nis pre: dicit noticiā futuroꝝ tm̄. Sapiētia v̓o dic noticiā bonoꝝ tm̄. qꝛ deꝰ nō ſapit .i. nō approbat mala. ſuum aūt ſapere ē ſuū approbare. Diſpoſitō aūt dīc noticiam vt ē ars faciēdoꝝ. Prouidētia vt ē gubernādoruꝫeoꝝ q̄ facta ſunt ratōnaliū ⁊ irratōnaliū generalit̓ omniū. Predeſtinatō v̓o dicit noticiā ratōnū tm̄: ordinardoꝝ ad gr̄am in p̄ſenti ⁊ gloriā in futuro. Liber vite dicit noticiā remunerādoꝝ in gl̓ia. ⁊ differt a p̄deſtinatōne: qꝛ p̄deſtinatō eſt p̄ſciētia bn̄ficioꝝ dei: liber vite meritoꝝ vite eterne. vn̄ liber vite eterne ꝓprie reſpicit qd̓ ēin nobis vt merita noſtra: p̄deſtinato r̄ſpicit magis qd̓eſt in deo. vnde philip. iiij. quoꝝ noīa ſunt in celis. glo.id eſt merita. ⁊ ꝑ hoc ptꝫ ſoluto ad ea q̄ opponūt̉ quare⁊ quomō dicit̉ liber: ⁊ ẜm quā ratōeꝫ vite dicit̉ vita. qꝛvitā accipit̉ ibi ꝓ vita glorie ad quā ordināt̉ ſcripta inhoc libro ſicut poſtea videbit̉. ¶ Ad illud quo obijcit̉quare nō dicit̉ liber ſapiētie ſꝫ liber vite? dicendū ꝙ liber vite dicit̉. qꝛ in eo ſcripta ſunt merita vite eterne. qꝛergo non ſolū dicit noticiā ſꝫ reſpectū etiā ad vitā: ideonō dicit̉ liber ſapiētie ſꝫ liber vite. ¶ Ad illud quo queritur vtꝝ debeat dici liber mortis. dicendū ꝙ nō: qꝛ inillo libro nō ē ſcripta mors. nec legit̉ ibi aliquid niſi vita. qꝛ liber vite dicit̉ inꝙͣtum exēplar ẜm ꝙ dicit̉ in pͣs.In capite libri ſcriptū eſt de me .i. in deo pr̄e qui eſt caput xp̄i ꝗ fuit forma iuſticie homībꝰ. qꝛ ergo liber iſte n̄eſt exēplar niſi vite: nō debet dici liber mortis ſed vite.¶ Et ſi obijciat̉ ex eo ꝙ dicit̉ apoc̄. xx. Alius liber apertus ē qui eſt vite ⁊cͣ. Gloſa liber iſte ē p̄ſciētia. quia tūcſcient mali ſe nō eſſe p̄deſtinatos ad vitā. gͦ in illo librilegent mali ꝙ nō ſunt p̄deſtinati. gͦ legent ibi ſuā dānationē ſiue mortē. Dicēdū ꝙ ſicut luce ꝯgnoſcūt̉ tenebrenō tn̄ ibi vident̉: ſic in libro vite ꝯgnoſcet̉ mors. nō tn̄ibi videbit̉ vel leget̉. qꝛ nō ꝯgnoſcet̉ ibi mors ꝑ eēntiā ſꝫꝑ pͥuatōeꝫ. qꝛ em̄ nō videbūt ſe ibi ſcriptos ad vitā: ſcient ſe p̄ſcitos ad mortē. ⁊ ita non pōt dici ꝑ ſe nec ꝓprieliber mortis ſꝫ vite. ¶ Ad illud qͦ obijcit̉ ꝑ illaꝫ gloſamapoc̄. xx. Liber vite ē p̄ſciētia dei ⁊cͣ. dicēdū ꝙ liber vitedicit̉ p̄ſciētia ratōe noticie vite ⁊ nō mortis. vn̄ ī illa argumētatōe ē falſa ꝯſequētia. tn̄ ꝯcedi pōt ſicut dictū eſt.ꝙ ī libro vite ꝯgnoſcūt̉ mali p̄ſciti ad mortē. ſꝫ hoc nō ēꝓprie ⁊ ꝑ ſe: ſꝫ ꝑ pͥuatōneꝫ. ſic̄ rectum ē ratō ꝯgnoſcendiſeip̄m ⁊ obliquū. ¶ Sil̓r dicēdū ad illd̓ ꝙ ꝯtrarioꝝ eadem ē diſciplīa ⁊cͣ. ꝙ ex libro vite intelligit̉ mors ex oppoſito. nō tn̄ ibi videt̉: qꝛ n̄ ē ibi ſcripta: hꝫ ꝑ pͥuatōꝫ ītelligit̉ ſolū. ⁊ ꝑ hͦ ptꝫ reſpōſio ad ſequēs obiectū.