Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nis pre: dicit noticiā futuroꝝ tm̄. Sapiētia v̓o dic noticiā bonoꝝ tm̄. qꝛ deꝰ ſapit .i. approbat mala. ſuum aūt ſapere ē ſuū approbare. Diſpoſitō aūt dīc noticiam vt ē ars faciēdoꝝ. Prouidētia vt ē gubernādoruꝫeoꝝ facta ſunt ratōnaliū irratōnaliū generalit̓ omniū. Predeſtinatō v̓o dicit noticiā ratōnū tm̄: ordinardoꝝ ad gr̄am in p̄ſenti gloriā in futuro. Liber vite dicit noticiā remunerādoꝝ in gl̓ia. differt a p̄deſtinatōne: qꝛ p̄deſtinatō eſt p̄ſciētia bn̄ficioꝝ dei: liber vite meritoꝝ vite eterne. vn̄ liber vite eterne ꝓprie reſpicit qd̓ ēin nobis vt merita noſtra: p̄deſtinato r̄ſpicit magis qd̓eſt in deo. vnde philip. iiij. quoꝝ noīa ſunt in celis. glo.id eſt merita. hoc ptꝫ ſoluto ad ea opponūt̉ quare quomō dicit̉ liber: ẜm quā ratōeꝫ vite dicit̉ vita. qꝛvitā accipit̉ ibi vita glorie ad quā ordināt̉ ſcripta inhoc libro ſicut poſtea videbit̉. Ad illud quo obijcit̉quare dicit̉ liber ſapiētie ſꝫ liber vite? dicendū liber vite dicit̉. qꝛ in eo ſcripta ſunt merita vite eterne. qꝛergo non ſolū dicit noticiā ſꝫ reſpectū etiā ad vitā: ideo dicit̉ liber ſapiētie ſꝫ liber vite. Ad illud quo queritur vtꝝ debeat dici liber mortis. dicendū: qꝛ inillo libro ē ſcripta mors. nec legit̉ ibi aliquid niſi vita. qꝛ liber vite dicit̉ inꝙͣtum exēplar ẜm dicit̉ in pͣs.In capite libri ſcriptū eſt de me .i. in deo pr̄e qui eſt caput xp̄i fuit forma iuſticie homībꝰ. qꝛ ergo liber iſteeſt exēplar niſi vite: debet dici liber mortis ſed vite. Et ſi obijciat̉ ex eo dicit̉ apoc̄. xx. Alius liber apertus ē qui eſt vite ⁊cͣ. Gloſa liber iſte ē p̄ſciētia. quia tūcſcient mali ſe eſſe p̄deſtinatos ad vitā. in illo librilegent mali ſunt p̄deſtinati. legent ibi ſuā dānationē ſiue mortē. Dicēdū ſicut luce ꝯgnoſcūt̉ tenebre tn̄ ibi vident̉: ſic in libro vite ꝯgnoſcet̉ mors. tn̄ibi videbit̉ vel leget̉. qꝛ ꝯgnoſcet̉ ibi mors eēntiā ſꝫ pͥuatōeꝫ. qꝛ em̄ videbūt ſe ibi ſcriptos ad vitā: ſcient ſe p̄ſcitos ad mortē. ita non pōt dici ſe nec ꝓprieliber mortis ſꝫ vite. Ad illud obijcit̉ illaꝫ gloſamapoc̄. xx. Liber vite ē p̄ſciētia dei ⁊cͣ. dicēdū liber vitedicit̉ p̄ſciētia ratōe noticie vite mortis. vn̄ ī illa argumētatōe ē falſa ꝯſequētia. tn̄ ꝯcedi pōt ſicut dictū eſt. ī libro vite ꝯgnoſcūt̉ mali p̄ſciti ad mortē. ſꝫ hoc ēꝓprie ſe: ſꝫ pͥuatōneꝫ. ſic̄ rectum ē ratō ꝯgnoſcendiſeip̄m obliquū. Sil̓r dicēdū ad illd̓ ꝯtrarioꝝ eadem