Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.xxxiij.

ceret iſtū poſſibilē ad vitā. addēt etiā vlteriꝰ gr̄e diſpoſitōneꝫ. iſta duo poſſunt fruſtrari? terciꝰ ordonūꝙͣ fruſtrat̉ qn ſcꝫ iſte habꝫ ꝑſeuerātiā habeat vitā. ideo ꝙͣtuꝫ ad iſtū ordinē pōt dici fiat dilectō. ſꝫqꝛ alij duo ordines fruſtrāt̉: ideo ꝙͣtuꝫ ad illos fit deletio vn̄ ꝙͣtuꝫ ad iſtos eſt quedā deletō gr̄e ẜm dicit̉ inglo. ſuꝑ illud apoc̄. iij. Qui vicerit delebo de libromeo .i. ſubtrahā gr̄am. Sil̓r dānatio ē quedā deletōqꝛ tunc fruſtrat̉ poſſibilitas ad vitā que ſemꝑ fuit ī homine viueret. qꝛ de nemine deſꝑandū eſt ē in viaſicut dicit augu. ita accipit̉ deleto in pͣs. dicit̉. deleantur de libro viuentiū. glo. ẜm ſpem illoꝝ ſcriptosſe putant .i. conſtet ip̄is ibi eſſe ſcriptos tūc em̄ vlterius habēt ſpem de ſalute. Sed ꝙͣtuꝫ ad terciū ordinem nūqͣ eſt deletō: ideo dicit̉ nullꝰ p̄deſtinatꝰ pōtꝑire īperpetuū. hoc qd̓ dico p̄deſtinatū īportat gr̄am finalem. Ad obiecta reſpōdendū. Ad pͥmū qd̓ obijcitur. illud peccauerit in me delebo euꝫ ⁊cͣ. Dicendū. hoc veꝝ eſt ꝙͣtuꝫ ad ſcd̓m ordinē diuine noticie: quiaerat diſpoſitꝰ ad vitā. nec etiā mutat̉ diuīa noticia cuihoc ſemꝑ fit notū. Sil̓r ptꝫ reſpōſio ad ſcd̓m qd̓ obijcitur em̄ dicit̉ deleant̉ de libro viuentiū. hoc diciturẜm primū ordinē. qꝛ ſaluabiles facti erāt. ideo ſpemde ſalute habere poterāt. ſed dānat̉: fruſtrat̉ illa potentia: ſpe ꝯſequēs. vnde dicit gloſa ſuꝑ illud pͣs. deleant̉. glo. ꝙͣtuꝫ ad ſpem ſuā. Sil̓r ad terciū qd̓ dicitglo. apoc̄. iij. delet reprobos. veꝝ eſt ꝙͣtuꝫ ad primū ordinem vel ꝙͣtuꝫ ad ſcd̓m. meritis eoꝝ exigētibꝰ gr̄aſubtrahit̉. Ad quartū qd̓ obijcit̉. p̄deſtinatꝰ poteſpeccare pōt deleri. Dicendū eſt eſt loqui de iſto quieſt p̄deſtinatꝰ: vel de iſto vt eſt p̄deſtinatꝰ. Loquēdo em̄de iſto eſt p̄deſtinatꝰ: veꝝ eſt pōt peccare. tn̄ loquēdo de iſto vt eſt p̄deſtinatꝰ: pōt finalit̓ peccare. dicēduꝫ ſcd̓m pͥmū modū pōt ſcriptꝰ ī li. vite. tn̄mutat̉ ſcīa ſiue noticia: ſꝫ mutāt̉ ſubcta diuīe ſcīe ſiueſcīe. quia p̄ſcientia eſt reꝝ nec etiā cauſata rebꝰ. Articulus terciꝰOnſequēter queritur quō ſe habꝫ liber vitead lectōeꝫ. Circa hoc aūt querūt̉ duo. pͥmovtꝝ vniformiter legat̉ in eo indiſtīcte. Secūdo vtꝝ reprobi legāt in libro vite. Ad pͥmū obijcitur ſic. liber vite ē dei noticia vel ſapiētia eiꝰ. ſꝫ in noticia vel ſapiētia dei vniformiter ſunt