Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Membrū quintūOnſequēter querit̉ ſcd̓m quid ſit proceſſio ſpūſſct̄i. Circa qd̓ procedit̉ ſic. aut em̄procedit a pr̄e filio ex eo ſunt vnum.aut ex eo ſunt differētes. ſi ex eo ſūtvnū: ſed ſunt vnū niſi in eēntia: ergo ẜm hoc eſſentia eſt pͥncipiū ſiue origo proceſſionis ſpūſſct̄i ergo eēntia ſpirat ſpm̄ ſct̄m qd̓ eſt falſuꝫ ſupra improbatū. Siv̓o ex eo ſunt differētes ꝯueniunt in aliquo: ergoex eo ſunt differētes ꝯueniūt in ſpiratōne ſpūſſct̄iſed ex ſpiratōe eſt proceſſio ſpūſſct̄i ergo proceſſio ſpūſſancti a patre filio eſt ex eo ſunt differētes. ergonulla ratō videt̉ quare proceſſio ſpūſſct̄i ſit a patrefilio. Item obijcit̉ pater filius ſpirant ſpiritū ſct̄maut ergo ſcd̓m deus: aut ẜm pater filius: aut ẜm vterqꝫ eſt ſpirator. Si ẜm deus: cum ſpūſſct̄us ſitdeus: ſpūſſct̄us ſpiraret ſe. Si ẜm pater filius: ſedẜm pater generat ẜm filius eſt genitus: ergo ratōgeneratōis eēt ratō ſpiratōis. preterea ẜm pater refertur ad filiū ẜm filius refert̉ ad patrē ſolum: ergoẜm relatōes eaſdem quibꝰ ad ſeinuicē referūtur pater filius: referēt̉ ad ſpm̄ ſct̄m qd̓ eſt falſuꝫ. Relinquiturigitur nec ẜm deus nec ẜm pater filius ſpirātſpm̄ ſct̄m. Si v̓o ẜm vtriqꝫ ꝯuenit ſpiratorem. Contra. eo ſpirant de vtroqꝫ dicit̉ ſpirator. ſicut ſupra dicebatur pater eo generat eſt pater: eo eſt pater generat. Relinquit̉ igit̉ ſpirare eſt magis ratioei qd̓ eſt ſpiratorē ꝙͣ ecōuerſo. non videt̉ ergo aliquaratio ſpiratōis patris filij. ergo nec proceſſionis ſpirituſſcti. Rn̄. ẜm rich̓. de ſancto vic. dicēduꝫ ſicutmaxima caritas que poteſt intelligi in ſūmo bono: neceſſario probat generatōeꝫ filij a patre. eſt ratōip̄ius generatōis: quia oportet vt amor in alterum tendat ad caritas queat. vbi ē ſūma caritas oportet ſit ibi ꝑſona volens alij bonū qd̓ bonuꝫ eſt ip̄emunicās illi. hoc neceſſario erit ẜm ꝯmunioneꝫ totiſubſtātie vnde generatō: ita ꝓceſſionis ſpūſſct̄i ēcaritas p̄cipua. Ande idē rich̓. de ſct̄o vic. ſicut ī ſūmacaritate pōt deeſſe qd̓ eſt optimuꝫ: ita nec pōt deeſſeqd̓ ē p̄cipuū. p̄cipuū aūt ī vera caritate eſt alterū velledivt ſe. ꝙͣdiu em̄ iſte ab alio ſolus diligit̉: precipueedinis ſue deliciaspoſſidere videt̉. Sil̓r aliꝰꝯdilectū habet:pui gaudij ꝯmūione caret.vt aūt vtepoſſit iſtodi delicias coīcare: oporteteos ꝯdilectu habe̓ .