Druckschrift 
1 (1482) Generalis discursus ī sūmā
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ma obiectō ſcꝫ ratōe volūtatis diuīe ꝓcedit oēm effectū ī creat̉a. Preter at̄ notādū. alio ꝯnotat hocv̓bū diligit ẜm dr̄ qn̄ res ſūt diligit creaturā.ẜm dr̄ diligebat anteꝙͣ eēnt. qꝛ dr̄ nūc diligit creaturā: notat̉ aliqd̓ ſiml̓ actu ens. ip̄a dilectōe. at̄accipit̉ diligit creaturā dilectōne fuit an̄ oēm creatura: ẜm qd̓ dici pt̄ ab et̓no dilexit creaturā. ſil̓r ꝯnotat̉ aliꝗd ſꝫ ſiml̓ actu ens ip̄a dilectōe: ſꝫ poſtea futurū. Un̄ ſꝑ dicit̉ deꝰ diligit creaturā: ꝯnotat̉ aliꝗdẜm aliquā differētiā tꝑis ſcꝫ vel p̄ſens vel futuꝝ: aliterdicit̉ alia v̓ba: ſꝫ eadē ē ſentētia. Ad pͥmū ſcꝫ dilectio pōt ꝯſiderari ex ꝑte diligētis: ſic ē eadē hec illa. vel ex ꝑte dilecti: ſic eſt eadem. quia hoc eſt temrale illud eternum ſicut obijciebatur. Nlembrum ſecundumOnſequēter q̄rit̉ vtꝝ dilectō dei reſpectucreat̉e ſit ſūma: ſic̄ illa eſt reſpectu ꝑſonaꝝ adinuicē. qꝛ dicit̉ ſūme diligit ſe.Et videt̉ ſic. qꝛ ſūmū dicit̉ qd̓ pt̄maiꝰ: vel quo pōt maiꝰ. ſꝫ dilectō deꝰ diligit cresturā pōt maior: qꝛ dei dilectō pōt intēdi ē ſūma. Sil̓r pōt aliqͣ maior illa. Cōtra. dilectō eſtreſpct̄u boni ꝓprie. maior dilectio eſt maioris boni:maxīa ſiue ſūma reſ pct̄ū maximi ſūmi ſiue boni. ſūma reſpct̄u ſūmi. ſꝫ deꝰ ē ſūmū bonū: creat̉a ſūmūreſpctū dei ſūma ē dilectō reſpct̄u creat̉e. Sol̓.de ē dilige aliꝗd velle bonū illi. dicēdū dilige̓ d̓ihabꝫ duplicē ꝯꝑatōeꝫ. vnā ad ip̄aꝫ volūtatē dei. aliamad ip̄m volitū. dicit̉ pr̄ diligit filiū vl̓ ecōuerſo: ibiē ſūmū bonū ex ꝑte volūtatis ex ꝑte voliti: qꝛ pr̄ filio pt̄ velle maiꝰ bonū ꝙͣ vult. eēt īpoſſibile maiꝰbonū vellet filio ſic̄ ꝓbatū ē alubi. d̓o dr̄ deꝰ diligitcreaturā. hec dilecto ē ſūma ꝯꝑatōeꝫ ad volūtatē diligētis. qꝛ pt̄ maior nec intēdi nec remitti. ſꝫ ꝯꝑatō ad volitū eſt ſūma: ſꝫ pt̄ maior: qꝛ pt̄ huic creatovelle maiꝰ bonū ſic̄ pt̄ ip̄m face̓ meliꝰ ꝙͣ ſit. ẜm ly meliꝰ noīalit̓ accipit̉. Un̄ dicimꝰ dilecto dei diligit creaturā: ſi ꝯꝑet̉ ad deū diligentem ſiue ad volūtatem deidiligētis: ſūma ē ī termio. Si at̄ ad creaturā dilectaꝫſiue ad ip̄m volitū qd̓ ex dilectōe deꝰ efficit ī creat̉a: velqd̓ factū ei placꝫ: ſic ē ſūma. Sꝫ ꝯͣ obijcit̉. ſi qͣn ē ex ꝑte diligētis ſūma ē dilectō reſpct̄u creat̉e: ſil̓rreſpct̄ū ꝑſonaꝝ ſūma ē. pr̄ ſūme diligit filiū: eq̄ diligit creaturā filiū: qd̓ videt̉ falſū. nulla ſit ꝓportdilectōis dei r̄ſpct̄u creat̉e ī aliqͦ ſenſu. Ad qd̓ dicēdū nulla ē ꝓportō dilectōis r̄ſpct̄u creat̉e vl̓ reſpct̄u ꝑſonaꝝ. qꝛ quātū ē ex ꝑte diligētis etiā volētis: idē oīnoē vtrobiqꝫ dico pr̄ diligit creaturā dico pr̄ diligit filiū. qꝛ vna ē eēntia diligēs ī ſe. qꝛ idē ē ſibi ꝓportionale: ī hac via ꝓportonant̉. Itē nec ꝓportōnalesſūt ex ꝑte dilectoꝝ. bonū em̄ creatū īproportōnale ē bono īcreato. nec vnꝙͣ pt̄ creatū aſcēde̓ ſit vnū ī eſſentia bono īcreato: ſi poſſit vniri ī ꝑſona ſic̄ fuit ī xp̄o. ex ꝑte dilecti ſil̓r ſūt īproportōnales. Sꝫ obijcit̉ ꝯͣ ſic. bonū ī rōe boni ē diligibile. maiꝰ bonū magis diligibile. ſꝫ bonū īcreatū eſt magis bonū ꝙͣ creatū: magis diligi debꝫ. deꝰ facit ꝗcꝗd dꝫ: magis diligit bo īcreatū ꝙͣ creatū. Dicēdū veꝝ ē deꝰ magis diligit bonū īcreatū ꝙͣ creatū. ſic̄ pr̄ plꝰ diligit filiū ꝙͣ creaturā. ſꝫ illd̓ magis dīc ꝯꝑatōeꝫ extra genꝰ. nec vnꝙͣ pōthec ꝯꝑatō ad genꝰ aliqd̓ accede̓. vnde ꝓpoſito reꝝ ſiteiuſdē generis. ſic̄ duoꝝ alboꝝ aut duoꝝ nigroꝝ:ſit ꝯꝑatō reꝝ diuerſoꝝ geneꝝ: maīfeſtū ē ē ꝓportō īꝓpoſito ex ꝑte dilectoꝝ quecūqꝫ ſit illoꝝ habitudo. Nembrū terciūOnſeq̄nt̓ q̄rit̉ vtꝝ deꝰ eq̄ diligat oēm creaturā. Et videt̉ ſic. dico deꝰ diligit creat̉as. ī v̓bo diligit duo notāt̉. ſcꝫ

dei dilectō ē ip̄a eꝰ eēntia: ꝯnotatū ex ꝑte creat̉e.ſtat at̄ ex ꝑte eēntie ē eqͣlitas vl̓ paritas: īmo oīno vnitas. dico diligit hāc creat̉aꝫ: diligit illā vl̓ illā. ex ꝑte ꝯnotati ꝓbat̉ ibi eqͣlitas ſic. Illud ꝯnotatūvidet̉ ꝯẜuatō vl̓ cura ꝯẜuādi creat̉as. ſꝫ hec cura eqͣl̓ē oīm ẜm illd̓ Sapīe. vj. eqͣlit̓ ē illi cura de oībꝰ. tumex ꝑte pͥncipal̓ ſigͣti: ex ꝑte ꝯnotati ē ibi eqͣlitas.ſūt ibi plura: vere pt̄ dici deꝰ eqͣlit̓ diligit oēm creaturā. Itē ẜm rōeꝫ ꝯgnitōis vl̓ noticie ē dilectō. ẜm illud quātū aliꝗs ꝯgnoſcit tātū diligit. ſꝫ ꝯſtat deꝰ eqͣliter nouit oīa eqͣlit̓ diligit oīa. Cōtra. bonū rōne boni diligibile ē. quātū ē ī qͣlibꝫ creat̉a de bono: tātū diligibilis ē. ſꝫ plꝰ ē ī vna de bono ꝙͣ ī alia: vna plꝰ ē diligibilis ꝙͣ alia. plꝰ diligit̉ ab eo hꝫ volūtatē bn̄ mēſuratā ordinata. ſic at̄ ē ī deo plꝰ diligit deꝰ vnā ꝙͣ aliā Pret̓ea. eēt bn̄ mēſurata hoīs volūtas ſi eq̄ diliret qd̓ plꝰ eēt diligēdū. ſil̓r nec volūtas d̓i. ⁊c̄. Qd̓ꝯcedimꝰ dicētes ẜm meliores ſūt creat̉e ī ordīe ſuo gradu: ẜm magis magis diligit eos deus. ꝓut lymagis dic oꝑatōeꝫ reſpct̄ū eoꝝ ꝯnotāt̉ in creaturis. Ad qd̓ obijcit̉. eqͣlit̓ ē ei cura de om̄ibꝰ. dicimꝰquātū ē ex ꝑte d̓i: ip̄e eq̄ oīa ꝯẜuat. oīa: qꝛ inqͣtū ī ſe eſt oībꝰ dat vl̓ offert effectū ꝯẜuatōis. ſꝫ oīa eq̄ recipiunt iſtū effectū. nec eq̄ oīa capacia ſūt illiꝰ: qꝛ res q̄daꝫhn̄t defectibile de ſe vt res corruptibiles. alie v̓o resꝙͣuis ī eo creature ſūt defectibiles ſūt: tn̄ ex volūtatecreatoris idefectibile hn̄t vt res īcorꝑales. ita ordinauit deꝰ vt ptꝰ eēntiā hꝫ pͥncipiū nec finē .