Oſt ꝙ diſſeruimusde numero diuinaꝝ ꝑſonaꝝ: de ordīearūdem virtute dei iuuāte inꝗramꝰ.⁊ qꝛ circa ordinē multe ſunt dubitatōnes de eis ꝑ ordinē eſt diſcernēdū. Prmo an ſit ordo in diuinis ꝑſonis. Scd̓o cuiuſmōi ſit ille ordo vtꝝ nature vel originis. Tercō de ordine originis an ſit ibi aliqua ꝑſona ſine origīe. Quarto an pn̄teſſe plures ꝑſone ſine origine. Quinto an due habētesoriginē īmediate procedant ab alia que nō habet origineꝫ ita ꝙ neutra ab alia ſicut ponebat greci. Sexto anilla que habet originē ab alia habet ſil̓r originē a pͥmaīmediate. Septimo an proceſſio ſpūſſancti ꝯſequat̉ ordinem nature ad generatōeꝫ filij vel ecōuerſo. Octauoan̄ abſtractis ypoſtaſibꝰ ſiue ꝑſonis ſit intelligere ordiure in trinitate. ⁊ ecōuerſo.nem¶ Membrū primūD primū procedit̉ ſic. Augu. ꝯtra maximinū. cum dicit̉ filiꝰ a patre. non dicit̉ inequalitas ſubſtātie: ſed ordo nature. nonꝙ alter priꝰ altero: ſed ꝙ alter ex altero.In diuinis igit̉ ꝑſonis eſt ordo nature: ergo ē ibi ordo¶ Scd̓a rato. nobiliꝰ eſt eē ordinatū ꝙͣ nō ordinatū. qꝛeſſe in ordine eſt ꝑfectōis ⁊ dignitatis: negatio v̓o ordinis indignitatē ponit. Cum ergo eē diuinaꝝ ꝑſonarūſit nobiliſſimū relinquit̉ ꝙ ip̄m eſt ordinatū. ¶ Terciaratio. bonū nō pōt intelligi ſine ordine. ſicut econuerſomalū ponit inordinatōeꝫ ⁊ priuatōꝫ ordinis. Itē ip̄meſſe inꝙͣtuꝫ hmōi nō eſt ſine ordine. Un̄ dicit boeclꝰ. ꝙeſſe ē qd̓ retinet ordinē ſeruatqꝫ naturā. Si ergo eſſe diuinaꝝ ꝑſonaꝝ qd̓ eſt diuinū eē eſt veriſſimū eē ⁊ veriſſimū bonuꝫ: relinquit̉ ꝙ in eo eſt veriſſimꝰ ordo. ¶ Adoppoſitū. oīs ordo aut attendit̉ ẜm priꝰ ⁊ poſterius: autſimul: aut ẜm ſuperiꝰ ⁊ inferiꝰ: aut iuxta. ſꝫ in diuinisꝑſonis nō eſt ordo ẜm priꝰ ⁊ poſteriꝰ: qꝛ in trinitate nihil priꝰ aut poſteriꝰ ſicut dīc ſimbolū athanaſij. qꝛ pri⁊ poſteriꝰ dicūt an̄ceſſionē ⁊ ſucceſſionē in tꝑe. nec etiāeſt ibi ſimul: qꝛ ſimul dīc pn̄tiaꝫ vel ꝯcomitantiā in tꝑevel in loco. Item nō eſt ibi ordo ẜm ſuperiꝰ ⁊ inferiꝰ ⁊iuxta. qꝛ hmōi differētie ordinis attendūt̉ ẜm ſitū. Situs aūt nō eſt niſi vbi ē diſpoſitō ꝑtiū in toto vel ī loco.Cum gͦ nulla differētia ordīs poſſit poni ī diuīo eē: ſimpliciter nō ē ibi ordo. ¶ Si diceret̉ ꝙ ibi ē ordo nature⁊ ille nō attēdit̉ ẜm p̄dictas differētias. Querit̉ qd̓ illeordo. aut ē eēntia aut ꝑſona: aut notō. qꝛ ꝗcqd̓ eſt in diuinis ē aliqd̓ hoꝝ. ſꝫ hmōi ordo nō eſt ip̄a eēntia diuinacū eēntia dicat̉ ꝑ indiſtinctōeꝫ: ordo v̓o dicit̉ ꝑ diſtīctōnē. ſiue ẜm ratōeꝫ ⁊ differētiā origīs vel pͥncipij. diuīav̓o eēntia nō pt̄ dici in ratōe pͥncipij vel origīs vel