ſ.iſct̄m. Hinc ē ſicut filiꝰ dr̄ dilectus a pr̄e: ita ſpūſſct̄us ꝯdilectꝰ. vn̄ magis euidenterpoſſumꝰ dicere ẜm rich̓. ſicut ratō generatōis filij apr̄e eſt ſūma dilectō: ita ratō ꝓceſſionis ſpūſſct̄i eſt ꝯdilectio. Ratōe em̄ ſūme dilectōis que intelligit̉ ī ꝑſonapr̄is eſt ratō generatōis: ꝯdilectio v̓o ſūma intelligit̉in ꝑſonis pr̄is filij eſt ratō ꝓceſſionis ſpūſſct̄i ab eis.Un̄ rich̓. qn̄ vnꝰ alteri amorē impēdit. ſolꝰ ſolum diligit. dilectō quidē eſt: ſꝫ ꝯdilectō ē. Quādo duo ſe mutuo diligūt iſtiꝰ in illū: illiꝰ in iſtū affectus diſcurrit. quaſi ī diuerſa tēdit: vtrobiqꝫ quidē dilectō eſt: ſꝫ ꝯdilectio eſt. Condilectō v̓o eſt cum a duobꝰ diligētibꝰtercius ꝯcorditer diligit̉ ſocialiter amat̉. duobꝰ afffectus tercij amoris incēdio in vnū ꝯflatur. Ex his itaptꝫ in ip̄a diuinitate ꝯdilectō locum haberet ſiuobꝰ exiſtentibꝰ tercia ꝑſona deeſſet. Ad primū ergo obiectum dicendū non procedit ſpūſſct̄us a patre filio ſolum ex eo ſunt vnū vel ex eo ſunt differentes: ſed ex eo differētes ſunt vnū. ex eo em̄ ſicut dicitaugu. vnꝰ diligens qui de illo eſt: vnꝰ diligēsa quo eſt etiā vterqꝫ deus: terciū ponere neceſſe eſt ſcꝫip̄m amorē qui procedit de vtroqꝫ .ſ. ſpm̄ ſct̄m deū. Adſecūduꝫ dicendū eodē modo. pater filius ſpirāt ſpiritūſanctū. non ſolum ẜm deus vel ẜm pater filius: ſed ẜm pater filius deus.

Queſtio. xliiij. de veritate diuinarum perſonarum.Pitulante diuinara oſtēſa pluralitate ꝑſonaꝝ diuinarum ratōe generatōis filij a pr̄e: ratione ꝓceſſionis ſpūſſct̄i ab vtroqꝫ.ſequēter oſtēdenda ē veritas ꝑſonarūAd qd̓ ſic rich̓. in li. de trini. qn̄ tres ꝑſonas dicimꝰ ꝗdaliud ꝙͣ tres aliquos ſignificamꝰ. dicit̉ ꝑſona procerto intelligit̉ aliquis vnꝰ qui tamē ſit ratōnalis ſub̓a noīant̉ tres ꝑſone: abſqꝫ dubio intelligūt̉ tres aliꝗquoꝝ tn̄ vnuſquiſqꝫ ſit ſub̓a ratōnalis nature. Sꝫ vtꝫſunt plures an oēs vna eadēqꝫ ſub̓a: nihil int̓eſt ꝙͣtū adꝓprietatē veritatēqꝫ ꝑſone. ergo ī diuino intelligantur tres aliqui. ſ pr̄ filius ſpūſſct̄us quoꝝ vnuſꝗſſit ſubſtātia ratōnalis. licet tn̄ ſit niſi vna ſub̓a ī⁊uino: illud faciet differentiā quo ad veritatē ꝑſone. ſunt in diuino plures ꝑſone ẜm veritatē. Secūda ratō rich̓. in li. de trini. ꝓprietatē ꝑſonalē dicimꝰ quā ꝗlibet ē vnꝰ ab oībꝰ alijs diſcretꝰ. Si pat̓nitas filiatō ſint hmōi ꝓprietates: qꝛ ꝓprietatē que ē paternitas eſt pater vnꝰ ab oībꝰ alijs diſcretꝰ: ſil̓r filiꝰ perfiliatōeꝫ ⁊cͣ. ſic pater filiꝰ ſunt differētes ꝑſonaliprietate. ergo differētes ꝑſone ẜm veritatem. Terciaratō rich̓. in li. de trini. Nihil aliud ē ꝑſona diuīa quāhabēs diuinū ex ꝓprietate incoīcabili. quēadmodūꝑſona hūana nihil aliud ē ꝙͣ habēs hūanū ex ꝓprietate incoīcabili. ſꝫ in diuinis. eſt ex ꝓprietate incoīcabili qd̓ ꝯuenit pluribꝰ. qꝛ ſunt ibi plures habētes exprietate incōicabili .