Queſtio.xxxiij

moriā et̓nalit̓ ē affixus. Sꝫ nihil ē aliud ꝙͣ lr̄is ānotari apd̓ dei mēoriā: ꝙͣ ſcribi ī libro vite: gͦ ꝗ facit t̓reſtriaoꝑa ſcriptꝰ ē ī libro vite. ſꝫ ꝗ facit t̓reſtria oꝑa malꝰ ē: gͦmali ſcripti ſūt ī libro vite. ¶ Itē philip. iiij. Q2 n̄mina ſūt ī libro vite. liber vite ē p̄deſtīatō. ſꝫ p̄deſtīatō ēde bonis ⁊ malis. ¶ Itē apoc̄. iij. ſuꝑ illd̓. nō de lebo eūde libro vite. gloſa. delet reprobos ſꝫ quicūqꝫ delent̉ fuerūt ſcripti: gͦ reprobi aliqn̄ ſcripti ſūt ī libro vite. ¶ Solutō dicēdū. ꝙ liber vite dicit̉ reſpectu bonoꝝ. illud em̄ſolū dicit̉ ſcriptū ī libro vite qd̓ hꝫ noticiā ⁊ exēplar indeo. ſꝫ mali inqͣtuꝫ mali nō hn̄t noticiā ⁊ exēplar ⁊ id̓omali nō poſſunt dici ſcripti ī libro vite. qꝛ liber vite eſtp̄deſtinatō ſicut dīc glo. philip. iiij. Sꝫ quādoqꝫ ꝯtīgitꝙ aliꝗs p̄deſtinatꝰ ē malꝰ vt ptꝫ de magdalena in ſtatupct̄i. ⁊ ita aliqui mali ſcripti ſūt ibi: gͦ nō ē vniuerſaliterveꝝ ꝙ liber vite ſit reſpct̄u bonoꝝ tm̄. ¶ Ad hͦ dicēdūꝙ maloꝝ alij ſūt electi: alij reprobi. ⁊ aliter ē in his ⁊ inillis. qꝛ mali ꝗ ſūt reprobi: nullo mō ſūt ſcripti in librovite. Mali v̓o electi ⁊ ſi qn̄qꝫ cadūt a iuſticia: adhuc tn̄dicūt̉ ſcripti ī libro vite. qꝛ etiā ille caſus ordīat eos advitā. ⁊ ſi nō cauſalit̓: materialit̓ tn̄ ſiue occaſionaliter.vn̄ Ro. viij. oīa cooꝑant̉ ī bonū his ꝗ ẜm ꝓpoſitum vocati ſūt ſct̄i. Glo. etiaꝫ caſus qꝛ ptꝰ pct̄a ſūt hūiliores ⁊etiā feruētiores aliqn̄. vt ptꝫ ī magdalena. q̄ etiā recedētibꝰ diſcipul̓ nō recedebat. vn̄ ſuꝑ illd̓ .j. Eſdre. ij. ꝙ hiſūt ꝓuincie filij. glo. nullꝰ p̄deſtinatꝰ ꝑire īꝑpetuū pt̄. ſiquādo em̄ ī babilonē .i. in ꝯfuſionē pctōꝝ abducūt̉: diuina ꝓuiſione ad pacē eccl̓ie reducūt̉. ¶ Ad aliud quoobijcit̉ de malo p̄deſtinato. ꝙ ẜm iuſticiā iudicis videt̉deleri. dicēdū ꝙ ē faciēda vis ī hͦ ꝙ dico videt̉: videt̉ em̄deleri ſꝫ nō delet̉. vn̄ dicit gloſa ibidem ſic. dīc dn̄s. Sipeccauerit ꝗs ī me: delebo eū de libro meo vt ẜm iuſticiam iudicis videat̉ deleri cū peccat. iuxta p̄ſciētiā at̄ nūꝙͣ ibi ſcriptꝰ fuit. ītellige de peccāte finalit̓. ⁊ ſeꝗt̉. econuerſo v̓o tūc aliꝗs videt̉ ſcribi ꝗ ẜm p̄ſcīam nunꝙͣ fuit.intellige de p̄ſcitis. qn tn̄ ẜm p̄ſentē iuſticiā aliqn̄ ſuntboni. vult gͦ ꝙ p̄ſciti ſiue reprobi cū a p̄ſenti iuſticia cadūt: vident̉ deleri de libro vite. cum tn̄ nūqͣ ibi fuerūt.Sil̓r cū ſūt ī ſtatu p̄ſentis iuſticie. vidēt̉ ibi ſcribi: ⁊ tn̄apud dei p̄ſcīam nūꝙͣ ibi fuerūt. ¶ Sil̓r dicēdū de p̄deſtinatis qꝛ ſemꝑ ſcripti ſūt. ⁊ ſi aliqn̄ cadāt ⁊ ita delerivideāt̉: nūqͣ tn̄ ſimpl̓r nec ī veritate delent̉. Eſt em̄ cōſiderare meritū iſtiꝰ p̄deſtinati vt nūc. ſcꝫ dū ē in peccatomortali: