Queſtio.xxxi.

ergo ꝓ illa duratōe an̄ creatōeꝫ reꝝ nō videt̉ aliud dicere deū diligere creaturā ꝙͣ deū amantē eſſe talē quale eſt id qd̓ amat. gͦ ſi deꝰ dilige̓t creatura in eē ꝓprio: neceſſe eēt illū trāſformari in creaturā vel in ſil̓itudinemcreat̉e. qd̓ cū ſit īpoſſibile: n̄ diligit creaturā niſi ẜm oeſt in ſemetip̄o. ¶ Itē ſi aliud ꝯnotat̉ querit̉ ꝗd ſit illd̓¶ Solutō. dicimꝰ ꝙ ab eterno deꝰ diligebat creaturā:ſicut ab eterno ꝯgnoſcebat anteꝙͣ fierēt. ẜm illud eccͣi.xxiij. domino deo anteꝙͣ crearēt̉ oīa ſunt ꝯgnita. ⁊ ſic̄ īdeo ē ratō exēplaris oīm ⁊ hec erat qͣi rato ꝯgnitioniseius: ita in ip̄o erat ratō cauſalis oīm. ⁊ hec erat quaſi ratō dilectōis eiꝰ. Cum gͦ dicit̉ deꝰ diligebat creaturam ab et̓no. vltra hͦ qd̓ eſt deū dilige̓ ſe: cōnotat̉ creaturas eē in deo ꝑ ratōeꝫ cauſe. vnde hͦ qd̓ eſt deū diligēcreaturā: pōt ſic intelligi .i. deū dilige̓ creaturā ī ſeip̄o⁊ ſic fuit ab eterno. vel deū ſe dilige̓ in creatura vel etiācreaturā in ſeip̄a: ⁊ hec dilecto eſt ī tꝑe vel cū tꝑe. Nota tn̄ ꝙ aliter ē de ꝯgnitōe dei: ⁊ de dilectōe dei ab et̓noqꝛ ip̄e nouit ab et̓no tam bona ꝙͣ mala ſimplici noticiaſꝫ dilexit tm̄ bona. qꝛ tm̄ bonoꝝ ip̄e eſt cauſa. ꝑ hͦ ptꝫ ſolutio ad pͥmū obiectu. ¶ Ad ſecūduꝫ dicimꝰ. ꝙ illa auctoritas hugonis. ea ē vis amoris: ꝓprie intelligit̉ vbiins ē minꝰ nobile amato vel ſimpl̓r vel ẜm qd̓ ſicuteſt ī homībꝰ. Aliꝗs em̄ hō amās aliud. ꝙͣuis ſit minuspl̓r ſicut ē nūmꝰ vel aliꝗd tale: tn̄ ī eo ꝙ illud⁊ circa illd̓ afficit̉: ſupponit ſeip̄m amato. ⁊ ſictrāſformat̉ ī illud. Sic autē nō ē in deo. vn̄ n̄ytrāſformet̉ ī amatū. vel alit̓ pōt dici. ꝙ v̓bū huoꝑtetit̉ de dilectōe q̄ eſt affectō: nō de illa q̄ ē volūtas boni: qͣlis ē dilectō dei. amor em̄ qͣ eſt affectō trāſformat quodāmō amātē in amatū. ¶ Ad illd̓ qͦ q̄rit̉ deꝯnotato iam ptꝫ reſponſio. quia ꝯnotatū eſt cauſalitasin deo reſpectu creature.¶ Queſtio. xxxij. de dilectione dei ſpāli reſpectu ratōnalis creature.Onſequēter queritur de dilectōe eiꝰ q̄ ſpālis ē reſpct̄u rational̓ creat̉e. Et circa hͦ q̄rūt̉ qͣtuor.Prīo vtꝝ deꝰ plꝰ diligat āgelos ꝙͣ homīes vl̓ ecōuerſo. Scd̓o vtꝝ int̓ hoīesdiligat p̄ſcitū ꝗ̄ nūc iuſtꝰ ē ꝙͣ p̄deſtinatū ꝗ nūc pct̄orc. Tercō vtꝝ int̓ p̄deſlīatos plꝰ diligat eū qui nūqͣ cecipit .ſ. iuſtū aūt eū ꝗ cecidit ⁊ ſurrexit. Quarto vtꝝ ncc̄eſit d̓ꝙ deꝰ plꝰ diligat diligentē ſe vel nō.