Queſtio.xxxiij

ẜm quā ē pͥncipiū filij. Ex hͦ igit̉ videt̉. ꝙ ſolꝰ filiꝰ ſit lib̓vite ī trinitate. ¶ Itē lib̓ dr̄ ī habitiē eiꝰ qd̓ ē eſſe ab̓ ſit ab alio inalio. qꝛ oīs lib̓ ab alio ē ſcriptꝰ. ſꝫ nihiꝙͣtū tale pt̄ ꝯueīre pr̄i: gͦ pr̄ nullo mō pt̄ lib̓ dici. ¶ Iteꝫliber inꝙͣtuꝫ hmōi dīc noticiā exp̄ſſaꝫ ab alio. ꝑ hͦ qd̓ ēnota exp̄ſſo nō pt̄ ꝯueīre ſpūiſct̄o: qꝛ ſpūſſct̄s nō eſt imago vel ſil̓itudo exp̄ſſa pr̄is: gͦ ſolū ꝯueīt filio ꝙ ſit liber.cū ſolꝰ ſit nota exp̄ſſa ab alio. ¶ Cōtra. cū dr̄ liber vitedicit̉ qd̓ diuinū ⁊ effectꝰ ī creata. effectꝰ ī creat̉a ꝯmūiseſt toti trinitati. qꝛ indiuiſa ſūt oꝑa trinitatis: gͦ toti trinitati ꝯueīt ꝙ ſit liber. ¶ Itē liber vite nihil aliud ē ꝙͣviſio iudicis ſic̄ dīc greg. ſꝫ tota trinitas facit vide̓ iudicem: gͦ tota trinitas ē liber vite. ¶ Itē apoc̄. xx. Aliꝰ lib̓apertꝰ ē qui ē vite. qd̓ exponēs augu. xx. de ciui. dei. ca.xiiij. dicēs. liber ille quedā vis eſt intelligēda diuina. qͣfiet vt cuiqꝫ oꝑa ſua vel bona vel mala ī mēoriā reuocetur. que nimirū libri nomē accepit. in ea quippe quodāmō legit̉ ꝙ ea faciēte recolit̉. Sꝫ vis diuina ꝯuenit totitrinitati: gͦ eſſe libri ꝯueīt toti trinitati. ¶ Itē. xx. de ciui. dei. ca. xv. p̄ſcīa dei q̄ falli nō pt̄ tota trinitas ē. gͦ tota trinitas liber vite ē. ¶ Si dicat̉ ꝙ ẜm rem tota trinitas dicit̉ liber vite: ſꝫ filiꝰ ꝑ appropriatōeꝫ. Cōtra. videtur ꝙ ſpūiſct̄o potiꝰ debeat appropriari. qꝛ liber iſte dr̄liber vite. vita at̄ ꝑtinet ad bonitatē. bonitas aūt ſpūiſct̄o appropriat̉: qꝛ ſpūs ē qui viuificat Ioh̓. vj. gͦ libervite debet appropriariliſct̄o. ¶ Sil̓r videt̉ ꝙ debeatpriari pr̄i. ꝓpriū em̄ ē libri ꝯtine ſcripturā ad melēoriapr̄i: gͦ ei debꝫ lib̓ appropriari. ¶ Rn̄. liber p̄t duobꝰ modiꝯſiderari. ⁊ eiꝰ intētioduobꝰ modis ad diuīa trāſferri ꝙͣtū ad ſcriptōeꝫ: ⁊ ꝙͣtū ad lectōeSi ꝯſiderat̉ ꝙͣtū ad ſcriptōeꝫ: dicit̉ liberviterticia exp̄ſſa ab alio. ſi v̓o ꝯſiderat̉ ꝙͣtū ad lectionē: ſic dicit̉ liber vite noticia exp̄ſſa ad aliū. Primo mōueīt filio ꝙ ſit liber vite. qꝛ filiꝰ ē noticia exp̄ſſa ab alioqꝛ ē imago pr̄is ⁊ ſil̓itudo exp̄ſſa. ⁊ hͦ mō loꝗt̉ illa. glo.ſuꝑ illud pͣs. In capite libri. ꝯuenit gͦ hͦ mō ſoli filio ꝙſit liber vite. Alio mō dr̄ liber noticia exp̄ſſa ad alium.hͨ mō tota trinitas dr̄ lib̓ vite: qꝛ ꝯnotat r̄ſpct̄uꝫ ad creaturā ⁊ ꝑ hͦ ptꝫ rn̄ſio ad obiecta. ¶ Ad illd̓ tn̄ qd̓ obijcit̉de appropriatōe. dicēdū ꝙ ſpūſſct̄s dr̄ donū vite. qꝛ gͦ lib̓vite dīc potiꝰ noticiā ꝙͣ donū vite: potiꝰ debꝫ appropriarilib̓ vite filio ꝙͣ ſpūiſct̄o. ¶ Ad illud qͦ obijcit̉ ꝙ debꝫ apꝓpriari pr̄i rōne mēorie. dicēdū ꝙ duplex ē mēoria. ē eīnēoria n̄ facta q̄ ē pͥncipiū noticie. pͥma .