ꝙ ſita pͥncipio: vel ꝙ habeat originē: qꝛ diuina eēntia nec generat nec generat̉ nec ſpirat nec ſpirat̉. Iteꝫ nec poteſtdici ꝙ iſte ordo ſit ꝑſona: īmo eſt ꝑſonaꝝ: qꝛ dicit habitudinem ꝑſonaꝝ ad ꝑſonas. Item nec pōt dici ꝙ dicatnotionē: qꝛ oīs notio ſiue ꝓprietas ī diuinis ē diſtinctiua ꝑſone a ꝑſona. ſꝫ ordo magis dicit ꝯueniētiā ꝙͣ diſtīctionē: relinquit̉ igit̉ ꝙ ordo penitꝰ nihil eſt in diuinis.¶ Tercia ratō augu. in li. de ciui. dei. ordo eſt pariuꝫ.diſpariūqꝫ ſua cuiqꝫ tribuēs localis diſpoſitio. vbi ergo non eſt localis diſpoſitio: non erit ordo. ſi ergo indiuinis ꝑſonis nō eſt localis diſpoſitio: ergo nec ordo.¶ Solutio dicendū ꝙ in diuinis ꝑſonis eſt ordo. Seddiſtiguendū qꝛ multiplex eſt ordo. eſt em̄ ordo ſcd̓ꝫ locum. eſt ordo ẜm tempꝰ. eſt ordo ẜm cauſaꝫ. eſt ordo ẜmratōeꝫ. eſt ordo ẜm originē nature qui eſt pͥncipij ad illud qd̓ eſt de pͥncipio. Ordo ẜm locū attendit̉ ẜm iſtasdifferētias ſuperiꝰ inferiꝰ ⁊ iuxta. Ordo ẜm tp̄us attenditur ẜm iſtas differētias priꝰ poſteriꝰ ⁊ ſiml̓. ⁊ his mōdis nō eſt ordo in diuinis ꝑſonis. Ordo aūt ẜm cauſaꝫ
eſt ẜm ꝙ dicimꝰ ꝙ cauſa prior eſt effectu. hoc mō ꝓprienō eſt ordo in diuinis ꝑſonis: qꝛ cauſa ſemꝑ ē prior effectu in diuerſitate eēntie. Dicit̉ vlteriꝰ ordo ratōis ſicutordo differētiaꝝ ad vnū genꝰ qui ordo ē a latē vel pͥmimedij ⁊ poſtremi. ſicut pr̄ in linea p̄dicamētali. Iuxtav̓o ordinē rōnis differētiaꝝ ad genꝰ nō ſumit̉ aliꝗs ordo ī diuīs ꝑſonis: qꝛ iſte ordo dic̄ imꝑfectōneꝫ ſic̄ infravidebit̉. ſꝫ iuxta aliū ordinē rōnis qui ē pͥmi medij ⁊ poſtremi: ſumit̉ ordo rōnis in diuinis ꝑſonis. ſicut em̄ inhoc ordine rōnis eſt vnū ꝯmū qd̓ de alijs dicit̉ ⁊ nullūde ip̄o. ⁊ iſtud appellat̉ generaliſſimū in linea p̄dicamētali. ⁊ iſtud eſt pͥmū ⁊ vnū de quo alia dicunt̉ ⁊ ip̄m denullo. ſicut ſpēs ſpecialiſſima ⁊ hoc poſtremū. ⁊ aliqd̓de quo alia dicūt̉ ⁊ qd̓ de alijs ꝗbuſdā dr̄. ⁊ hoc ē genꝰſubalternū ⁊ illud vocat̉ mediū. ſic ī ordine ꝗ ē ẜm rōeꝫoriginis ꝗ ē in diuerſis ꝑſonis: eſt ꝑſona q̄ de nulla ⁊ aqua alia. ⁊ ꝑſona de qua nulla ⁊ q̄ ab alia ⁊ ꝑſona qͣſimedia q̄ de alia ⁊ de qua alia. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ ibi ē ordo originis ꝗ ſumit̉ iuxta ordinē ratōis. ⁊ ẜm iſtas tres differentias q̄ ſunt nō ab alio a quo alius ⁊cͣ. ⁊ non ẜm p̄dictas differētias. Et ſi querat̉ vtꝝ iſte ordo ſit ſimplicit̓Dicendū ꝙ nō eſt ordo ſimplicit̓: ſꝫ ordo cū additōe .