Queſtio
Queſtio.xl.
num. Qd̓ gͦ dicit aug. ꝙ malū tendit ad nō eſſe. intelligit̉ de eſſe ordinis. hͦ eſt de eſſe nature ordinabilis. n̄ deeē nature abſoluto. vn̄ aug. ī li. de moribꝰ eccīe. q̄ tēdūtad eſſe ad ordinē tendūt. cū ꝯſecuta fuerint ip̄m eē ꝯſequūt̉. ⁊ hoc eſt eē de quo dicit boe. qd̓ ordinē retinꝫ ſeruatqꝫ naturā. Qd̓ gͦ obijcit̉ ꝙ malū finitū eſt. ⁊ ergo totpn̄t eſſe mala ꝙ deueniet̉ in fineꝫ ⁊ penitꝰ deſtruet̉. ditendū ẜm aug. in li. de moribꝰ eccīe. diuina boītas reꝫoīno ꝑducit. nō ſinit vt oīno nō ſit: ſꝫ oīa ſic ordinat vtibi ſint vbi ꝯgruentiſſime pn̄t eſſe. donec ordinatis motibus ad id redeant vn̄ defecerūt. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit boetiꝰ.ordo ꝗdā cuncta ꝯplectit̉ vt ſi ꝗs ab aſſignato ordīe receſſerit. in alteꝝ ordinē relabat̉. ¶ Ad illud qd̓ dic̄ auguſti. ꝙ malū eſt infinitū. dd̓m ꝙ malū nō dicit̉ tendēad aliꝗd qd̓ nō eſt via ad aliꝗd ſiue acceſſus ad aliꝗd:ſꝫ receſſus ab aliqͦ ſiue ab eſſe. ſicut curuitas ē receſſusa rectitudine. mali gͦ nō eſt terminꝰ ẜm acceſſum ſic̄ inceteris preſſionibꝰ: ſꝫ ẜm receſſuꝫ. hmōi aūt tendētia n̄eſt ꝯͣria infinitū.¶ Membrū ſecūdūOnſequēt̉ querit̉. vtꝝ mala eē vl̓ fieri ſitbonū. Ad qd̓ ſic boe. v. de ꝯſo. ſola diuīavis eſt cui queqꝫ mala bona ſunt. ¶ Iteꝫapoc̄. vlti. Qui nocet noceat adhuc. ⁊ ꝗ īſordibꝰ eſt ſordeſcat adhuc. Glo. dictū ē ſibi vt nō ceſſetita ꝓph̓are: qꝛ iuſtū eſt ſordidos adhuc ſordeſce̓. gͦ ē bonū mala fieri. ¶ Iteꝫ omīs pena eſt iuſta. ſꝫ ipſa peccata ſunt pene. gͦ ſunt iuſta. ſꝫ deus vult eē iuſtū ⁊ bonuꝫ.gͦ vult peccata eſſe: ⁊ pct̄a ſunt bona. Ꝙ aūt pct̄a ſintpene habet̉ ro. j. in glo. int̓ primā apoſtaſiaꝫ ⁊ vltimaꝫpenam iehenne: media culpa ⁊ pena ſunt. ¶ Itē greg.in moral̓. ꝑuerſe menti ipſi ſua culpa fit pena. ¶ Itemaugꝰ. in li. ꝯfeſ. Iuſſiſti dn̄e ⁊ ſic eſt: vt pena ſua ſibi ſitoīs inordinatus animꝰ. ¶ Iteꝫ om̄e ordinatū ē bonuꝫ.malū eſt ordinatū vt dicit augꝰ. gͦ ē bonū. ¶ Contͣ. malū eſt priuatio boni. gͦ malū nō eſt bonū. ¶ Itē nec malū fieri eſt bonū. qꝛ malū fieri ē malū. gͦ malū fieri n̄ eſtbonū. ¶ Suppoſito ꝙ malū fieri ſit bonū. querit̉ ſil̓itervtꝝ mala face̓ ſit bonū. Sil̓is .n. ratō videt̉ ī actiua ⁊paſſiua. Contͣ. ro. iij. Faciamus mala vt veniāt bona.