¶ Nlembrū primūIrca pͥmum vtꝝ deꝰ diligat plꝰ āgelos ꝙͣhoīes vl̓ ecōuerſo ꝓcedit̉ ſic. ⁊ ꝙ plꝰ diligat āgelū ꝓbat̉ ſic. dilectō ē ꝑ cōueniētiāamati cū amāte. ſꝫ plꝰ ꝯueīt ⁊ minꝰ diſtatāgelꝰ a deo ꝙͣ hō: gͦ deꝰ eū magis diligit. ſi em̄ dilectio ēꝑ cōueniētia: gͦ maior dilecto ꝑ maiorē ꝯueniētiā. ¶ Itēdilectō dr̄ maior vl̓ mīor ꝓpt̓ maiorē effectū vel minorēqꝛ quātū in ſe ē nō intēdit̉ nec remittit̉. gͦ vbi eſt maioreffectꝰ eiꝰ ⁊ maior dilectō. ſꝫ maiorē effectū ꝯfert vel contulit angelo ꝙͣ homini qꝛ angelo ꝯtulit gr̄am. qua habita ſtatim mouebat̉ in ip̄m ⁊ ꝯfirmabat̉. nō ſic homini:ergo plꝰ angelos diligit. ¶ Cōtra. hūana natura vnibilis fuit diuine. ⁊ hoc ꝙ dico vnibile nō dicit tm̄ poſſibilitatē obediētie. qꝛ hac poſſibilitatē habebat azinꝰ ⁊ ſiceſſet vnibilis qd̓ falſuꝫ eſt: dicit gͦ poſſibilitatē ꝯgruitatis vel ꝯgruētie. hec aūt poſſibilitas p̄cedit actū vniendi ſicut ptꝫ quia anteꝙͣ vniret̉: dici poterat humana natura vnibilis eſt. cepit ergo hec potētia eſſe cū humananatura ⁊ collata ei ⁊ nō nature angelice. actꝰ em̄ huiꝰpotētie .i. vnio ip̄a: fuit bn̄ficiū ſūmū creature collatū.maior ē effectꝰ dilectōis collatꝰ homī ꝙͣ angelo. gͦ pehāc viā ptꝫ ꝙ magis diligit̉ a deo hō ꝙͣ agelꝰ ¶ Solu

tio. dicēduꝫ ꝙ natura hūana pōt dupl̓r cōſiderari. vnomō in ſua ſpālitateit nō deſcēdit ad indiuiduū. Aliot deſcēdit admoduunqd̓ eſt xp̄c ſiuꝙ potētia ꝯgre. ſi loitura had indiuiduūire xp̄i: ſichil additvltra illā natura.em̄ poſſum dicere ꝙ deꝰ ita creauit hoīeꝫ ꝙ vltra naturā ſuā daret ei hāc potentiā. Unpter hanc potentiā dicet̉ hō no⁊ nec rgi: ſꝫ eerſo. ſicut ꝓbant pͥme ratōes. Si aūt loqͣana natura ꝓut deſcēdit ad indiuiduumi. ſiccimꝰ ꝙ illa potentia ꝯgruitatis addituid vltra naturā hia. ⁊ in hac ꝯſideratōe concemagis dilecta a deo. qꝛ ſic nō tāo naturdcū ꝯditōnibꝰ indiuidui qd̓ ſcꝫ indiuiduūīom̄i indiuiduo angelice nature. Iteꝫnotanda eſt alia diſtinctō qꝛ angelica natura ⁊ humana poſſunt ꝯſiderari dupl̓r. primo mō in ſtatu creationis. ⁊ ſic nobilior ē angelica natura ⁊ p̄dicta potētia cōgruitatis nō addit vltra naturā hūanā vt dictū eſt. Secundo mō in ſtatu recreatōis ⁊ ſic ꝙͣuis angelica natura receꝑit ſtatim ꝯfirmatōeꝫ ſuā ſicut obijcit̉: tn̄ humana natura in quodā ſui indiuiduo ſuꝑexcellit ſcꝫ xp̄o.qꝛ oīno ſimul habuit naturā ⁊ gr̄am ꝯfirmatōis. angeli v̓o nō. ſꝫ pͥmo naturā: deinde gr̄am. hmōi aūt excellentia q̄ ē ꝓpt̓ xp̄m n̄ fuit ī ſtatu creatōis ſꝫ recreatōis.