Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

voluntatē. qꝛ nihil facit de deꝰ oꝑet̉ qd̓ vult.enī vult deꝰ vt peccet. ſi aūt peccauerit: penitēti vultꝑcere. in peccatis v̓o ꝑſeuerantē punire. ſicut alios abeterno p̄ꝑauit ad pena alios p̄ꝑauit ad gl̓am. Itemaug. de li. ar. nihil in libero ar. ꝯſtitutū ſuꝑat voluntatem dei. ſi fiat exͣ eius volūtateꝫ ipſe ē: nihil putar eſt fieri ita tanꝙͣ velit fieri fiat. ex relinꝗt̉volūtas dei ſꝑ implet̉ de bonis malis. Contͣ. cumvolūtates ſint ꝯtrarie ſunt de ꝯtrarijs. volūtas auteꝫmala eſt de malo. volūtas dei de ꝯͣrio .ſ. bono. voluntas mala ꝯplet ſuū actū: ꝯplet̉ actus eſt ꝯrius bonus. voluntas dīna ſꝑ implet̉. Iteꝫ vult deꝰ ſalo vult luxuriari nec ſermone caſtitatē ſeruare. ſꝫ ſaluare nec ſeruat. impletur volūtas dei ſalomone Iteꝫ volūtas bn̄placiti eſt volūtas eſt ipſe deꝰ. ſidr̄ ꝯͣ volūtateꝫ eiꝰ bn̄placiti nihil fit: ſꝫ tn̄ dr̄ aliquiofieri ꝯͣ voluntatē eius. eſt ꝯͣ volūtatē ſigni. ē ꝯͣ preceptū vel ꝑhibitōꝫ. Sꝫ tūc obijcit̉. volūtas bn̄placiti deieſt oīm bonoꝝ. deus volūtate bn̄placiti vult nos facere bona. ſꝫ nos facimꝰ ſꝑ bona immo mala.cimus ꝯͣ volūtateꝫ bn̄placiti: volūtas bn̄placiti caſſetur. Iteꝫ dr̄ malū fieri ꝯͣ dei volūtatē: pōt ne intelligi aliqͦ fieri ꝯͣ volūtatē bn̄placiti. Iteꝫ pōt ne malifieri ꝯͣūtateꝫ ſigni dr̄ ꝑmiſſio. nam dicit augꝰ. ſuꝑs. vt loquat̉ os meū oꝑa hoīm. oꝑa hoīdicit mala pret̓ dei volūtatē fiūt ipſe ē: aut pret̉ eiꝰniſſioneꝫ ipſe eſt. Iteꝫ ex his ponat̉ nihilfit ꝯͣ ſigna vutatis ſunt ꝑmiſſio oꝑatio: ſꝫ tn̄ cōtravolūtatis ſunt p̄ceptio ꝓhibitio fiūt mala:rit̉ vn̄. Iteꝫ obijcit̉ ꝯͣ qd̓ dicit aug. deꝰ aliqͦs abeterno p̄ꝑauit ad penā. Contͣ. dam̄. in puniēdo plaſmauit nos deus. Iteꝫ ꝓpriū eius ē ꝑcere miſere̓i.egrinū aūt alienū eſt ab eo punire. vt hr̄ eſa. xxviij.Unde etiā dr̄ egredi de loco ſuo cum punit eſa. xxvij.tren̄. iij. Non ex corde ſuo abiecit dn̄s filios hominuꝫ. Iteꝫ quare dicit̉ eius ꝓpriū miſcd̓ia magis ꝙͣ iuſticia: ita ſit iuſtus ſic̄ miſericors. Rn̄ſio. ſic̄ dictum eſt voluntas dei dicit̉ dupl̓r. volūtas bn̄placiti:voluntas ſigni. volūtas bn̄placiti ſꝑ implet̉. voluntasv̓o ſigni eſt p̄ceptio vel ꝓhibitio ſꝑ implet̉. volūtasv̓o ē ꝑmiſſio vel oꝑatio ſꝑ implet̉. hꝰ patebit. Ad illud primo qd̓ obijcit̉. dd̓m volūtas dīna ſiꝯſideret̉ vt p̄cipiens: ſic aliꝗd dr̄ fieri ꝯͣ volūtatē. Si v̓oꝯſideret̉ vt ꝑmittens vel puniēs vel ip̄m dei bn̄placitūſic dicit̉ fieri ꝯͣ dei voluntatē. vn̄ augꝰ. in enche. loquens de malis dicit. quantū ad ip̄os attinet qd̓ deusvoluit fecerūt. Ꝙtū v̓o ad om̄ipotentiā dei nullo modoid facere valuerūt. hocipſuꝫ quippe qd̓ ꝯͣ dei volūtateꝫfecerūt: de ipſis facta eſt volūtas eiꝰ. miro ineffabili fit p̄ter eius voluntatē illud etiā qd̓ fit ꝯͣ eius voluntatē: qꝛ fieret ſi ſineret. nec vtiqꝫ nolēs ſinitſꝫ volens. Ex hac aucͣte aug. pꝫ diſtinctio. ꝯͣ voluntateꝫ bn̄placiti nihil pōt fieri. eſt qd̓ dicit ꝙͣtum adeius om̄ipotentiā nullo id face̓ valuerūt. eſt ꝙͣtūad eius voluntatē om̄ipotentē eſt bn̄placitū. Contrav̓o voluntatē p̄cipientē fiūt peccata. ſignificat dicit. hocipſo qd̓ ꝯͣ eius volūtateꝫ fecerūt. ē ꝯͣ eius p̄ceptum. Iteꝫ ꝙͣtū ad volūtatē punientē de malis implevolūtas dei. eſt qd̓ dicit: de ip̄o facta ē volūtas. Itēꝙͣtū ad voluntatē ꝑmitfiūt mala p̄ter eiꝰ voluntatē. eſt p̄ter eiꝰdicit miro mod ſit p̄terntatē. Ad ſecū dd̓mituꝯtinent̉ vpoſſerſite ꝑtidīne voligere valet. qꝛ ſi