¶ Iteꝫ querit̉. ſuppoſito ꝙ malū fieri ſit bonū. vtrū ſimilit̓ maliciā fieri ſit bonū. ſil̓is .n. rō videt̉ in abſtractis ⁊ ꝯcretis. ¶ Iteꝫ ſuppoſito ꝙ malū fieri ſit bonuꝫ.querit̉ in qͦ ſit illa bonitas. nō ī malo: ſic .n. malū inq̄tū malū eēt bonū. nō gͦ bonitas iſta dicit̉ reſpectu malicie. Nec eſt reſpectu ſubiecti. ſubiectū .n. ip̄m priuatuꝫbono. gͦ nō eſt bonū. ponat̉ .n. ſubiectū mali ſicut malꝰhomo. abſtrahat̉ malicia: nō erit dicē malū fieri ē bonū. querit̉ gͦ qua rōne malū fieri ē bonū. qꝛ nec ratiomalicie nec rōne ſubiecti videt̉ hͦ poſſe eē verū. ¶ Reſponſio. nō eſt ꝯcedendū ꝙ malū fieri ſit bonū ſimpl̓r:ſꝫ ꝙ ſit bonū ẜm quid .ſ. rōne boni qd̓ ex ipſo elicitur.¶ Ad primū gͦ qd̓ obijcit̉. ſola ē dīna vis ⁊cͣ. ptꝫ ſol̓o ꝑillud qd̓ ſequit̉. dū ex eis bona elicit. vn̄ rōne illiꝰ dicūtur deo eſſe bona. ¶ Ad illd̓ apoc̄. vlt̓. dd̓m ꝙ nō valꝫ.malū fieri eſt iuſtū. gͦ malū fieri eſt bonū. naꝫ bonū dicit̉ abſolutē: iuſtū d̓o dicit ordinē pene ad culpā ſiue exigentiā. vn̄ iuſtū copulat bonitatē ẜm ꝗd. ¶ Ad illd̓ qd̓obijcit̉. ꝙ om̄e peccatū mediū eſt pena: ⁊ oīs pēa iuſta.dd̓m ꝙ pena duplicē ꝯꝑatōꝫ hꝫ. vnā ad diuinā iuſticiāaliā ad culpaꝫ. Scd̓m ꝯꝑatōꝫ ad diuinā iuſticiā ſic eſiuſta ⁊ a deo: ſꝫ inꝙͣtum reſpicit culpā ſic hꝫ principiūdefectm̄. Similit̓ ipſuꝫ peccatū pōt ꝯſiderari ī ſe: ⁊ ſicculpa eſt nec bonū nec a deo. Uel pōt ꝯſiderari inꝙͣtuꝫordinatū: ⁊ ſic eſt pena ⁊ a deo. nō ꝙ ip̄m malū ſit a deoſꝫ ꝙ ido ſit a deo. ¶ Ad alid̓ dd̓m. ꝙ hec nullo mōeſt ꝯcedenda. malū facere ē bonū. nō enī eſt ſil̓is ratō īactiua ⁊ paſſiua. Nam cū dicit̉ malū fieri ē bonū: notatur potētia paſſiua. cū dr̄ malū facere ē bonū: notat̉
potētia actiua. potētia aūt actiua mali nō eſt bona. ſedpotētia paſſiua eſt bona. qꝛ inīalo eſt potētia paſſiuaad hoc vt ordinet̉. eſt .n. malum ordinabile ad bonum.¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ n̄ dꝫ ꝯcedi ꝙ maliciā fieri ſit bonūꝑ maliciā .n. notat̉ ipſa deformitas nullo mō ordinabilis ad bonū. nō .n. in hͦ ponit̉ aliqd̓ bonū. ſꝫ cū dr̄ malū:notat̉ adhuc ſubiectū qd̓ eſt natura bonū: ⁊ ſic ordinabile in bonū. ¶ Ad aliud dd̓m. ꝙ cuꝫ dicit̉ malū fieri ēbonū. nō ponit̉ bonitas vel notat̉ reſpectu malicie velreſpectu ſubiecti ipſius malicie. ſꝫ reſpectu boni illiusqd̓ elicit̉ ex ipſo malo. ſiue reſpectu illiꝰ ad qd̓ ordinat̉malū. vn̄ boītas ineſt ordini ſiue illi ad qd̓ ordīat̉.¶ Nembrū terciūErcio mō querit̉. vtꝝ mala expediāt. adqd̓ ſic aug. xj. de ci. dei. Deꝰ malis hoīmvolūtatibꝰ vtit̉ bn̄. nec .n. aliquē malorūp̄ſciuiſſet: niſi ſil̓ p̄ſciuiſſet ꝗbꝰ eos bonoꝝ vſibꝰ accoodaret. ¶ Iteꝫ aug. audeo dice̓ ſuꝑbisvtile eſt incidere in aliqd̓ aꝑtū pct̄m: vt iā ſibi diſpliceant: ꝗ ſibi placēdo ceciderāt. Salubriꝰ .n. diſplicuit ſibi petrus qn̄ fleuit ꝙͣ ſibi placuit qn̄ p̄ſumpſit. ¶ Itemdam̄. ꝯcedit̉ ꝗs in nephariā incidere oꝑatōꝫ. vt elatusvirtutibꝰ in adulteriū: vt ex caſu hūiliet̉. ¶ Iteꝫ nūeri.xxij. venit dn̄s ad balaam. ibi orig. Hos dicimꝰ diuīaſapīa oīa ita diſpoſita eē: vt nihil ſit ocioſuꝫ maluꝫ velbonū. Maliciā tn̄ nō fecit: quā tn̄ ab alijs inuentā cuꝫꝓhibere poſſit nō ꝓhibet. vtit̉ .n. ea ad cauſas nccͣias.