ſ. ſil̓itudo veritatis īp̄ſſa ī aīa. ex qͣ generat̉ noticia. ⁊ n̄ ē ab alio aliqͦꝙ ſit ī aīa eo mō eēndi qͦ dr̄ ꝙ noticia ē a mēoria: ⁊ amoriue volūtas a noticia ſiue mēoria. Alio mō dr̄ mēoriafacta q̄ ſeꝗt̉ ad noticiā. Memoria gͦ pͥmo mō dicta apropriat̉ pr̄i: nō ſcd̓o mō. liber aūt vite dr̄ ad ſil̓itudinelliꝰ mēorie q̄ fit ex noticia. ⁊ iō nō ꝯueīt pr̄i ꝙ ei appripriet̉ liber ratōe memorie. quia illa memoria ad cuiꝰ ſimilitudinē dicit̉ liber: nō appropriat̉ illi.Nlēbrum ſecūdūEinde q̄rit̉ qd̓ dicat̉ liber vite. ⁊ iſla ē q̄ſtio de intētione nomīs libri. ẜm ꝙ dicit̉liber vite ī deo. Circa hoc ſic obijcit̉. oēstrāſferētes ẜm aliquā ſil̓itudinē tranſferunt. liber autē materialis dicit̉ a ſcriptura. ſcripturaautē fit tripl̓r in cera. in libro. in ſpeculo. ⁊ dicat̉ largeſcriptura qꝛ ẜm ꝯſuetū modū loquēdi nō dicimꝰ ꝙ ſcribatur ī ſpeculo ſꝫ liceat ita loqui. Querit̉ gͦ ad cuiꝰ ſil̓itudinē dicat̉ aliqd̓ ſcribi ī ſpeculo vite ſiue in deo. nō eīvidet̉ poſſe trāſferri ꝑ ſil̓itudinē que eſt cera: qꝛ illa eſtẜm diuiſionē ꝑtiū. in deo aūt nō cadit ratō ꝑtis ⁊ totiꝰSil̓r nec videt̉ fieri ꝑ ſil̓itudinē ſcripture que fit ī libroquia illa ē ꝑ receptōeꝫ ⁊ ꝯpoſitōeꝫ. nihil aūt deo pt̄ addi nec aliqd̓ de nouo pōt reciꝑe. Itē nec ẜm ſil̓itudineꝫilliꝰ ſcripture ſiue rep̄ſentatōnis q̄ fit in ſpeculo. qꝛ qd̓quādoqꝫ apparet ī ſpeculo poſtea diſparet. nō aūt ſic eſt

in deo: qꝛ apud deū nō ē trāſmutatō. ¶ Pret̓ea de illo ēde qͦ magis videt̉. ſcꝫ ꝙ legat̉ ī libro vite ſicut ī ſpeculo:oſtēdit̉ ꝙ nō pt̄ eſſe. ꝙͣuis eī veſtigiū creatoris reluceatin creatura. qꝛ creator impͥmit aliqd̓ qd̓ ip̄m rep̄ſentatnon tn̄ pōt dici ecōuerſo ꝙ ſcꝫ a creatura aliquid reluceat in creatorē. nullā em̄ actiuam pōt habere creaturain creatorē: nec aliquā facere imp̄ſſionē. In ſpeculo v̓orelucet ydolū obiecti ex oppoſitōe obiecti. non ergo dicitur liber vite ꝓut eſt in deo ad ſimilitudineꝫ ſpeculi.¶ Item mens diuina eſt exemplar in quo ſunt ratōnesomniū creaturaꝝ. ille autem ratōnes ſunt eterne ſꝫ qd̓ſcribitur de nouo aduenit vel imprimitur. īmo omniain eo relucent ab eterno: ergo intentio ſcripture ſeu libri repugnat deo. ¶ Item queritur quare liber iſte dicitur liber vite. cum enim liber iſte pertineat ad ſapientiam potiꝰ debet dici liber ſapientie ꝙͣ liber vite. ¶ Itemnos dicimur in deo viuere tripliciter. ꝓprie: vita glorieIoh̓ .xvij. hec eſt vita eterna vt cognoſcant te ſolū deuꝫ⁊ quem miſiſti ih̓m xp̄m. Item ꝯmuniter: vita nature.Actuū. xvij. In ip̄o viuimꝰ mouemur ⁊ ſumus. Iēt tercio mō cōmūiſſime: ſcꝫ vitā exēplari ſiue cauſali. Ioh̓.pͥmo. qd̓ factū eſt in ip̄o vita erat. q̄rit̉ ẜm quā rōeꝫ ſeuintentōeꝫ vite dicit̉ liber vite. ¶ Item querit̉ vtruꝫ iſteliber poſſit dici liber mortis ſicut dicit̉ liber vite. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. qꝛ liber vite eſt p̄ſciētia dei. ſꝫ p̄ſciētia eque eſtreſpectu mortis ſicut reſpectu vite: gͦ liber ille pt̄ dici liber mortis ſicut dicit̉ liber vite. ¶ Itē liber iſte lucidiſſime mōſtrat vitā. gͦ ſimul ex oppoſito mōſtrat mortē. ſꝫqꝛ mōſtrat vitā dicit̉ liber vite: gͦ qꝛ mōſtrat mortē dicitur liber mortis. ¶ Item ꝯtrarioꝝ eadem eſt ars ⁊ diſciplina. vnde eodē modo ꝯgnoſcit̉ ſanū ⁊ egrū rectū etobliquū. vnde etiam rectū eſt index ſui ⁊ obliqui. gͦ ſil̓reodem modo ꝯgnoſcit̉ mors ⁊ vita. Sꝫ dicit̉ liber: eo ꝙin eo legit̉ ⁊ cognoſcit̉. ⁊ dicit̉ liber vite: quia in eo cognoſcitur vita. ergo ſimiliter dicet̉ liber mortis: cuꝫ ineo mors ꝯgnoſcat̉. ¶ Si dicat̉ qꝛ liber vite dicit̉ ⁊ nonmortis: qꝛ cauſa ē vite ⁊ nō mortis. liber aūt nō ſolumimportat noticiā ſꝫ cū noticia ſonat ī cauſā. Cōtra. ro.ix. ſuꝑ illud vt oſtēderet diuitias glorie ſue. gloſa. d̓ iuſticia iudicat deꝰ: nō de p̄ſciētia. quia iuſticia nō p̄ſciētia cauſa eſt quare aliquis apud deum dignus ſit vita.ergo p̄ſciētia nō dīc cauſaꝫ. ſꝫ liber vite eſt p̄ſcientia deiergo liber vite nō dicit cauſam. ergo eque poteſt dici ꝙſit liber mortis ſicut vite. nec remanet propter ratōemcauſe. ¶ Reſponſio. ad primuꝫ quod querit ẜm quamratōeꝫ tranſferat̉ ad diuina. Dicenduꝫ ꝙ liber in diuinis dicitur ⁊ ratōe ſcripture ⁊ ratōe lectōnis. Ratōneſcripture nō que ſit tꝑaliter ſꝫ que ſtat eternaliter. Necdicitur hoc penes ſimilitudinē exteriorē alicꝰ ſcripturexterioris: ſꝫ penes ſil̓itudinē ſcripture interioris .ſ. ſpeculi ſiue imaginis. hoc ē penes imaginē in aīa. vt dicat̉vna potentia in aīa in qua pͥmo eſt ſil̓itudo dei indita.ſcꝫ mēoria. ⁊ ex ip̄a generat̉ intelligētia: ⁊ ex iſtis duobus p̄cedit amor. vnde nō dicit̉ liber in deo ẜm ſil̓itudinē ſcripture q̄ fit in cera vel ī ꝑgameno. ſꝫ ad ſil̓itudinēillā q̄ fit ī ſpeculo. filiꝰ em̄ d̓i ſpeculū dr̄. Sapīe. vij. Cādor ē eī lucis et̓ne ⁊ ſpeculū ſine macula. Et dr̄ ſpeculūnō ad ſil̓itudinē ſpeculi ext̓ioris ſꝫ int̓ioris .ſ. imagīs q̄eſt ī aīa. hͦ mō vt intelligat̉ pr̄ pͥmꝰ fons formaꝝ in ſuaeēntia. Iſta eadē pt̄ ꝯſiderari vt ē in filio habente iſtasformas a pr̄e ⁊ vt a pr̄e reſultāt ī filio. Et ẜm hͦ pōt filius dici ſpeculum. nō qꝛ aliqd̓ reſultet ī eo a creat̉a: ſꝫ qꝛreſultāt ī eo rōnes et̓ne a pr̄e. ⁊ ita ptꝫ quō lib̓ dicatiratōe ſcript̉e q̄ ē in ſpeculo. ¶ Itē dr̄ liber rōne lectōiq̄ ē ī libro. qꝛ ibi legūt̉ ⁊ rep̄ſentāt̉ oēs forme ſiue rōneviuētes ⁊ et̓ne. Et notādū ꝙ dei noticia dr̄ pluribꝰ mdis. dicit̉ eī ſcīa. ⁊ p̄ſcīa. ⁊ ſapiētia. dicitur etiam ꝓudētia diſpoſitō. ⁊ etiābeſt diuīa eēntia vt nticia. Sꝫ ſcīolutē: vt ē p̄ſentiu⁊ abſentiūꝝ ⁊ maloꝝ. Preſcīa v̓o rōne p̄poſitio-