ſ. deū:ſit eēntia hn̄s pͥncipiū finē .ſ. eēntia reꝝ īmutabiliū ptꝰ hāc ſit eēntia hn̄s pͥncipiū finē .ſ. eēntia reꝝ corruptibiliū. Tercia at̄ ꝯiūctio ē irritabil̓: qꝛ non pt̄aliqͣ eēntia habeat pͥncipiū habeat finē. ꝗcꝗd em̄ caret pͥncipio caret fine. ex ꝑte reꝝ eq̄ capaces ſūtꝯẜuatōis ē. eq̄ ꝯẜuāt̉: tn̄ ex ꝑte dei īdifferētia ē. ſicpt̄ ītelligi illd̓ Sapīe. vj. eqͣlit̓ ē illi cura de oībꝰ .ſ. in ī ſe ē. Tamē illd̓ poſſꝫ exponi breuit̓ vt ſy eq̄ dicat̉militudinē mēſurā ſub ſenſu. eq̄ eſt illi cura de oībꝰid ē ſil̓r ē illi cura de oībꝰ de .ſ. illo. qꝛ de oībꝰ hꝫ cu. tn̄ tāta ē ei de: quāta de illo. Sil̓e ē demōſtrati:duobꝰ pānis bonis: alio tn̄ meliore alt̓o. pōt dici. ſic̄iſte pānꝰ ē bonꝰ ſil̓r iſte. tn̄ tantū ē bonꝰ iſte: quātū eſtille. Dicimꝰ exponēdo ſequit̉ eque ꝯſeruat quātum eſt de ſe: eque diligit. qꝛ diligere vltra hmōi conſeruare addit ꝯnotat bonū quod eſt in creatura.ẜm plꝰ vel minus ꝑticipat de bono: ẜm hoc plus velminꝰ diligit̉. Ad hoc qd̓ obijcit̉. ſi eque nouit om̄iaergo eque diligit omnia. Dicendū duplex eſt ꝯgnitōdei vl̓ noticia. eſt em̄ noticia ſimplex eſt noticia beneplaciti. Noticia ſimplex dicitur modū intellectꝰ ſpeculatiui. de hac verū eſt eque nouit omnia. quia nouit ea ꝓut in ip̄o relucent. de hoc non eſt verū quātum quis nouit tantū diligit. Secunda autem ꝯgnitio eſt beneplaciti. hec eſt per modū intellectus practici. de hac que ē ꝯiuncta actu bn̄placiti: intelligit̉ illud quātū ꝯgnoſcit ꝗs tātuꝫ diligit. ſꝫ de hoc ē veruꝫ deꝰ eque nouit oīa. ſicut non eque diligit oīa. imo meliora magis nouit .i. magis approbat. minꝰ bona min intelligat̉ iſtud maiꝰ minꝰ ad pͥncipale ſigͣtū īparatōe. qꝛ ex alia ꝑte ē eqͣlitas: ſꝫ ī ꝯꝑatōe ad ꝯnotatū. hoc dicit̉ deꝰ neſcire mala ẜm dicturꝰ eſt in iudicio quibuſdā neſcio vos Math̓. xxv. Alembrum quartūOnſequēter q̄rit̉ qd̓ ſit dictū deū diligerecreaturā. videt̉ ſit alid̓ dicē̓ ꝙͣ deūdilige̓ ſeip̄m. Et loꝗmur dilectōe ẜmp̄ceſſit oēm effectū ẜm qd̓ dicīꝰ deꝰ dilexit ab et creat̉as. loqͣmur illo ſtatu an̄ md̓i creatōꝫ deꝰ diligit creat̉aꝫ. ꝯſtaullꝰ d̓i effectꝰ ē. vn̄ nihileſt niſi ip̄e deꝰ. vt videtur nihil eſt diligibile niſi ipſe.