ꝙ oībꝰ alijs paribꝰ deꝰ plꝰ diligit euꝫ ꝗ ſemꝑ ſtetit ſicutobijcit̉. Sed plerūqꝫ ꝯtingit. ꝙ pct̄ores ꝯuerſi plꝰ ſeruētin bono ꝙͣ qui ſteterūt ſemꝑ. ⁊ ſic iā nō ſūt pares in ceteris. iō dr̄ illd̓ Luc̄. xv. ⁊ hͦ plane dicit̉ ī gloſa Bede.⁊ ponit exēplū dicēs. dux in p̄lio eū militē plꝰ diligitpoſt fugaꝫ ꝯuerſus hoſtē fortiter premit: ꝙͣ qui nūꝙͣ ſgit nec vnꝙͣ fortiter egit. Aliud exēplū eſt de igne. quiaſi apponit̉ in illuꝫ aqua ⁊ ip̄e eam ſuperat: magis poſtferuet ꝙͣ prius. vn̄ quo ad hͦ melior ē iſte penites ꝙͣ illeiuſtus. ⁊ magis a deo diligit̉. ſꝫ ſi pares eſſent ī hͦ ⁊ inalijs: p̄terꝙͣ in hͦ ꝙ ille ē penitēs ille iuſtꝰ. dicimꝰ ꝙ p̄ponitur iuſtꝰ penitēti ſimpl̓r. gͦ ſtatꝰ iuſti potior ē ꝙͣ ſtatuspenitētis. ſꝫ deſcēdendo ad ꝑſonas ꝯtingit eſſe ſic ecoruerſo. vn̄ Beda in eiꝰ gloſa. ſunt iuſti de ꝗbꝰ tantuꝫ eſtgaudiū vt eis nullꝰ penitēs p̄poni poſſit. qui ⁊ ſi n̄ ſintfilij ꝯſcij maloꝝ: tn̄ bona reſpiciūt ⁊ ī oībꝰ ſe hūiliant.¶ Nlembrū quartūOnſequēter q̄rit̉. vtꝝ neceſſe ſit de ꝯgruoꝙ plus diligat plꝰ diligēteꝫ eū. Et videt̉ꝙ ſic. qꝛ ꝓuerb̓. viij. ego diligētes me diligo. ſꝫ ſi ſimpl̓r ad ſimpl̓r: ⁊ magis ad magis. gͦ videt̉ ꝙ magis diligētes magis diligat. ¶ Preterea hͦ eſſet culpāduꝫ ī homīe ꝙ magis diligētes ſe minus dilige̓t ⁊ ecōuerſo. gͦ hoc nō ē in deo in qͦ nō ē aliꝗdculpabile vel rep̄henſibile. ¶ Cōtra. in euāgelio Ioh̓.ſepe dicit̉ ꝙ diligebat eū ih̓s in qͦ īnuitur ꝙ ille magisdiligebat eū ꝙͣ alios. ⁊ ita magis ꝙͣ petrū. ⁊ hͦ plane dicit augu. ſuꝑ illud Ioh̓. xxj. hic ē diſcipulꝰ ille quē diligebat ih̓s. glo. tacito nomīe hoc ſigno diſcernit̉ ioh̓esa ceteris. nō qꝛ ſolū eū: ſꝫ ⁊ plꝰ ceteris diligebat eū. Cuꝫigit̉ petrꝰ plꝰ diligat illū ſcꝫ xp̄m ꝙͣ ioh̓es ſicut dicit gloſa ſuꝑ illud. Symon ioh̓. diligis me plꝰ his ⁊cͣ. glo. augu. qd̓ ſcit int̓rogat. gͦ xp̄c plꝰ diligebat minꝰ diligētemſe ⁊ econuerſo. ¶ Sꝫ ꝯtra hoc videt̉. ꝙ ioh̓es plꝰ diligebat xp̄m ꝙͣ petrꝰ vel alij. ſicut em̄ dicit augu. in libro detrinitate. ẜm ratōeꝫ noticie: eſt ratō dilectōis. ſꝫ ioh̓esplꝰ ꝯgnoſcebat ꝙͣ alij. qꝛ de ip̄o dominici pectoris fontepotauit. gͦ ⁊ plꝰ dilexit. ⁊ ita reſtat qd̓ prius. ſcꝫ ꝙ plꝰ diligentē ſe magis diligit deus. ¶ Sol̓. ẜm lr̄am reueradiligebat petrū ſꝫ plus diligebat ioh̓eꝫ. qꝛ plura ſignadilectōis ei oſtēdit. ⁊ maiorē familiaritate ei exhibuit⁊ hͦ videāne dice̓ aug. ſuꝑ finē Ioh̓is ī magna glo.poſt v̓bū ſlictū dicēs. huiꝰ maioris dilectōis