¶ Nembrum ſecundumequēter querit̉ vtꝝ inter hoīes plusdiligat deꝰ p̄ſcitū qui e in p̄ſenti iuſticia¶ꝙͣ p̄deſtinatū nūc exiſtentē peccatorē. Etvidet̉ ꝙ plꝰ diligat p̄deſtinatū. p̄deſtinatōem̄ eſt p̄par Itō gr̄e finalis. ſed nullū dictū nullaqꝫ gratia in preſenti eſt comꝑabilis finali in bonitate: multoaūt magis nec glorie. Cum ergo deus magis bonū ſimpliciter magis diligat. magis diligit predeſtinatum ꝗͣpreſcitum. non enim deus decipitur vt credat minꝰ bonum maius eſſe: vel maius minus. ſicut homo aliquādo credit ꝙͣuis ſanctus ſit. ⁊ ideo magis bonum minꝰdiligit. ¶ Contra. in preſcito nunc iuſto eſt tam bonuꝫnature ꝙͣ bonum gratie. quorum vtrūqꝫ deus diligit. ⁊nihil eſt in ip̄o quod odit: quia deus nihil odit niſi peccatum. In predeſtinato auteꝫ peccatore eſt tm̄ bonumnature quod reuera deus diligit. ſed non eſt bonū gratie quod diligit vt nūc in eo exiſtens. predeſtinatio em̄non ponit bonum in actu circa predeſtinatum. Eſt autem peccatum qd̓ odit in eo: ergo minus debet diligerehunc predeſtinatū. ¶ Solutio. vterqꝫ diligitur a deodifferēter tamē: quia p̄deſtinatꝰ ſimpl̓r magis diligit̉: j̄ſcitꝰ aūt vt nunc magis diligit̉. p̄deſtinatio em̄ reſpicitempꝰ ſimpl̓r nō tempꝰ vt nūc vnonū p̄deſtinati nōeſt bonū nō vt nūc: ſꝫ ſimpl̓r. ⁊ ideo ſimpl̓r a deo dilibile. bonū aūt qd̓ ē in p̄ſcito ē bonū vt nūc. nō ſimplicitillo mō qͦ bonū p̄deſtinatōis ē bonū vt nūc. vn̄ hec differētia maioris dilectōis ⁊ mīoris ē ex ꝑte dilecti non exꝑte diligētis ⁊ ẜm hāc diuerſitatē ꝓcedūt rōes ꝯtrarie.¶ Nlembrū terciūOnſequēter querit̉ vtꝝ inter p̄deſtīatosplus diligat illū qui nūꝙͣ cecidit: an penitentē poſt caſuꝫ alijs paribꝰ; videt̉ ꝙ plꝰdiligat iuſtū ꝗ nunꝙͣ peccauit. qꝛ qd̓ diuturniꝰ ē: magīs ē eligēdū. gͦ magis diligibile. Sꝫ bonūgr̄e diuturniꝰ ē in iuſto iſto ꝙͣ ī penitēte illo. qꝛ h̓ ſꝑ perſeuerauit: ille aūt aliqn̄ cecidit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Cōtra. luce. xv.Maiꝰ ē gaudiuꝫ ſuꝑ vno pct̄ore pn̄iam agēte ⁊cͣ. iuſtosvocat illos qui ſemꝑ ſteterūt. ⁊ loquitur de gaudio eccleſie triūphantis quod omnino eſt conforme gauditio. dicimusde