Queſtio.xxxiij.
ceret iſtū poſſibilē ad vitā. ⁊ ꝙ addēt etiā vlteriꝰ gr̄e diſpoſitōneꝫ. ⁊ iſta duo poſſunt fruſtrari? Nā terciꝰ ordonūꝙͣ fruſtrat̉ qn ſcꝫ iſte ꝗ habꝫ ꝑſeuerātiā habeat vitā.⁊ ideo ꝙͣtuꝫ ad iſtū ordinē nō pōt dici ꝙ fiat dilectō. ſꝫqꝛ alij duo ordines fruſtrāt̉: ideo ꝙͣtuꝫ ad illos fit deletio vn̄ ꝙͣtuꝫ ad iſtos eſt quedā deletō gr̄e ẜm ꝙ dicit̉ inglo. ſuꝑ illud apoc̄. iij. Qui vicerit n̄ delebo eū de libromeo .i. nō ſubtrahā gr̄am. Sil̓r dānatio ē quedā deletōqꝛ tunc fruſtrat̉ poſſibilitas ad vitā que ſemꝑ fuit ī homine dū viueret. qꝛ de nemine deſꝑandū eſt dū ē in viaſicut dicit augu. ⁊ ita accipit̉ deleto in pͣs. cū dicit̉. deleantur de libro viuentiū. glo. ẜm ſpem illoꝝ ꝗ ſcriptosſe putant .i. conſtet ip̄is nō ibi eſſe ſcriptos tūc em̄ vlterius nō habēt ſpem de ſalute. Sed ꝙͣtuꝫ ad terciū ordinem nūqͣ eſt deletō: ⁊ ideo dicit̉ ꝙ nullꝰ p̄deſtinatꝰ pōtꝑire īperpetuū. hoc qd̓ dico p̄deſtinatū īportat gr̄am finalem. ¶ Ad obiecta gͦ reſpōdendū. Ad pͥmū qd̓ obijcitur. ꝑ illud ꝗ peccauerit in me delebo euꝫ ⁊cͣ. Dicendū.ꝙ hoc veꝝ eſt ꝙͣtuꝫ ad ſcd̓m ordinē diuine noticie: quiaerat diſpoſitꝰ ad vitā. nec etiā mutat̉ diuīa noticia cuihoc ſemꝑ fit notū. ¶ Sil̓r ptꝫ reſpōſio ad ſcd̓m qd̓ obijcitur cū em̄ dicit̉ deleant̉ de libro viuentiū. hoc diciturẜm primū ordinē. qꝛ ſaluabiles facti erāt. ⁊ ideo ſpemde ſalute habere poterāt. ſed dū dānat̉: fruſtrat̉ illa potentia: ⁊ ſpe ꝑ ꝯſequēs. vnde dicit gloſa ſuꝑ illud pͣs. deleant̉. glo. ꝙͣtuꝫ ad ſpem ſuā. ¶ Sil̓r ad terciū qd̓ dicitglo. apoc̄. iij. delet reprobos. veꝝ eſt ꝙͣtuꝫ ad primū ordinem vel ꝙͣtuꝫ ad ſcd̓m. cū meritis eoꝝ exigētibꝰ gr̄aſubtrahit̉. ¶ Ad quartū qd̓ obijcit̉. ꝙ p̄deſtinatꝰ poteſpeccare gͦ pōt deleri. Dicendū eſt ꝙ eſt loqui de iſto quieſt p̄deſtinatꝰ: vel de iſto vt eſt p̄deſtinatꝰ. Loquēdo em̄de iſto ꝗ eſt p̄deſtinatꝰ: veꝝ eſt ꝙ pōt peccare. tn̄ loquēdo de iſto vt eſt p̄deſtinatꝰ: nō pōt finalit̓ peccare. ⁊ dicēduꝫ ꝙ ſcd̓m pͥmū modū pōt nō eē ſcriptꝰ ī li. vite. nō tn̄mutat̉ ſcīa ſiue noticia: ſꝫ mutāt̉ ſubcta diuīe ſcīe ſiue p̄ſcīe. quia p̄ſcientia nō eſt cā reꝝ nec etiā cauſata rebꝰ.