indicium.ra pectꝰ ih̓u recubuit. porro petrus plꝰalijs dilexit. Un̄ hoc ſciēs int̓rogabat dicēs. diligis meplꝰ his? Aliter pt̄ dici ⁊ ſubtiliꝰ ſic. dilectō pōt dici maior vel minor ſimpl̓r: vel ꝙͣtū ad eiꝰ effectꝰ. Eſt aūt mutiplex dilectōis dei. qꝛ eiꝰ effectꝰ ſunt quedā donata ī p̄ſenti excellētia ꝑ que ꝯtīgit mereri. vt ē excellētia ꝯgnitionis ⁊ hmōi. de ꝗbo. j. Corin. xij. diuiſiones gr̄aꝝ ſūEſt aūt aliud donū in p̄ſenti excellētiſſimū in ſuo gene̓.ſcꝫ caritas. de qͦ. j. Corin. xij. adhuc excellētiorē viā ⁊cͣ.Eſt autē effectꝰ dilectōis dei ī futuro ſcꝫ vita eterna. qd̓maximū donū ē. ꝑ caritatē aūt que ē maximū donū ī p̄ſenti eēntialit̓ meremur vitā eternā q̄ maximū eſt donūſimpl̓r. Poſſumꝰ gͦ loq̄ de dilectōe dei. dupl̓r. vel ẜm ꝙreſpicit effectū vite et̓ne ⁊ caritatis ꝑ quā ē meritū illiꝰvite: ⁊ ſic veꝝ eſt ꝙ xp̄c plꝰ dilexit petrū ꝙͣ ioh̓em: qꝛ admaius. qꝛ maiorē caritatē ꝯtulit ei ⁊ maiorē gloriā p̄parauit. ⁊ ſic dicit̉ illud ꝓuerb̓. viij. ego diligētes me diligo. Aut poſſumꝰ loqui de dilectōe dei ẜm ꝙ reſpicit dona hmōi excellētia in p̄ſenti: vt ꝯgnitōneꝫ ⁊ hmōi. ⁊ ſicplꝰ dilexit ioh̓eꝫ: qꝛ hec dona ei ꝯtulit in maiori excellētia ꝙͣ petro vel alijs vt obijcit̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉. ꝙſimpl̓r plꝰ diligebat ioh̓eꝫ: qꝛ plꝰ ꝯgnouit. dicendū vt ſupra. ꝙ duplex eſt cognito. vna ſpeculatiua ⁊ qͦ ad hancfuit ioh̓es excellēs reſpectu petri ⁊ alioꝝ. ſꝫ de hac nō ītelligit̉ illud quāto plꝰ diligit plꝰ ꝯgnouit. Eſt alia cognitio practica. ⁊ hec duplex. quedā ante actū: ⁊ de hac
adhuc nō intelligit̉ illud. quedā ꝯiuncta cū ip̄o actu: etde hac intelligit̉. ſꝫ ꝙͣtum ad hanc nō excellebat Ioh̓espetrum ſed potius ecōuerſo.¶ Queſtio. xxxiij. de libroOſt queſtioneꝫ dejdeſtinatōe electōe dilectōe diuina: q̄rendū eſt de libro vite in quo ſcribunt̉p̄deſtinati electi ⁊ dilecti ab et̓no. Nāſicut dilectō eſt oīm futuroꝝ bonoruꝫp̄deſtinatō ſaluādoꝝ. ⁊ electio eorūdem inqͣtuꝫ ſeꝑana malis: ita liber vite eſt ip̄oꝝ remunerādoꝝ. Querit̉ergo in hūc modū. Primo quid ſit liber vite. Secundoquid dicat̉ liber vite. Tercō quoꝝ ſit liber vite. Quarto quomō ſe habeat libite.¶ Membrū primūRimo videndum eſt quid ſit liber vite. ⁊de hoc queruntur duo. Primo vtꝝ libervite ſit quid creatū vel increatū. Secūdoſuppoſito ꝙ increatum: vtrum vna perſona vel om¶ Articulus pr̄imꝰIrca pͥmū ſic obijcit̉ eccͣi. xxiij. hec oīa lib̓ vite. glo. h̓ ē lib̓ vite: nouū .