vel meritū ſimpl̓r vt ē in p̄deſtīatōe diuīa. Siꝯſiderat̉ meritū illiꝰ vt nūc: ẜm hͦ n̄ pt̄ dici ꝙ ſit ſcriptin libro vite. ſꝫ ſi ꝯſideret̉ meritū iſtiꝰ ſimpl̓r ſiue vt ē inp̄deſtinatōe diuīa: ſic pt̄ dici ſcriptꝰ ī libro vite. nec pōtdeleri quo ad meritū. ergo vt nunc videtur deleri: ſꝫ tn̄quo ad meritū ſimpliciter nō deletur. ¶ Ad aliud dicēdum. ꝙ p̄deſtinatō eſt ſolū de bonis finaliter. quoꝝ tn̄aliqui poſſunt eē mali vt nūc ⁊ cadere a iuſticia p̄ſenti:ſed tn̄ reſurgūt ⁊ finaliter erūt boni. ¶ Ad vltimū dicēdum. ꝙ nō poſſunt dici ꝓprie ꝙ reprobi ſcripti ſunt in libro vite. ⁊ ratō huiꝰ eſt. quia in libro vite nō dicitur aliquid ſcribi niſi qd̓ cum effectu ordinat ad vitam: ⁊ ideop̄deſtinati dicūtur ſcripti in libro vite. quia tota eoruꝫvita ordinat ad vitam. etiaꝫ peccata vt dicitur Ro. viijordinat dico nō vt cauſa: ſꝫ vt occaſio vel materia. Eodem mō in reprobis tota vita eoꝝ ordinat ad penam.Ꝙ em̄ creatus eſt poſſibilis ad ſalutē. ⁊ ꝙ habuit gratiam: totum cedit eis ad penam ꝓpter ingratitudinemIllud autem qd̓ ordinatur ad penam: de ſe nō poteſt dici ordinari ad vitam. ſolum autem illud quod ordinatad vitam dicitur ſcribi in libro vite. ⁊ ideo reprobi nonpoſſunt ſcribi in libro vite licet ſint in p̄ſcīa diuina. Uerūtamē p̄ſens iuſticia poteſt dupliciter ꝯſiderari ẜm ſevel ẜm ſuū exitū. ẜm ꝙ ꝯſiderat̉ ẜm ſe: quo ad quid poteſt dici reprobus ſcriptꝰ in libro vite: quo ad quid v̓o ⁊nō ſimpl̓r dico .i. quo ad nūc: nō ſimpl̓r. qꝛ gr̄a nō facitſimpl̓r dignū vita eterna: niſi ſit gr̄a finalis. Si v̓o ꝯſi

derat̉ ẜm ſuū exitū .i. ꝙͣtū ad abuſuꝫ habentis gratiamnō dicetur ꝓpter illuꝫ ſcriptus quia ſequit̉ caſus.¶ Articulus quartꝰUario querit̉ vtꝝ liber vite ſit bonoruꝫ tm̄ẜm electōeꝫ: aut etiā bonoꝝ ẜm p̄ſentē iuſticiā. Ad qd̓ ſic. ſuꝑ illd̓ Ro. ix. vt on̄dēt diuicias gl̓ie ſue dīc glo. ſūt ꝗdā ꝗbꝰ data ē gr̄a ī vſū. vt iude ⁊ ſauli: at illis diſcipulis quibꝰ dn̄s ī euāgelio dixitGaudete ⁊ exultate qꝛ noīa veſtra ſcripta ſunt in celisLuc̄. x. ⁊ poſtea abierūt retro Ioh̓. vj. Sed hec dn̄s deiſtis dixit ꝓpter iuſticiaꝫ cui deſeruiebant. ac ſi diceret.digni eſtis vita eterna: quia erant tunc boni. ergo ⁊ illiqui ſunt reprobi cum ſunt in ſtatu iuſticie ſunt ibi ſcripti. ¶ Cōtra. ſuꝑ illud pͣs. deleāt̉ de libro viuētiū. glo.nō ſic accipiēdū eſt tanꝙͣ in hoc libro aliquē ſcribat deus quē poſtea deꝰ deleat: ſꝫ ſic accipiendū eſt de libro vite viuētiuꝫ ẜm ſpem illoꝝ ꝗ ſcriptos ſe putāt .i. conſtetillis nō eſſe ſcriptos ibi. ex hoc arguit̉ quicꝗd ſcribit̉ inlibro vite: ſcribit̉ ibi ẜm veritatē. reprobi aūt nō ſūt ibiſcripti ẜm veritatē ſꝫ ẜm ſuā