¶ Nlembrum terciūEinde q̄rit̉ qͦꝝ ſit liber vite. Et circa hͦ q̄rūt̉ iſta. Prīo vtꝝ liber vite ſit r̄ſpct̄ū dei⁊ r̄ſpct̄u creat̉aꝝ. aut r̄ſpct̄u creat̉aꝝ ſo-lū. Scd̓o ſi r̄ſpctu creat̉aꝝ. vtꝝ reſpectuoīm: vl̓ rōnabiliū ſolū. Tercō ſi r̄ſpct̄ū rōnabiliū ſolū.vtꝝ r̄ſpct̄u bonoꝝ ⁊ maloꝝ. Quarto ſi reſpct̄u bonoꝫtm̄. vtꝝ bonoꝝ tm̄ ẜm electōeꝫ: aut etiā bonoꝝ ẜm preſentem iuſticiam.Articulꝰ primꝰRimo igit̉ q̄rit̉ vtꝝ liber vite dicat̉ reſpct̄udei. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. qꝛ liber vite ē noticia d̓i ſic̄habet̉ ī glo. ſuꝑ illd̓ pͣs. deleāt̉ de libro viuētiū ſꝫ noticia dei dr̄ r̄ſpct̄u ſui. qꝛ deꝰ ꝯgͦſcit ſe. gͦ liber iſtedr̄ reſpct̄ū dei qꝛ ī eo legit ſe. ¶ Itē liber dr̄ inqͣtū repreſentat ſe. ſꝫ deꝰ maxīe r̄p̄ſentat ſe ſibi. ⁊ priꝰ repn̄tat ſe ꝙͣaliaſūt īgͦ libedr̄ r̄ſpct̄u dei. ¶ Cōtra. phiī ſūt ī libro vite. glo. ⁊ ī p̄deſtīact̄u dei ita ꝙ p̄deſtīet̉: gͦ necu dei. ¶ Rn̄. liber vite dīc diuinā notiūqꝫ rōneꝫ: ſꝫ dīc noticiā meritoꝝ vitehilipꝝ noīa .i. merita ⁊ p̄miaripta ī libro vite .i. ī p̄deſlīatōe d̓i
qꝛ ꝓ diuerſitate meritoꝝ: diuerſas habebūt māſiōes īet̓na domo. Quia gͦ deꝰ ex meritis n̄ hꝫ vitaꝫ ſꝫ ex ſeip̄onō pōt dici reſpct̄u eiꝰ liber vite. ſꝫ ſi extēſo noīe dicēt̉ liber vite ī qͦ legit̉ vita. vt nō ſolū dicat̉ vita ex meritis ſꝫvita q̄ deꝰ ē: ſic pōt dici liber reſpct̄ū dei: qꝛ ī eo legit̉ vita q̄ ip̄e ē. ¶ Ad illd̓ gͦ qͦ obijcit̉. ꝙ liber vite ē noticia d̓idicēdū ꝙ liber vite nō dr̄ noticia abſolute: ſꝫ dr̄ noticiareſpectu meritoꝝ vite reſpct̄u dei. ¶ Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ꝙ liber vite rep̄ſentat ſe ⁊cͣ. dicēdū ꝙ deꝰ rep̄ſentat ſe ſibi ⁊ ſibi maxīe notꝰ ē. ⁊ ip̄e eſt vita: nō tn̄ ꝓpt̓ hͦ dr̄ libervite qꝛ liber vite ē noticia meritoꝝ vite. vn̄ potiꝰ rep̄ſentat liber iſte merita vite ꝙͣ ip̄m deū. Un̄ augu. xx. de ci.dei. capi. xv. exponēs illd̓ apoc̄. qui nō ſunt inuēti in libro vite miſſi ſunt ī ſtagnū ignis ⁊ ſulphuris: dīc. nondeū liber iſte ꝯmemorat̉ ne obliuione fallat̉: ſꝫ p̄deſtinationē eoꝝ ſignificat ꝗbꝰ et̓na dabit̉ vita. neqꝫ em̄ eos n̄noſcit deꝰ. ⁊ in hͦ libro legit vt ſciat: ſꝫ potiꝰ eiꝰ p̄ſciētiade illis que falli non poteſt liber vite eſt in quo ſūt ſcripta: id eſt ante precognita.Articulus ſecundꝰEinde querit̉ vtꝝ liber iſte ſit oīm: aut ſolūratōnabiliū. Ad qd̓ ſic Ioh̓. jͣ. qd̓ factū ē: inip̄o vita erat. qꝛ ratōes oīm viuētiū ſūt ī ip̄oſicut ei archa ī mēte artificis viuit vita artificis. archatn̄ in oꝑe nō viuit: ita oīa viuūt