pitur ꝓ ratōnali ſubſtātia pōt dici ibi. ¶ Ad ſeptimaꝫratōeꝫ dicēduꝫ ꝙ pluralitas nature on̄dit imꝑfectōemnature vel eēntie ꝑſone. qꝛ ſi habēt eſſentiā ſibi ꝯſortē q̄nō eſſet ip̄a vel ab ip̄a: hoc eēt imꝑfectō ⁊ defectꝰ in ip̄aqꝛ vna deeſſet alij: ſic̄ ptꝫ ꝑ aucͣteꝫ boecij ſupͣdictā. etiādiſcrepāt bona ⁊cͣ. ſꝫ hoc on̄dit ꝑfectōeꝫ ꝑſone ⁊ naturediuine cuiꝰ ē ꝑſone ꝙ habeat ꝯſortē ꝑſonā. ⁊ hoc ratōeſūme caritatis q̄ eſt in deo: ꝑfecta aut caritas nō eſt invno ſolo īmo neceſſario ē in pluribꝰ. ¶ Ad octauā rōeꝫdicēduꝫ ꝙ hͦ nomē pater pōt ſumi adiectiue vel ſubſtātiue. Adiectiue ſumptū nō dicit ypoſtaſim ſꝫ ſubſtātiueſumptuꝫ. qꝛ dicit ens nō ab alio. ſi gͦ ſumat̉ adiectiue:ſic nō eo ꝙ ē pr̄ generat: ſꝫ eo ꝙ generat ē pr̄. ſi ſubſtātiue: ſic ſtat ꝓ ꝑſona ⁊ ſic eo quo eſt pater generat.contra p̄dicta obijcit̉. qꝛ vbiSed Vlteriꝰ cāqꝫ inuenit̉ nature rationalis indiuidua ſubſtātia: inuenit̉ ꝑſona qꝛ hec ē ratō ꝑſone. ſꝫ in deo ī angelo in hoīe inuenit̉ ratōnalis naturaſiue ratōnalis indiuidua ſubſtātia gͦ ⁊ ꝑſone. aut gͦ ẜmratōeꝫ vnā dicit̉ ꝑſona ī his: aut ẜm diuerſas. Nō ẜmdiuerſas vt ptꝫ: qꝛ ẜm p̄dictā ratōem in ip̄is inuenit̉ q̄eſt ratō ꝑſone ꝓprie. ergo ẜm vnā. ſꝫ ꝯſtat ꝙ in hoīe differt ꝑſona a ꝑſona ẜm ſubſtātiā ⁊ ſil̓r in angelo: ergo īdiuinis differt ꝑſona a ꝑſona ẜm ſubſtātiā. ſꝫ in deo nōeſt differētia ſubſtātie: gͦ nec vera pluralitas ꝑſone. autſi dicat̉ ꝙ nō ẜm vnā ratōeꝫ ē in his ꝑſona: querit̉ q̄ ſitdifferētia. ¶ Ad hoc intelligēduꝫ ē ẜm ꝙ dicit rich̓. deſancto vict. in li. de tri. In diſcernēdis itaqꝫ ꝑſonis opꝰeſt vt arbitror gemīa ꝯſideratōe. vt ſciamꝰ videlicet ⁊ qͣle quid ſit ⁊ vnde habeat eē. vna iſtaꝝ ꝯſideratōnū verſat̉ in diſcernēda rei qualitate. alia v̓o verſat̉ ī inueſtizanda rei origine. Ad illā ꝑtinet diligēter quere ꝗd ſitſibi cū quibꝰ ꝯmū: quid generale quid ſpāle: quid deniqꝫ ꝓpriū aſſignate nature. ad iſtā ꝑtinet ſubtilit̓ indagare hocip̄m qd̓ ē. Un̄ habeat eē a ſemetip̄o an aliūde.⁊ ſi aliūde ꝙͣ a ſeip̄o vtꝝ mō iſto vel illo vel alio quocūqꝫ exiſtēdi mō. variari nāqꝫ pōt exiſtētia ſiue ꝑſona ẜmſolā rei qualitatē: aut ẜm ſolā rei originē: aut ẜm vtriuſqꝫ ꝯcurſionē. Scd̓m ſolā rei qualitatē variat̉. qn̄ pluribꝰ ꝑſonis ē vna eadēqꝫ origo ꝑ oīa: ſingulis tn̄ ſingularis ꝓpriaqꝫ ſub̓a. plures nāqꝫ ſub̓e oīno nō pn̄t eē ſinedifferēti qͣlitate .i. forma. ē at̄ talis variatō exiſtētie ẜmſolā qͣlitatē: nil varietatis habēs ẜm originem. Scd̓mv̓o