ſordo nature vel originis. Per hoc ſoluit̉ pͥma ratō.procedit de duobꝰ pͥmis ordinibꝰ. ¶ Ad ſecūdū dicēdūꝙ ordo dicit ibi notionē. Sed notio aliqn̄ ſignificaturdiſtīcte. vt cū dico paternitas. Aliqn̄ indiſtincte. ſꝫ peradditōeꝫ determīat̉. pͥme notōes diſtinguūt ꝑſonā a ꝑſona abſolute ⁊ ſine determīatōe ſicut generare ⁊ generari ⁊ hmōi. alie v̓o notōes cū determīatōe diſtinguuntſicut pͥncipiū. Si em̄ dicat̉ pr̄ eſt pͥncipiū. niſi addat̉ filij vel ſpūſſct̄i: indiſtincte īportat̉ notō. ſꝫ ꝑ additōeꝫ determīat̉ vt cū dico pr̄ ē pͥncipiū filij. pr̄ ē pͥncipiuꝫ ſpūſſct̄i. iam em̄ dīc notōeꝫ pat̓nitatis diſtincte q̄ ē notō generatōis ⁊ notō proceſſionis. Dicendū ergo ꝙ ordo deſe dicit notōeꝫ indiſtincte ſiue ꝯfuſe. ſꝫ diſtinguit̉ ꝑ additōeꝫ. vt ſi dicat̉ ordo filij ad patrē dicit notōeꝫ filiatōnis ſiue generatōis paſſiue. ⁊ ſil̓r ordo pr̄is ad filiū notione patnitatis vel generatōis ẜm ꝙ ē eiꝰ qui generatꝑ hoc em̄ dicit̉ vnꝰ ad alterū cū dicit̉ ordo patris ⁊ filijad ſpm̄ ſct̄m hoc dicit notōeꝫ ſpiratōis ꝯmuis ab vtroqꝫ. ordo d̓o ſpūſ ſct̄i ad patrē ⁊ filiū eſt proceſſio. ptꝫ ergo ꝙ ordo ſine determīatōe notōeꝫ ſiue notōes dicat īdetermīate ⁊ ꝯfuſe: cum determīatōe v̓o diſtincte. ¶ Adterciā ratōeꝫ. dicendū ꝙ illa ratō augu. procedit de ordīne ẜm locū. ⁊ ſic patꝫ rn̄ſio ad iſtam queſtionē.¶ Nembrum ſecundumEcūdo q̄rit̉ ſuppoſito ordīe ī diuīs. cuiuſmodi ſit ille ordo. vtꝝ ſit ibi ordo natureAd qd̓ ſic obijcit̉ ꝑ aucͣteꝫ aug. p̄dictā cūdr̄. filiꝰ a pr̄e n̄ dr̄ ineqͣlitas ſub̓e: ſꝫ ordonat̉e. gͦ ibi ē ordo nat̉e. ¶ Scd̓a rō vbicūqꝫ ītelligit̉ diffuſio bonitatis vniꝰ ī aliū ītelligit̉ ordo ẜm rōꝫ pͥncipijvl̓ origīs. ſꝫ ſic ē ī diuīs: gͦ ibi ē ordo origīs. ſꝫ cū iſte ordo ſit ita ꝙ vnꝰ habeat nat̉aꝫ ab alio. relinꝗt̉ ꝙ ſit ordonat̉e. ¶ Ad oppoſitū vbicūqꝫ ītelligit̉ ordo: ītelligit̉ diſfīctō nat̉e. ſi gͦ nat̉a ī diuīs ꝑſōis ſe hꝫ ẜꝫ oīmodā diſtīctōeꝫ: relinꝗt̉ ꝙ n̄ ē ibi ordo nat̉e. maior ptꝫ qm̄ idē adſe n̄ ordīat̉. ¶ Scd̓a rō ſi ibi ē ordo ē ẜm rōꝫ pͥncipij ī ordine nat̉e. ſꝫ ad pͥncipiū ī ordīe nat̉e ſeꝗt̉ priꝰ nat̉a. gͦ ſipr̄ ē pͥncipiū filij ẜm ordinē nat̉e pr̄ erit prior filio nat̉ahoc at̄ falſuꝫ ⁊ incōueniēs. Nā dīc aug. ī p̄dicta auctoritate. ꝙ n̄ ē alter prior altero. Et in ſimbolo athanaſijhabet̉ ꝙ ī hac trinitate nihil priꝰ aut poſteriꝰ: gͦ n̄ ē ibiordo nat̉e. ¶ Tercia rō idē ē in diuīs nat̉a qd̓ ſub̓a veleēntia. ſi gͦ ī diuīs ē ordo nat̉e: relīꝗt̉ ꝙ ē ibi ordo ſub̓evel eēntie ſꝫ nullo mō pt̄ dici ibi eē ordo ſub̓e vel eſſentieqꝛ ordo eēntie nō poſſet dici niſi vel qꝛ eēt p̄ncipiū ordīsvel qꝛ ordinaret̉. ſꝫ eēntia nō poteſt dici pͥncipiū ordīs.qꝛ pͥncipiū ordinis r̄ſpectiue dr̄: eēntia v̓o abſolute. nō