad hocenim ꝙ ſit hic cognitio oportet ꝙ qui debet intelligereintellectum habeat. et ꝙ preſens ſit intelligibile intellectui. et ꝙ feratur intentio voluntatis ſuper intelligibile. Alioquin adhuc non intelligeret. ex hoc patet ꝙ intelligere precedit voluntas intelligendi. ergo prior eſtproceſſio voluntatis ꝙͣ generatio intelligētie ordīe na-