opinionē ſicut dīc illa glo.gͦ reprobi nō ſūt ibi ſcripti. ¶ Itē apoc̄. xiij. Quoꝝ noīanō ſunt ſcripta in libro vite ⁊cͣ. Int̓linearis reprobi tm̄¶ Itē apoc̄. xx. ꝗ n̄ ē inuētus ī libro vite ſcriptꝰ: miſſuseſt in ſtagnū ignis ⁊ ſulphuris. Glo. ibi ad vitā p̄deſtinatus. gͦ eſſe ſcriptū ē eſſe p̄deſtinatū. gͦ ſolū p̄deſtinatiſunt ſcripti: nō ergo reprobi. ¶ Sol̓. dicēdū ẜm glo. ixRo. dicit̉ aliquid ſcribi in libro vite dupl̓r. ſimpliter ⁊ẜm ꝗd. Simpl̓r ibi ſcribūt̉ illi qui habent ꝑſeuerātiaꝫfinalē in gratiā. ẜm quid v̓o dicuntur ibi ſcribi reprobicum habent p̄ſentem iuſticiaꝫ. quia ſunt ibi ſcripti ẜmſuam ⁊ alioꝝ opinionem ſicut patet ex glo. ix. Ro. queetiam poſita eſt in ꝓbleumate p̄cedenti. dicenduꝫ ergeſt. ꝙ aliqui dicunt̉ ſcribi in libro vite ẜm p̄ſentē iuſtciam aliqui ẜm p̄ſcientiaꝫ. illi em̄ qui dicunt̉ ſcribi ẜmp̄ſcientiā: ſcripti ſunt ſimpliciter. qui v̓o ẜm p̄ſentē iuſticiā ẜm quid ſolum: ſcꝫ ẜm ſuā opinionē. ſicut dicit̉ īglo. ſuꝑ illubeleant̉ ⁊cͣ. Si v̓o opponatur ꝙ ī deotis ſicut eſt finalis. ergo ſimplieſt p̄ſciētia iciter poſſunt dici ſcripti in libro ꝓpter iuſticiam preſentem. ibi etiam eſt p̄ſcientia penarum. nunꝗd etiā iuxtaſcripti? dicendū iuxta illud qd̓ dicit̉ apoc̄.hoc dicūtixx. Et alius liber aꝑtus eſt qui eſt vite ⁊ iudicati ſuntmortui. ex his q̄ ſcripta erant in libris. vnde ꝓprie dicitur liber iſte liber vite. deus enim habet propriū quodipſum eſt ſcilicet ſaluare ⁊ premiare. ex ipſo v̓o proprieſiue ẜm ip̄m non eſt punire ſed ex nobis ⁊ meritis noſtris. nō em̄ in corde hūiliauit deus ⁊ abiecit filios hominū. Sꝫ qꝛ nihil r̄linꝗt īordīatū qꝛ mali nolūt eē ſubordīe miſcd̓ie ſaluātis: cadūt ſub ordīe iuſticie punientis. vn̄ Boeciꝰ ordo quidaꝫ oīa ꝯplectit̉. vt ſi ꝗs ab aſſignato ordīe receſſerit: in aliū ordinē relabat̉. Nō ē gͦ ſimile de pena ⁊ p̄mio. nec dicit̉ ita liber penaꝝ ſic̄ p̄miorū. ¶ Ad aliud dicēdū ꝙ eſt ī deo p̄ſcīa p̄ſentis iuſticienec dicit̉ ſcribi ī libro vite qꝛ nō ē finalis ſꝫ ad tp̄s. ꝗcꝗdat̄ ſcribit̉ īuiolabilit̓ ibi dr̄. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ex auctoritate luc̄. x. dicēduꝫ ꝙ aliud ē ſcribi ī celo: alid̓ in livite ſcribi. Nā ī celo bn̄ dicūt̉ ſcribi ꝗcūqꝫ hn̄t iuſticiā⁊ gr̄aꝫ ſicut dicit glo. illa Ro. ix. in libro aūt vite ſoluꝫſcribūtur qui habent iuſticiam finalem¶ ¶ Membrū quartū(Onſequēter querit̉ quō ſe hꝫ liber vite.q̄rūt̉ tria. Prīo mō quō ſe habeat ad ſcriptōꝫ. Scd̓o mō quō ad deletōꝫ. Tercō quō ad lectōeꝫ.¶ Articulꝰ primꝰB primum queritur. vtrum aliquis qui nōeſt ſcriptus poſſit facere ꝙ ſit ſcriptꝰ. Et vi¶ det̉ ꝙ ſic. qꝛ pt̄ facē qd̓ ī ſe ē. ſed ſi facit quod