ē diſciplīa ⁊cͣ. ex libro vite intelligit̉ mors ex oppoſito. tn̄ ibi videt̉: qꝛ ē ibi ſcripta: hꝫ pͥuatōꝫ ītelligit̉ ſolū. ptꝫ reſpōſio ad ſequēs obiectū. Nlembrum terciūEinde q̄rit̉ qͦꝝ ſit liber vite. Et circarūt̉ iſta. Prīo vtꝝ liber vite ſit r̄ſpct̄ū dei r̄ſpct̄u creat̉aꝝ. aut r̄ſpct̄u creat̉aꝝ ſo-. Scd̓o ſi r̄ſpctu creat̉aꝝ. vtꝝ reſpectuoīm: vl̓ rōnabiliū ſolū. Tercō ſi r̄ſpct̄ū rōnabiliū ſolū.vtꝝ r̄ſpct̄u bonoꝝ maloꝝ. Quarto ſi reſpct̄u bonoꝫtm̄. vtꝝ bonoꝝ tm̄ ẜm electōeꝫ: aut etiā bonoꝝ ẜm preſentem iuſticiam.Articulꝰ primꝰRimo igit̉ q̄rit̉ vtꝝ liber vite dicat̉ reſpct̄udei. videt̉ ſic. qꝛ liber vite ē noticia d̓i ſic̄habet̉ ī glo. ſuꝑ illd̓ pͣs. deleāt̉ de libro viuētiū ſꝫ noticia dei dr̄ r̄ſpct̄u ſui. qꝛ deꝰ ꝯgͦſcit ſe. liber iſtedr̄ reſpct̄ū dei qꝛ ī eo legit ſe. Itē liber dr̄ inqͣtū repreſentat ſe. ſꝫ deꝰ maxīe r̄p̄ſentat ſe ſibi. priꝰ repn̄tat ſe ꝙͣaliaſūt ī libedr̄ r̄ſpct̄u dei. Cōtra. phiī ſūt ī libro vite. glo. ī p̄deſtīact̄u dei ita p̄deſtīet̉: necu dei. Rn̄. liber vite dīc diuinā notiūqꝫ rōneꝫ: ſꝫ dīc noticiā meritoꝝ vitehilip noīa .i. merita p̄miaripta ī libro vite .i. ī p̄deſlīatōe d̓i

qꝛ diuerſitate meritoꝝ: diuerſas habebūt māſiōes īet̓na domo. Quia deꝰ ex meritis hꝫ vitaꝫ ſꝫ ex ſeip̄o pōt dici reſpct̄u eiꝰ liber vite. ſꝫ ſi extēſo noīe dicēt̉ liber vite ī legit̉ vita. vt ſolū dicat̉ vita ex meritis ſꝫvita deꝰ ē: ſic pōt dici liber reſpct̄ū dei: qꝛ ī eo legit̉ vita ip̄e ē. Ad illd̓ obijcit̉. liber vite ē noticia d̓idicēdū liber vite dr̄ noticia abſolute: ſꝫ dr̄ noticiareſpectu meritoꝝ vite reſpct̄u dei. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ liber vite rep̄ſentat ſe ⁊cͣ. dicēdū deꝰ rep̄ſentat ſe ſibi ſibi maxīe notꝰ ē. ip̄e eſt vita: tn̄ ꝓpt̓ dr̄ libervite qꝛ liber vite ē noticia meritoꝝ vite. vn̄ potiꝰ rep̄ſentat liber iſte merita vite ꝙͣ ip̄m deū. Un̄ augu. xx. de ci.dei. capi. xv. exponēs illd̓ apoc̄. qui ſunt inuēti in libro vite miſſi ſunt ī ſtagnū ignis ſulphuris: dīc. nondeū liber iſte ꝯmemorat̉ ne obliuione fallat̉: ſꝫ p̄deſtinationē eoꝝ ſignificat ꝗbꝰ et̓na dabit̉ vita. neqꝫ em̄ eosnoſcit deꝰ. in libro legit vt ſciat: ſꝫ potiꝰ eiꝰ p̄ſciētiade illis que falli non poteſt liber vite eſt in quo ſūt ſcripta: id eſt ante precognita.Articulus ſecundꝰEinde querit̉ vtꝝ liber iſte ſit oīm: aut ſolūratōnabiliū. Ad qd̓ ſic Ioh̓.. qd̓ factū ē: inip̄o vita erat. qꝛ ratōes oīm viuētiū ſūt ī ip̄oſicut ei