ſolā originē ē illa varictas exiſtētie. qn̄ pluribꝰ ꝑſonis ē vnū idēqꝫ ⁊ indifferēs eē. inueniūt̉ tn̄ ẜm origineꝫmutuā ad ſeinuicē differētiā habe̓: tam ẜm rei qͣlitateꝫꝙͣ ẜm eiꝰ originē variat̉ exiſtentia vbi ſingulis ꝑſonis ēſub̓a ſingularis ⁊ ꝓpria: ⁊ origo diuerſa. ¶ Dicēdū gͦ ꝙin vna natura ē differētia ꝑſone ad ꝑſonā ſcd̓m vtrūqꝫmodū. qꝛ ẜm originē differt hō ab hoīe ⁊ ẜm ꝓpriā ſubſtātiā. Un̄ dicit ī hūana ꝓcerto natura vbi vnꝰ ē pr̄ pluribꝰ. alia ē tn̄ pat̓ne ſub̓e d̓ciſio vn̄ ꝓpagatꝰ ē vnꝰ ⁊ aliavn̄ aliꝰ. In angelica aūt natura nulla ē ꝓpagatō: ſꝫ ſolaſimplexqꝫ creatō. Eſt gͦ ſinguloꝝ ſimul ⁊ oīm vnū ſolūindifferēſqꝫ pͥncipiuꝫ. ſunt aūt tot ſubſtātie quot ꝑſone⁊ ꝓpter hoc vult ꝙ in angelis nō eſt differentia perſonead ꝑſonam ẜm originem: quia oēs ꝑſone angeloꝝ habent vno modo originem .ſ. per creationem. eſt tamenibi differentia ẜm qualitatem qꝛ ẜm propriam ſubſtantiam differt angelus ab āgelo. in diuina v̓o natura circa originem ſolam oportet querere perſonarum exiſtētiarūqꝫ differentiam. cum ergo ſit differentia perſonead perſonam ẜm originem ⁊ qualitatem: ⁊ hec eſt maxima vt in homine. ⁊ ẜm qualitatem ⁊ non ẜm origit⁊ hec eſt mīma ⁊ hec eſt in diuinis perſonis. ⁊ ſic nō eſtſimile de diuinis ꝑſonis ⁊ alijs.Queſtō. xlv. de numero diuinarum perſonarum.
Onſequēter queritur de numero ꝑſonaꝝ in trinitate circa qd̓ primo querit̉ an ſit ponere nūerum in perſonis diuinis. Scd̓o an ſitnumerus in trinitate ſiue in diuino eēẜm modum quo ponimꝰ in creaturis. Tercio an ſit ibinumerus alio modo: ſuppoſito ꝙ nō ſit ibi ille numerꝰ.Quarto ꝗd numerat̉ ibi an .ſ. ſit ibi numerꝰ reꝝ ſolumvel rōnū. ⁊ ſi reꝝ: an ypoſtaſuꝫ vel relatōnū ſolū. Quīto vnde ſit ibi ratō numeri. Sexto an ſit ibi numerꝰ finitus vel infinitus. Septimo an poſſit ille numerꝰ eſſein paucioribꝰ ꝙͣ ſit vel in pluribꝰ.¶ Membrū primūD p̄mū ſic ꝓcedit̉ ⁊ querit̉. vtꝝ ī diuīs ꝑſonis ſit numerꝰ. Ad qd̓ ſic dyoni. in li.de diuīs noībꝰ loquēs de deo dīc. ip̄m eſtp̄ncipiū ⁊ cā ⁊ ordo ⁊ numerꝰ ꝓpt̓ qd̓ vnitas ⁊ frat̓nitas. Relinꝗt̉ igit̉ ꝙ ī diuino eē ſiue ī diuīsꝑſonis ſit nūerꝰ. ¶ Scd̓a rō cū ſit ſub̓a coīcabil̓ ⁊ incōmūicabilis: ſiue coīs ſub̓a ⁊ ꝓpria. magis ꝯſeꝗt̉ numerꝰſub̓aꝫ ꝓpriā ꝙͣ ꝯmunē. ſi gͦ diuīa eēntia ē vt ſub̓a coīs: ꝑſona vt ſub̓a ꝓpria: magis ꝯſeꝗt̉ nūerꝰ ꝑſonā ꝙͣ eēntiā. ſipluralitas eēntiaꝝ face̓t numeꝝ ī deo: ſi eſſet in eo:nultomagis pluralitas ꝑſonaꝝ cū ibi ſit facit nūeꝫ¶ Ad