¶ Articulus terciꝰOnſequēter queritur quō ſe habꝫ liber vitead lectōeꝫ. Circa hoc aūt querūt̉ duo. pͥmovtꝝ vniformiter legat̉ in eo ⁊ indiſtīcte. Secūdo vtꝝ reprobi legāt in libro vite. ¶ Ad pͥmū obijcitur ſic. liber vite ē dei noticia vel ſapiētia eiꝰ. ſꝫ in noticia vel ſapiētia dei vniformiter ſunt ꝯtraria: gͦ ẜm vnūmodū nō pōt ibi videri multiplicitas vl̓ diuerſitas. nōergo in libro vite poſſunt videri diuerſitates ſiue diſtīctiones meritoꝝ. ⁊ ponit̉ exēplū beati dyoni. de lineisē centro. qꝛ om̄es linee ſiue finite ſiue infinite īnuunturin centro. ſil̓r oīa ꝯſiderant̉ vt vnū ī dei ſapiētia. ¶ Cōtra. aug. xx. de ciui. de i. capi. xiiij. liber vite eſt quedamvis diuina qua fiet vt vnicuiqꝫ oꝑa ſua vel bona vl̓ mala cuncta ī memoriā reuocent̉. ⁊ mētis intuitu mira celeritate cernūtur vt accuſet ſciētia ꝯſciētiā: atqꝫ ita oēs⁊ ſinguli ita iudicent̉. Que nimirū vis diuina libri nomen accepit. In ea quippe quodāmodo legitur quicꝗd̓ea faciente recolit̉. ergo in libro vite videbūt diſtinctiones meritoꝝ. nō ergo ibi legit̉ vniformiter vel indiſtincte ſed potius diſtincte. ¶ Solutō. dicendū ꝙ vnūqd̓ꝫ quāto ſimpliciꝰ in natura tanto multipliciꝰ in virtu. vnde vbi eſt ſūma ſimplicitas ī natura: bene poteſteſſe multiplicitas ſcꝫ virtutis in deo. vnde potētia deiſimpliciſſima eſt ſicut ſubſtātia: tamē ad infinita poteſtSimiliter ⁊ ſua ſapiētia cuꝫ ſimpliciſſima ſit: infinitatamē ꝯgnoſcit. Similiter eſt de libro vite. ꝙͣuis gͦ vnicus ſit liber vite ſimpliciſſimus ⁊ vniformis vnus dicatur in eſſentia ⁊ natura: tamē multiplex eſt in virtute.quia ad multa eſt. ⁊ ex hoc eſt videre in ip̄o om̄ia diſtīctiſſime ſicut ip̄e oꝑatur diſtinctiſſime. ⁊ eſt ſimile optimum ad hoc qd̓ adducebat̉ ad ꝯtrariuꝫ. ſcꝫ de lineis ⁊centro. ponatur ꝙ aliquod centrum intelligat ſe totuꝫ
⁊ ſuā eſſentiā ⁊ ſuā virtutē: in eēntia ſua videbit ſimplicitatem: in virtute aūt multiplicitatē. in lineis etiā eētvidere vnitatē ⁊ multiplicitatē. vnitatē ẜm ꝙ ſūt ad cētrum ⁊ vniūtur ⁊ reducūtur ad ip̄am: multiplicitateꝫẜm ꝙ ſunt ab ip̄o. Sil̓r eſt in deo ⁊ creaturis. deus em̄eſt quaſi centrū. creature quaſi linee exeūtes ab ip̄o. videt ergo in ſe vnitatem eſſentie ⁊ multiplicitatē virtutis qua omnes creature exeunt ab ip̄o.Peinde queritur.§. j.vtrum mali legant in libro vite. Et videtur ꝙ no. liberem̄ vite eſt noticia dei. dei autem noticia eſt ſua eēntiaſed mali non videbunt diuinā eſſentiā. yſaie. xxvj. tollatur impius ne videat gloriaꝫ dei. ẜm aliam lr̄am. ergomali nō videbunt in li. vite. ¶ Cōtra. apoc̄. xx. aliꝰ liberapertꝰ eſt qui ē vite. glo. i. xp̄c: qui tunc omnibꝰ apparebit. ergo ⁊ malis. ergo mali legēt in libro vite. ¶ Itemibidē alia glo. liber .i. p̄ſciētia dei. qꝛ tunc aꝑte ſciēt mali ſe nō eſſe p̄deſtinatos ad vitā. gͦ in libro vite videbūtſe nō eſſe