archa ī mēte artificis viuit vita artificis. archatn̄ in oꝑe viuit: ita oīa viuūt in deo ſūt vita in ip̄oqꝛ ratōes oīm viuūt in ip̄o. poſſunt legi illa in ip̄o.pōt dici liber vite reſpctū oīm. Itē apoc̄. iij. ſuꝑ illudqui vicerit delebo de libro vite. glo. liber vite ēſcīā dei ī oīa ſūt ꝯſtātia. liber vite ē reſpectu oīm: qꝛoīa ꝯſtāt ī ip̄o. Cōtra. ang. xx. de ciui. dei. liber vite ēp̄deſtīatōꝗbꝰ et̓na dabit̉ vita. ſꝫ vita et̓na oībꝰdabit̉ ſꝫctis hoībꝰ: liber vite dr̄ r̄ſpct̄ū oīmcreat̉aōnabiliū Rn̄. liber vite dr̄ reſpct̄ucuiuſoſꝫ r̄ſpct̄ū rōnabiliū tm̄. Et notādū diciq̄dā ī alio. res em̄ in aīate viuūtſe ſꝫ ſ hn̄t pͥncipiuꝫ vite ī ſe ſꝫ ſolū ī deo. ſꝫ dicūt̉ res viue̓ ī deo. dicūt̉ viue̓ ī ꝓpria natura ſeuin ſuo gene̓: ſꝫ ī mēte diuina. aīata v̓o viuūt ī ſe ſeu inprio gene̓. ſꝫ iſtoꝝ q̄dā viuūt vita libera: q̄dā v̓o libera vita. vita libera viuūt vegetabilia: qꝛ vegetabiliade ncc̄itate ordināt̉ ad qͦſdā actꝰ. ſenſibilia etiā mouētur ẜm lib̓tatē: ſꝫ ẜm īpetū. nec aīa vegetabilis necſenſibil̓ hꝫ vitā liberā: qꝛ eſt dn̄a ſui actꝰ. ſola aīarōnalis hꝫ liberā vitā qꝛ ē dn̄a ſui actꝰ. actꝰ eiꝰ ſuntlaudabiles vituꝑabiles. circa hos ꝯſiſtit meritū vl̓demeritū. lib̓ vite dr̄ reſpct̄ū cuiuſcūqꝫ vite: ſꝫ r̄ſpct̄uvite ē meritoria pt̄ vite et̓ne. ptꝫ ſolutō ad. Ad ſcd̓m dicēdū. oīa ſūt ī p̄ſcīa dei ſunt ī ip̄aꝯſtātia: ſic̄ dic glo. apoc̄. iij. nec ꝓpt̓ ſeꝗt̉ oīa ſūt ī libro vite: qꝛ licꝫ idē ſint ī eēntia lib̓ vite p̄ſcīa: tn̄ q̄ciqꝫ ſūt ī p̄ſcīa ſūt ī libro vite. qꝛ p̄ſcīa ē reſpct̄u fut̉oꝝ: lib̓vite tm̄ r̄ſpct̄ū electoꝝ tenet argumētatō.Articulus terciꝰIErcō q̄rit̉ vtꝝ liber vite ſit r̄ſpct̄u bonoꝝmaloꝝ. Et videt̉ dicat̉ reſpct̄ū maloꝝ.Ro. ix. ſuꝑ illd̓. vt on̄dēt diuitias gl̓ie ſue.glo. de iuſticia iudicat deꝰ de p̄ſcīa. qꝛ iuſticia p̄ſcientia ē qͣre aliꝗs ſit dignꝰ rita apd̓ deū. vn̄ moyſi dixit. xxxiij. exo. ſiꝗs peccauerit in me delebo de libromeo ⁊cͣ. vt ẜm iuſticiā iudicis videat̉ deleri peccat.Ex hac aucͣte obijcit̉ ſic. Si iuſticia ē p̄ſcīa: eſt qͣrealiꝗs ſit dignꝰ vita apud deū. oīs ſcriptꝰ ē ī libro inꝙͣtū hmōi dignꝰ ē vitā: qꝛ lib̓ vite ē noticia digͥtatis viplū boni iuſti ſcp̄ti ſūt ī libro vite. Itē peccatdelet̉ libro illo. ſꝫ delet̉ ē ibi ſcpͥtꝰ: nullꝰ pct̄or eſtibi ſcpͥtꝰ. glo. lib̓ vite ē r̄ſpct̄ū maloꝝ. Cōtra. ſuꝑ illud luc̄. x. Noīa vr̄a ſcpͥta ſūt ī cel̓. glo. ſi ꝗs t̓reſtria ſiue celeſtia oꝑa geſſerit. lr̄is anotatꝰ: apd̓ d̓i me-