oppoſitū boeciꝰ in li. de tri. veriſſime vnū ē ī quoeſt nullꝰ nūerꝰ. gͦ cū diuinū eē ſit veriſſime vnum: in ip̄onullꝰ ē nūerꝰ. in diuīs gͦ ꝑſonis nō eſt nūerꝰ. ¶ Scd̓a rōambro. ī li. de tri. In deo nūqͣ totalitatē ponimꝰ: qꝛ necnūerꝰ nec quātitas ē. ¶ Tercia rō ē. nō ꝯſtituit̉ nūerusniſi ex vnitatibꝰ differētiū ſub̓aꝝ. Un̄ ex vnitate hūanitatis ⁊ vnitate quātitatis ⁊ vnitate qͣlitatis nō ꝯſtituit̉nūerꝰ ī ſorte. cū ip̄e ſit hō ⁊ quātꝰ ⁊ qͣlis: qꝛ nō ē differentia ſub̓alis iſtaꝝ vnitatū. īmo ſūt vnū ī ſubiecto qd̓ eſſub̓a. ⁊ iō vnū nūero ē ſortes ⁊ ſortes qͣl̓ ⁊ ſortes qͣntꝰ. ſꝫex ſorte ⁊ platōne ꝯſtituit̉ nūerꝰ qꝛ ſūt vnitates drn̄tiarū ſub̓aꝝ. Si gͦ vnitates ꝑſonales ī diuīo eē n̄ ſūt ſub̓arū differētiū: gͦ n̄ faciūt ī diuīo eē nūeꝝ ī deo gͦ nō ē nūerꝰ. ¶ Quarta rō ſi q̄rat̉ qͣre ſortes ⁊ plato ſūt duo homīes. rō aſſigͣbit̉ qꝛ due hūanitates ip̄oꝝ: vl̓ qꝛ formaſub̓alis ml̓tiplicat̉ ī eis. ſꝫ ſi hec cā ē. gͦ vbi n̄ erit formaſub̓alis ml̓tiplicata n̄ erit nūerꝰ. ſꝫ vna ē forma ſub̓alisnō ml̓tiplicata ī diuīs ꝑſonis: gͦ ibi n̄ ē nūerꝰ. Et hͦ ē qd̓dīc boeciꝰ. ⁊ exinde trahit̉ regl̓a theologoꝝ. Nō hꝫ locū diſtīctō vbi ex diuerſis cauſis n̄ ē vnio. Sol̓. dicēdū ꝙ ī diuīs ꝑſonis n̄ ē nūerꝰ ſimpl̓r ⁊ ꝓprie. qꝛ nō ē ibidrn̄tia ẜm ſub̓am: ſꝫ ē ibi vt nūerꝰ. ⁊ iſtd̓ videbit̉ poſteapleniꝰ. vn̄ ē ibi nūerꝰ cū additōe ⁊ n̄ ſimpl̓r. vt .ſ. dicat̉nūerꝰ ꝑſonaꝝ ſiue r̄latōnū aut nūerꝰ t̓nitatis. Et rōesq̄ on̄dūt ꝙ n̄ ſit ibi nūerꝰ: ꝓcedūt d̓ nūero ſimpl̓r ꝗ ē exvnitatibꝰ differētibꝰ ẜm ſub̓aꝫ. rōes alie ẜm aliū nūe¶ Ad pͥmū tn̄ dd̓m vt ītelligat̉ ꝗd intēdit dicē̓ dyo. ꝙ ſicut dīc boeciꝰ ī li. de tri. duplex ē nūerꝰ .ſ. nūerꝰ nūeras:⁊ nūerꝰ nūeratꝰ. deꝰ gͦ n̄ dr̄ nūerꝰ nūeratꝰ ſꝫ nūerꝰ numerās: qꝛ ip̄e dinūerat oīa. vn̄ dr̄ nūerꝰ ꝑ cām. ¶ Id ſcd̓mꝯcedēdū ꝙ n̄ ſeꝗt̉ ꝙ ſi pluralitas eēntiaꝝ ī deo ſi ibi eētface̓t nūeꝝ ſimpl̓r: ꝙ ꝓpt̓ hͦ pluralitas ꝑſonaꝝ qꝛ nūerꝰſimpl̓r exigit vnitates differētes ẜm ſub̓am: ꝙ ibi eēt ſieēt pluralitas eēntiaꝝ. nō tn̄ eſt cū pluralitate ꝑſonaꝝīmo eſt ibi om̄imoda vnitas eēntialis. ⁊ ideo non faciunt ꝑſone diuine numeꝝ ſimpliciter: ſed numeꝝ cū determīatōe vel additōe. ⁊ hec debe̓t ratō ꝯclude̓.Nembrū ſecundūEcūdo q̄rit̉. ſuppoſito ꝙ in diuino eſſe ſitaliquo mō nūerꝰ ꝑſonaꝝ. q̄rit̉ ſi ē ibi numerꝰ ꝑ vniuocatōꝫ cū creat̉is. hͦ ē ſi ē ibivere nūerꝰ ſic̄ ī creat̉is. Ad qd̓ ſic boeciꝰ diffinit nūerūdicēs. Nūerꝰ ē aceruꝰ ex vnitatibꝰ ꝓfuſus. ſed cuꝫ dicit