ꝯtraria: ẜm vnūmodū pōt ibi videri multiplicitas vl̓ diuerſitas.ergo in libro vite poſſunt videri diuerſitates ſiue diſtīctiones meritoꝝ. ponit̉ exēplū beati dyoni. de lineisē centro. qꝛ om̄es linee ſiue finite ſiue infinite īnuunturin centro. ſil̓r oīa ꝯſiderant̉ vt vnū ī dei ſapiētia.tra. aug. xx. de ciui. de i. capi. xiiij. liber vite eſt quedamvis diuina qua fiet vt vnicuiqꝫ oꝑa ſua vel bona vl̓ mala cuncta ī memoriā reuocent̉. mētis intuitu mira celeritate cernūtur vt accuſet ſciētia ꝯſciētiā: atqꝫ ita oēs ſinguli ita iudicent̉. Que nimirū vis diuina libri nomen accepit. In ea quippe quodāmodo legitur quicꝗd̓ea faciente recolit̉. ergo in libro vite videbūt diſtinctiones meritoꝝ. ergo ibi legit̉ vniformiter vel indiſtincte ſed potius diſtincte. Solutō. dicendū vnūqd̓ quāto ſimpliciꝰ in natura tanto multipliciꝰ in virtu. vnde vbi eſt ſūma ſimplicitas ī natura: bene poteſteſſe multiplicitas ſcꝫ virtutis in deo. vnde potētia deiſimpliciſſima eſt ſicut ſubſtātia: tamē ad infinita poteſtSimiliter ſua ſapiētia cuꝫ ſimpliciſſima ſit: infinitatamē ꝯgnoſcit. Similiter eſt de libro vite. ꝙͣuis vnicus ſit liber vite ſimpliciſſimus vniformis vnus dicatur in eſſentia natura: tamē multiplex eſt in virtute.quia ad multa eſt. ex hoc eſt videre in ip̄o om̄ia diſtīctiſſime ſicut ip̄e oꝑatur diſtinctiſſime. eſt ſimile optimum ad hoc qd̓ adducebat̉ ad ꝯtrariuꝫ. ſcꝫ de lineiscentro. ponatur aliquod centrum intelligat ſe totuꝫ

ſuā eſſentiā ſuā virtutē: in eēntia ſua videbit ſimplicitatem: in virtute aūt multiplicitatē. in lineis etiā eētvidere vnitatē multiplicitatē. vnitatē ẜm ſūt adtrum vniūtur reducūtur ad ip̄am: multiplicitateꝫẜm ſunt ab ip̄o. Sil̓r eſt in deo creaturis. deus em̄eſt quaſi centrū. creature quaſi linee exeūtes ab ip̄o. videt ergo in ſe vnitatem eſſentie multiplicitatē virtutis qua omnes creature exeunt ab ip̄o.Peinde queritur.§. j.vtrum mali legant in libro vite. Et videtur no. liberem̄ vite eſt noticia dei. dei autem noticia eſt ſua eēntiaſed mali non videbunt diuinā eſſentiā. yſaie. xxvj. tollatur impius ne videat gloriaꝫ dei. ẜm aliam lr̄am. ergomali videbunt in li. vite. Cōtra. apoc̄. xx. aliꝰ liberapertꝰ eſt qui ē vite. glo. i. xp̄c: qui tunc omnibꝰ apparebit. ergo malis. ergo mali legēt in libro vite. Itemibidē alia glo. liber .i. p̄ſciētia dei. qꝛ tunc aꝑte ſciēt mali ſe eſſe