ſ. pr̄ filiꝰ ſpūſſct̄us. qꝛ eſt ibi ens ab alio a quo aliꝰ: ꝓprietas ꝯuenit ſoli pr̄i. ſil̓r eſtibi ens ab alio generatōeꝫ a aliꝰ ꝓceſſionē ꝓprietas ꝯueīt ſoli filio. ē ibi ens ab alio ꝓceſſionē a quo aliꝰ .ſ. ſpūſſct̄us. ergo ī diuino eſt pluralitas ꝑſonarū ẜm veritatē: aliud ad ꝑſonaꝝ veritatē rerat̉. Ad oppoſitū triplex ē differētia .ſ. differētia facit alietatē: ē differētia facit alt̓itatē. iteꝝ ē differettia facit alio ſe habetē. īferētia ẜm ſub̓aꝫ facitalietatē ſiue aliudel aliū aliū. Drentiaẜm accidēs facit alt̓itatē ſiue alteꝝ alteꝝ. differētiaẜm exiſtēdiodū facit alio modo ſe habente. ſꝫ in diui eſt differētia ẜm ſubſtātiā: qꝛ eſt ibi niſi ſubſtantia vna. nec differētia ẜm accidēs: qꝛ ibi eſt accideus. in diuino ſolū eſt differētia facit alio ſehabentē. ſꝫ differētia ꝑſonalis facit aliū aliū: differētia eſt ī diuino facit differētiā ꝑſonalē. Et hocetiā dicit Ioh̓. dama. ſolum eſt ibi differētia ẜm modum exiſtēdi. ergo in diuino eſt pluralitas ꝑſonarum ſcd̓m veritatē. Secūda ratō dama. in oībꝰ ꝯueniūt pater filius ſpūſſct̄us p̄ter īgeneratōeꝫ generatōeꝫ proceſſionē. ſed iſta faciunt differētiaꝫ quefaciat aliū aliū: quia ſolum faciunt differre ẜm reſationem: ergo ſolum modum ſe habendi. ergo ē vere pluralitas in eſſe diuino ꝑſonarū. Confirmatio v̓oapparens harum rationum hec eſt. quoniā vna eadēqꝫꝑſona poteſt alio alio modo ſe habere. Sed in diuinis ſola eſt differentia ẜm modum ſe habendi: quiaeſt ibi differentia niſi ſcd̓m relationem vt dicit auguſ. ſancti omnes. ergo in diuino non eſt vere pluralitas ꝑſonalis. maior patet in ꝑſona hominis qm̄ idempoteſt dexter ſiniſter reſpectu diuerſoꝝ. Terciaratio rich̓. in li. de trini. ꝑſona ſcd̓m ſubſtātiam dicit̉ſubſtantiā ſignificare videt̉. ſi ergo in deo eſt pluralitas ſubſtātie ergo nec eſt ibi vera pluralitas perſone Quarta ratō boeciꝰ ꝯtra neſtoriū ī li. de duabꝰ naturis vna ꝑſona xp̄i. ꝑſona eſt ratōnalis nature indiuidua ſubſtātia. vbi erit indiſtātia ſub̓e indiuidue ⁊c̓.erit ẜm veritatem indiſtantia perſone ſi ergo in deo