rit ſub volūtate puniēte. ſi q̄ris trāſit: niſi ſb̓ doluntate ꝑmittente. hocipſuꝫ qd̓ ꝑuerſe vult aut agitin vniuerſitatis p̄fate ordinē pulchritudineꝫ ſnmaſapīa ꝯuertit. Ad terciū dd̓m. quēadmodū dic̄ damaſcenꝰ. deꝰ oīa p̄cognoſcit: aūt oīa p̄determīat.p̄cognoſcit aūt ea ſunt ī nobis. ē ī ptāte nr̄i arbitr aūt p̄determīat. .n. vult maliciā fieri nec cōpellivirtutē. p̄determīat aūt ſunt ī nobis. Dicenduꝫvolūtas bn̄placiti eſt reſpectu bonoꝝ dupl̓r. autdetermīatōe: vt eoꝝ ſunt in ptāte arbitrij. hec ſūtalligata nccītati. aut ſine p̄determīatōe: eſt bonoꝝ ſunt ī ptāte arbitrij. Sic .n. vult illa bona vt relinquat nr̄e facultati volūtati ꝯpellat. ſi fiatꝯͣriū: fit ꝯͣ eiꝰ volūtatē: ꝙͣuis fiat p̄ter eiꝰ volūtatē ēeius bn̄placitū. Ad qͣrtū qd̓ q̄rit ſi poſſit dici aliꝗdfieri ꝯͣ volūtatē bn̄placiti. dd̓m ꝓprie loquēdo. ſialicubi inueniret̉: ē aliud ꝯͣ eiꝰ volūtatē ꝙͣ p̄t̓ eiꝰ volūtatē. Ad ꝗntū ſextū dd̓m. ꝯͣ ꝑmiſſione oꝑatōeꝫdei ſunt ſigna volūtatis nihil fit. ꝯͣ p̄ceptōꝫ aut etiaꝫꝓhibitōꝫ fiūt pct̄a: qꝛ p̄ceptū ꝓhibitio reſpiciūt faciendū vel vitandū de futuro. qd̓ pōt alit̓ euenire vel ī ꝯͣriū. ꝑmiſſio v̓o oꝑatio reſpiciūt ip̄m qd̓ fit vel qd̓ factū ē. qd̓ aūt fit vel factū ē: pōt fieri vel factum eſſe. Ad ea v̓o obijciūt̉ ꝯͣbuꝫ augͥ. deꝰ aliqͦs p̄ꝑauitad penā. dd̓m hec p̄poſitio ad: qn̄qꝫ dicit finē intētionis. ſicut dicit̉: iſte vadit ad foꝝ. qn̄qꝫ terminū velexitū accer intentōꝫ. accipit̉ v̓bū augͦ.d̓m. miſcd̓ia dei ꝓpriū dicit̉. qꝛ ad co Ad vltireffectꝰ miſcd̓ie reqͥrit̉ actꝰ vel meritūpletā raqd̓ ē dei. ad ratiōꝫ effectus iuſticie requirit̉ſtrū: ſꝫ ſonerit Queſtio. xlj. de conformatōneū āne volūtatis ad diuinā.Onſeques eſt querere de ꝯformatōe volūtatis hūane addiuinā. hūc modū. Prīo. vtꝝ poſſit talis ꝯformatio. Scd̓o. ꝗd ſit hꝰ.modi ꝯformatō. Tercio. an teneamurꝯformare volūtatē nr̄aꝫ volūtati dīne. Quarto. an teneamur velle qd̓ doꝰ vult. Quīto. ſuppoſito: an teneamur velle qd̓ ſcimꝰ deū velle. Sexto qͣrit̉. an ſit meritoriū ſanctis volebāt xp̄ꝫ pati. Deinde. vtꝝ nobispoſſꝫ meritoriū velle paſſiōes ſct̄oꝝ. Ultīo. vtꝝ poſſimꝰ velle dānatōes reproboꝝ. Membrū primūD primū ſic. pͣsͣ. Exultate iuſti. glo. qͣn diſtat deꝰ: tātū diſtat volūtas dei hoīs. ſꝫ ē poſſibil̓ ꝯformatō dei hoīsnec ꝯformatō volūtatis hoīs ad voluntatē dei. Itē eſa. lv. ſic̄ exaltāt̉ celi a t̓ra: ita exaltateſunt vie mee a vijs vr̄is cogitatōes mee a cogitatōibꝰpr̄is. Contͣ. adheſit mihi cor prauū ⁊cͣ. glo. voluntas dei ſꝑ recta ē: crmari vt ſimꝰ recti. Rn̄ſpportōal̓. Diſtantia eēntiaē infinita. diuīa volūinitū excedit humanrtōali ē diſtātiam ſui qftii.acētiāe. ſicMembrū ſecūduEcūatō. aut .n. atterdit̉ ivult: aut volēdoſcimꝰ deuꝫ velle. pͥmo. quia mali