ꝑ ipſos .n. eſt in quibꝰ eſt. ꝓbat eos ꝗ ad gl̓am tendūt.Si .n. ꝑimeret̉ malicia: nō eēt ꝗ ꝯtradiceret virtutibꝰ.virtus aūt ſi ꝯͣriū n̄ hr̄et n̄ clareſceret. ¶ Iteꝫ aug. ī li.ꝯfeſ. qꝛ ſingl̓a bōa ſunt: iō facis omīa valde bona ⁊ cuinihil oīnneqꝫ vniuerſe creature tue. qꝛ exͣ tenō eſt aliꝗd qd̓ irrūpat ⁊ corūpat ordinē quē impoſuiſti. in ꝑtibꝰ aūt eiꝰ quedā ꝗbuſdā qꝛ n̄ ꝯueniūt mala putant̉. ⁊ eadē ipſa ꝯueniūt alijs ⁊ ſunt bōa. ⁊ omīa hec q̄ſibimet n̄ ꝯueniūt: conueniūt inferiori ꝑti reꝝ. nihil eſtoīno malū vniuerſe creature tue. ¶ Contͣ. albiꝰ ē qd̓ ēnigro imꝑmixtiꝰ. gͦ ſil̓r meliꝰ qd̓ maio eſt imꝑmixtiꝰmeliꝰ ē mala n̄ eē ꝙ eē. ¶ Itē pulchrior ē mulier q̄ n̄lā hꝫ maculā in aliqͣ ꝑte: ꝙͣ illa q̄ hꝫ maculā ī aliqͣ ꝑte.vn̄ in cant̉. Tota pulchra es amica mea ⁊ macula nē īte. gͦ ſi vniuerſitas in nll̓a ꝑte hr̄et malū: melior eſſet.¶ Itē aug. in enche. malū n̄ ē niſi qꝛ nocet. ſꝫ ſi nocet nōexpedit. gͦ malū n̄ expedit. ¶ Iteꝫ malū ē p̄uatio modiſpei ⁊ ordīs. gͦ nec ē bonū nec vtile nec expediēs. ¶ Adhāc. q. habes ſolutōꝫ. sͣ. duobꝰ locis .ſ. qōe de bono vbirit̉ de ordine mali. ⁊ qōn de ſignis volūtatis diuineōne de ꝑmiſſiōe. Tamē noͣndū. ꝙ ſi malū ꝯſideret̉ inſe: ſic n̄ ē bonū nec vtile nec expediēs. ſꝫ ſi ꝯſideret̉ vt eſtordinatū: ſic ē expediēs. n̄ rōne ip̄iꝰ mali: ſꝫ boni quodelicit̉ ab eo. ¶ Ad primū gͦ dd̓m. ꝙ bonū dr̄ dupl̓r. dr̄enī bonū ſimpl̓r ⁊ abſolute: ⁊ bonū in ꝯꝑatōe. ſic ⁊ melius dupl̓r. Dicenduꝫ gͦ ꝙ reꝝ vniuerſitas melior eſſetſimpl̓r ⁊ bonitate abſoluta: ſi nullū eēt malū. ſꝫ bonitate ꝯꝑata n̄ eēt melior vniuerſitas. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ꝑ ſil̓e de muliere. dd̓m ꝙ n̄ eſt veꝝ. qꝛ in tali loco poſſetmulier hr̄e maculā ꝙ eēt ad maiorē pulchritudinē. ſic̄pꝫ de cicatrice ī facie militis. ¶ Adliud dd̓m. ꝙ malū nocet ⁊ expedit. nocet ẜm ſe ⁊ faciēti. expedit inqͣtūordinat̉ ⁊ expedit alijs. ¶ Ad vltimū dd̓m. ꝙ bonū corrūpit bonū ꝑticulare ſꝫ n̄ vl̓e. malum .n. ⁊ pctm̄ ⁊ hmōicorrūpit ordinē ⁊ bonū ꝑticulare huiꝰ ē: ſꝫ ordo vl̓is ⁊bonū vl̓e n̄ corrūpit̉. vn̄ boe. v. de ꝯſo. Ordo ꝗdā oīa cōplectit̉. vt ſi ꝗs ab aſſigͣto ordīe receſſerit: ī aliū ordinērelabat̉. ¶Membrū quartūOnſequēt̉ q̄rit̉ de impletōe dīne voluntatis: an ſꝑ impleat̉ ī malo ſic̄ in bono. Adqd aug. ī enche. De hoīe ſꝑ deꝰ īplet ſuaꝫ