p̄deſtinatos ad vitā. in libro vite videbūtſe eſſe p̄deſtinatos legēt ibi. Rn̄. liber vite dicit̉multipl̓r. ſcꝫ diuīa p̄ſcia. apoc̄. iij. dicit̉ etiam liber vitexp̄c ẜm hūanitateꝫ. in pͣs. in libro tuo oēs ſcribēt̉. loꝗt̉filiꝰ ad pr̄em ī libro tuo .i. in me quē dediſti formā iuſticie hoībꝰ. Itē liber vite dr̄ vis diuina in iudicō. fiet vtvnicuiqꝫ oꝑa ſua vel mala ī memoriā reuocēt̉. dicēdū pͥmo ſumēdo libꝝ vite nūꝙͣ legent ibi mali ſcꝫ indiuīa ſapīa idē eſt qd̓ diuīa eēntia. ẜm dr̄ yſa. xxvj. videbūt gloriā dei. ꝓprie em̄ legē in libro vite eſt indiuina p̄ſciētia merita ſua bona aſpice̓. Scd̓o legēt videbūt in libro vite. qꝛ videbūt mali in iudicō xp̄m fhūanitatē. gloriaꝫ tn̄ ſue diuinitatis videbūt. ẜmdicit̉ yſaie vt dictū eſt. Tercō v̓o ſumēdo libeꝝ vite ẜm dicit aug. illa v̓tute diuīa que erit in iudicio quā ſinguli legēt in ꝯſciētijs ſuis bona vel mala merita. ſic dicent̉ mali eligē in libro vite. ſꝫ non eſt ꝓprielege̓ in libro vite: ſꝫ eſt vtute diuīa in mente ſua meritaſua lege̓. Ad illud qd̓ obijcit̉. ſcient ſe non eſſe p̄deſtinatos librū vite. dicendū eſt ſcire ſcīa priuatiua ſcīa poſitiua. ſic̄ alit̓ ꝯgnoſcit vidēs ſe vidē lumē: aliter ſcit cecꝰ ſe vidē lumē. ille ſcīa poſitiua ſeu exꝑgtie: iſte ſcīa priuatiua. Sil̓r mali ſciēt ſe eſſe p̄deſtīatos: ſicut cecus ſcit ſe videre lumen. Queſtio. xxxiiij. de voluntatis diuine intentōne.Xpeditis ꝑdei gratiā q̄ſtionibꝰ de potētia ſcīa dei. Reſtat dei adiutorio inꝗre de volūtateqd̓ ē vltimū ī inꝗſitōne huiꝰ ꝑtis. Eritat̄ inꝗſitōis talis modꝰ. Prīo de intētōne diuīe volūtatis. Scd̓o de cauſalitate diuīe volūtatis. Tercō differētijs volūtatis. Quarto ſubiectisdiuīe volūtatis. Quīto īpletōe diuīe volūtatis. Scxto ꝯfirmatōe volūtatis create ad diuinā volūtatem. Ꝙtū ad pͥmū q̄rūt̉ plura. Prīo an intētō volūtatisꝯueniat deo. Scd̓o qd̓ ſit volūtas ẜm ratōneꝫ dicendi.Tercō que ſit ꝯꝑato intētōis volūtatis: ad intētionespotētie ſcīe ẜm ꝯꝑatōeꝫ ordinē. Membrū primūD pͥmū arguūt ſic. Bonū finis idē ſūvn̄ r̄mouet naturā finis: r̄mouet nat̉aꝫboni. vbi eſt pone̓ finē: nec bonū. ſꝫ ſic̄veꝝ ē ꝯgnitū ita bonū ē volitū. ſꝫ ī deo ē ponē finē qꝛhꝫ finē: ē ī d̓o pone̓ volūtatē. Itē aug. ī li. li. ar.volūtas ē rōnal̓ motꝰ ſenſui p̄ſidēs appetitui. ſꝫ ī d̓oē pone̓ motū nec ſenſuꝫ nec a ſen ē hilūtatē. Cōtra. volūtas ē vispone̓que mouentur ẜm impetū. licet