p̄deſtinatos gͦ legēt ibi. ¶ Rn̄. liber vite dicit̉multipl̓r. ſcꝫ diuīa p̄ſcia. apoc̄. iij. dicit̉ etiam liber vitexp̄c ẜm hūanitateꝫ. in pͣs. in libro tuo oēs ſcribēt̉. loꝗt̉filiꝰ ad pr̄em ī libro tuo .i. in me quē dediſti formā iuſticie hoībꝰ. Itē liber vite dr̄ vis diuina in iudicō. qͣ fiet vtvnicuiqꝫ oꝑa ſua vel mala ī memoriā reuocēt̉. dicēdū gͦꝙ pͥmo mō ſumēdo libꝝ vite nūꝙͣ legent ibi mali ſcꝫ indiuīa ſapīa q̄ idē eſt qd̓ diuīa eēntia. ẜm ꝙ dr̄ yſa. xxvj.ꝙ nō videbūt gloriā dei. ꝓprie em̄ legē in libro vite eſt indiuina p̄ſciētia merita ſua bona aſpice̓. Scd̓o mō legēt⁊ videbūt in libro vite. qꝛ videbūt mali in iudicō xp̄m fhūanitatē. gloriaꝫ tn̄ ſue diuinitatis nō videbūt. ẜm ꝙdicit̉ yſaie vt dictū eſt. Tercō v̓o mō ſumēdo libeꝝ vite ẜm ꝙ dicit aug. ꝓ illa v̓tute diuīa que erit in iudicioꝑ quā ſinguli legēt in ꝯſciētijs ſuis bona vel mala merita. ſic dicent̉ mali eligē in libro vite. ſꝫ hͦ non eſt ꝓprielege̓ in libro vite: ſꝫ eſt vtute diuīa in mente ſua meritaſua lege̓. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙ ſcient ſe non eſſe p̄deſtinatos ꝑ librū vite. dicendū ꝙ eſt ſcire ſcīa priuatiua⁊ ſcīa poſitiua. ſic̄ alit̓ ꝯgnoſcit vidēs ſe vidē lumē: ⁊ aliter ſcit cecꝰ ſe nō vidē lumē. ille ſcīa poſitiua ſeu exꝑgtie: iſte ſcīa priuatiua. Sil̓r mali ſciēt ſe nō eſſe p̄deſtīatos: ſicut cecus ſcit ſe nō videre lumen.¶ Queſtio. xxxiiij. de voluntatis diuine intentōne.Xpeditis ꝑdei gratiā q̄ſtionibꝰ de potētia ⁊ ſcīa dei. Reſtat cū dei adiutorio inꝗre de volūtateqd̓ ē vltimū ī inꝗſitōne huiꝰ ꝑtis. Eritat̄ inꝗſitōis talis modꝰ. Prīo de intētōne diuīe volūtatis. Scd̓o de cauſalitate diuīe volūtatis. Tercō d̓ differētijs volūtatis. Quarto d̓ ſubiectisdiuīe volūtatis. Quīto d̓ īpletōe diuīe volūtatis. Scxto d̓ ꝯfirmatōe volūtatis create ad diuinā volūtatem.¶ Ꝙtū ad pͥmū q̄rūt̉ plura. Prīo an intētō volūtatisꝯueniat deo. Scd̓o qd̓ ſit volūtas ẜm ratōneꝫ dicendi.Tercō que ſit ꝯꝑato intētōis volūtatis: ad intētionespotētie ⁊ ſcīe ẜm ꝯꝑatōeꝫ ⁊ ordinē.¶ Membrū primūD pͥmū arguūt ſic. Bonū ⁊ finis idē ſūvn̄ ꝗ r̄mouet naturā finis: r̄mouet nat̉aꝫboni. gͦ vbi n̄ eſt pone̓ finē: nec bonū. ſꝫ ſic̄veꝝ ē ꝯgnitū ita bonū ē volitū. ſꝫ ī deo n̄ ē ponē finē qꝛ n̄hꝫ finē: gͦ n̄ ē ī d̓o pone̓ volūtatē. ¶ Itē aug. ī li. d̓ li. ar.volūtas ē rōnal̓ motꝰ ſenſui p̄ſidēs ⁊ appetitui. ſꝫ ī d̓o n̄ē pone̓ motū nec ſenſuꝫ nec atū ſenn̄ ē hilūtatē. ¶ Cōtra. volūtas ē vis ꝯpone̓que mouentur ẜm impetū. ⁊ licet