ſ. ⁊ vetꝰ teſtamētū. īqͦ ē agnitō veritatis. ſꝫ ꝯſtat ꝙ lib̓ noui ⁊ veteris teſtamēti ē ꝗd creatū: gͦ lib̓ vite ē ꝗd creatū. ¶ Sidicat̉ ꝙ lib̓ vite dr̄ dupl̓r .ſ. dei filiꝰ: ⁊ ſcpͥtura veteris ⁊noui teſtamēti. lib̓ eī vite dr̄ ī qͦ ē ꝯgnitio vite: ⁊ ſic filiꝰdei dr̄ lib̓ vite. lib̓ etiā vite dr̄ qd̓ ē ordinās vl̓ īſtruēs advitā: ⁊ ſic dr̄ lib̓ vite nouū ⁊ vetꝰ teſtamētū. Cōtra. videtur ꝙ xp̄c etiā ẜm hūanā naturā ⁊ nō tm̄ ẜm diuinā dicat̉ lib̓ vite. apoc̄. xxj. Aliꝰ lib̓ aptꝰ ē ꝗ ē vite .i. xp̄c. q̄ tūcapparebit patēs oībꝰ. ſꝫ hͦ erit ẜm hūanitatē. nō eī tummali videbūt dīnitatē: gͦ xp̄c ẜm hūanitatē ē lib̓ vite.lib̓ vite ē ꝗd creatū ⁊ n̄ ſolū qd̓ īcreatū. ¶ Itē lib̓ vite dr̄in qͦ ē ſcpͥtura. gͦ ibi ē intētō cauſe mat̓ial̓. ꝙͣuis at̄ trescauſe poſſunt inueīri ī deo. rō efficiētis: ⁊ formal̓ exemplaris: ⁊ final̓. nūqͣ tn̄ in eo cadit rō cauſe mat̓ial̓. Sigͦ ī libro ē intētō ſiue rō cauſe mat̓ial̓: nō poterit lib̓ vite dici ꝓprie ꝗd creatū. ¶ Cōtra. ſupͣ illd̓ pͣs. deleāt̉ delibro viuētiū. glo. lib̓ iſte ē noticia d̓i qͣ p̄deſtīauit ad vitā qͦs p̄ſciuitmes fieri imagīs filij ſui. ſꝫ noticia d̓iē īcreata: gͦ lib̓ vite ē ꝗd īcreatū.cēdū. ꝙ libervite dr̄ tripl̓r. vno mō lib̓ vite dr̄ir vite. Aliondr̄ lib̓ vite exēplū vite. Tercōlib̓ vite ſignū vl̓ ſignatō vite. Prīo mō dr̄ noticia dei lib̓ vite. ſic dīcſuꝑ illd̓ pͣs. deleāt̉ d̓ libro viuētiū. Scd̓o mō dr̄ filiꝰ deẜm hūanitatē lib̓ vite. qꝛ fuit exēplū exp̄ſſiplar dīnū. vn̄ ī pͣs. In libro tuo oēs ſcribēt̉. loꝗt̉ filiꝰ adpr̄eꝫ. glo. i. ī me ꝗ dedi formā iuſtioībꝰ ſcribēt̉ .i. inſtruāt̉ oēs n̄ mō ꝑfecti ſꝫ ⁊ īꝑfecti. Tercōte ſacͣ ſcpͥtura. ſic̄ dīc glo. eccl̓. xxiij. hec oīa ē lib̓ vite lib̓ille ē ẜmo no. ⁊ ve. teſta. dicēdūꝙ lib̓ vite ẜm ꝙ dr̄ primo ē īcreatū. ꝓut v̓o ſcd̓o ⁊ terco ē qd creatū. ¶ Ad illud gͦ qd̓ obijcit̉. ꝙ ī intētōe libri ē intētō cauſe mat̓ial̓q̄ nullo mō cadit ī d̓o. dicēdū ꝙ lib̓ vite n̄ dr̄ ẜm intētōnē cauſe mat̓ial̓. īmo ẜm rōeꝫ cauſe exēplaris. Nō em̄trāſfert̉ rō libri ꝙͣtū ad hͦ ꝙ ī eo fit aliꝗd: ſꝫ ꝙͣtū ad hͦ ꝙin eo ē aliꝗd. ſic̄ libri exēplares iuxta qͦs fiunt alij libri.¶ Articulus ſecundꝰEcūdo q̄rit̉ cū lib̓ vite ſit vno mō ꝗd īcreatū: vtꝝ vna ꝑſona ſit tm̄ lib̓ vite an plures.Et videt̉ ꝙ ſolꝰ filiꝰ ſit lib̓ vite. pͣs. In capite libri ſcpͥtūē de me. glo. ſcpͥtū ē de me i. p̄finitū ī capite libri .i. apd̓pr̄eꝫ ꝗ ē caput meum. Sꝫ cū dr̄ caput xp̄i dr̄ notō pr̄is