in deo ⁊ ſūt vita in ip̄oqꝛ ratōes oīm viuūt in ip̄o. ⁊ poſſunt legi illa in ip̄o. qͦpōt dici liber vite reſpctū oīm. ¶ Itē apoc̄. iij. ſuꝑ illudqui vicerit nō delebo eū de libro vite. glo. liber vite ē p̄ſcīā dei ī qͣ oīa ſūt ꝯſtātia. gͦ liber vite ē reſpectu oīm: qꝛoīa ꝯſtāt ī ip̄o. ¶ Cōtra. ang. xx. de ciui. dei. liber vite ēp̄deſtīatōꝗbꝰ et̓na dabit̉ vita. ſꝫ vita et̓na nō oībꝰdabit̉ ſꝫctis hoībꝰ: nō gͦ liber vite dr̄ r̄ſpct̄ū oīmcreat̉aōnabiliū ¶ Rn̄. liber vite n̄ dr̄ reſpct̄ucuiuſoſꝫ r̄ſpct̄ū rōnabiliū tm̄. Et notādū ꝙdā diciq̄dā ī alio. res em̄ in aīate nō viuūtſe ſꝫ ſnō hn̄t pͥncipiuꝫ vite ī ſe ſꝫ ſolū ī deo. ſꝫcū dicūt̉ res viue̓ ī deo. nō dicūt̉ viue̓ ī ꝓpria natura ſeuin ſuo gene̓: ſꝫ ī mēte diuina. aīata v̓o viuūt ī ſe ſeu in ꝓprio gene̓. ſꝫ iſtoꝝ q̄dā viuūt vita nō libera: q̄dā v̓o libera vita. vita n̄ libera viuūt vegetabilia: qꝛ vegetabiliade ncc̄itate ordināt̉ ad qͦſdā actꝰ. ſenſibilia etiā n̄ mouētur ẜm lib̓tatē: ſꝫ ẜm īpetū. ⁊ iō nec aīa vegetabilis necſenſibil̓ hꝫ vitā liberā: qꝛ nō eſt dn̄a ſui actꝰ. ſola eī aīarōnalis hꝫ liberā vitā qꝛ ē dn̄a ſui actꝰ. ⁊ iō actꝰ eiꝰ ſuntlaudabiles ⁊ vituꝑabiles. ⁊ circa hos ꝯſiſtit meritū vl̓demeritū. lib̓ gͦ vite n̄ dr̄ reſpct̄ū cuiuſcūqꝫ vite: ſꝫ r̄ſpct̄uvite q̄ ē meritoria pt̄ eē vite et̓ne. ⁊ ꝑ hͦ ptꝫ ſolutō ad pͥmū. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū. ꝙ oīa q̄ ſūt ī p̄ſcīa dei ſunt ī ip̄aꝯſtātia: ſic̄ dic glo. apoc̄. iij. nec ꝓpt̓ hͦ ſeꝗt̉ ꝙ oīa ſūt ī libro vite: qꝛ licꝫ idē ſint ī eēntia lib̓ vite ⁊ p̄ſcīa: tn̄ n̄ q̄ciqꝫ ſūt ī p̄ſcīa ſūt ī libro vite. qꝛ p̄ſcīa ē reſpct̄u fut̉oꝝ: lib̓vite tm̄ r̄ſpct̄ū electoꝝ ⁊ iō nō tenet argumētatō.Articulus terciꝰIErcō q̄rit̉ vtꝝ liber vite ſit r̄ſpct̄u bonoꝝ ⁊maloꝝ. Et videt̉ ꝙ n̄ dicat̉ reſpct̄ū maloꝝ.Ro. ix. ſuꝑ illd̓. vt on̄dēt diuitias gl̓ie ſue.glo. de iuſticia iudicat deꝰ ⁊ n̄ de p̄ſcīa. qꝛ iuſticia n̄ p̄ſcientia ē cā qͣre aliꝗs ſit dignꝰ rita apd̓ deū. vn̄ moyſi dixit. xxxiij. exo. ſiꝗs peccauerit in me delebo eū de libromeo ⁊cͣ. vt ẜm iuſticiā iudicis videat̉ deleri cū peccat.Ex hac aucͣte obijcit̉ ſic. Si iuſticia n̄ ē p̄ſcīa: eſt cā qͣrealiꝗs ſit dignꝰ vita apud deū. ⁊ oīs ꝗ ſcriptꝰ ē ī libro inꝙͣtū hmōi dignꝰ ē vitā: qꝛ lib̓ vite ē noticia digͥtatis viplū boni ⁊ iuſti ſcp̄ti ſūt ī libro vite. ¶ Itē ꝗ peccatdelet̉ d̓ libro illo. ſꝫ ꝗ delet̉ n̄ ē ibi ſcpͥtꝰ: gͦ nullꝰ pct̄or eſtibi ſcpͥtꝰ. glo. lib̓ vite n̄ ē r̄ſpct̄ū maloꝝ. ¶ Cōtra. ſuꝑ illud luc̄. x. Noīa vr̄a ſcpͥta ſūt ī cel̓. glo. ſi ꝗs t̓reſtria ſiue celeſtia oꝑa geſſerit. ꝑ hͦ ꝙ lr̄is anotatꝰ: apd̓ d̓i me-